Waarheidsvinding

Door Waarheidsvinder

De manier waarop we in Nederland omgaan met niet natuurlijke overlijdensgevallen laat soms veel te wensen over. In de meeste gevallen vindt er bijvoorbeeld geen gerechtelijke sectie plaats. Veel hangt daardoor af van de kwaliteit van de politiemensen die als eerste ter plaatse komen. Verstaan zij hun vak niet, dan is de kans groot dat een moord als zelfmoord wordt afgedaan.
Veel beter zou het zijn als alle niet natuurlijke overlijdensgevallen verplicht zouden worden onderzocht door gespecialiseerde rechercheurs zoals dat bijvoorbeeld in Duitsland het geval is. Ook zou er bij dit soort overlijdens veel vaker sectie moeten worden verricht.
Hieronder een voorbeeld van een overlijden dat kennelijk door niet deskundige politiemensen is onderzocht en daardoor als zelfmoord is afgedaan, maar dat nagenoeg zeker niet is.

Op zaterdag 14 oktober 2000 rond 09.15 uur werd door een buurman in een tuin in de Efua Sutherlandstraat in Amsterdam Zuid-Oost het lichaam aangetroffen van de 38 jarige Jeanna van van Dijk. Zij verbleef sinds de vorige middag in de woning van haar ouders, Hennie en Henny Hovius, die enkele dagen met vakantie waren gegaan. Die woning lag op de 5e verdieping van het flatgebouw waar haar lichaam voor lag. Opvallend was dat Jeanna slechts een trui en een slipje droeg en dat zij heel dicht bij de gevel van de flat lag. Over het algemeen liggen mensen die zelfmoord plegen door van een hoog gebouw naar beneden springen niet zo dicht bij het gebouw.

De gewaarschuwde politiemensen kwamen al snel tot de conclusie dat Jeanna zelfmoord had gepleegd door uit het raam van de woning van haar ouders te springen. Die conclusie baseerden zij op het feit dat het raam van de flat waar Jeanna verbleef openstond, terwijl de voordeur door middel van een grendel was afgesloten.

In het proces-verbaal schreven zij daarnaast dat zij met een naaste buurvrouw hadden gesproken die ‘s middags nog contact had gehad met Jeanna. Volgens de in het proces-verbaal aanwezige verklaring van die buurvrouw, we noemen haar Marijke, zou Jeanna ‘s middags heel labiel en verward zijn geweest. Over de woning schreven de agenten dat alles er heel ordelijk uitzag en dat er geen sporen van een worsteling waren.

Mede aan de hand van deze informatie van de politie kwam de gemeentelijke lijkschouwer, ondanks een aantal vreemde verwondingen aan het lichaam van Jeanna, al snel tot de conclusie dat hier sprake was van zelfmoord. Hij zag geen reden voor een gerechtelijke sectie en dus eindigde daar het onderzoek. Het lichaam van Jeanna werd vrijgegeven en daarmee was de kous af.

De ouders van Jeanna konden niet geloven dat hun dochter zelfmoord had gepleegd. Rond negen uur hadden zij de avond voor haar overlijden nog via de telefoon met Jeanna gesproken en die was toen in een prima humeur. Ook voor die tijd had Jeanna, ondanks allerlei problemen in de relatiesfeer en een moeilijke scheiding, nooit gerept over zelfmoord.
Ze hebben vervolgens aan de politiemensen laten zien dat het heel eenvoudig was om van buitenaf de voordeur van de woning te vergrendelen. De agenten hebben dit kennelijk voor kennisgeving aangenomen, want er staat niets over in het proces-verbaal. Hun conclusie dat de deur door Jeanna zelf moest zijn vergrendeld is derhalve niet gebaseerd op feiten maar alleen op hun inschatting.

Bovendien ontdekten de ouders dat er in de woning enkele zaken niet klopten:

1. Op het opstaande raam in de huiskamer waren allemaal veegsporen aanwezig. Die veegsporen zaten ook op de vensterbank buiten het raam en de
televisie die vlak voor het raam stond. Het leek er sterk op dat er een worsteling had plaatsgevonden waarbij iemand zich had geprobeerd vast
te houden.
2. Er waren wel degelijk sporen van een worsteling. De meubelen stonden op een andere plaats en er lagen zaken op de grond die eerder aan de muur
hingen
3. De koelkast stond open en in de keuken stond een aangebroken fles wijn en twee glazen

De ouders spreken later ook met de door de politie verhoorde buurvrouw Marijke. Tot hun ontsteltenis hoorden ze toen van haar dat Jeanna ook die middag helemaal niet labiel en verward was geweest, zoals de agenten in hun proces-verbaal hadden opgeschreven. Marijke vertelde dat ze wel een uur samen hadden gesproken en dat daarbij veel was gelachen. Het gesprek was zelfs zo plezierig verlopen dat ze hadden afgesproken elkaar de volgende dag weer te treffen.
In de bewuste nacht, vermoedelijk rond één of twee uur, had Marijke bovendien een luide gil gehoord maar ze weet niet of die uit de woning van Jeanna kwam.

De politieagenten hadden dus precies het tegenovergestelde in hun ambtsedige proces-verbaal geschreven dan wat buurvrouw Marijke hen had verklaard. Marijke is daarop naar het politiebureau aan de Ganzehoef gegaan om te vertellen dat haar verklaring in het proces-verbaal onjuist was en dat deze moest worden veranderd. Of dat ook is gebeurd weten we niet want de oorspronkelijk “verklaring” is nog steeds in het proces-verbaal aanwezig.

De ouders van Jeanna hebben ook met een onderbuurvrouw gesproken. Die vertelden hen dat zij en haar man op de bewuste avond een hevige ruzie hadden gehoord tussen een man en een vrouw. Die ruzie duurde wel enkele uren. Bovendien hadden zij ‘s nachts enkele mannen gehoord die enkele malen met de lift op en neer waren gegaan. Eén van de man hadden zij horen zeggen: “Zij is dood.” Deze buurvrouw en haar man zijn nooit door de politie benaderd.

Bekend is dat Jeanna op de avond voor haar overlijden een afspraak met een man had. Gezien de twee lege glazen in de keuken is die man daar ook geweest. De politie heeft echter geen onderzoek ingesteld in de richting van deze man. Als de politie dat wel had gedaan dan had men ontdekt dat deze man Jeanna in het verleden enkele malen zwaar had mishandeld en ook haar woning was binnengedrongen zonder braaksporen achter te laten.

Toen Jeanna overleed was zij sinds kort gescheiden. Tijdens het huwelijk waren er de nodige klappen gevallen en de man had grote financiële problemen. Later bleek dat de man, zonder dat de ouders van Jeanna dat wisten, een levensverzekering op het leven van hun dochter had afgesloten. Of die verzekering ook door hem is geïnd is niet bekend, de politie heeft nooit onderzoek in die richting gedaan. Ook is niet onderzocht of hij soms de bewuste avond bij Jeanna op bezoek is geweest.

Een geraadpleegde patholoog-anatoom heeft recent het verslag van de lijkschouwer bekeken. Hij geeft aan dat er veel aanwijzingen zijn dat Jeanna niet is omgekomen ten gevolge van een sprong uit het raam. Volgens hem zijn er sterke aanwijzingen voor een misdrijf.

Wij delen zijn mening. Er is geen enkele steun te vinden voor de hypothese dat Jeanna zelfmoord zou hebben gepleegd of per ongeluk uit het raam is gevallen. Er zijn wel veel aanwijzingen dat zij is vermoord.

In de loop der jaren hebben de ouders alles geprobeerd om alsnog een professioneel onderzoek naar de dood van hun dochter van de grond te krijgen. Al hun smeekbeden waren echter tevergeefs en daarom hebben zij contact gezocht met De Telegraaf. Vandaag is er in die krant een groot artikel over deze zaak verschenen.

Daarnaast hebben de ouders advocaat Cees Korvinus uit Amsterdam in de arm genomen om namens hen te proberen politie en justitie tot andere gedachten te brengen.