Skip to content
 

De verdwijning van Rudolf Rupp

Door Waarheidsvinder

Overijverige politiemensen, aanklagers die willen scoren en slapende rechters. Ook in Duitsland blijken ze voor te komen als je kijkt naar het verhaal over de verdwijning van Rudolf Rupp.

De 52 jarige Rupp verdween op 13 oktober 2001. Hij was die nacht met zijn zwarte Mercedes naar het naburige dorpje Neuburg gereden en had daar in een plaatselijk café 8 halve liters bier gedronken. Rond één uur ’s nachts was hij weer vertrokken en sindsdien ontbrak elk spoor van hem.

Zijn vrouw meldde zijn vermissing bij de politie die vervolgens een onderzoek instelde. Rudolf Rupp noch zijn auto werden gevonden, maar het onderzoek leidde uiteindelijk toch tot de aanhouding van de vrouw van Rudolf , zijn dochter en haar verloofde. De drie bekenden uiteindelijk hem vermoord te hebben, hem daarna in stukken te hebben gesneden en aan de honden te hebben gevoerd. De reden waarom ze hem hadden vermoord, was het feit dat hij bij twee van zijn dochters incest had gepleegd. Dat was ook de reden dat de verloofde van één van de dochters had meegedaan. Deze verloofde had overigens ook een seksuele relatie met een andere dochter. Kortom, geen doorsnee gezin.

De bekentenissen kwamen tot stand na wekenlange verhoren waarbij ze nauwelijks of geen bijstand kregen van een advocaat. Het opvallende was bovendien dat de drie verhalen bijna woordelijk hetzelfde waren. Volgens de aanklagers was dat het ultieme bewijs dat de bekentenissen moesten kloppen. Maar iedereen die iets van verhoren weet, zou hebben geconcludeerd dat er gestuurd is in de bekentenissen.

Er was ook ondersteunend bewijs, een medewerker van een sloopbedrijf, een criminele alcoholist, had verklaard dat er op het sloopbedrijf, in de nacht dat Rudolf Rupp was verdwenen, een Mercedes zoals Rupp had, was vernietigd.

Nog voor het begin van het proces trokken de verdachten hun bekentenissen in. Het technisch onderzoek leek hen daarbij te steunen, want er werd geen enkel bewijs gevonden dat er op de boerderij een dergelijke slachtpartij had plaatsgevonden. Toch werden de drie op grond van hun eerste bekentenissen tot lange gevangenisstraffen veroordeeld. Daarnaast werden ook nog een 15 jarige en 16 jarige dochter veroordeeld omdat ze niets hadden gedaan om de moord te voorkomen. Daarmee leek de zaak te zijn afgedaan. Einde van een gruwelijk familie drama.

Op 10 maart 2009 werd echter duidelijk dat de aanvankelijke bekentenissen van de vrouw, de dochter en de schoonzoon inderdaad vals waren. Op die dag vonden duikers in de rivier de Donau in de buurt van Neubur de zwarte Mercedes van Rudolf Rupp. Achter het stuur zat het intacte geraamte van een mens. Na onderzoek bleek het hier te gaan om het stoffelijk overschot van Rudolf Rupp.

Rudolf Rupp was niet in stukken gesneden en aan de honden opgevoerd. Maar waarom hadden zijn vrouw en schoonzoon dit dan tegen de politie verklaard?

Op het gevonden lichaam werd sectie verricht en daarbij bleek dat het lichaam volledig in tact was. Er kon geen doodsoorzaak worden vastgesteld.

Gezien het feit dat Rupp flink aan het bier was geweest, lijkt het erop dat hij met zijn auto de rivier is ingereden en verdronken. Voor een misdrijf werd in ieder geval geen bewijs gevonden, dus ging het om een noodlottig ongeval of om zelfmoord.

Even snel herziening aanvragen voor de veroordeelden , die inmiddels allemaal weer vrij zijn, en een einde maken aan deze gerechtelijke dwaling. Nou zo eenvoudig is dat voor de Duitse justitie kennelijk niet want de zaak tegen de veroordeelden wordt vooralsnog niet heropend De reden is dat dit alleen kan als er kans is op vrijspraak voor de veroordeelden en volgens justitie komt die er niet omdat de bekentenissen te gedetailleerd zijn.

Ook in Duitsland is justitie kennelijk soms de weg kwijt.

Naschrift (28-02-2011): De zaak is op 25 februari 2011 opnieuw voor de rechter gebracht. Hij sprak alle verdachten vrij. Opvallend was dat dit alleen werd gemotiveerd met het feit dat men niet eenduidig heeft kunnen vaststellen wat de doodsoorzaak was. Dus dat men niet kon bewijzen dat de man door een misdrijf om het leven was gebracht. Het feit dat de verdachten een valse bekentenis hadden afgelegd, werd niet als argument – om tot vrijspraak te komen – genoemd. Dit wekt de indruk dat het feit dat men  heeft bekend zwaarder weegt dan wat men heeft bekend. Eigenlijk zou dit andersom moeten zijn.

Positief te waarderen valt dat men niet ten hele gedwaald is en de verdachten alsnog heeft vrijgesproken.




Leave a Reply