Skip to content
 

Bescherming privacy?

Door Waarheidsvinder

Politie en justitie roepen voortdurend in de media dat het hen in alle gevallen om de waarheid gaat bij het onderzoeken van misdrijven. De vraag is echter of dit in de praktijk ook het geval is, of dat scoren soms toch belangrijker is.

Sinds enkele jaren onderzoeken wij in opdracht van advocaten mogelijke gerechtelijke dwalingen en verdachte vermissingen. Om dit soort zaken goed te kunnen onderzoeken, is het gewenst dat de betreffende advocaten de beschikking krijgen over de politiedossiers. Steevast weigerden politie en justitie deze dossiers af te geven.

In twee gevallen heeft dat inmiddels geleid tot een kort geding tegen de Nederlandse staat. Beide zaken werden door de advocaten gewonnen. In één geval leidde dat er toe men wel het gevraagde politiejournaal afgaf, maar dat dit eerst geanonimiseerd werd, alle namen en adressen waren er uitgehaald. Het gevolg is dat het daardoor heel lastig en soms onmogelijk is om te achterhalen wat er precies is gebeurd.

Als reden, voor het weigeren van de afgifte van stukken of het anonimiseren daarvan, wordt steevast opgegeven dat dit te maken heeft met de bescherming van de privacy van betrokkenen.

Afgelopen zondag werd in het programma van Peter R. de Vries aandacht geschonken aan de moord op de 63 jarige Lydie Baneke-Knap uit Amstelveen. De vrouw werd in 1994 in het toilet van haar woning met tientallen messteken om het leven gebracht. In deze zaak werkte Peter nauw samen met het Cold Case Team van de politie Amsterdam-Amstelland.

Een goede zaak natuurlijk, want dit soort ernstige zaken moeten als het enigszins kan worden opgelost. Naast deze zaak zijn er nog meer zaken waarin er sprake is van een nauwe samenwerking tussen politie en justitie en Peter R. En nogmaals, dat vinden wij prima. Die samenwerking kan zelfs zo ver gaan dat er originele beelden worden vertoond van het verhoor van een verdachte, zoals het geval was in de Purmerendse kindermoord.

Onze vraag is eigenlijk heel simpel. Waarom gelden de regels van de privacy kennelijk niet als het om het belang van politie en justitie gaat, maar wel als het gaat om het belang van individuele burgers zoals de nabestaanden  van de onder verdachte omstandigheden overleden Eline Melters, Gerrit Snoeren, Leon Groeneweg en Tariq Chatta of de vermoedelijk onschuldig veroordeelde Danny van den Hoogen en Martien Hunnik of de nabestaanden van de vermiste Wim Quak, Adrie Knops, Miek Guliën, Jaïr Soares, James Patrick Grealis en Michaël Iltink. Zaken waarin het vermoeden bestaat dat politie en justitie te kort zijn geschoten in hun onderzoek.

Kennelijk zit men bij deze zaken niet op de waarheid te wachten. Dat doet vermoeden dat scoren, in casu positief in het nieuws komen, voor hen toch belangrijker is dan de waarheid.



Leave a Reply