Dick Gosewehr (1951)
heeft 40 jaar bij de politie gewerkt waarvan bijna 30 jaar als rechercheur. Zijn loopbaan begon in 1969 toen hij als 18 jarige jongen in dienst trad bij de gemeentepolitie Amsterdam.
In 2001 trad hij in dienst bij de regiopolitie Groningen waar hij na een jaar deel uit ging maken van het Groningse Cold Case Team, een team dat in het leven was geroepen om te proberen oude onopgeloste Groningse moorden alsnog op te lossen. Het korps Groningen was op dat moment het enige korps dat de beschikking had over een dergelijk team.
Bij het Cold Case Team kwam hij in contact met Harrie Timmerman die daar als psycholoog/criminoloog gedetacheerd was. Mede door de samenwerking met hem kreeg hij steeds meer belangstelling voor het menselijke gedrag en kwam hij in aanraking met een andere manier van onderzoek doen. Hij ontdekte dat er veel structurele fouten worden gemaakt bij politieonderzoeken in Nederland.
Toen er in 2004 door het Korps Landelijke Politie Diensten een leergang Inleiding Gedragsanalyse werd opgestart, kon hij als één van de weinige politiemensen in Nederland aan deze opleiding deelnemen. Er ging een wereld voor hem open. Steeds meer werd hem duidelijk dat de opleidingen bij de Nederlandse politie veel te wensen over laten en dat je als rechercheur veel kennis mist die noodzakelijk is om je werk goed te kunnen doen.
In maart 2005 kwam hij via deze cursus in aanraking met een voor hem nieuw fenomeen, namelijk de gerechtelijke dwaling. Tot de lesstof van de cursus behoorde het boek “De bekentenissen van Ina Post” geschreven door Dr. Han Israëls. Het boek beschreef manier waarop bejaardenverzorgster Ina Post in 1986 door de politie werd verhoord nadat zij was aangehouden voor de moord op de 89 jarige mevrouw Kolstee-Sluiter in Leidschendam. Uiteindelijk leidde die verhoren tot een bekentenis, een bekentenis waar grote vraagtekens bij te zetten waren.
Lezing van het boek bracht bij Gosewehr een schok teweeg en hij besloot iets met zijn nieuw verworven kennis te gaan doen. Via Han Israëls kwam hij in contact met Ina Post zelf en haar raadsman mr. Geert-Jan Knoops. Die contacten leidden uiteindelijk onder meer tot een boek, dat hij samen met Harrie Timmerman over deze zaak schreef.
Sindsdien houd hij zich samen met Harrie Timmerman onder meer bezig met het onderzoeken van Gerechtelijke Dwalingen. Op deze site zult u daar meer over lezen. Zijn activiteiten op het terrein van de gerechtelijke dwalingen werden hem door politie en justitie niet in dank afgenomen en uiteindelijk leidde dat er toe dat hij voortijdig de politiedienst verliet.
Een dikke pleister op deze wond is echter dat Ina Post op 6 oktober 2010, na 24 jaar strijd, alsnog door het Gerechtshof in Den Bosch is vrijgesproken. Dat maakt het voor hem toch allemaal de moeite waard.