Skip to content
 

Onderzoek naar verdwijning Wim Quak verloopt moeizaam

Door Waarheidsvinder 

Ruim 18 jaar jaar lang probeerde Anneke Quak uit Oostvoorne tevergeefs de politie te bewegen tot een onderzoek naar de verdwijning van haar man, scheepskok Wim Quak. Pas nadat De Telegraaf in 2009 veel aandacht aan de zaak had besteed verklaarde de politie in Rotterdam zich bereid alsnog onderzoek in deze zaak te gaan doen. Men gaf de zaak in handen van het Cold Case Team aldaar.

Uit onze regelmatige contacten met Anneke Quak werd ons echter al snel duidelijk dat er grote vraagtekens moeten worden gezet bij de kwaliteit en professionaliteit van het onderzoek.

Het lijkt weer een typisch voorbeeld te zijn van de slager die zijn eigen vlees keurt en dan heeft, zoals bekend, niemand belang bij de waarheid. De manier waarop de contacten met Anneke Quak verlopen spreken daar boekdelen over.

Vandaag staat onderstaand artikel over de zaak Wim Quak in De Telegraaf.

Nieuwe getuige in zaak rond spoorloos verdwenen scheepskok

MOEST WIM QUAK DOOD?                        

Weduwe woedend over laatdunkende uitlatingen onderzoeksleider

door JOLANDE VAN DER GRAAF

OOSTVOORNE, dinsdag

In de zaak van de vermoedelijke moord op scheepskok Wim Quak is er opnieuw een getuige die zegt dat de bijna negentien jaar geleden spoorloos verdwenen Oostvoornaar destijds werd omgebracht. Het gaat om een voormalige collega van de 54-jarige Quak die net als de scheepskok voor de toenmalige rederij Nedlloyd voer. Quak verdween op 21 juni 1991 onder zeer verdachte omstandigheden toen hij op het containerschip Nedlloyd Neerlandia op de Keltische Zee richting Zuid-Amerika voer.

Politie en justitie keken nooit naar de schokkende zaak om. Pas vorig jaar toen De Telegraaf na gedegen naspeuringen met oud-rechercheurs concludeerde dat de scheepskok omgebracht moet zijn en zijn weduwe alsnog aangifte deed, kwam een politieonderzoek op gang. Maar Quaks weduwe en haar advocaat hebben weinig vertrouwen in de huidige verrichtingen van het coldcaseteam van de politie Rotterdam-Rijnmond.

Dat terwijl een nu opgedoken getuige tegenover vrienden van de familie Quak cruciale verklaringen bevestigt dat op de Neerlandia destijds stelselmatig partijen harddrugs werden gesmokkeld. Volgens de oud-werknemer van Nedlloyd was het binnen de rederij zelfs algemeen bekend dat vanuit Zuid-Amerika steevast cocaïne op de Nederlandse schepen meeging. De getuige zegt dat met name de Javaanse matrozen op de Nedlloydboten zich met de criminele praktijken bezighielden. Binnen het bedrijf werd volgens hem aangenomen dat scheepskok Quak op drugs was gestuit en om die reden uit de weg werd geruimd.

De nieuwe verklaring sluit naadloos aan bij eerdere getuigenissen in deze krant door een criminele bron. Deze verklaarde dat op Nedlloyd-schepen op de lijn Europa-ZuidAmerika steevast cocaïe zat, eerst in containers en later in de loze ruimten. Dat gebeurde volgens hem tijdens iedere reis, in verschillende hoeveelheden en voor meerdere criminele organisaties in Nederland. De bron wist bovendien te vertellen dat juist rond de tijd dat Quak verdween een partij coke in de kombuis van de Neerlandia was verstopt. „De drugs konden in Amsterdam niet van boord omdat de kombuis tegen de afspraak op slot was. De cocaïne is meermalen heen en weer gevaren en werd in de onderwereld heel toepasselijk ’het kombuistransport’ genoemd.”

’Hij wilde dringend de kapitein spreken, kort daarna was hij ineens verdwenen’

Opmerkelijk is dat het schip in het nieuws kwam toen Heineken-ontvoerder Jan Boellaard en de Javaanse Nedlloyd-matroos Djallal Aspari in Amsterdam cocaïne van de Neerlandia ophaalden. Een achtervolging door de douane liep uit op een vuurgevecht waarbij een douanier werd doodgeschoten. In het proces tegen de Heineken-ontvoerder en zijn handlanger, benadrukte ook Aspari dat veel vaker via de Neerlandia drugs ons land waren binnengebracht. Volgens hem had de Amerikaanse opsporingsdienst DEA de boot om die reden zelfs al geruime tijd in het vizier.

De verdachte verdwijning van Wim Quak werd altijd weggewuifd als een ongeluk of zelfmoord. De ervaren scheepskok raakte echter op kalme zee vermist en was totaal niet depressief. Hij stond aan de vooravond van zijn pensioen en had allerlei plannen voor zijn oude dag. Nedlloyd had hem zijn allerlaatste reis op de Neerlandia gegund, een boot waarop Quak nooit eerder voer en die enkele exotische Zuid-Amerikaanse bestemmingen zou aandoen. Quaks echtgenote Anneke mocht vanwege de feestelijke aangelegenheid meevaren.

Nachtmerrie

„De reis werd een nachtmerrie”, blikt zij terug. „In Liverpool, de laatste haven voor onze oversteek, kwam plotseling de douane aan boord. Zij vertelden Wim dat er over drugs getipt was en keerden de kombuis binnenstebuiten. De volgende dag, toen we op volle zee zaten, wilde Wim dringend de kapitein spreken. Waarover dat ging, wilde hij niet zeggen om mij niet ongerust te maken. Kort daarna was mijn man opeens verdwenen. Voor mij staat vast dat Wim iets heeft ontdekt en daarom moest verdwijnen.”

Anneke Quak en haar advocaat Job Knoester hebben geen greintje vertrouwen in het huidige politieonderzoek. „Volgens justitie zijn de afgelopen maanden gesprekken met enkele voormalige opvarenden van de Neerlandia gevoerd”, aldus Knoester. „Ik heb echter niet de indruk dat dit de kritische ondervragingen zijn die aan het licht zullen brengen wat Wim Quak is overkomen.”

De weduwe van Wim Quak is bovendien woedend over laatdunkende uitlatingen van onderzoeksleider Rene Bergwerf. „Mijn dochter en ik kregen eerder van deze politieman te horen dat de berichtgeving door De Telegraaf volgens hem was gebaseerd op verzinsels om de oplagecijfers omhoog te krijgen. Een schandalige uitspraak waaruit blijkt dat de politie de moord op mijn man helemaal niet wíl onderzoeken.”

De politie ontkent de uitlatingen: „Dat heeft Bergwerf absoluut nooit gezegd.”

Noot:

Wij zijn niet bij het betreffende gesprek van Anneke Quak met de leider van het Cold Case Team geweest. Het is echter wel zo dat Anneke Quak direct na het gesprek met één van ons belde en heel boos vertelde dat de politieman het verhaal over de drugs aan boord van het schip van haar man een verzinsel van journaliste Jolande van der Graaf had genoemd. Dat deden journalisten wel vaker, zou hij volgens Anneke Quak tegen haar gezegd hebben.


Leave a Reply