Skip to content
 

Pleidooi voor nieuwe aanpak verdachte vermissingen

Door Waarheidsvinder

Al enkele jaren pleiten wij voor een andere, betere aanpak van verdachte verdwijningen. Zaken waarbij zelfs een leek al snel in de gaten heeft dat het niet gaat om een “ normale” vermissing maar om een misdrijf, maar waarbij de politie blijft volhouden dat er geen aanwijzingen zijn voor een misdrijf en meedeelt de ze alle opties openhouden.

Op deze site schreven we al over de verdwijningen van Willeke Dost, Mieke Gulïen, Lisette Vroege, Jair Soares, Adrie Knops, Wim Quak, Joanne Noordink en Farida Zargar.

Alleen in het geval van Joanne Noordink moest de politie haar ongelijk onder druk van een artikel in De Telegraaf toegeven en werd er een moordonderzoek gestart dat leidde tot de aanhouding van de moordenaar en het vinden van het lichaam van Joanne Noordink.

In alle andere zaken weigert de politie nog steeds een serieus onderzoek in te stellen.

De verdwijning van Milly Boele uit Dordrecht was ook een zaak waarbij wij direct hebben aangegeven dat het hier nagenoeg zeker om een moord ging, gepleegd met een seksueel motief door iemand uit haar naaste omgeving. De Telegraaf schreef daar uitgebreid over. Ook hier nam de politie de signalen niet serieus en bleef men alle opties openhouden. De dader, buurman Sander V. raakte door alle publicaties in de Telegraaf echter zodanig onder druk dat hij zich na een aantal dagen bij de politie meldde. De vraag is of deze zaak, indien Sander V. zich niet had gemeld, ooit was opgelost.

In onze kritiek op de aanpak van dit soort verdachte verdwijningen staan we kennelijk niet meer alleen. In de Telegraaf van vandaag staat onderstaand artikel waarin gepleit wordt voor een geheel nieuwe aanpak van dergelijke zaken.

Werkgroep politie bepleit volledig andere aanpak

Geblunder bij verdwijningen

door Jolande van der Graaf en Sebastian Schramm

AMSTERDAM, donderdag

” De politieaanpak van verontrustende verdwijningszaken moet volledig op de schop.”

Dat zegt KLPD-teamleider Irma Schijf van bureau opsporingsberichtgeving en vermiste personen. Schijf maakt deel uit van de landelijke politie- en justitiewerkgroep, die advies gaat uitbrengen aan het kabinet en de politieregio’s.

Gisteren maakte de onderzoekscommissie in de zaak Milly Boele bekend dat momenteel geen enkele Nederlandse politieregio is voorbereid op een vermissing van een jong kind die een kidnap blijkt te zijn. In Dordrecht stelden agenten wél vast dat het een zorgwekkende verdwijning was. „Maar er bleek onvoldoende besef dat het om een ontvoering kon gaan die moest leiden tot urgentie in de opsporing”, aldus de commissie.

De advieswerkgroep pleit voor verbetering van scholing aan agenten en van de werkprocessen en voor een drastische wetswijziging. Schijf: „Al op de politieacademie moet er worden ingestampt hoe politiemensen het onderscheid dienen te maken tussen een gewone en een verontrustende vermissing. Het eerste contact met de politie is cruciaal. Daar moeten agenten in de zestien à twintigduizend verdwijningen per jaar een schifting maken tussen het grote aantal vrijwillige vermissingen en het kleine percentage dat op een misdrijf berust.”

Naast een aanscherping van de protocollen is de werkgroep voorstander van een wetswijziging die de politie meer armslag geeft. „Bij verontrustende vermissingen, waar niet meteen valt aan te tonen dat het om een misdrijf gaat, moet de politie mogelijkheden krijgen om opsporingsmiddelen in te zetten. Bijvoorbeeld het afluisteren van telefoons of het checken van bankrekeningen om te zien of iemand nog geld heeft opgenomen. Dat alles is nog steeds niet bij wet geregeld.”

Oud-rechercheur Dick Gosewehr pleitte eerder in De Telegraaf voor een zware investering in kwaliteit en kennis. Elk korps zou volgens hem moeten worden uitgerust met twee á drie specialisten die alle binnenkomende vermissingen direct screenen en de bevoegdheid en status krijgen om snel beslissingen te nemen.

Ontvoering

Schijf onderschrijft dat. „Er dienen korte lijnen te komen naar de deskundigen bij het KLPD. En het moet een tweede natuur worden om bij kindervermissingen waarvan meteen duidelijk is dat het om ontvoering gaat, onmiddellijk een Amber Alert uit te geven. Nog voordat er een rechercheteam wordt samengesteld.”

De onderzoekscommissie in de Milly-zaak stelde vast dat aan de veel te late inzet van het Amber Alert in Dordrecht een ware machtsstrijd tussen politie en justitie ten grondslag lag. Pas 22 uur na de verdwijning, kwam de landelijke waarschuwing er. Maar het Amber Alert had toen geen zin meer. ’OM en politie streden te lang over de vraag wie bevoegd was om het Amber Alert in te zetten’.


One Comment

  1. juzo says:

    De Belgen doen dat veel beter.

    Er is daar een speciale, landelijke politie-cel met de meest vergaande bevoegdheden en uitstekend, perfect voor de opsporingstaak opgeleid personeel, en een éénhoofdige leiding daarvan. Er wordt ook alle medewerking aan gegeven.

    In Duitsland is inzet voorlichting en informatie, organisatie van soortgelijke politie- en justitie activiteiten veel beter en professioneler geregeld.

    In Nederland kunnen we politie en justitie helaas voor dit soort taken niet gebruiken.
    Ze zijn volledig onbruikbaar en ik heb er veertig jaar dagelijks in meegedraaid, de goeden niet te na gesproken. Maar dat zijn er maar heel weinig.

    Ik pleit da ook sinds jaar en dag en ik ga er onversorrbaar mee door, voor de spoedige oprichting en instelling van burgerwachten.

    Als de politie het niet kan dan zullen we het zelf moeten doen en er zal onderhand toch hoognodig wel IETS moeten gebeuren.

    Deze burgerwachten zullen onherroepelijk het instrumentenpaneel van de eigen richting, het in eigen hand nemen van de rechtspraak terzake, toegevoegd krijgen.

    Dat is niet meer uit te sluiten, en het is niet meer tegen te houden.

    De politie heeft een lange reeks van voorgaande jaren teveel geblunderd, en zal dat blijven doen.

    Hetzelfde geldt voor de rechtspraak.

    We zien in diverse volksgemeenschappen in den lande, -ik kan er zo heenrijden en ik kan ze zo aanwijzen-, dat mijn woorden en wensen waarheid worden.

    Dat is goed.
    Ik sta daar volledig achter.

    Politie en justitie talen er niet naar.

    Het schoonwassen van de eigen handjes is een misselijkmakende nationale schande.

    Het is hun niet kwalijk te nemen.
    Ze hebben de capaciteiten niet.
    Ze zijn niet opgeleid, en op geen enkele wijze terzake kundig.

    De verrichtingen van politie en justitie zijn ronduit deerniswekkend.

    Het laat hun allemaal volledig koud en onverschillig.
    Ze zullen dan ook verdwijnen, in de huidige organisatievorm.

    Die is niet meer van deze tijd.

    Zover is het gekomen, in Nederland.
    Het gaat nog snel veel verder.
    Nieuwe incidenten van kapitale misdrijven dienen zich aan.
    De weerstand tegen werk en invloed van politie en justitie groeit.

    Het volk zal de tolerantie niet meer opbrengen.

    -.-

    Jules Zollner.

Leave a Reply