Skip to content
 

Juridisch denken

Door waarheidsvinder

Het arrest van het gerechtshof in Den Bosch in de zaak tegen Ina Post laat zien op welke kromme manier juristen soms denken. Ze kijken alleen maar naar de regeltjes en als die volgens hen kloppen is er niets aan de hand. Aan de hand van het volgende voorbeeld proberen we duidelijk maken wat we hiermee bedoelen.

Uit het politieonderzoek naar de moord op de 89-jarige mevrouw Kolstee uit Leidschendam blijkt dat de vrouw vermoedelijk omstreeks 18.30 uur om het leven is gebracht.

Die middag heeft bejaardenverzorgster Ina Post van 3 uur tot 4 uur bij haar gewerkt. Ina Post wordt als getuige verhoord en verklaart dat ze vrijdags tot 18.00 uur moet werken maar dat ze in het begin na haar laatste werkzaamheden elders wel eens terug was gegaan naar mevrouw Kolstee om te kijken of ze haar brood wel had opgegeten. Ina Post verklaart ook dat ze dat de laatste tijd niet meer had gedaan en dat dus ook op de dag van de moord niet heeft gedaan.

De laatste cliënte van Ina die middag was mevrouw Kuur, die in hetzelfde bejaardencomplex woont als het slachtoffer. Volgens het rooster moest Ina daar van 17.00 uur tot 18.00 uur werken, maar Ina verklaart tegenover de politie dat ze daar wel vaak langer bleef en ook die middag rond 18.30 uur is weggegaan.

De politie besluit daarop te gaan controleren of de verklaring van Ina Post over die middag wel klopt. Op zich is daar niets mis mee, je moet met alle mogelijkheden rekening houden.

Als de bijna 80-jarige mevrouw Kuur door de politie wordt verhoord, verklaart zij volgens het dossier dat Ina officieel tot 18.30 uur bij haar moet werken maar dat zij altijd al rond 18.00 uur weggaat en ook op de dag van de moord rond 18.00 uur is weggegaan. De in het dossier aanwezige verklaring van mevrouw Kuur is niet door haar ondertekend

Het lijkt er dus op dat Ina Post niet de waarheid heeft gesproken. Controle van het dienstrooster had de politie echter kunnen leren dat Ina Post de waarheid had gesproken en dat mevrouw Kuur zich heeft vergist.

Wij hebben echter de beschikking over een kopie van een handgeschreven en door haar ondertekende verklaring waaruit blijkt dat mevrouw Kuur helemaal nooit heeft verklaard dat Ina Post tot 18.30 uur moest werken. Ze spreekt over 18.00 uur. Hoe komt dat gegeven dan toch in haar verklaring terecht? Per ongeluk of opzettelijk?

De verklaring van mevrouw Kuur, zoals deze in het dossier staat, wekt ten onrechte de indruk dat Ina Post in haar verklaring heeft gelogen.

Op maandag 8 september 1986 wordt Ina Post door de politie aangehouden. Ze blijft volhouden dat ze op de dag van de moord op mevrouw Kolstee tot ongeveer 18.30 uur bij mevrouw Kuur heeft gewerkt. Daarbij geeft ze in een verhoor op 10 september aan dat die bewuste middag de dochter van mevrouw Kuur op bezoek is geweest en dat die na haar vertrek rond 18.15 uur nog een keer met haar moeder heeft gebeld. Ina zegt dat zij toen nog in de woning van mevrouw Kuur aanwezig was en dat zij indirect aan het gesprek heeft deelgenomen. Als dat klopt betekent dit in ieder geval dat Ina Post rond 18.15 uur nog in de woning van mevrouw Kuur aanwezig was.

Je zou dus mogen verwachten dat de politie daarop naar die dochter van mevrouw Kuur gaat om dat verhaal van Ina te controleren. Uit het dossier blijkt daar niets van. Nergens staat iets over een bezoek van de politie aan de dochter van mevrouw Kuur.

Een aantal maanden geleden kregen we alsnog de beschikking over het politie-journaal dat betrekking heeft op het onderzoek naar de moord op mevrouw Kolstee en daaruit blijkt dat de politie wel degelijk met mevrouw Pieters, de dochter van mevrouw Kuur heeft gesproken en wel op 11 september 1986 de dag na de verklaring van Ina.

Dat wisten we trouwens inmiddels ook al van mevrouw Pieters zelf, want die had zich na een uitzending van Pauw en Witteman over de zaak al bij advocaat Knoops gemeld.

In het journaal lezen we over dit gesprek:

Omstreeks 18.15 uur werd mevrouw Pieters opgebeld door haar moeder. Volgens Pieters was de verdachte toen nog bij mevrouw Kuur, daar zij haar meende te horen lachen

• Volgens Pieters blijft de verdachte vaak langer dan tot 18.00 uur bij mevrouw Kuur.

Dat klopt dus met hetgeen Ina Post heeft verteld. Dat moet de politie ook bedacht hebben, maar toch wordt de verklaring Pieters niet in het dossier genoemd. Daarmee wordt een voor Ina Post ondersteunende verklaring aan de rechters onthouden en lijkt het alsof Ina Post over haar aanwezigheid bij mevrouw Kuur heeft gelogen.

Wij denken dat dit een doodzonde is, maar het Hof in Den Bosch denkt daar anders over. In het arrest lezen we:

Uit deze verklaring van de getuige Pieters zou kunnen (doch behoeft niet) worden afgeleid dat Post om 18.15 uur nog bij mevrouw Kuur aanwezig was

• Gelet op de omstandigheid dat de woningen van Kuur en het slachtoffer – naar uit algemeen toegankelijke bronnen kan worden vastgesteld – op hoogstens tien minuten loopafstand van elkaar gelegen ware, levert dit echter, anders dan door de verdediging is gesteld, geen alibi op.

Het Hof is van oordeel dat deze verklaring, zelfs naar de toenmalige opvattingen, niet aan het openbaar ministerie, de verdediging en de rechter had mogen worden onthouden, zulks temeer nu wel een verklaring is overlegd van Kuur, dat Post haar op de dag van het misdrijf reeds omstreeks 18.00 uur had verlaten.

Nou dat lijkt toch duidelijk. Ook het hof vindt dat de verklaring van de dochter van mevrouw Kuur in het dossier had gemoeten . Maar daarna zegt het Hof iets dat wij niet kunnen snappen:

Ook in dit geval ziet het Hof echter geen reden om aan te nemen dat dit bewust is gebeurd om invloed uit te oefenen op de uitkomst van de strafvervolging.

De politie gaat op stap om een verklaring van Ina Post te controleren en spreekt met mevrouw Pieters. Het blijkt dat Ina de waarheid heeft gesproken en de politie verzwijgt dit dan voor het openbaar ministerie en de rechters. Daarmee blijft Ina Post op dit punt te boek staan als leugenaarster. Om te denken dit per ongeluk is gebeurd moet je kennelijk jurist zijn. Ieder normaal mens heeft natuurlijk in de gaten dat je een dergelijke belangrijke verklaring niet per ongeluk vergeet te melden.

Juridisch denken, je bent er mooi klaar mee.

Naschrift: de namen van de cliënte en haar dochter zijn niet hun echte namen.


Leave a Reply