Skip to content

Geen maatregelen tegen officier ?

Door Waarheidsvinder

Wij hebben op onze site al het één en ander geschreven over het geknoei met een proces-verbaal in de zaak van de moord op de 69 jarige Koert Elders uit Gees. Twee rechercheurs maakten met medeweten van hun teamleider Klaas Aalbers en in opdracht van zaaksofficier van justitie Agnes de Vries een vals proces-verbaal op van een gesprek dat zij hadden met een getuige. Het proces-verbaal werd daarna gebruikt om de rechtbank te bewegen één van de verdachten langer in voorarrest te houden. Wij stelden toen dat er naar onze mening geen plaats behoort te zijn bij politie en justitie voor mensen die op deze manier met de waarheid omgaan. Zeker niet als het gaat om een officier van justitie die bewust rechters misleidt.

Wij staan kennelijk niet alleen in deze mening. Op 13 april verscheen er in het NRC een artikel over deze zaak van de hand van rechtspsycholoog Peter van Koppen. De kop van het artikel luidde: “Doodzonde van officier móét gevolgen hebben.

In het artikel lezen we onder meer: “Een officier van justitie die liegt, zoals in de Assense zaak, ondergraaft in feite ons hele strafrechtsysteem. Als officieren van justitie niet altijd kunnen worden vertrouwd, moeten zij altijd worden gewantrouwd.”

Peter van Koppen woont in het westen van het land en hij maakt kennelijk geen verschil tussen Gees en Assen. Hij doelt echter op de moord in Gees en de behandeling van de zaak bij de rechtbank in Assen.

Van Koppen spreekt verder onder meer zijn verbazing uit over het feit dat de betrokken officier van justitie niet uit haar functie is gezet, maar dat zij zelfs is bevorderd tot advocaat-generaal bij het Gerechtshof in Leeuwarden. Iets waarover wij ook onze verbazing hebben uitgesproken. Aan het eind van het artikel schrijft Van Koppen:

Liegen tegen de rechter is voor een officier van justitie een rechtsstatelijke doodzonde waarop altijd een gepaste reactie nodig is. Het ligt voor de hand dat dat ontslag inhoudt, maar dat is niet in elk geval vereist. Er zou echter altijd een publieke reactie van het college van procureurs-generaal moeten volgen waarin wordt benadrukt dat liegen niet mag. In deze zaak is het wel erg stil gebleven”

De houding van het college van procureurs-generaal maakt nog eens duidelijk dat de waarheid steeds vaker het onderspit delft als het gaat om het imago van politie en justitie. Liegen en bedriegen mag kennelijk als het maar de “goede” zaak dient. Gewoon stil blijven zitten en hopen dat het vanzelf voorbij gaat lijkt ook in deze zaak de strategie.

PS. Ook de leiding van de Politie Noord-Nederland houdt zich angstvallig stil over deze zaak. Het lijkt er op dat men ook daar geen problemen heeft met politiemensen die knoeien met een proces-verbaal.

Geen misleiding?

Door Waarheidsvinder

De beslissing van de rechtbank Assen om één van de verdachten in zaak van de dodelijke overval in het Drentse Gees niet te veroordelen, omdat door officier van justitie Agnes de Vries een valselijk opgemaakt proces-verbaal aan het dossier was toegevoegd, heeft tot de nodige commotie in de media geleid Kennelijk daarom heeft het openbaar ministerie Noord-Nederland op 7 april het volgende persbericht uitgebracht:

Reactie op vonnis woningoverval Gees

7 april 2018 – Arrondissementsparket Noord-Nederland

De rechtbank heeft gisteren, vrijdag 6 april, uitspraak gedaan tegen vier verdachten in het onderzoek Gees.

Het Openbaar Ministerie heeft tijdens de inhoudelijke behandeling, zowel in het requisitoir als in de repliek, uitgebreid aandacht besteed aan de verschillende vormfouten die zijn gemaakt in het onderzoek Gees.

Het Openbaar Ministerie betreurt de gang van zaken rond de vormfouten zeer, maar bestrijdt ten stelligste de Rechtbank te hebben willen misleiden. Het Openbaar Ministerie herkent zich dan ook niet in de formulering in de vonnissen van de rechtbank dat de officier van justitie bewust een onjuist proces-verbaal in het dossier heeft opgenomen en daarmee zodanig misleidend heeft gehandeld dat de kern van het strafproces wordt geraakt. Alles is erop gericht geweest om de gang van zaken zo helder mogelijk te krijgen voor de Rechtbank. Het maatschappelijk belang om een goed oordeel over deze zaak te krijgen is van groot belang.

Het onderzoek Gees is een omvangrijk onderzoek, met verschillende gecompliceerde rechtsvragen. Alvorens te besluiten of tegen deze uitspraak hoger beroep dient te worden ingesteld, zal het Openbaar Ministerie het vonnis uitgebreid bestuderen.

In verschillende media wordt melding gemaakt dat de toenmalige officier van justitie inmiddels advocaat-generaal geworden is bij het ressortsparket Arnhem/Leeuwarden. Het OM hecht eraan te benadrukken dat het vertrek van de zaaksofficier bij het arrondissementsparket Noord-Nederland geen enkel verband houdt met het onderzoek Gees.

Wat bedoelt het Openbaar Ministerie hier nu te zeggen?

Vindt men het bij het Openbaar Ministerie geen probleem dat twee politiemensen in opdracht van verantwoordelijk officier van justitie Agnes de Vries een proces-verbaal opmaken waarvan zijzelf en hun teamleider Klaas Aalbers weten dat de inhoud van dit proces-verbaal niet klopt?

Vindt men het vervolgens geen probleem dat de officier dit valselijk opgemaakte proces-verbaal als echt bij de rechtbank inlevert met als gevolg dat de rechtbank beslist dat een verdachte in de zaak langer moet worden vastgehouden?

Als men dit geen misleiding vindt, hoe noemt men dit dan?

Vindt men dat het aanbieden van excuses na het ontdekken van deze gang van zaken voldoende is om net te doen alsof het allemaal niet is gebeurd?

Wij denken daar anders over. Politiemensen die al dan niet in opdracht van een meerdere of een officier van justitie in een proces-verbaal liegen horen niet bij de politie thuis.

Voor een leider van een rechercheteam die van de gang van zaken op de hoogte is maar uiteindelijk niets onderneemt geldt natuurlijk hetzelfde. Hij is ongeschikt voor zijn taak. Hij had voor zijn mensen moeten gaan staan en hen moeten opdragen een eerlijk gespreksverslag te maken zoals vooraf was afgesproken. Hij had moeten voorkomen dat zij valsheid in geschrifte pleegden.

Een officier van justitie die rechtstreeks verantwoordelijk is voor deze gang van zaken hoort niet bij het Openbaar Ministerie thuis. Het is daarom wel heel opmerkelijk dat zij nu als Advocaat-Generaal bij het Gerechtshof in Leeuwarden is aangesteld. Een verplaatsing waarvan het Openbaar Ministerie in zijn persbericht zegt dat deze niets te maken heeft met haar optreden in de zaak Gees.

Wie dit allemaal normaal vindt, heeft geen notie van wat waarheidsvinding inhoudt.

Geknoei met PV heeft gevolgen

Door Waarheidsvinder

Onder de kop” Loopje met de waarheid” schreven we al eerder op deze site over het geknoei met een proces-verbaal tijdens het onderzoek naar een dodelijk overval in het Drentse Gees. Door officier van justitie Agnes de Vries, de destijds verantwoordelijke officier, is doelbewust een proces-verbaal van verhoor van een vrouwelijke getuige in het dossier gedaan terwijl zij wist dat er allerlei onwaarheden in het PV stonden en dat er was gelogen over de manier waarop het PV tot stand was gekomen.

Vandaag deed de rechtbank uitspraak. De rechters maakten in hun uitspraak duidelijk dat er sprake was geweest van misleiding van de rechtbank. Volgens de rechters is er inbreuk gedaan op de gang van de rechtsorde en dat schaadt het vertrouwen. Het betreffende PV had rechtstreeks betrekking op één van de verdachten en daarom besloot de rechtbank het Openbaar Ministerie in zijn zaak niet ontvankelijk te verklaren. In gewoon Nederlands betekent dat deze verdachte niet wordt gestraft voor zijn betrokkenheid bij de dodelijk overval. Niet omdat hij onschuldig is maar vanwege het geknoei met het PV.

De drie hoofdverdachten zijn wel door de rechtbank veroordeeld maar zij kregen strafvermindering. In plaats van de gevorderde 15 jaar gevangenisstraf kregen zij 12 jaar toebedeeld van de rechtbank.

De hele gang van zaken is meer dan beschamend. Wat betekent deze gang van zaken voor de nabestaanden van de 69 jarige Koert Elders die bij de overval om het leven kwam? Naast het verdriet om de dood van een dierbare worden zij ook nog eens geconfronteerd met het geknoei van politie en justitie. Hoe kun je hen dat uitleggen?

Wat gebeurt er nu met de beide knoeiende rechercheurs, met hun chef die van de hoed en de rand wist en met de verantwoordelijke officier van justitie? Worden zij op hun wangedrag aangesproken of wordt de zaak zoals zo vaak met de mantel der liefde bedekt?

De tijd zal het leren.

Moeder Sharleyne komt niet vrij

Door Waarheidsvinder

Vandaag vond in Assen een zogenaamde pro-forma zitting plaats in de zaak van de dood van Sharleyne Remouchamps uit Hoogeveen. De moeder wordt er door het Openbaar Ministerie van verdacht haar dochter te hebben gewurgd en haar daarna van 10 hoog naar beneden te hebben gegooid. Een verdenking die ons niet vreemd voor komt aangezien wij degenen waren die het Openbaar Ministerie daar destijds op hebben gewezen nadat de zaak eerst door datzelfde Openbaar Ministerie was geseponeerd.

De rechtbank besliste vandaag over een aantal onderzoeksvragen. Daarnaast bepaalde zij dat de rechtszaak tegen Hélene J.de moeder van Sharleyne zal plaatsvinden op 13, 14 en 15 juni. Een verzoek van advocaat Paul van Jaarsveld om de moeder in afwachting van de rechtszaak voorlopig in vrijheid te stellen werd door de rechtbank afgewezen.

Wordt vervolgd.

Een loopje met de waarheid

Door Waarheidsvinder

Met enige regelmaat laten (oud)politiemensen ons weten dat we te kritisch zijn over het werk van de politie en justitie. Ze vinden dat wij soms ten onrechte politiemensen beschuldigen van het knoeien met processen-verbaal en het achterhouden van ontlastend bewijs. Natuurlijk maken politiemensen wel eens fouten maar van opzet is volgens hen geen sprake. Een mening die gedeeld wordt door veel officieren van justitie en natuurlijk door de verantwoordelijke ministers want anders zouden ze actie moeten ondernemen.

Op dit moment speelt er bij de rechtbank in Assen een zaak waarin weer eens duidelijk wordt dat de werkelijkheid soms anders is dan politiemensen graag willen geloven.

Op donderdag 30 juni 2016 vond rond half zes ‘s morgens een overval plaats op een woning aan de Dorpsstraat in het Drentse dorp Gees. Bij deze overval kwam de 69 jarige Koert Elders om het leven. Voor de zaak zijn inmiddels vier mannen aangehouden waarvan er één heeft bekend bij de overval betrokken te zijn geweest. De andere drie mannen ontkennen hoewel er van twee van hen DNA-sporen zijn gevonden. Tegen de verdachten zijn door officier van justitie Martijn Kappeyne van de Coppello straffen van 12 tot 15 jaar geëist.

Aanvankelijk was Agnes de Vries de zaaksofficier maar zij is tussentijds van de zaak afgehaald vanwege problemen over een getuigenverklaring. Officier Kappeyne van de Coppello heeft nu tijdens de zitting toegegeven dat er tijdens het onderzoek vormfouten zijn gemaakt bij het verhoor van een vriendin van één van de verdachten. Volgens hem is dit verhoor in strijd met de regels niet op band opgenomen en bovendien zou de vrouw voor het verhoor van de verhoorders de toezegging hebben gehad dat haar verklaring niet in het dossier zou komen. Ten slotte moest hij ook toegeven dat de in het proces-verbaal genoemde plaats en datum van het verhoor niet juist zijn. Om die redenen vindt hij dat het proces-verbaal niet als bewijs mag worden gebruikt.

Volgen de raadslieden van de verdachten wist de zaaksofficier destijds al dat de verklaring van de getuige inhoudelijk niet klopte maar desondanks had ze de verklaring bij de rechtbank als argument gebruikt om het voorarrest van de mannen te verlengen. De rechtbank nam haar advies over en daarmee is zij volgens de raadslieden misleid. Advocate Wieteke van Drummen stelde tijdens de zitting over het optreden van de betrokken officier van justitie: “dat het OM bereid is om bewijs te manipuleren om te scoren.” Het lijkt er op dat ze daar in deze zaak gelijk in heeft.

De raadslieden hebben inmiddels tegen de beide betrokken politiemensen aangifte ter zake valsheid in geschrifte gedaan. Het openbaar ministerie heeft nog geen beslissing genomen over het al of niet vervolgen van de politiemensen. We zijn benieuwd wat die beslissing zal zijn.

Resumé

Twee politiemensen beloven een getuige vooraf dat ze haar verklaring niet zullen opnemen en dat haar verklaring niet in het strafdossier zal komen. In hun proces-verbaal schrijven de politiemensen later dat het niet opnemen van de verklaring per ongeluk is gebeurd en dat is onwaar. Bovendien knoeien zij in het proces-verbaal van verhoor met de plaats van verhoor en de datum waarop het verhoor heeft plaatsgevonden.

Ondanks de belofte aan de getuige komt haar verklaring toch in het strafdossier terecht.

De verantwoordelijke officier van justitie weet van de hoed en de rand en zij weet volgens de raadslieden ook dat de verklaring van de betreffende getuige gedeeltelijk onjuist is, toch brengt zij de verklaring als bewijs in bij de rechtbank opdat die zal beslissen dat de verdachten in voorarrest moeten blijven. Dat laatste gebeurt inderdaad.

Zouden er nu werkelijk nog (politie)mensen zijn die vinden dat hier geen sprake is van opzet? Dat de betrokken politiemensen en officier van justitie per ongeluk een loopje met de waarheid hebben genomen?

Naar onze mening behoort er bij politie en justitie geen plaats te zijn voor mensen die op deze manier met de waarheid omgaan. Burgers hebben recht op een betrouwbaar en integer politie- en justitieapparaat dat voor de waarheid gaat en niet voor eigen succes.

 

Noot

Officier van justitie Agnes de Vries werkt tegenwoordig als AG bij het Hof in Leeuwarden. Volgens het OM heeft deze verplaatsing niets te maken met haar optreden in deze zaak.

Onderzoek alibi’s onschuldigen

Door Waarheidsvinder

Rechtspsycholoog Ricardo Nieuwkamp heeft een onderzoek gedaan naar de wijze waarop de politie omgaat met het alibi van onschuldige verdachten. In een vandaag uitgekomen persbericht lezen we:

Van onschuldige verdachten wordt verwacht dat zij hun onschuld kunnen aantonen aan de hand van een geloofwaardig alibi. Slechts 2% van de onschuldigen blijkt hier echter toe in staat. Op basis van rechtelijke dwalingen weten we dat de waarachtigheid van een alibi niet steeds correct wordt beoordeeld omdat er onrealistisch hoge eisen worden gesteld aan een alibi om geloofwaardig te worden gevonden.

Rechercheurs vinden een alibi namelijk slechts geloofwaardig wanneer het consistent blijft doorheen de tijd en wordt ondersteund door sterk bewijs, zoals camerabeelden. Uit het proefschrift van Ricardo Nieuwkamp blijkt echter dat onschuldigen meestal zwak bewijs voor hun alibi hebben, zoals een familielid als getuige. Het komt bovendien wel vaker voor dat een alibi moet worden aangepast omdat iemand zich heeft vergist of heeft gelogen om bijvoorbeeld te verdoezelen dat hij bij zijn minnares was.

Om de haalbaarheid van alibi’s met sterk bewijs in kaart te brengen, ging Nieuwkamp na welke alibi’s en welk bewijs in realiteit kan worden verwacht van onschuldige verdachten en hoe rechercheurs alibi’s in de praktijk beoordelen. Dat is vernieuwend, aangezien in het verleden bijna uitsluitend studenten in alibionderzoek werden betrokken. “Het meest interessante aan de bevindingen is dan ook dat rechercheurs op andere aspecten van het alibi letten bij de beoordeling ervan dan studenten. Rechercheurs vinden met name de controleerbaarheid van het bewijs belangrijk, terwijl studenten vooral oog hebben voor de sterkte van dat bewijs”, aldus Nieuwkamp.

Enkel uitgaan van de sterkte van het ondersteunende bewijs is dus onvoldoende om een alibi correct te kunnen beoordelen. Rechercheurs zouden hierbij idealiter ook rekening moeten houden met de inhoud van het alibi, de haalbaarheid van (sterk) bewijs en de feilbaarheid van het geheugen. Tunnelvisie is een belangrijke oorzaak van het verkeerd beoordelen van alibi’s. Daarom wordt geadviseerd dat rechercheurs meerdere scenario’s bedenken tijdens het onderzoek. “Een alibi kan namelijk een perfect beginpunt zijn van een alternatief scenario, waarbij de verdachte mogelijk onschuldig is omdat hij elders was dan waar het misdrijf is gepleegd”, zegt Nieuwkamp. Het is daarom essentieel dat het alibi van de verdachte goed wordt uitgevraagd en grondig wordt onderzocht.”

De onderzoeker heeft helemaal gelijk, we hebben daar zelf de nodige ervaring mee. Wij zijn betrokken geweest bij het onderzoek van drie gerechtelijke dwalingen. In die zaken bleekn de onschuldige verdachten onder meer te zijn veroordeeld omdat de politie hun alibi niet serieus had onderzocht. Het is daarom goed dat er nog eens wordt gewezen op de manier waarop de politie met dit soort zaken omgaat. Het is wel treurig dat dit ann0 2018 nog nodig is. Het onderzoek van Nieuwkamp toont maar weer eens aan dat, ondanks alle gerechtelijke dwalingen die inmiddels bekend zijn geworden, er nog steeds het nodige schort aan de kennis van politiemensen. Kennelijk is men niet bereid of in staat van fouten te leren.

 

Nabestaanden willen meer controle

Door Waarheidsvinder

Vandaag lazen we in het AD dat een groep nabestaanden van onder verdachte omstandigheden overledene personen, gesteund door advocaat Sébas Diekstra, een brandbrief heeft geschreven aan de leden van de Tweede kamer waarin zij aangeven dat zij willen dat nabestaanden een kopie van het onderzoeksdossier krijgen als er twijfels zijn omtrent de dood van hun familielid en de kwaliteit van het politieonderzoek naar de oorzaak.

Eerder werd in de Tweede Kamer een motie hierover van SP-kamerlid Michiel van Nispen al aangenomen maar de destijds verantwoordelijke VVD-minister van justitie Ard van der Steur liet weten dat hij niet voor het uitvoeren van de motie voelde omdat de privacy van getuigen en verdachten geschaad zouden kunnen worden. Het gebruikelijke kul-argument van politici die niets met waarheidsvinding hebben. Waar mensen als Van der Steur werkelijk bang voor zijn is dat te vaak zal blijken dat het onderzoek van de politie onvolledig en/of ondeskundig was.

Het tweede argument van Van der Steur was nog dommer. Hij voerde aan dat nabestaanden nu al naar de rechter kunnen stappen als onderzoek in hun zaken hen niet zint. Je kunt pas voor een artikel 12 procedure naar de rechter (lees Gerechtshof) stappen als je kunt onderbouwen dat er iets mis is met het onderzoek. Maar om een kansrijk verzoek te kunnen doen moet je wel over de feiten beschikken en daarvoor heb je het politiedossier nodig.

Een voorbeeld van een dergelijke zaak is het overlijden van de 8 jarige Sharleyne Remouchamps uit Hoogeveen. Na een slecht politieonderzoek besloot het Openbaar Ministerie de zaak te seponeren omdat men een val of zelfmoord niet uitsloot. Aangezien in die zaak de vader wel een kopie van het politiedossier in handen kreeg konden wij aan de hand van dat dossier al snel vaststellen dat Sharleyne nagenoeg zeker door een misdrijf om het leven was gekomen. Een conclusie die ook door andere deskundigen werd onderschreven. Inmiddels wordt de moeder van Sharleyne van moord cq doodslag verdacht. In afwachting van de rechtszaak zit zij al enkele maanden in voorarrest. Zonder een kopie van het dossier zou de moord op Sharleyne zeker onbestraft zijn gebleven.

Het is daarom hoogtijd dat de huidige minister van justitie de motie wel gaat uitvoeren. Veel hoop hebben wij echter niet. Sander Dekker, de huidige minister is lid van dezelfde partij als Van der Steur en wij weten dat deze partij niet heel veel waarde aan de waarheid hecht. Hopelijk zijn de huidige Tweede Kamerleden zo nodig bereid de minister tot de uitvoering van de motie te dwingen.

Noot 14 maart 2017

Minister van justitie Ferdinand Grapperhaus blijkt uit het echte CDA-hout te zijn gesneden. Ook hij heeft niets met waarheidsvinding en heeft aangegeven dat hij tegen het verstrekken van politiedossiers aan nabestaanden is. Net als bij de Katholieke Kerk houdt men bij het CDA de vuile was liever binnenskamers. Men wil geen lastige pottenkijkers.

Het woord is nu aan de Tweede Kamer maar daarin maken CDA en VVD de dienst uit en we mogen er dus vanuit gaan dat er niets zal veranderen. Een droevige zaak.

16 jaar onschuldig vast

Door Waarheidsvinder

Weer een nieuwe dwaling in de VS. Alfred Swinton zat 16 jaar vast voor een moord in Hartford ( Connecticut) die hij niet heeft gepleegd. Gisteren kwam hij vrij dankzij de niet aflatende steun van het Amerikaanse Innocence Project. Voor meer bijzonderheden verwijzen we u naar de link van de site van het Innocence Project op onze site.

Nieuwe dwaling in VS

Door Waarheidsvinder

In Kentucky heeft een rechter twee mannen na meer dan 20 jaar alsnog ontslagen van rechtsvervolging. Beide mannen, Keith Harding en Jeff Clark waren in 1995 ten onrechte veroordeeld zaten voor de moord op de 19 jarige Rhonda Sue Warford in 1992. Ook in deze zaak knoeide de politie volop met het bewijs.

Wilt u meer lezen over deze zaak, klik dan op de link van het  Innocence Project op deze site.

Geen sporen van Halil

Door Waarheidsvinder

De 34 jarige Halil Erol verdween op 6 februari 2010 na een bezoek aan zijn ex-vrouw in Steenwijk. Lange tijd bleef de politie volhouden dat er geen aanwijzingen waren voor een misdrijf, zelfs toen zijn auto korte tijd later uitgebrand werd teruggevonden in de Groningse gemeente Haren. Uit onderzoek bleek bovendien dat het kenteken van de auto van Halil na zijn verdwijning nog enkele malen in het westen van het land was gesignaleerd.

Maar uiteindelijk moest de politie in Steenwijk toegeven dat Halil het slachtoffer van een misdrijf was geworden In juni van dat jaar werden namelijk zijn armen en benen in een zak gevonden in Eesveen vlak bij Steenwijk. In 2013 werden er nabij Wanneperveen opnieuw lichaamsdelen van hem gevonden. Je hoeft dan geen geleerde te zijn om te vermoeden dat Halil in of nabij Steenwijk om het leven is gebracht.

Tot veler verrassing kwam de politie in november 2017 ineens met de mededeling dat men vermoedde dat Halil in een woning in Groningen in stukken was gezaagd en dat de bewoonster door hen als verdachte was aangehouden. De vrouw werd na enkele dagen echter weer vrijgelaten. Een uitgebreid sporenonderzoek vond daarna in de woning plaats en vandaag werd de uitslag bekendgemaakt.

Er zijn geen sporen van Halil gevonden en dat verbaast ons niets. Zou er nu werkelijk iemand hebben gedacht dat Halil in de omgeving van Steenwijk is vermoord, dat men daarna zijn lichaam naar Groningen heeft vervoerd? Dat men het lichaam daar in stukken heeft gesneden om deze stukken vervolgens weer in de omgeving van Steenwijk weg te gooien? Om een dergelijk scenario mogelijk te achten moet je wel over heel veel fantasie beschikken.