Skip to content
 

Rechter beloont verkrachter omdat feit al lang geleden is

Door Waarheidsvinder

Een man die in 1994 in Alkmaar een destijds 71-jarige vrouw verkrachtte is veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf nadat er door de officier van justitie 32 maanden tegen hem was geëist.

De straf viel zo laag uit omdat de rechter in zijn vonnis rekening hield met het feit dat de verkrachting al zo lang geleden was. Lang geleden, ja, volgens de rechter en volgens de verkrachter, maar niet voor het slachtoffer.

Voor haar voelt het nog steeds alsof het feit gisteren is gepleegd. Het leven van de nu 87 jarige vrouw ligt al 17 jaar op een hoop. Ze is door de verkrachting ernstig getraumatiseerd en durft sindsdien niet meer alleen de deur uit.

Soms denk je dat rechters in een andere wereld leven, een wereld waarin de slachtoffers nauwelijks een rol spelen. De politiek is juist vanwege die slachtoffers bezig de verjaringstermijnen van ernstige misdrijven af te schaffen maar kennelijk heeft deze rechter daar geen boodschap aan.

Hij vindt kennelijk dat hij de dader moet belonen voor het feit dat hij zo lang uit handen van justitie wist te blijven, dat hij daardoor het slachtoffer nog eens extra straft ontgaat hem kennelijk.


One Comment

  1. Daniël says:

    Het blijft interesant en triest te zien hoe onrecht wordt aangedaan door de rechtelijke macht.

    Het lijkt zo simpel: een misdrijf wordt begaan en vanaf dat moment zijn er altijd drie partijen betrokken vanaf uur u betrokken. 1) De staat die bepaalt wat een strafbaar feit is. 2) De dader of daders. 3) Het slachtoffer of slachtoffers.
    Het OM, de vertegenwoordiger van de staat, stuurt het politie-onderzoek aan en ten tijde van strafvervolging van een mogelijk verdachte, vertegenwoordigd zij het slachtoffer (of slachtoffers).
    Een vierde partij, de rechtbank, bepaalt of het OM de juiste persoon als dader heeft aangemerkt.
    Maar omdat er maar twee van de initiële drie partijen in de rechtzaal tegenover de rechtbank staan (het OM en de verdachte) lijkt het bijna alsof het slachtoffer slechts een bijkomend object is waarover geoordeeld moet worden door een veroordeling of vrijspraak van de verdachte. Je zou bijna willen dat ook het slachtoffer een rechtmatige plek krijgt in de rechtzaal, net als het OM en de verdachte, om zichzelf te kunnen verdedigen als partij in het begane misdrijf. Drie partijen die elkaar in stand moeten houden, net als in de politiek. Geen trias politica, maar trias justitia.

    Tevens een interesante documentaire over de forensische pathologie in de Verenigde Staten:
    http://www.pbs.org/wgbh/pages/frontline/post-mortem/
    Het zou interestant zijn om ook eenzelfde documentaire te maken in Nederland.

Leave a Reply