Skip to content

Schaamte

Door Waarheidsvinder

Gisterenavond was PVDA-kamerlid Ahmed Marcouch te gast in het programma van Jeroen Pauw. De aanleiding voor zijn komst was het feit dat Marcouch in de 2e kamer heeft voorgesteld regels vast te stellen voor het filmen van politiemensen tijdens hun werkzaamheden op straat. Een van de regels die hij wil invoeren is dat de betrokken politiemensen onherkenbaar in beeld worden gebracht als dergelijke filmpjes op internet worden gezet, dit ter bescherming van de privacy van de agenten.

Een van uw redacteuren heeft 40 jaar bij de politie gewerkt en ik snap niet waarom politiemensen ten koste van alles anoniem willen blijven. Ik heb zelf in een kleine plaats gewerkt en iedereen wist dat ik bij de politie werkte. Ik kwam mijn “ klanten” ook in mijn vrije tijd tegen, ik was zelfs lid van dezelfde voetbalclub als sommige van mijn “klanten.” Ik heb dat nooit als een probleem ervaren omdat ik wist dat ik mij nergens voor hoefde te schamen. Ik probeerde mijn werk zo goed mogelijk te doen en ik behandelde iedereen zoveel mogelijk op een normale manier.

Net als veel Nederlanders zie ik regelmatig op het internet filmpjes waarin het optreden van politiemensen te zien is. Regelmatig begrijp ik wel waarom de betrokken agenten niet herkenbaar in beeld willen komen. Hun optreden is namelijk vaak ver beneden ieder niveau. Zij hebben er daarom alle belang bij niet herkenbaar in beeld te komen. Jeroen Pauw voerde tijdens het gesprek onder meer aan dat zonder die filmpjes op internet we niet zouden weten dat politiemensen toch nogal eens over de schreef gaan. Een argument dat ik deel.

Toen ik vanmorgen na het ontwaken op de site van de Telegraaf keek, begreep ik direct weer waarom het van groot belang is dat het optreden van de politie kritisch wordt gevolgd. Op die site stond een filmpje waarin te zien is dat een oudere man, de 72 jarige Piet Visser, een coffeeshop in Den Haag komt inlopen. Hij wordt al snel gevolgd door een politieman die de handboeien al in zijn hand heeft. Ik weet niet wat er zich buiten precies heeft afgespeeld, maar wat er daarna gebeurt bezorgt mij het schaamrood op de kaken.

De politieman slaat direct zonder zichtbare aanleiding Piet Visser in het gezicht en grijpt hem vast. Direct daarna komen er nog enkele politiemensen het pand binnen en ook zij beginnen hem in te slaan. Ook wordt hij aan zijn haren getrokken. In totaal heb ik uiteindelijk 5 of 6 politiemensen geteld. Aan het einde van het filmpje is te zien dat de zichtbaar in elkaar geslagen man, geboeid het pand wordt uitgesleept.

De gezichten van de betrokken politiemensen zijn in dit geval niet herkenbaar in beeld gebracht. Daar mogen ze heel blij mee zijn. Het is trouwens goed dat de mannen in uniform gekleed waren, alleen daaruit kun je opmaken dat het om politiemensen gaat. Uit hun gedrag is dat zeker niet af te leiden.

Ze moeten zich schamen.

Schouwartsen schieten te kort

Door Waarheidsvinder

Op 29 juli meldde het CBS dat het aantal moorden in Nederland in 2015 het laagste was in 20 jaar. Recent werd bekend dat ook het aantal gerechtelijke secties enorm is gedaald. In 2005 waren er nog 617 secties en in 2015 waren het er nog maar 279.

Dit lijken mooie cijfers, maar is dat ook zo?

Het antwoord op die vraag is vandaag gekomen en dat antwoord verbaast ons niets. Er blijkt van alles mis te zijn met de kwaliteit van de lijkschouwers in Nederland. Iets wat wij ook al jaren beweren. Hierdoor blijven er nogal wat moorden onontdekt en daardoor worden er natuurlijk ook veel minder secties aangevraagd. Volgens het NFI zijn in 2015 mogelijk 20 tot 25 moorden meer gemist dan in 2005.

Er is in Nederland nauwelijks of geen controle op de kwaliteit van het lijkschouwen en er bestaan geen duidelijke richtlijnen. Het gevolg is dat veel lijkschouwers maar wat aanrommelen. En aangezien ook niet alle politiemensen voldoende kennis van zaken hebben, blijven er veel moorden onontdekt.

Als we naar onze eigen zaken kijken dan hoeven maar we maar te wijzen op het overlijden van Leon Groeneweg, Tariq Chatta en Jeanne van Dijk. Drie overlijdens die niet als misdrijf te boek staan, maar het hoogstwaarschijnlijk wel zijn.

Het lijkt er nu op dat zelfs minister Van der Steur van Veiligheid en Justitie eindelijke wakker is geworden. Hij gaat nu een “ Taskforce Lijkschouw en Gerechtelijke Sectie ” instellen. Nu maar afwachten of dat wat oplevert. Wij vrezen het ergste.

De verdwijning van Erik van den Bogaart

Door Waarheidsvinder

Op 15 juni 2016 verdween plotseling de 55 jarige Erik van den Bogaart, een man die regelmatig klusjes deed in de Rotterdamse haven. Zijn familie stond voor een raadsel. Van zelfmoord of van een vrijwillige verdwijning kon volgens hen geen sprake zijn. Maar uiteraard dacht de politie daar anders over, er was volgens hen geen bewijs voor een misdrijf. Er kwam geen serieus onderzoek naar zijn verdwijning. Zelfs toen enkele maanden later zijn auto onbeheerd in Rotterdam werd teruggevonden, was dat nog geen reden om een onderzoek te starten. Die komt wel weer terug, was kennelijk de gedachte bij de politie.

Maar Erik kwam niet terug en op 11 november 2016 werd duidelijk waarom. Zijn in plastic verpakte lichaam werd gevonden in het Schelde-Rijnkanaal. Hij bleek te zijn vermoord.

Nu moest zelfs de politie toegeven dat er wel degelijk sprake was van een misdrijf en na bijna 5 maanden wordt er eindelijk een onderzoek gestart. Een Team Grootschalige Opsporing met twintig politiemensen werkt nu aan de moord volgens politiewoordvoerder Alwin Don. Alsof het aantal mensen iets zegt over de kwaliteit van het onderzoek.

Volgens Alwin Don is dit allemaal goed verklaarbaar. Volgens hem waren er destijds geen vermoedens van een misdrijf en daarom stond de verdwijning van Erik van den Bogaart te boek als een reguliere vermissing. Dat vertelde hij tegen Telegraafverslaggever Mick van Wely. Als je Alwin Don mag geloven, is het dus normaal dat mensen plotseling verdwijnen. Alwin Don kan derhalve worden bijgeschreven op de lange lijst met kakelende politiewoordvoerders die als enige taak hebben het beschermen van het imago van de politie. Kennis van zaken hoef je daarvoor kennelijk niet te hebben.

Na de blunders in de vermissingszaken van Milly Boele uit Dordrecht en Jennefer van Oostende uit Rotterdam zouden de regels met betrekking tot de aanpak van vermissingen zijn veranderd. Er zouden nu specialisten zijn die in staat zijn snel verdachte vermissingen te herkennen.

Kennelijk zijn die specialisten in Rotterdam weer verdwenen, want anders valt niet te verklaren dat de verdwijning van Erik van den Bogaart niet direct als een misdrijf is onderzocht.

Wanneer verandert er nu eindelijk echt iets in Nederland aan de aanpak van vermissingen? Aan schone, maar loze, beloften heeft niemand iets.

Nooit meer doen

Door Waarheidsvinder

Sinds 4 november 2016 wordt de 26 jarige kickbokser Marc de Bonte uit Best vermist. Hij verdween na een bezoek aan een vriend in het Belgische Turnhout. Zijn auto werd later teruggevonden aan de Wilhelminastraat in Best, maar van Marc zelf ontbreekt ieder spoor.

De verdwijning van een dierbare is een ramp voor de achterblijvers. De onzekerheid over het lot van hun dierbaren kan mensen slopen. Het is daarom goed dat de politie alles wat redelijkerwijs mogelijk is in het werk stelt om de verdwenen persoon te vinden. Ieder mogelijk spoor dient te worden gevolgd en iedereen die iets van de verdwijning zou kunnen weten dient als getuige te worden gehoord.

Maar het onderzoek van de politie dient wel professioneel te zijn. Het moet worden gedaan door mensen die kennis van zaken hebben, ook als er grote druk op de onderzoekers wordt uitgeoefend.

Helaas gaat het dan vaak mis, we hebben hierover vaker geschreven. Uit angst voor kritiek van de nabestaanden verliezen de onderzoekers dikwijls de realiteit uit het oog. Dat lijk in deze zaak ook te zijn gebeurd. De politie blijkt een uitgebreid onderzoek te hebben ingesteld in een put bij een gemaal in Best. Dat deed men niet omdat men concrete informatie had binnengekregen, maar omdat een paragnost dat had gezegd. Die paragnost was door de familie van Marc ingeschakeld. Uiteraard leverde dit onderzoek niets op.

Wij hebben er begrip voor dat nabestaanden soms zo wanhopig zijn dat ze zelfs een beroep gaan doen op dit soort charlatans. Maar dat de politie daarin meegaat is bijna lachwekkend. Van de politie mag je professionaliteit verwachten en daarbij hoort niet het serieus nemen van de onzin van “droomgetuigen”.

De politie dient feiten te onderzoeken en geen fantasieën. Nooit meer doen dus.

 

Opnemen van telefoon is nieuwe techniek?

Door Waarheidsvinder

Op 2 november vond er in Arnhem een persconferentie plaats waarbij misdaadjournalist Peter R. de Vries en politiechef Aart Garssen vol trots meedeelden dat de moord op Alex Wiegmink uit 2003 was opgelost dankzij noest recherchewerk en nieuwe technieken.

Aangezien wij in het verleden ook onderzoek naar deze moord hebben gedaan waren wij natuurlijk zeer benieuwd welke nieuwe technieken men allemaal wel gebruikt zou hebben.
Vandaag geeft De Gelderlander het antwoord op deze vraag. De nieuwe techniek bestond er uit dat men de telefoon heeft opgenomen toen het NFI belde met de mededeling dat er een zogenaamde ” match” was gevonden in de Posbankmoord, de moord op Alex Wiegmink. Dat wil zeggen dat bij het invoeren van nieuwe DNA-profielen één van die profielen overeen bleek te komen met het profiel dat destijds was gevonden op een honkbalpet die naast de uitgebrande auto van Alex Wiegmink in het Brabantse Erp.

Natuurlijk is de DNA-databank er niet voor niets en is het fantastisch als een ” match” wordt gevonden met een spoor uit een oude zaak. Maar om vervolgens in de media te doen alsof je als recherche een wereldprestatie hebt geleverd lijkt ons toch wat overdreven. Enige bescheidenheid was wel op zijn plaats geweest. Dat geldt zeker ook voor Peter R. de Vries die er bijna voor had gezorgd dat er voor deze moord mensen waren veroordeeld die niets net deze zaak te maken hadden.

Een persconferentie van de politie zou toch een serieuze aangelegenheid moeten zijn en geen goed nieuws show van een misdaadjournalist.

Advocaat van Hero Brinkman in de fout

Door Waarheidsvinder

Op 22 juli van dit jaar schreven wij op deze site dat Hero Brinkman, ex-kamerlid en nu weer inspecteur van politie in Amsterdam, door de korpsleiding in rang was teruggezet en daarnaast voorwaardelijk ontslag was aangezegd. Dit onder meer naar aanleiding van zijn weinig professioneel optreden in de zogenaamde Cooldown zaak, waarin een studente tijdens een verhoor door Brinkman en een collega zodanig onder druk was gezet dat zij uiteindelijk de mishandeling bekende terwijl zij daar niets mee te maken had.

Slechts doordat de verhoren waren opgenomen en de vader van de studente een klacht indiende werd de zaak tegen haar geseponeerd.

Daar kwam nog bij dat toen de werkelijke dader zich later meldde, zij onder druk van dezelfde verhoorders haar bekentenis weer introk. Daarmee bleef het slachtoffer mooi in de kou staan.

Vandaag kregen wij een artikel uit De Telegraaf in handen met als kop “ Brinkman houdt zijn rang”. Kennelijk was de destijds door de leiding van het Amsterdamse korps opgelegde straf niet conform de regels en daarom heeft men hem nu zijn rang weer terug moeten geven. Hero Brinkman is weer inspecteur van politie. Daar zal Amsterdam blij mee zijn. Een troost is wel dat hij kennelijk nu een functie heeft waarin hij geen contact meer met het publiek heeft.

In het artikel zegt zijn raadsman Richard van der Weide dat hij vindt dat Brinkman veel te hard is aangepakt. Nou mag hij dat natuurlijk vinden, advocaten vinden dat al gauw als ze het over een client hebben. Maar Richard van der Weide zegt nog meer in het artikel en dat heeft betrekking op de mishandelingszaak in Cooldown café. Hij zegt: “ Het onderzoek in de mishandelingszaak verdient geen schoonheidsprijs. Maar keuzes maken en toewerken naar één verdachte is inherent aan opsporingsonderzoek. Soms krijg je zo de dader, soms blijkt het een dood spoor. “

De rest van het artikel besparen we u maar.

Kennelijk heeft deze advocaat nog nooit gehoord van alle gerechtelijke dwalingen die er inmiddels aan het licht zijn gekomen. Daar deden de politiemensen precies datgene dat de advocaat kennelijk als normaal beschouwt. Iemand verdachte maken die geen verdachte is en vervolgens alles doen wat God verboden heeft om deze te laten bekennen.

Als je als advocaat zo denkt, dan lijk je op menig officier van justitie. En dat is niet als compliment bedoeld.

Stuitende persconferentie Posbankmoord

Door Waarheidsvinder

Het is ons bekend dat deze site steeds vaker wordt gelezen door politiemensen en medewerkers van het Openbaar Ministerie. Regelmatig krijgen wij reacties van hen. Deze keer kregen we opnieuw een reactie van een zeer ervaren oud-politieman. Wij vonden zijn verhaal dermate belangrijk dat wij deze integraal op deze site vermelden.

De mening van deze oud-politieman:

Een amateuristisch opgezette persconferentie wordt geopend door een zeer met zichzelf ingenomen heer De Vries. Op zich al heel opmerkelijk, het is immers gewoon een burger.
Verder werd de indruk gewekt alsof hij zo ongeveer hoogstpersoonlijk deze moord heeft opgelost. Hij sprak onder meer over het begrip tunnelvisie.

Maar bekijkt u onderstaand genoemde uitzending eens. https://youtu.be/OeGLPdUgV54
In aflevering 16 d.d. 21 december 2008 valt te horen hoe de heer De Vries op de zijn bekende wijze een “sturend” gesprek/verhoor voert met de zus van B.K. waarna haar broer werd aangehouden.  Op “crimesite” valt te lezen dat de zus van Bernard K. dit kletsverhaal heeft verteld om vervolgens de vrouw van Bernard K. af te persen. Voor € 25000 zou ze haar verklaring weer intrekken. Justitie wist dit want er zijn tapgesprekken waarin dit ter sprake komt. Toch arresteerden ze Bernard K.
Drie maanden zat hij, naar nu is gebleken, ten onrechte vast. De heer De Vries ging hierbij voorbij aan de feiten die wel destijds werden beschreven door oud rechercheurs, samen met Jolande van der Graaf werkzaam voor het Cold Case Team van de Telegraaf. Naar nu is gebleken bleek was hun hypothese juist.

Naast de euforie over de oplossing van de moord op Alex Wiegmink, is het goed om nog eens te resumeren:

Er werd iemand, kennelijk uitsluitend op grond van een zeer dubieuze, bij de heer De Vries afgelegde verklaring van een vrouw, aangehouden en drie maanden vastgezet ;
onbegrijpelijk, zonder enige vorm van bewijs. Hiervoor waren Politie en Justitie verantwoordelijk;

De onterechte aanhouding en vrijheidsbeneming wordt in de persconferentie en andere interviews niet genoemd; in het politievak komt het vaker voor dat verklaringen uit rancune worden afgelegd. Ik durf te stellen dat rancune ook in dit verhaal van de vrouw doorklinkt;

Kennelijk heeft het onderzoek door de reguliere politie destijds niet geleid tot de hypothese van eerdergenoemd Cold Case Team van de Telegraaf en is daarop niet gerechercheerd; ook na het artikel d.d. 22 januari 2011 heeft het kennelijk niet geleid tot relevante actie bij de politie;

Waarschijnlijk heeft nieuwe DNA techniek geleid tot nieuwe informatie en heeft de aloude truc om “reuring” te maken middels opsporing verzocht gewerkt;
er is geen aanleiding om het huidig Cold Case Team zo uitbundig te fêteren met hun werkwijze zoals de heer De Vries deed;

Het wekt de schijn op dat het imago van de heer De Vries en de teamleiding hiermee opgepoetst werd;

Het blijft uitermate vreemd dat een burger als de heer De Vries een officiële persconferentie van de politie opent en het is de vraag in hoeverre belangenverstrengeling plaats vond en politie informatie, uitsluitend voorbehouden aan de politie, aan de heer De Vries werd verstrekt;

De toon in de persconferentie was dat hij zo ongeveer deel uitmaakte van het Cold Case Team;

Nimmer werd gerept over de genoemde analyse van het Cold Case Team dat werd geschreven door journaliste Jolande van der Graaf.

Het enige dat tot tevredenheid stemt is dat zeer waarschijnlijk de daders bekend zijn geworden ofschoon natuurlijk nog moet worden afgewacht of het daadwerkelijk ook tot een veroordeling van de aangehouden verdachten komt.

Wij sluiten ons geheel bij deze ex-politieman aan.

Noot 17 november

Niks nieuwe technieken, de beide verdachten blijken al kort na de moord in beeld te zijn geweest. Maar het team ging voor Arnhemse verdachten. Een schoolvoorbeeld van tunnelvisie. Wij zaten er in 2010 dus niet ver naast toen wij zeiden dat de verdachten waarschijnlijk in de buurt van Erp moesten worden gezocht, maar ja naar ons wilde men niet luisteren. Men luisterde liever maar Peter R. de Vries en zijn dubieuze getuigen. Waar dat toe heeft geleid weten we inmiddels, tot de aanhouding van Arnhemse autokrakers die niets met de zaak te maken hadden.

Broer van Alex Wiegmink boos op politie

Door Waarheidsvinder

Het kan soms even duren, maar vaak komt uiteindelijk toch de waarheid naar buiten. Vandaag een artikel in De Telegraaf over Peter Wiegmink, de broer van de op de Posbank vermoorde Alex Wiegmink. De moord op zijn broer lijkt sinds deze week opgelost te zijn door de aanhouding van twee mannen uit de omgeving van het Brabantse Erp. Voor velen een zeer verrassende uitkomst, voor ons niet.

Nadat wij in 2010 onderzoek hadden gedaan naar de moord op zijn broer is Peter Wiegmink verteld dat volgens ons de moordenaars van zijn broer in Erp of omgeving moesten worden gezocht. Dat is ook door journaliste Jolande van der Graaf in De Telegraaf geschreven. De politie wilde destijds niets met deze informatie doen en liet de zaak rusten. Mogelijk had dat iets te maken met de nauwe banden die men onderhield met misdaadverslaggever Peter R. de Vries.

Wij vonden het verbijsterend afgelopen week te zien en te horen dat zowel de politiewoordvoerder als Peter R. de Vries beweerden dat het Cold Case Team van de politie Oost-Nederland zelf had ontdekt dat de daders waarschijnlijk uit de omgeving van Erp kwamen. Opvallend vonden wij ook dat Peter Wiegmink zich stil hield en niets zei over onze conclusies in 2010. Het leek er op dat hij zich door de politie had laten inpakken. Nu lijkt het er op dat hij begint te beseffen dat hij slechts werd gebruikt ter eer en glorie van de politie. In de krant van vandaag zegt hij dat hij boos en teleurgesteld is in de politie.

Deze week werd er via het programma Opsporing Verzocht een getuigenoproep gedaan in de zaak van de moord op zijn broer. Hij wist van de oproep af maar de politie had hem verder niets willen vertellen. Nu zet hij daar zijn vraagtekens daarbij. In de krant van vandaag lezen we:

Maar ik vraag mij af waarom de politie die getuigenoproep niet eerder deed. Dat had bijvoorbeeld gekund toen oud-rechercheurs in 2011 in De Telegraaf tot de slotsom kwamen dat de daders uit de omgeving van Erp moesten komen.”

Diezelfde vraag stellen wij ons ook steeds. Waarom heeft de familie van Alex Wiegmink meer dan 5 jaar moeten wachten op die oproep. Waarom is dat begin 2011 al niet gebeurd na de publicaties in De Telegraaf. Kennelijk wogen de belangen van de politie en Peter R. zwaarder dan de belangen van de nabestaanden.

Peter Wiegmink wil nu niets meer met de politie te maken hebben. Dat is het regelrechte gevolg van de manier waarop hij wordt behandeld. Peter R. de Vries, die niets met de oplossing te maken heeft, krijgt wel alle informatie. Maar de familie mag niets weten.

Het wordt tijd dat er volledige openheid van zaken wordt gegeven en dat de politie toegeeft dat men in 2010/2011 de informatie van journaliste Jolande van der Graaf ten onrechte niet serieus heeft genomen.

Ere wie ere toekomt

Door Waarheidsvinder

Gisterenavond was er op TV Gelderland een gesprek over de ontwikkelingen ten aanzien van de moord op Alex Wiegmink. Deelnemers aan dat gesprek waren Peter Wiegmink, broer van Alex, misdaadverslaggever Peter R. de Vries en Tom Schouten, een verslaggever van Omroep Gelderland. Aanleiding voor het gesprek was de aanhouding van twee mannen uit de omgeving van Erp, de plaats waar destijds het lichaam van Alex Wiegmink is gevonden.

Ik heb met stijgende verbazing naar het gesprek gekeken en geluisterd. Als je niet beter wist dan moest je wel denken dat de moord op Alex Wiegmink was opgelost dankzij Peter R. de Vries. Wij weten toevallig beter want wij hebben eind 2010 het dossier van deze zaak bestudeerd.

Dankzij informatie van Peter R. is er destijds ( 2008) een Arnhemse autokraker voor de moord aangehouden. Deze man, Bernard K. heeft bijna 3 maanden vastgezeten maar moest wegens gebrek aan bewijs worden vrijgelaten tot groot ongenoegen van politie, justitie en Peter R. Uit het dossier bleek ons dat men werkelijk alles heeft gedaan om Bernard K. voor de moord veroordeeld te krijgen. Van waarheidsvinding was absoluut geen sprake.

Tijdens het gesprek gisterenavond kreeg Peter R, de vraag of er destijds geen sprake was geweest van tunnelvisie bij politie en justitie. Volgens Peter was daar absoluut geen sprake van geweest. Het was volgens hem gezien de plaats van het misdrijf en de omstandigheden waaronder het misdrijf had plaatsgevonden logisch dat men de dader in Arnhem had gezocht.Een kenmerk van tunnelvisie is dat politie en justitie denken te weten hoe het zit en daarom in een bepaalde richting onderzoek doen. Dat is in deze zaak dus ook gebeurd. Kennelijk weet Peter R. niet wat het begrip tunnelvisie behelst.

Vervolgens kwam ter sprake hoe het Cold Case Team van de politie in Brabant terecht was gekomen. Peter R. gaf daarop een uitgebreide nietszeggende toelichting. Wij denken dat het antwoord op deze vraag heel simpel is; men heeft de artikelen van Telegraafverslaggeefster Jolande van der Graaf gelezen die zij in januari en februari 2011 heeft geschreven. Daarin stond al dat de daders vermoedelijk rond Erp moesten worden gezocht. Toen wilden politie en justitie niet luisteren. Ten onrechte zoals nu is gebleken.

Dat zou men best mogen toegeven in plaats van allerlei kletsverhalen te bedenken en net te doen alsof Peter R. de Vries de zaak heeft helpen oplossen. Ere wie ere toekomt.

Geheugenverlies

Door Waarheidsvinder

Het oplossen van een moord is natuurlijk iets waar je trots op mag zijn. Zeker als het om een moord op een argeloze burger gaat, zoals de moord op Alex Wiegmink. Een sportieve hardwerkende huisvader die zonder enig pardon werd afgeschoten omdat hij toevallig op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. Als het dan na 13 jaar eindelijk lukt om de vermoedelijke daders in het hok te krijgen dan is dat fantastisch.

Dat je daarna een persconferentie geeft is heel logisch, de burger wil graag weten hoe het zit. Wat minder logisch is dat die persconferentie van de politie geopend wordt door een zichtbaar trotse misdaadverslaggever Peter R. de Vries, die niet weet hoeveel complimenten hij de politie moet maken. Die meer dan tevreden is over de geweldige samenwerking die hij in deze zaak met de politie heeft gehad. Op zich ook niets mis mee, dat is investeren in de toekomst. Maar of je dan nog onafhankelijk bent als journalist is de vraag. Maar waarom deed de politie niet zelf de opening? Aart Garssen, de verantwoordelijk politie-chef stond er bij en keek er naar.

Maar naast het succes is er in deze zaak ook het nodige misgegaan. Dat er in deze zaak meerdere mensen zijn aangehouden die niets met de moord te maken bleken hebben. De belangrijkste daarvan is de Arnhemmer Bernard K. Hij heeft zes weken vastgezeten omdat Peter R. de politie informatie had gegeven waaruit moest blijken dat hij de moordenaar van Alex Wiegmink was.

Op 29 januari 2009 liet het OM in Arnhem echter een persbericht uitgaan waarin zij meldde dat men Bernard K. had vrijgelaten omdat men te weinig bewijs had om hem voor de rechter te brengen. Men schreef:

Een verdachte die in voorlopige hechtenis zit moet binnen 110 dagen na de aanhouding met een dagvaarding voor de rechter worden gebracht. Wanneer een zaak onder de rechter is moet de rechtbank uiteindelijk een beslissing nemen. Bij gebrek aan voldoende wettig en overtuigend bewijs zal een vrijspraak volgen. In het geval van een vrijspraak is er geen mogelijkheid om opnieuw te dagvaarden voor hetzelfde feit, ook niet als er nieuwe belastende feiten ten aanzien van de verdachte bekend zouden worden. 
Gezien bovenstaande onderzoeksresultaten is het OM van mening dat de verdenking ten aanzien van de 48-jarige verdachte weliswaar nog steeds aanwezig is, maar dat er nu onvoldoende bewijs is tegen verdachte om hem te dagvaarden. Daarvoor is meer bewijs nodig. Omdat op dit moment niet duidelijk is of en zo ja, op welk moment er meer bewijs zal komen, heeft het OM ervoor gekozen de verdachte in vrijheid te stellen. Hij zal dus nu niet worden gedagvaard.”

Op zich had het OM daar een punt. Want ingevolge het ” ne bis in idem” principe kan niemand tweemaal voor dezelfde zaak worden berecht. Als iemand definitief is vrijgesproken dan kan hij nooit meer voor hetzelfde vergrijp worden berecht. Maar uit het persbericht blijkt wel dat er men bij het OM vast van overtuigd was dat Bernard K. de dader was.

Wij hebben in 2013 het dossier van de zaak tegen Bernard K. voor Telegraafjournaliste Jolande van der Graaf bestudeerd. Een onderzoek dat de naam Kemphaan droeg. Onze conclusie was dat de zaak tegen Bernard K. nergens op gebaseerd was maar dat men desondanks alles heeft geprobeerd om hem veroordeeld te krijgen. Het was een dramatisch slecht dossier waaruit duidelijk bleek dat de scoringsdrang het had gewonnen van de waarheidsvinding.

Wij kwamen tot de conclusie dat de moordenaars van Alex Wiegmink vermoedelijk uit de omgeving van Erp kwamen, de plaats waar de auto van Alex, met daarin zijn lichaam, uitgebrand in het bos was teruggevonden. Jolande van der Graaf schreef daar uitbreid over in De Telegraaf. Nooit kregen zij of wij enig respons van de politie. Nu blijkt toch dat wij er destijds niet ver naast zaten.

Maar over hun miskleun ten aanzien van Bernard K. hoor je de politie en Peter R. niet en dat is jammer. Het oplossen van een oude moord is een prachtig succes, maar de degenen die tijdens de zoektocht naar de daders ten onrechte werden geslachtofferd, mogen dan niet onvermeld blijven. Een excuus aan hen is op zijn plaats, zelfs als het niet om modelburgers gaat.

Een woord van waardering in de richting van Jolande van der Graaf zou trouwens ook niet misstaan. Vergeten?