Skip to content
 

De “bekentenis” van Koos H.

Door Waarheidsvinder

Enkele jaren geleden heeft één van uw redacteuren een lang gesprek gehad met iemand die al jaren behandeld werd in de Van Mesdagkliniek in Groningen. De man was in het verleden veroordeeld voor een gewelddadige seksuele moord en had daarvoor door de rechter onder meer TBS met dwangverpleging opgelegd gekregen.

De man was hij inmiddels zover met zijn behandeling gevorderd dat hij overdag buiten de kliniek aan het werk mocht. Dat werk gebeurde zonder enig toezicht en zonder dat de plaatselijke politie daarvan op de hoogte was. Kennelijk vonden de behandelaars dat hij zo goed als genezen was en daarom geen gevaar opleverde voor de maatschappij.

De man waar het om ging, was iemand met een laag IQ en weinig schoolopleiding, iemand van wie je normaliter weinig dure woorden verwacht. Bij hem was dat niet zo. De ene mooie volzin na de andere rolde uit zijn mond en de nodige dure woorden ontbraken daarbij niet, het leek bijna of hij een lesje opzegde. Met name waar het ging om zijn seksuele gevoelens kon hij bijna een roman gaan schrijven, tenminste als je zijn woorden mocht geloven.

Na enige tijd en een aantal kopjes koffie begon de man echter wat uit zijn rol te vallen. Op directe vragen over zijn taalgebruik en de dure woorden die hij gebruikte, reageerde hij door te vertellen dat hij op deze manier van zijn behandelaars moest praten. Het zou namelijk aangeven dat hij een beter inzicht had gekregen in het hoe en waarom van zijn daden en zodoende maakte hij een goede kans in de maatschappij terug te komen.

Daarover doorpratend bleek dat er niets veranderd was aan de seksuele gevoelens van de man. Hij kickte er nog steeds op veel geweld te gebruiken tijdens de seks en ook andere bijzondere seksuele neigingen, we zullen ze hier niet beschrijven, hadden nog steeds zijn aandacht. De man was er desondanks van overtuigd dat hij geen gevaar voor de samenleving meer was en die gevoelens goed onder controle had.

Waarom dit verhaal? Gisterenavond was in het programma van Peter R. de Vries seriemoordenaar Koos H. te zien en te horen. Ook hij had zijn lesje in de kliniek goed geleerd. Het was net of uw redacteur de man uit de Mesdagkliniek weer hoorde praten.

Volkomen emotieloos gaf Koos H. weliswaar toe drie meisjes om het leven te hebben gebracht, maar in één geval was het eigenlijk de schuld van het meisje zelf “want ze wilde niet luisteren”. In een ander geval had hij inmiddels van een behandelaar geleerd dat hij eigenlijk zijn moeder had vermoord en niet het betreffende meisje. Kortom het was een beetje de Koos H. show en zeker geen gedetailleerde bekentenis. Van een man met inzicht in zijn daden was in ieder geval geen sprake.

Wat is het nut van zo’n uitzending en vooral wat betekent dit voor de nabestaanden van zijn slachtoffers? Vragen waarop wij geen antwoord weten.

One Comment

  1. marcel l says:

    je hebt te maken met een zieke geest in een verschijning van een menselijk gedaante daarom is het niet te begrijpen met ons menselijk verstand, deze zieke geesten zullen er altijd zijn, deze mensen zijn niet te genezen en horen levenslang achter de tralies te zitten

Leave a Reply