Skip to content
 

Jolanda Meijer niet gevonden

Door Waarheidsvinder

De verdwijning van Jolande Meijer in Groningen is natuurlijk een trieste zaak. Zij is voor het laatst door een collega van haar gezien op 11 maart 1998 in een supermarkt in de Groningse wijk Vinkhuizen. Het vreemde is dat de politie Groningen die ontmoeting nooit publiekelijk heeft gemaakt. Naar de reden daarvoor kunnen we alleen maar raden. Volgens de politie is ze voor het laatst in februari gezien in een woning aan de Bedumerstraat.

De verdwijning van een kind is natuurlijk voor iedere ouder een ramp. Dat gold ook voor de ouders van Jolanda. Voortdurend bleef men de publiciteit zoeken in de hoop dat hun dochter zou worden gevonden. Na de dood van vader Meijer ging zijn vrouw daarmee door.

Dat wil niet zeggen dat de politie voortdurend achter de meest dwaze informatie moet blijven aanrennen. In de tijd dat wij nog bij het team werkten kwamen er ook voortdurend allerlei tips binnen waarvan je direct al kon zeggen dat die niets waard waren. Toch waren er voortdurend mensen die actie wilden ondernemen. Zelfs tips van paragnosten werden serieus genomen.

Wij hebben daar nooit aan meegedaan. Voor ons zijn de feiten leidend en niet allerlei spookverhalen.

Sinds ons vertrek is dat veranderd. Met enige tussenpozen zoekt ook nu nog het Cold Case Team Groningen de publiciteit. Niet omdat men een resultaat heeft geboekt, want dat heeft men tot op heden nog nooit, maar om aan te kondigen dat ze weer betrouwbare informatie hebben.

Ook vandaag was het team weer volop in de publiciteit. Voor de zoveelste keer was er weer een plaats aangeduid waar het lichaam van Jolanda zou zijn begraven en voor de zoveelste keer was het loos alarm. Zonde van tijd en geld.

Uit het feit dat dit soort kansloze acties van te voren uitgebreid in de media worden gebracht valt af te leiden dat men eigenlijk zelf ook niet de zaak gelooft. Want betrouwbare informatie ga je eerst onderzoeken en pas als je resultaat hebt dan zoek je de publiciteit.

In Groningen doet men dat anders. Men zoekt voortdurend de publiciteit om vervolgens weer te moeten melden dat het onderzoek niets heeft opgeleverd. Veel geschreeuw, weinig wol. Wanneer zal men ook daar leren eerst de hersenen te gebruiken en daarna pas de mond?

Leave a Reply