Skip to content

Opsporingsbelang ondergeschikt aan kijkcijfers?

Door Waarheidsvinder

We weten het al jaren, maar niemand wil of kan er kennelijk iets aan doen; het contract met Opsporing Verzocht lijkt vaak belangrijker dan het oplossen van een ernstig misdrijf. Om die reden houden politie en justitie vaak relevante informatie achter omdat ze alleen met hun zaak in de uitzending van Opsporing Verzocht komen als je met een novum komt, iets wat de andere media nog niet weten. Die nieuwtjes worden vervolgens van te voren aangekondigd, want er moeten tenslotte veel kijkers worden gelokt. Ondertussen moet de zaak maar even wachten.

Ook in de zaak van de verdwijning van de beide broertjes Julian en Ruben lijkt het er sterk op dat zeer relevante informatie door de politie is achtergehouden teneinde die informatie gisteren in de uitzending van Opsporing Verzocht als nieuwtje te kunnen brengen.

Vanaf het begin heeft bijvoorbeeld politiewoordvoerder Bernard Jens ontkend dat de vader van de beide jongens een afscheidsbrief had achtergelaten. Nu kwam hij daarop terug. Als reden geeft hij op dat in de brief niets stond over het lot van de beide jongens. Maar als dat de norm is, wat is er dan veranderd dat dit feit in Opsporing Verzocht nu wel naar buiten wordt gebracht?

Nu werd in de uitzending de kleding van de vader wel getoond in de hoop dat getuigen die kleding zouden herkennen. Je hoeft bepaald geen wetenschapper te zijn om te begrijpen dat die informatie direct met de media had moeten worden gedeeld. De kans dat iemand na een week alsnog die kleding herkent, is veel kleiner dan wanneer men dit direct had geopenbaard. Waarom werden niet in het begin van het onderzoek foto’s van de gedragen kleding verspreid? Het wegmaken van sporen kan daarbij geen rol hebben gespeeld, want het nemen van foto’s veranderd niets aan het sporenbeeld.

Nu werd in de uitzending meegedeeld dat vader Jeroen Denis, tegen zijn gewoonte in, op de bewuste dag nog geld had gepind. Van dat geld is ongeveer 130 euro niet teruggevonden. Het is dus zeer waarschijnlijk dat hij de bewuste dag nog inkopen heeft gedaan. Relevant is natuurlijk wat hij heeft gekocht en waar dat was? Waarom is die informatie niet veel eerder met de burgers gedeeld? De kans dat zich nu nog iemand meldt, is ook veel kleiner geworden.

Nu pas werd bekend dat de auto van vader Denis kennelijk in Leersum tweemaal dezelfde camera is gepasseerd, kennelijk omdat hij in die plaats is gekeerd. Op welke weg stond die camera en in welke richting heeft men hem voor het laatst zien rijden? Zeer relevante informatie voor mensen die daar in de omgeving wonen. Waarom mochten we dat niet eerder weten?

Misschien dat er nu eindelijk iemand gaat ingrijpen en zorgt dat de opsporing van ernstige zaken belangrijker gaat worden dan het contract met een omroep. Misschien dat het trouwens ook eens tijd wordt dat bij dit soort zaken het woord wordt gevoerd door iemand die wel kennis van zaken heeft. Een mooi voorbeeld daarvan is de Cel Vermiste Personen in België. Alain Remue de leider van dat team is wel in staat vol empathie en gesteund door jarenlange ervaring op het gebied van vermissingen de media te woord te staan. Als je hem hoort praten, dan heb je direct door dat daar iemand staat die weet waar hij het over heeft. Het is dan ook geen wonder dat de Nederlandse media zich ook steeds meer voor informatie tot hem richten.

In Nederland krijg je vaak het idee dat de politiewoordvoerder je alleen een product wil verkopen. En zo als iedereen weet, bij verkooppraatjes gaat het nooit om de waarheid.

Update 15 mei

Gisteren werd bekend dat de politie al sinds donderdagochtend 9 mei de beschikking heeft over camerabeelden waarop de auto van Jeroen Denis tweemaal te zien was. Deze beelden heeft men echter achtergehouden tot de uitzending van Opsporing Verzocht op 14 mei. Bovendien gaf men in die uitzending ook nog eens de verkeerde rijrichtingen aan. Degene die de beelden aan de politie heeft afgestaan snapt ook niet waarom de beelden pas zo laat zijn vertoond. Volgens haar waren de opnamen al direct van een goede kwaliteit en was er niets aan veranderd toen ze alsnog werden uitgezonden.

Update 18 mei

Het blijkt allemaal nog wat verdrietiger te zijn. Uit onderzoek na de publicatie van de beelden is gebleken dat het niet om de auto van de vader ging. Misschien had men dat onderzoek dan beter iets eerder kunnen doen.

 

De verdwijning van Julian en Ruben

Door Waarheidsvinder

Al dagenlang is Nederland in de ban van de verdwijning van de broertjes Julian en Ruben. Hun vader Jeroen Denis pleegde dinsdag 7 mei 2013 zelfmoord in de bossen bij Doorn maar de beide jongetjes lijken van de aardbodem verdwenen.

De politie heeft bekend gemaakt dat de vader voor het laatst met de beide jongetjes in de auto is gesignaleerd op maandag 6 mei 2013 om 22.18 uur bij een tankstation in het Limburgse Neerbeek en er is nog een GSM signaal om 22.45 uur via een paal in Neerbeek. Daarna ontbreekt iedere spoor totdat er beelden van de auto van de vader opduiken die dezelfde nacht rond 01.40 uur zijn gemaakt op de N 233 bij Rhenen. Niet duidelijk is echter of de beide broertjes toen nog in de auto zaten.

Uit het telefoongegevens van de vader heeft de politie de route naar Neerbeek kunnen reconstrueren maar daarna ontbreken de gegevens. Vermoedelijk heeft de vader zijn telefoon daar uitgezet en dat wijst er op dat alles door hem is gepland. Het lijkt er op dat hij niet alleen zijn ex-vrouw wilde straffen door zelfmoord te plegen maar door daarnaast ook de beide jongetjes te laten verdwijnen zodat de moeder zich de rest van haar leven zich moet afvragen wat er met haar kinderen is gebeurd. Het lijkt daarmee op een soort ultieme wraak.

De vraag is natuurlijk hoe iemand op zo’n idee komt. Het antwoord op die vraag ligt mogelijk in Zwitserland. In januari 2011 ontvoerde de Zwitser Matthias Schepp zijn beide 6 jarige dochtertjes Liva en Alessia uit de woning van hun moeder in een dorpje in de buurt van Lausanne. Enkele dagen pleegde Mattias Schepp zelfmoord door zich bij het Italiaanse plaatsje Cerignola voor de trein te werpen. De beide dochtertjes werden echter niet aangetroffen.

Kort na de zelfmoord ontving de moeder van de beide meisje een brief van haar ex-man. In die brief schreef Schepp dat hun beide dochtertjes in vrede rusten en dat ze niet hadden geleden. Uit het ingestelde politie onderzoek bleek dat Schepp kort na de ontvoering samen met de beide meisje de veerboot naar Corsica had genomen. Daarna ontbreekt van de beide meisjes ieder spoor. Het lijkt er dus op dat Livia en Alessia op het eiland Corsica door hun vader om het leven zijn gebracht en dat hun lichamen daar zijn verborgen.

Maar zolang de lichamen van de beide meisjes niet zijn gevonden blijft er altijd onzekerheid omtrent hun lot. Hun moeder blijft daarom nog steeds naar de meisjes zoeken en vraagt zij regelmatig aandacht voor de verdwijning van haar beide dochtertjes. Daarnaast heeft zij voor Livia en Alessia een Facebookpagina opgericht.

In Zwitserland heeft men inmiddels kennelijk ook gehoord van de vermissing van Julian en Ruben want afgelopen woensdag verscheen het volgende bericht op de Facebook pagina van Livia en Alessia; La storia si ripete… ma in Olanda, Julian e Ruben, 7 e 9 anni’. De vertaling daarvan luidt: De geschiedenis herhaalt zich… maar in Nederland, Julian en Ruben, 7 en negen jaar oud.

Herhaalt de geschiedenis zich inderdaad? Misschien dat de computer van de vader het antwoord op die vraag zal geven.

 

 

 

 

 

 

 

Doortastend politieoptreden?

Door Waarheidsvinder

In het Eindhovense speelpark De Splinter is een volière met daarin enkele tientallen siervogels. Althans die zaten er in. Twintig vogels werden gisterenochtend dood aangetroffen. Sommige waren doodgetrapt, andere waren in een netje gestopt en gestikt. Alles wijst er volgens de coördinator van het speelpark, Bas van Wielink, op dat iemand heeft geprobeerd een aantal vogels te stelen maar geen idee had hoe hij dat precies moest doen.

Net voordat de ravage werd aangetroffen was in het omheinde park een man aangetroffen. De scootmobiel van de man stond een eind verder buiten het park en de man verklaarde over het hek te zijn geklommen omdat hij enkele kwajongens uit het park had gejaagd. Rond de man werden allerlei spullen aangetroffen die afkomstig waren uit de volière. Terwijl de gewaarschuwde politie met de man staat te praten, wil de man een sigaret opsteken. Hij heeft echter geen aansteker bij zich en vraagt de agenten om een vuurtje. Als de politie de man naar zijn naam vraagt, geeft hij in eerste instantie een valse naam op. Later blijkt dat in de volière een aansteker ligt die daar kennelijk door de dader is achtergelaten. Als Bas van Wielink aan de agenten vraagt of ze daar geen vingerafdrukken van kunnen nemen, krijgt hij als antwoord: “We zijn CSI niet”. In een reactie zegt een woordvoerder van de politie dat de man in het park als getuige is gehoord op het bureau en dat er geen concrete aanwijzingen zijn voor zijn betrokkenheid.

Daar denken wij anders over. Er wordt iemand in een afgesloten park aangetroffen met rondom zich spullen uit de volière waarin net een twintigtal vogels het leven hebben gelaten. De man is een roker maar heeft geen vuur bij zich, terwijl er in de volière een aansteker wordt gevonden die kennelijk door de dader is achtergelaten. De man geeft bovendien in eerste instantie een valse naam op. Kennelijk zijn de regels in Eindhoven anders dan in de rest van Nederland, want daar zou de man als verdachte zijn beschouwd en zou men serieus (sporen)onderzoek naar zijn mogelijke betrokkenheid hebben gedaan.

In Eindhoven moet de burger het doen met een kletspraatje van een voorlichter. Hoe komt het toch dat het vertrouwen in de politie zo laag is?

Bijna een nieuwe dwaling?

Door Waarheidsvinder

Als je politie en justitie gelooft, kunnen gerechtelijke dwalingen bijna niet meer voorkomen. Sinds de Schiedammer parkmoord zijn alle procedures verbeterd en iedereen kan daarom gerust zijn.

Nou ja, bijna iedereen. Een 37-jarige inwoner uit het Friese plaatsje Oosterwolde denkt daar waarschijnlijk anders over. Op 30 november 2012 werd hij aangehouden als verdachte van de moord op de 67-jarige Marijke Heijltjes uit Oosterwolde. Haar lichaam was op 12 september 2012 in haar woning gevonden.

Vanaf zijn aanhouding, tot aan 1 februari 2013, zat de man vast in volledige beperkingen. Hij mocht met niemand contact hebben, behalve met zijn raadsman. Twee maanden beperkingen omdat hij niet wilde bekennen. Volgen de wet is een verdachte niet verplicht een verklaring af te leggen. Maar als een verdachte van dat recht gebruikt maakt, dan blijkt de werkelijkheid wat weerbarstiger te zijn dan de theorie en houdt men iemand vast en legt hem dan alle beperkingen op. En dat doet men vanuit de hoop dat hij dan wel zal bekennen. Deze man bekende echter niet.

Inmiddels is duidelijk geworden waarom de man de moord niet wilde bekennen, hij heeft het niet gedaan. Justitie was daar inmiddels ook achter gekomen en de man werd op 1 februari 2013 wegens gebrek aan bewijs vrijgelaten. Inmiddels is de zaak tegen hem officieel geseponeerd en is er iemand anders voor de moord aangehouden.

Men kan de procedures wel veranderen, maar de mensen die deze procedures moeten uitvoeren verander je niet zo snel. En als de keuze van politie en justitie in een bepaalde zaak toevallig op jou valt, dan heb je pech en moet je maar hopen dat het goed afloopt. Maar wat zou er zijn gebeurd indien de man in zijn wanhoop de zaak zou hebben bekend? Zou hij dan nu ook vrij man zijn?

Update 18 april 2013

Nadien is er op nieuw iemand aangehouden voor de moord. Vandaag heeft justitie bekend gemaakt dat deze verdachte inmiddels de moord op mevrouw Heijltjes heeft bekend. Na zijn bekentenis werden de hem opgelegde beperkingen opgeheven. Opnieuw een indicatie dat het in beperkingen houden van een verdachte veelal dient om te proberen om hem zo tot een bekentenis te dwingen.

 

‘s Lands wijs, ‘s lands eer

Door Waarheidsvinder

Afgelopen week werd in de Duitse Bundesstaat Niedersachsen een nieuwe Polizeipräsident benoemd (korpschef) in Osnabrück (dit behelst het zuidwestelijke gedeelte van deze staat) Hiervoor moest de vorige cheffin, de 50-jarige Heike Fischer, vroegtijdig met pensioen worden gestuurd.

Een voor de hand liggende conclusie is dat de vorige Poliziepräsident het dan wel erg bont moet hebben gemaakt, omdat men niet zo maar iemand op deze leeftijd met vervroegd pensioen stuurt, zeker niet in tijden dat het financieel allemaal wat minder gaat.

Maar niets is minder waar. Iedereen was zeer tevreden over haar functioneren, zowel haar personeel als de bevolking. De reden voor haar ontslag was dat er na de verkiezingen een nieuwe Deelstaatregering was gekomen. De CDU en de FPD zijn vervangen door de SPD en de Grünen. En de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken vond, binnen een maand nadat hij was aangetreden, dat er verschil in politiek opzicht bestond tussen hem en mw. Fischer. Dan denk je dat mevrouw Fischer een fanatiek aanhangster van de CDU of de FPD is. Ook dat is niet waar, zij is geen lid van welke politieke partij dan ook. Maar haar opvolger, Bernhard Witthaut, wel. Hij is lid van de SPD, evenals minister Pistorius van BZ. Bovendien is hij voorzitter van een politievakbond en heeft hij tijdens de verkiezingen zijn leden opgeroepen om op de SPD te stemmen.

Men zou nu verwachten dat de oude chef protest heeft aangetekend tegen dit besluit. Ook dat is niet het geval. In Duitsland worden de hoge politiefuncties nu eenmaal door de politiek verantwoordelijken benoemd en daardoor valt er wettelijk niets tegen te doen. Het resultaat is dat de korpschefs niet op hun kwaliteiten worden beoordeeld, zoals het zou moeten zijn, maar op hun politieke gezindheid.

Ook de Polizeipräsident van Hannover (het zuidoostelijk gedeelte van Niedersachsen) werd vervangen. De partijloze Brockmann werd vervangen door de eveneens partijloze Kluwe. In het noorden (regio Oldenburg) werd de CDU-er Thurau vervangen door de SPD-er Kühme. Kortom alle leiders van de politie zijn na de verkiezingen vervangen.

Vanuit de kwaliteit van de opsporing valt dit beleid niet te verklaren. Er moet dus een andere reden zijn. Die reden ligt vermoedelijk bij de nieuwe politiek verantwoordelijken. Zij zullen nu vermoedelijk weinig problemen hebben om hun beleid, goed of slecht van kwaliteit, uitgevoerd te krijgen.

Een slecht zaak volgens ons, een gang van zaken die we maar niet moeten overnemen. Het lijkt ons geen kwaliteitswinst op te leveren en het kost een hoop geld.

 

 

 

Ontwakende rechters

Door Waarheidsvinder

Het functioneren van de rechterlijke macht in Nederland ondervindt steeds meer kritiek. Een van de kritiekpunten is dat rechters niet de goede opleiding hebben om bepaalde zaken goed te kunnen doorgronden.

Als voorbeeld hiervan kunnen de steeds ingewikkelder wordende DNA rapportages worden genoemd. Rechters blijken vaak niet te snappen wat de betekenis van de uitgebrachte rapportages is. We zagen dat onder meer in de zaak van de moord op Tamara Wolvers uit Alphen aan de Rijn. De verdachte in die zaak werd vrijgesproken omdat volgens vele insiders de rechters het technische bewijs niet hadden begrepen.

Kennelijk begint de kritiek ook tot de rechters zelf door te dringen en wil men daar iets aan gaan doen. Op dit moment vindt er daarom een proef plaats bij de rechtbanken in Amsterdam, Den Haag en Midden-Nederland. Daar heeft men de hulp ingeroepen van een forensisch medewerker die de rechter waar nodig kan ondersteunen bij het beoordelen van de technische rapporten. Het gaat nog slechts om een proef maar het begin is er. De proef op de drie rechtbanken is voorlopig tot eind 2014. Omdat de ervaringen ermee als positief worden ervaren, begint ook het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden nu al aan een soortgelijke proef.

De Haagse rechter Elizabeth van As zegt in een artikel in het dagblad Trouw: “De gemiddelde rechter is een alfatype en forensisch onderzoek is voor ons vaak heel ingewikkeld. Dan is het fijn als verderop in de gang iemand zit met wie je even kunt sparren: wat betekent dit, en heb ik dat wel goed begrepen?”

Een verstandige stap lijkt ons, voortschrijdend inzicht mogen we dat noemen. Maar er zijn nog meer stappen nodig. Het blijkt regelmatig dat rechters vaak niet begrijpen hoe de politie werkt en daarom alles wat de politie meldt voor zoete koek slikt. Terwijl inmiddels is gebleken dat te vaak een rechter door politie en justitie niet goed is voorgelicht. Men is eigenlijk niet goed in staat de processen-verbaal te doorgronden, met als gevolg dat er verkeerde conclusies worden getrokken en er dwalingen plaatsvinden.

Naast het inroepen van de hulp van forensische ondersteuners lijkt het ons daarom goed ook de hulp in te roepen van mensen die gepokt en gemazeld zijn in het politievak. Ook zij kunnen de soms slapende rechters wakker schudden.

Toch een onderzoek naar overlijden van Nour al Cheikh

Door Waarheidsvinder

Begin maart heeft één van uw redacteuren op verzoek van de Telegraaf een onderzoek ingesteld naar het overlijden van de 18 jarige Nour al Cheikh in de nacht van oud op nieuw dit jaar. Het lichaam van Nour was op nieuwjaarsmiddag in een sloot langs de Ruijscherwaard in Groningen gevonden. Een sloot die slechts 1 meter diep was en jongens van 18 jaar verdrinken niet zo maar in een dergelijke sloot. de politie dacht daar kennelijk anders over want al binnen het uur wist men te vertellen dat de jongen vermoedelijk dronken in de sloot was gevallen en vervolgens verdronken.

Aziz al Cheikh, de vader van Nour, die huisarts is, ontdekte echter bij het wassen van het lichaam dat de jongen kennelijk kort voor zijn overlijden een pak slaag had gehad. Hij maakte foto’s van het lichaam van zijn zoon en liet deze bekijken door patholoog-anatoom Frank van der Goot, tot voor kort werkzaam bij het NFI. Ook Van der Goot kwam tot de conclusie dat er sporen van recent geweld op het lichaam van de jongen te zien waren. Het leek er ook volgens hem op alsof Nour een flink pak slaag had gehad.

Politie en justitie in Groningen weigerden echter de vader serieus te nemen en daarom had hij zich tot De Telegraaf gewend. Uw redacteur kwam ook tot de conclusie dat het politieonderzoek te kort was geschoten en dat hier vermoedelijk sprake was van een misdrijf.

Na de publicatie in De Telegraaf op 4 maart 2013 zijn politie en justitie kennelijk wel in actie gekomen want vandaag bracht het Openbaar Ministerie in Groningen het volgende persbericht uit:

Onderzoek ingesteld naar overlijden van jongen in Ruischerwaard

Op 1 januari 2013 werd het levenloze lichaam aangetroffen van een 18-jarige jongen in een sloot in de Groningse wijk Ruischerwaard. In eerste instantie werd het overlijden als een niet-natuurlijke dood gezien waarbij geen sporen van een misdrijf werden aangetroffen. Het lichaam werd vrij gegeven door de officier van justitie zodat de familie op gepaste wijze afscheid kon nemen.

In de periode hierna is op initiatief van de vader veelvuldig overleg geweest met in eerste instantie de politie en later ook met het Openbaar Ministerie Noord-Nederland. De vader heeft bij het OM de schouwrapportage mogen inzien en heeft gelet op zijn eigen bevindingen nieuwe informatie aangedragen. Uiteindelijk heeft dit geleid tot nieuwe onderzoeksvragen bij de officier van justitie.

Nieuwe onderzoeksvragen

In maart 2013 is een reviewbijeenkomst georganiseerd waarbij de handelingen en de beslissingen na het overlijden van de jongen tegen het licht zijn gehouden. Hier is geconcludeerd dat in 1e instantie op de toen beschikbare informatie begrijpelijke en juiste keuzes zijn genomen.

Echter zijn er in een latere fase nieuwe vragen bijgekomen. Dit op basis van fotomateriaal, aangeleverd door de vader, waarop letsel op de jongen kan worden afgeleid. Dit letsel is tijdens de schouw niet aangetroffen. Daarnaast is over het letsel een verklaring afgelegd door een getuige. Deze nieuwe informatie heeft ertoe geleid dat de officier het onderzoek heeft heropend. Er is bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar: de telefoongegevens van de jongen; getuigen zijn gehoord en er is een situatieschets opgemaakt van de destijds aangetroffen situatie.

Op basis van de uitkomsten van dit nieuwe onderzoek is de officier van justitie tot de conclusie gekomen dat een misdrijf op dit moment niet uit te sluiten is.

Opgraven lichaam

Vandaag, 11 april 2013, wordt dan ook het lichaam opgegraven van de jongen voor een sectie, een scan en toxicologisch onderzoek. Deze handelingen vinden morgen plaats bij het Nederland Forensisch Instituut in Den Haag. De uitkomsten van dit onderzoek zijn met een paar weken bekend en worden eerst gedeeld met de direct nabestaanden. Verder worden vandaag diverse getuigen gehoord.

De ouders van de jongen zijn over de opgraving persoonlijk geïnformeerd door de officier van justitie.

Noot:Onderzoek van verdachte overlijdens lijkt ons de taak van politie en justitie. Maar kennelijk vinden politie en justitie in Groningen het normaal dat je als ouder zelf een onderzoek gaat instellen in plaats van de politie. In dit geval was de vader arts, maar hoe zou een leek dat dan moeten doen? Wie had dan het letsel moeten constateren?

Volgens de officier van justitie zijn er door de politie en de schouwarts geen fouten gemaakt. Hoe zo geen fouten? Het letsel is toch niet na de dood ontstaan?Wat zou kunnen is dat het letsel pas later goed zichtbaar is geworden, maar toen de vader keek was het er in ieder geval wel. Hij heeft dat direct bij de politie gemeld maar toen heeft men geen actie ondernomen. Men suggereerde zelfs dat de vader iets met de foto’s had gedaan.

Bovendien is het de 2e maal binnen korte tijd dat er in Groningen bij een schouw kennelijk letsel van de overledene over het hoofd is gezien. Het lijkt ons dan toch dat het tijd wordt voor enige zelfreflectie.

Update 12 april 2013

De vader van Nour wil dat er een onafhankelijke patholoog bij de sectie aanwezig zal zijn. Een logische vraag gezien de gang van zaken in deze zaak. Justitie heeft volgens advocaat Ronald Roethof het verzoek echter afgewezen. Wij zien niet in wat er tegen is dat een voormalig patholoog-anatoom van het NFI als waarnemer bij de sectie zal zijn. Kennelijk is justitie bang voor een precedentwerking.

Nieuwe ontwikkelingen in de moordzaak Maja van Vloten

Door Waarheidsvinder

Gisteren schreven we over nieuwe ontwikkelingen in de zaak van de moord Op Reggie Koenders uit Eindhoven, waarvoor de destijds 16 jarige Danny van den Hoogen is veroordeeld.

Vandaag kunnen we u een nieuwe ontwikkeling melden in de zaak van de moord op Maja van Vloten in Groningen. Voor die zaak is de toen 47 jarige Karel van Orden naar onze mening onterecht veroordeeld. Hij heeft zichzelf weliswaar in 2005 bij de politie gemeld, maar zijn bekentenis klopte absoluut niet met de feiten zoals wij die kennen. Onze bedenkingen hebben wij destijds bij het team gemeld, al voordat Karel werd veroordeeld, maar de korpsleiding van de politie Groningen besloot toen de boodschapper de mond te snoeren in plaats van de zaak in heroverweging te nemen.

Advocaat Geert-Jan Knoops heeft enkele maanden geleden een verzoek tot nieuw onderzoek in deze zaak ingediend bij de Hoge Raad. De zaak ligt inmiddels bij de Advies Commissie Afgedane Strafzaken. Van professor Fijnaut, de voorzitter van de commissie, heeft advocaat Knoops recent bericht gekregen dat de commissie voornemens is de Landelijk Officier Forensische Research te verzoeken een aantal nieuwe DNA-onderzoeken te doen waaronder, indien mogelijk, DNA-onderzoek naar de geografische herkomst van de donor van de gevonden sporen.

Kortom ook in deze zaak is er beweging in de goede richting.

Nieuwe stap in moordzaak Reggie Koenders

Door Waarheidsvinder

In februari lieten wij via deze site al weten dat er een nieuwe ontwikkeling was in de zaak van de moord op Reggie Koenders gepleegd in Eindhoven op 1 april 2000. Voor deze moord is destijds de 16 jarige Danny van den Hoogen veroordeeld.

Advocaat Job Knoester heeft in februari van dit jaar bij de Hoge Raad een aanvraag ingediend voor nader onderzoek in de zaak. Dit aan de hand van allerlei nieuwe informatie die de laatste jaren beschikbaar was gekomen.

Gisteren ontving advocaat Knoester een brief van advocaat-generaal bij de Hoge Raad, mr. Diederik Aben. Deze deelde hem daarin mee dat zijn verzoek was doorgestuurd naar professor Fijnaut, de voorzitter van de Advies Commissie Afgesloten Strafzaken, dit met het verzoek advies te geven over de wenselijkheid van een nader onderzoek als bedoeld in art 461 lid 1 van het Wetboek van Strafvordering.

De tekst van het betreffende artikel luidt:

Ter voorbereiding van een herzieningsaanvraag kan een gewezen verdachte, die is veroordeeld voor een feit waarop naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraf van twaalf jaren of meer is gesteld en waardoor de rechtsorde ernstig is geschokt, door zijn raadsman aan de procureur-generaal doen verzoeken een nader onderzoek in te stellen naar de aanwezigheid van een grond voor herziening als bedoeld in artikel 457, eerste lid onder c. 

We beschouwen de brief van Mr. Aben  daarom als een eerste stap in de goede richting, met als einddoel vernietiging van het arrest van het Gerechtshof Den Bosch waarin Danny van den Hoogen voor de moord werd veroordeeld.Volgens ons zijn er voldoende redenen de veroordeling ongedaan te maken.

Sommigen leren het nooit

Door waarheidsvinder

Jaren geleden werd in Groningen een man op Koninginnedag tijdens een bezoek van de koningin aan de stad aangehouden omdat hij een spandoek voor zijn raam had opgehangen met de tekst Welkom in de Graanrepubliek”

In Utrecht werd onlangs een vrouw door de politie aangehouden omdat zij tijdens een bezoek van de koningin aan de stad een zelf beschreven stuk karton omhoog hield met de tekst “Weg met de monarchie, het is 2013“

In Wageningen werd vorig jaar een man door de politie aangehouden omdat hij op 5 mei protesteerde tegen de onderdrukking van de Papoea’s.

En vandaag werd iemand in Amsterdam aangehouden omdat hij protesteerde tegen het bezoek van Poetin aan de hoofdstad. Hij schreef op een etalage “Poetin fuck yourself”. Omdat hij weigerde de tekst te verwijderen, werd de man door de politie geboeid afgevoerd.

In de vorige drie gevallen kwam het niet tot een “zaak”, wel leidde het tot gezichtsverlies voor de politie. Dat was vandaag bijna opnieuw gebeurd. Gelukkig had de dienstdoende officier van justitie meer verstand van zaken dan de betreffende dienders en werd de “dader” direct heengezonden.

Kennelijk leren dit soort overijverige politiemensen niets van eerder gemaakte fouten en blijven ze vinden dat ze moeten optreden tegen mensen die een andere mening vertolken dan zijzelf. Misschien lukt het nu iemand hen duidelijk te maken dat we hier niet in Rusland zijn.