Skip to content
 

De moord op Bart van de Laar

Door Waarheidsvinder

Na het drama van de Schiedammer parkmoord zei Donner, de toenmalige minister van justitie, in de Tweede Kamer dat het hier om een grote uitzondering ging. Inmiddels zijn we enkele jaren verder en hebben we de zaak Lucia de Berk en de zaak Ina Post achter de rug. Ook dit zullen volgens Donner uitzonderingen zijn geweest, maar binnenkort kunnen we een nieuwe zaak aan het lijstje gerechtelijke dwalingen toevoegen, namelijk de veroordeling van Martien Hunnik voor de moord op platenproducer Bart van der Laar, gepleegd op 10 november 1981 in Hilversum. Hij is, net als Ina Post destijds, uitsluitend veroordeeld op grond van zijn eigen ( valse) bekentenis terwijl hij bovendien een alibi had voor het tijdstip van de moord.

Over zijn bekentenis zegt Martien Hunnik nu dat hij destijds geestelijk in de war was en aandacht zocht. Hij geeft toe destijds onder valse naam tips te hebben gegeven over de moord op een taxichauffeur in Amsterdam en de moord op platenproducer Bart van der Laar in Hilversum maar zegt dat hij niets met de moord zelf te maken heeft.

De moord

Op 10 november 1981 rond kwart over één ’s middags wordt op de keukenvloer van zijn woning aan de Graaf Florisstraat te Hilversum het bewusteloze lichaam aangetroffen van de 36-jarige platenproducer Bart van de Laar. Hij ligt met zijn hoofd in een plas met bloed en aanvankelijk wordt er rekening mee gehouden dat er sprake is van een ongelukkige val. Op het moment dat Bart wordt gevonden, draagt hij een pyjama met daarover een ochtendjas.

Bart wordt gevonden door een 28-jarige vriendin en huisgenote, Patricia. Zij huurt de benedenverdieping van het uit drie verdiepingen bestaande pand dat voor een groot deel eigendom is van het slachtoffer. Op de eerste verdieping van het pand is een kantoor gevestigd en op de tweede verdieping woont de 60-jarige Dirkje.

Het personeel van de gewaarschuwde ambulance vermoedt dat het slachtoffer is neergeslagen, maar in het ziekenhuis blijkt dat Bart is neergeschoten. Want in zijn hoofd wordt een kogel kaliber .22 aangetroffen en tussen zijn kleding zit een tweede kogel. Deze tweede kogel heeft wel het lichaam van Bart geraakt, maar is daar niet in binnengedrongen. Vermoedelijk heeft dat te maken met de kwaliteit van het gebruikte wapen. Het toenmalige gerechtelijk laboratorium (nu NFI) deelt later mede dat er vermoedelijk gebruik is gemaakt van een omgebouwde gas-alarmrevolver en mogelijk is dat ombouwen niet erg professioneel gebeurd, waardoor na het eerste schot de revolver niet meer goed functioneerde.

Het politieonderzoek

Uit het verhoor van Patricia blijkt dat Bart enkele dagen bij haar heeft gelogeerd en op de dag van het schietincident naar het buitenland zou vertrekken. Zij verklaart dat ze de nacht samen op één kamer hebben doorgebracht, maar wel in aparte bedden aangezien Bart homo was. ’s Morgens rond zeven uur had Bart haar gewekt omdat zij naar haar werk in Bussum moest. Het zou die dag pas haar tweede werkdag zijn na een langdurige afwezigheid wegens ziekte, namelijk overspannenheid gerelateerd aan problemen op het werk. Patricia verklaart dat zij zich die ochtend heeft aangekleed en daarna voor beiden koffie heeft gezet. Omdat zij nog zou zijn opgehouden door een telefoontje, was het was laat geworden en daarom had zij haar beker koffie niet helemaal leeggedronken. Patricia verklaart dat zij om kwart over acht naar haar werk is vertrokken. Op haar werk voelt zich echter niet goed en daarom is zij vroeger naar huis gegaan, waar ze vervolgens in de keuken de bewusteloze Bart aantreft.

Uit het politieonderzoek komt naar voren dat de moord op Bart van de Laar nagenoeg zeker voor negen uur is gepleegd. Dat blijkt onder meer uit het sporenonderzoek en de verklaring van enkele getuigen.

In het verhaal van Patricia kloppen een aantal zaken niet met de bevindingen van de politie, maar toch wordt zij alleen als getuige gehoord, althans als je naar het dossier kijkt. Opvallend is echter dat de politie op de dag van de moord wel zogenaamde schiethanden van haar heeft afgenomen om te testen of zij een vuurwapen heeft afgevuurd, dus helemaal vertrouwen deed men het kennelijk ook niet.

Uit de test blijkt dat er geen kruitsporen op de handen van Patricia aanwezig zijn en dat lijkt een positieve uitslag. Maar in werkelijkheid is de uitslag van de test zonder enige betekenis. De test is namelijk pas ’s avonds om tien uur afgenomen, ongeveer 12 uur na de moord. Het afnemen van een dergelijke test dient echter binnen maximaal zes uur dient te geschieden en dat is hier niet gebeurd.

Nu zegt Patricia dat de politie haar destijds wel degelijk als verdacht heeft beschouwd en dat zij veelvuldig en langdurig is verhoord. Op een gegeven moment hadden de verhoorders zelfs tegen haar heeft gezegd dat ze beter kon bekennen en om die reden had ze daarna geweigerd nog verder te verklaren. Kennelijk heeft de politie daarna besloten haar verder met rust te laten.

Tijdens het onderzoek hoort de politie ook de 22-jarige Martien Hunnik. Hij verleent naast zijn werk als verpleger ook tegen betaling seksuele gunsten aan mannen en in die hoedanigheid heeft hij het slachtoffer leren kennen. Opvallend is dat Martien zichzelf als getuige bij de politie meldt. Martien verklaart onder meer dat hij op de ochtend van de moord van half negen tot tien uur heeft gewerkt in een instelling in Laren. Deze verklaring wordt bevestigd door zijn werkgever, die zegt dat Martien inderdaad die ochtend van half negen tot tien uur in Laren heeft gewerkt en toen naar de dokter is gegaan. Om half twaalf was hij teruggeweest van zijn bezoek aan de arts. De politie komt daarna tot de conclusie dat Martien de moord niet kan hebben gepleegd

Uiteindelijk sluit de politie het onderzoek naar de moord op Bart van de Laar zonder dat men een verdachte heeft kunnen aanhouden.

Aanhouding

In januari 1983 komt er een onverwachte wending in de zaak. Naar aanleiding van een uitzending van het programma Opsporing Verzocht over de moord op een Amsterdamse taxichauffeur meldt zich telefonisch een anonieme getuige die zegt informatie over deze zaak te hebben en ook over de moord op Bart van der Laar. Daarna verbreekt de beller de verbinding. De politie ziet echter kans de identiteit van de onbekende beller te achterhalen, het blijkt te gaan om Martien Hunnik, de man die 2 jaar eerder als dader van de moord op Bart van der Laar is uitgesloten, omdat hij op het tijdstip van de moord in Laren aan het werk was.

De politie houdt Martien aan en hij geeft toe de onbekende beller te zijn geweest, maar zegt dat hij niets van beide moorden weet. Martien heeft psychische problemen en zegt dat hij de politie heeft gebeld om een beetje interessant te doen. Daar gelooft de politie niets van. Omdat men hem op geen enkele manier in verband kan brengen met de moord op de taxichauffeur, besluit men hem alleen te gaan vervolgen voor de moord op Bart van der Laar.

Aan de hand van getuigenverklaringen tijdens het onderzoek in 1981 weet de politie dat Martien op de ochtend van de moord tot tien uur in Laren heeft gewerkt en daar om half twaalf weer terug was.

Vasthouden aan het standpunt uit 1981 dat de moord al voor 9 uur is gepleegd zou dus betekenen dat Martien de moord niet heeft kunnen plegen. Dat heeft de politie kennelijk ook in de gaten want in het procesverbaal van 1983 lezen we niets meer over dat tijdstip van 9 uur.

Martien bekent vervolgens de moord op Bart van der Laar rond elf uur te hebben gepleegd, hoewel dat niet klopt met de onderzoeksresultaten. De verhoorders vinden dat echter geen enkele probleem en ook de leiding grijpt niet in.

Vervolgens blijkt tijdens de verhoren dat Martien niet over daderwetenschap beschikt, hoewel de verhoorders hun uiterste best doen hem op een aantal punten te helpen. Hij heeft geen idee hoe het slachtoffer was gekleed en hoe de moord precies is gepleegd. Toch ziet de politie kans hem mee te laten werken aan een reconstructie en dat kon alleen omdat Martien, zoals hij nu verklaart, daarbij een handje werd geholpen.

Het vuurwapen dat Martien Hunnik gebruikt zou hebben was de bekentenis eigendom van een vriend van hem. Toevalligerwijs noemt hij dan de naam van een vriend die op het moment dat Martien Hunnik zijn bekentenis deed al een werd jaar vermist en nooit meer is teruggevonden. Die vriend kon de verklaring van Martien Hunnik dus niet bevestigen of ontkennen. Wel is er destijds een getuige gehoord die verklaarde dat de bewuste vriend nooit in het bezit van echt vuurwapen is geweest.

Maar er is meer. De verhoorders laten Martien Hunnik uitgebreid verklaren wat hij precies heeft gedaan vanaf het moment dat hij van zijn werk in Laren is weggegaan, tien uur volgens zijn chef, tot het moment dat hij daar weer is teruggekeerd, half twaalf die ochtend. Martien had dus slechts anderhalf uur de tijd om van Laren naar Hilversum te reizen, de moord te plegen en weer terug naar zijn werk in Laren te gaan. In zijn bekentenis verklaarde Martien onder meer dat hij met een taxi naar Hilversum was gereden terwijl in 1981 was gebleken dat zijn vader hem met de auto had opgehaald.

Je zou daarom mogen verwachten dat de politie de bekentenis van Martien gaat controleren teneinde na te gaan of het allemaal wel kan wat hij heeft verklaard. Dat doet de politie echter niet of men heeft het wel gedaan en het beter gevonden om over het resultaat te zwijgen. In ieder geval lezen we er niets over in het dossier en Martien Hunnik wordt, net als Ina Post enkele jaren later, uitsluitend veroordeeld op grond van zijn eigen, niet met de feiten kloppende, bekentenis. Hij krijgt 2 jaar gevangenisstraf en TBR voor de moord op Bart van der Laar.

Wat de politie destijds niet heeft gedaan, hebben wij wel gedaan. Wij hebben de bekentenis van Martien Hunnik op verzoek van misdaadjournaliste Jolande van der Graaf gereconstrueerd. Uit die reconstructie blijkt dat Martien Hunnik in totaal ongeveer drie uur nodig zou hebben gehad om al die dingen te doen waarover hij in zijn bekentenis heeft gesproken. Dat betekent dat hij ongeveer anderhalf uur te kort komt en daarmee is nog eens duidelijk dat Martien Hunnik een valse bekentenis heeft afgelegd.

Samengevat kun je zeggen dat de bekentenis van Martien Hunnik vals is omdat:

  • Het door hem genoemd tijdstip van de moord niet klopt met de feiten van het onderzoek in 1981;
  • Hij op het oorspronkelijke tijdstip van de moord aan het werk was in Laren
  • Hij niet over daderwetenschap blijkt te beschikken;
  • De door hem genoemde handelingen voor en na de moord nooit kunnen hebben plaatsgevonden in de hem beschikbare tijd.

Het is daarom duidelijk dat de destijds veroordeelde Martien niet de dader kan zijn van de moord op Bart van der Laar. Er is dus nagenoeg zeker sprake van een nieuwe gerechtelijke dwaling en opnieuw is aangetoond dat de Schiedammer parkmoord geen uitzondering was.

Noot 1:

Kennelijk deelt de Hoge Raad onze mening want in maart 2013 is door de Hoge Raad een nieuw onderzoek is gelast

Noot 2:

Op 8 juli 2014 verzoekt de Advocaat-Generaal bij de Hoge Raad om herziening van de veroordeling van Martien Hunnik. Het wachten is nu op de uitspraak van de rechters van de Hoge Raad

Noot 3:

Op 26 mei 2015 is de veroordeling door de Hoge Raad vernietigd. Zaak is verwezen naar het Gerechtshof in Den Haag die de zaak opnieuw moet behandelen. 

Noot 4:

Op 30 en 31 mei 2016 diende de zaak opnieuw bij het Hof in Den Haag. Door het Openbaar Ministerie werd vrijspraak voor Martien Hunnik geëist.

Noot 5:

Op 14 juni 2016 is Martien Hunnik vrjjgesproken. Eindelijk gerechtigheid.

4 Comments

  1. shiman says:

    Uit het relaas van Waarheidsvinder zou je kunnen concluderen dat de rol van vriendin Patricia dubieus is geweest.Nou komt het hele relaas waarin de aktiviteiten van de politie erg summier worden benoemd voor mij wat onsamenhangend over. Ik heb Martin Hunnik toevallig in het programma Pauw en Witteman aan het woord gezien en gehoord samen met zijn raadsman Mr Knoops. Ik hoorde hoe hij zijn ervaringen verwoordde. Wat hij in de periode van de moord deed, hoe hij zich gedroeg en dat hij het slachtoffer kende uit de homowereld.De wijze waarop hij is verhoord door de politie, de rol van zijn moeder en zijn labiel gedrag maakten hem een willig slachtoffer voor de verhorende rechercheurs. Dat betekent voor mij als ervaringsdeskundige op dit gebied dat je dubbel allert moet zijn op hetgeen de verdachte heeft te vertellen. Alles tot in detail controleren op juistheid e.d. Je hoeft hem geen info te geven want hij praat zelf al veel te graag. Hij had zich toch als getuige gemeld ? Dus een controlerend verhoor wat grotendeels uit luisteren bestaat en controleren aan de hand van de feiten die je hebt. Hiermee bedoel ik dat je wanneer je voorstander bent van de zachte lijn, wel een strakke discipline met de verdachte moet hanteren want anders raak je op drijfzand en neemt hij het initiatief. Dat er bij dit onderzoek fouten zijn gemaakt is wel duidelijk. Is die Patricia als getuige of verdachte gehoord ? Waarom onderbrak zij het verhoor met de rechercheurs ? We weten dat je als verdachte niet tot antwoorden bent verplicht. Is haar dat gezegd of was het omdat ze iets te verbergen had ? Is haar alibi nauwgezet gecontroleerd. Ik zei al conclusies en dat is moeilijk wanneer je de feiten niet kent. Dat geldt voor vrijwel alle onderzoeken. Uit het verhaal Ina Post werd mij meteen duidelijk in welke richting de dader(es) gezocht moet worden
    om alsnog diens indentiteit vast te stellen.

  2. tbag says:

    Patricia was 8.15 uur weg uit het huis.
    Stel dat Martien op dat moment daar voor de deur stond.
    toen de moord heeft gepleegd en toen naar zijn werk is gegaan 8.30 uur.
    Hij had dus 15 minuten voor het naar binnen gaan in het huis (Van der Laar was een bekende die doet dus gewoon open), het afschieten van het pistool (2x)en naar zijn werk gaan in dezelfde plaats. Dat moet dus mogelijk zijn, want naar binnengaan ca 1 minuut, schieten ca. 10 sec, naar buiten lopen 1 minuut en naar werk gaan misschien 10 minuten (ik weet niet wat de afstand van het huis van Van der Laar en de Larense instelling is).
    Dat hij geen juiste daderfeiten noemt en een ander tijdstip (11 uur) is niet relevant, want het ging Martien om door een bekentenis onder de druk uit te komen.

    Zie ik hier iets over het hoofd??

  3. monte says:

    Heeft iemand het interview van paul hofman,met martien hunnik gelezen in de gaykrant van 21 feb jl

  4. Hendrik says:

    effe ook nog natrekken of hij bij de arts is geweest.

Leave a Reply