Skip to content
 

Gratis boek

Door Waarheidsvinder

Na ons gedwongen vertrek bij de Groninger politie heeft Harrie Timmerman in 2008 het proces dat tot ons gedrag heeft geleid in het boek Tegendraads beschreven. Het boek is al jaren uitverkocht. Het leidde echter niet tot een verbetering van het opsporings- en vervolgingsbeleid van respectievelijk politie en OM.

Na daar door voormalig Groninger stadsdichter Bart Droog toe te zijn aangezet en met diens hulp heeft hij het oorspronkelijke boek aangevuld met hetgeen in de zaken, die in het boek werden beschreven, nadien is gebeurd. Daarnaast worden de ervaringen beschreven die wij sindsdien in nieuwe zaken hebben opgedaan. Veel zaken dus die ook op deze site zijn beschreven. Het boek is nu getiteld: (Nog steeds) tegendraads.

Het is de bedoeling dat veel mensen bekend worden gemaakt met wat er zoal mis gaat en hoe het beter zou kunnen. Met als doel dat het wal een keer het schip zal keren. Het boek is daarom voor iedereen gratis te downloaden en staat op deze site onder Links (rechtsboven op de startpagina). Een ieder wordt verzocht, indien men de boodschap door wil geven, om het door te geven aan mogelijk geïnteresseerden in haar of zijn omgeving.

6 Comments

  1. Insider says:

    De oud politieman slaat de spijker idd op de kop. Er worden nog fouten gemaakt, vaak niet expres maar iedere fout is er een teveel. Er worden, gelukkig zeer sporadisch, waarheden omgebogen in het kader van scoren of de druk om de zaak op te lossen. Ook ik durf mijn handen in het vuur te steken dat 99% van de collega’s zn stinkende best doet en dat indien er fouten gemaakt worden dit vaak te wijten is aan gebrek aan ervaring, naieviteit of onkunde. Wat ik wel graag zou zien is dat indien er fouten gemaakt worden deze ook toegegeven worden zodat ze recht gezet kunnen worden… dat is namelijk zeer regelmatig niet het geval. Voor politiemensen en OM die opzettelijk de boel belazeren is er maar één maatregel….. In dit soort gevallen komen politiemensen en OM er mijns inziens nog te gemakkelijk mee weg. Over het algemeen mogen wij echter blij zijn met het niveau en inzet van de Nederlandse politie. Dat Waarheidsvinder soms de vinger op de zere plek ligt is goed en te prijzen als het stof tot nadenken is ‘voor wie de schoen past’. Ook ik heb na tientallen jaren trouwe dienst nog steeds een wrange smaak in de mond m.b.t. tot mijn vertrek bij de politie op ongeveer dezelfde basis als Waarheidsvinder maar dat wil niet zeggen dat ik opeens anti politie ben geworden. Ik weet namelijk dat dit werk was van enige schaamteloze figuren binnen de politie. Jammer genoeg is de politieleiding wat dit betreft doof en blind voor alle bewijzen of hult het zich in een veelzeggend stilzwijgen en scharen ze zich blindelings zonder zich in dit soort zaken te verdiepen achter de verantwoordelijken. Als dhr. Akerboom toch schoon schip wil maken en zoals hij zelfs verklaarde en de komende nog meerdere integriteitsschendingen verwacht neem dan ook deze zaken van deze geschoffeerde collega’s nog eens onder de loep, het zou hem sieren. Voor wat de rest betreft verricht Waarheidsvinder goed en nuttig werk. Vinger op de zere plek indien nodig, mededelen aan verongelijkte partij indien de politie wel goed werk heeft verricht…. waarheidsvinding dus

  2. admin says:

    De schrijver heeft gelijk. Enige nuance was hier misschien wel op zijn plaats geweest.

  3. admin says:

    Via mail ontvingen wij onderstaande reactie van een oud-politieman.

    In VOORAF (blz 6) staat:
    “Ons is namelijk duidelijk geworden dat de politie en justitie bij onderzoeken niet op zoek gaan naar DE waarheid, maar naar hun eigen waarheid”.
    Ik heb behoefte om hierop te reageren. Generaliseren wordt onder andere omschreven als:
    veralgemenen, alles over één kam scheren. Bron: collegenet.nl
    Ik ben 40 jaar werkzaam geweest bij de Technische Recherche, tegenwoordig Forensische Opsporing.
    Ik weet dat er in de opsporing fouten worden gemaakt, het is uiteindelijk mensenwerk. Ik weet ook dat die soms helaas niet erkend worden en er spijtig genoeg leugenachtige verklaringen worden afgegeven.
    Nog erger, ook mij zijn wel zaken bekend waar politie/justitie hun eigen waarheid hebben gecreëerd en aangeklaagden zijn veroordeeld, zelfs ondanks het adagium: “in dubio pro reo” letterlijk “bij twijfel voor de aangeklaagde” (uit het Romijns recht stammend algemeen rechtsbeginsel dat bij twijfel over schuld van een aangeklaagde in diens voordeel beslist wordt en hij dus niet veroordeeld wordt en vrijspraak krijgt).
    Na een arbeidzaam leven zijn jullie als klokkenluider heel slecht behandeld, en dat is nog eufemistisch uitgedrukt. Het heeft uiteindelijk geleid tot gedwongen vertrek bij de “Groninger Politie”.
    Ik heb grote bewondering voor het feit dat jullie je nu al jaren inzetten om (mogelijke) rechterlijke dwalingen te onderzoeken. Jullie hebben zelfs meerdere zaken behandeld waar uiteindelijk gebleken is dat het een rechterlijke dwaling betrof! Echter daarbij, in het kader van waarheidsvinding, schromen jullie niet om aan slachtoffers/nabestaanden mee te delen dat na bestudering van het dossier de conclusie van de politie naar jullie oordeel wel juist was. Daar is nu ook een contradictie met de stelling: “Ons is namelijk duidelijk geworden dat de politie en justitie bij onderzoeken niet op zoek gaan naar DE waarheid, maar naar hun eigen waarheid”.
    Tenslotte voel ik mij ook persoonlijk aangesproken omdat ik gedurende 40 jaar altijd aan waarheidsvinding heb gedaan en zowel belastend als ontlastend bewijs heb aangedragen.
    Ik heb nooit omwille van “de waarheid van de politie” ontlastend bewijs weggelaten. Ik durf te stellen dat dit geldt voor verreweg de meeste politiemensen en dat getalsmatig het zoeken naar eigen waarheid meer uitzondering dan regel is.
    Inderdaad, niet alle politiemensen maar dat rechtvaardigt niet de generaliserende uitspraak dat “ de politie en justitie bij onderzoeken niet op zoek gaan naar DE waarheid, maar naar hun eigen waarheid.

  4. Insider says:

    Gratis boek ook gelezen. Voor mij niets nieuws… er wordt geblunderd en ‘de plank misgeslagen’ in rechercheonderzoeken, dat is een feit. Er zitten sufferds bij, overal, dat is niet tegen te houden. Onkunde, naieviteit of bangigheid wat verkeerd te doen van een onkundige chef is ook wat vaker voorkomet. Wat mij opvalt dat ook veel van dit te wijten is naast onkunde aan naïviteit. Dit soort naieviteit naast onkunde troffen wij vaak aan in de landelijke regio’s. Niet dat in de grote steden niet geblunderd werd maar in co-onderzoeken of verzoeken tot medewerking van kleine en landelijke regio’s liepen wij vaak tegen een muur van bijna wereldvreemdheid aan, net of we bij een heel andere politie terecht gekomen waren. We dachten vaak van ‘zijn dit ook collega’s’. ? Heb het onder meer gezien bij ‘De Brielse Meer moorden’ in 1993. Heel de recherche centrum Rotterdam wist hoe het zat en vanaf dag 1 wie de slachtoffers waren maar de Rijkspolitie Dordrecht moest omdat het Brielsemeer onder hun bewakingsgebied viel zelf zo nodig op lossen en sloeg heel hautain de hulp van de recherche Rotterdam Centrum af… ze zouden het zelf wel effe doen…. niet dus. Hetzelfde met de moord op een prostituee die werkte in Papendrecht maar afkomstig was uit Rotterdam en zo kan ik nog wel tientallen voorbeelden noemen. Ze moesten opeens acteren in de grote stad en dat ging ze slecht af, met hun vaak blauwe blazer, stropdas, grijze Terlenka pantalon en bruin juchtleren schoenen. Zware criminelen zo was onze ervaring praatten niet ‘tegen een pak’ en vooral geen gedateerd pak ( of in dit geval een gedateerde combinatie) dus daar anticipeerden wij op, spijkerbroek, shirt en lederen jack met liefst een baard van 3 dagen. Vaak stonden de rechercheurs uit de landelijke omgeving met hun mond open als wij acties of inzetten planden… hadden ze nog nooit van gehoord of aan gedacht. Lomperiken, rauwdouwers noemden ze ons vooral in de nogal directe omgang met verdachten en de andere criminelen. Wij waren heus geen superrechercheurs, maakten ook wel fouten ( de bewijzen zijn er) en liepen regelmatig ‘langs het randje qua wetgeving ( met instemming van de OvJ’s)en weken qua redenering regelmatig van de gebaande paden af.
    Heer Juzo schildert de politie iedere keer maar al te graag af als een stelletje sufferds. Heer Juzo, er zitten jammer genoeg inderdaad sufferds tussen er er worden nog steeds teveel fouten gemaakt.
    Ik snap alleen niet wat uw frustratie, bijna obsessie is tegen de politie

  5. juzo says:

    Zó!
    Dat is mooi werk, zeg.
    Ik zit vaak in de trein,
    dus een uitstekende gelegenheid het hele boek
    eens op mijn gemak (thermoskannetje koffie erbij)
    te lezen op mijn e-readertje.
    Ziet er buitengewoon keurig verzorgd uit.
    Jammer dat er zoveel miskenning is.
    Dat is volstrekt niet ongewoon
    in het enigszins beduimeld politie- en justitiewereldje.
    Het knapt ervan op, door zo’n boek.
    Mijn compliment.
    En ik zou zeggen: graag een Tweede Deel.
    Veel goede boeken, en betrouwbare documentatie,
    zijn er helemaal niet, in Nederland.
    Ga zo door!
    En laat nimmer de krachtige begeleiding,
    en de zeer kritische geest, de controlerende bevoegdheid,
    bij alle facetten van politie- en justitiewerk, verslappen!
    Er is alle reden toe. Zo spreekt de ervaring.

    Gelukwens, en succes.
    Hartelijke groet.

    Jules Zollner.

Leave a Reply