Skip to content
 

Politie negeert feiten in zaak Farida Zargar

Door Waarheidsvinder

Soms lijkt het erop of de politie een zaak niet wil oplossen. Men blijft vasthouden aan een eerder ingenomen standpunt, tunnelvisie noemt ment dat, en weigert men nieuwe informatie serieus te nemen.

In de zaak van de verdwijning van Farida Zargar uit Spijkenisse lijkt dit nu weer te gebeuren. De politie ging al snel uit van een vrijwillige verdwijning of zelfmoord. Dit standpunt bleef men vasthouden, ook toen er nieuwe feiten naar boven kwamen.

Onderstaand artikel uit De Telegraaf geeft aan dat men voortdurend uitvluchten zoekt om niet hoeven toe te geven dat men de zaak aanvankelijk verkeerd heeft ingeschat.

Bron: De Telegraaf

Door Jolande van der Graaf

Sleutels vaste vriend vermiste Farida weg

SPIJKENISSE – In het Telegraafonderzoek naar de sinds augustus spoorloos verdwenen Farida Zargar (22) uit het Zuid-Hollandse Spijkenisse is opnieuw een opmerkelijke ontwikkeling aan het licht gekomen die wijst op een misdrijf.

Dat heeft alles te maken met Farida’s sleutelbos die de politie onlangs aantrof in het Spijkenisser Mallebos, een plek langs de fietsroute tussen het werk en ouderlijk huis van de vermiste vrouw. Volgens Farida’s moeder is iets niet in orde is met de teruggevonden sleutelbos. Zij heeft de bos bij de politie bekeken en geconstateerd dat de sleutels van Farida’s vaste vriend ontbreken. “Dat terwijl mijn dochter die anders altijd bij zich had”, zegt zij. Een tweede getuige bevestigt dat Farida de betreffende sleutels in haar bezit had.

Detail

Hoewel de politie er tot nu toe geen aandacht schonk, kan dit detail van enorme betekenis zijn. “Als de sleutels ná de verdwijning van de bos zijn gehaald, wijst dat op iemand uit Farida’s onmiddellijke nabijheid. Een onbekende dader kan namelijk niet weten welke sleutels van haar vriend zijn. Bovendien is het onlogisch dat een onbekende alleen die sleutels met zich meeneemt en de rest in het Mallebos dumpt”, aldus oud-rechercheurs Dick Gosewehr en Willem Schouwenburg van het Telegraaf Cold Case Team.

Ook als Farida voor haar verdwijning zelf de sleutels teruggaf aan haar vriend, heeft deze iets uit te leggen. Volgens de man hadden hij en Farida trouwplannen en was er geen vuiltje aan de lucht, maar andere bronnen ontkennen dat met klem. Een boezemvriend stelt dat Farida zelfs met haar partner wilde breken. Bovendien hoorde Farida’s moeder het stel de avond voor de verdwijning op hoge toon ruziën. “De politie zou er goed aan doen Farida’s vriend met dit alles te confronteren en uit te zoeken waar zijn sleutels zijn gebleven”, aldus Gosewehr en Schouwenburg.

Opvallend gedrag

In eerdere berichtgeving stelde deze krant vast dat de man zich sinds de verdwijning opvallend gedraagt. Zo zagen getuigen hem op de gekste tijden, zelfs tijdens een donkere januarinacht, in het Mallebos rondlopen. Verder ging hij op de dag dat zijn meisje verdween niet bij haar ouderlijk huis langs en nam hij geen telefonisch contact op met Farida’s moeder. Dat terwijl hij naar eigen zeggen een afspraak had met Farida, maar haar aldoor niet op haar gsm kon bereiken. Opmerkelijk is ook de mail die hij twee dagen na de vermissing aan Farida stuurde en waarin hij zich toen al afvroeg of zij nog wel leven was.

Onderzoek wijst uit dat de spoorloze vrouw bepaald niet suïcidaal was. Ook valt uit te sluiten dat zij uit eigen beweging vertrok. De van oorsprong Russische Farida had hier een baan, wilde een opleiding volgen en koesterde veel vastomlijnde plannen voor een toekomst in Nederland.

Onheilspellend is dat haar fiets vorig jaar al uit een sloot in het Mallebos werd gevist en dat haar pinpas door een vermomde man in de brievenbus van het Spijkenisser politiebureau werd gegooid. Ondanks alle alarmerende feiten zegt de recherche deze zaak nog steeds te beschouwen als “een vermissing waarbij alle opties openstaan.”

5 Comments

  1. admin says:

    Ja dat kan. Er waren destijds een aantal factoren die het destijds wenselijk maakten hde vriend als dader uit te sluiten. Dat uitsluiten hoeft nu niet meer want de werkelijke dader is bekend. Het geeft wel weer eens aan dat je altijd heel voorzichtig moet zijn met het wijzen naar mensen. In die zin is deze zaak ook voor ons weer een goede ervaring en een leerproces. Ook als mensen dingen doen die in de ogen van anderen vreemd zijn is dat nog geen bewijs van schuld. We zijn nooit te oud om te leren.

  2. wim says:

    Interessant om zo eens terug te lezen nu we weten, dat de zeer waarschijnlijke dader niet de vriend is maar Patrick S.
    Door verdriet overmand kan men rare dingen doen, kan dat een verklaring zijn ?

  3. Mia says:

    @ Maria, ken jij de vriend van Farida of Farida zelf misschien?
    Want jij weet je wel heel goed in te leven, vooral in de vriend.

    Ik zag bij misdaadjournalist Hendrik Jan Korterink ook al iemand onder de naam Helga voorbij komen, die het voor hem opnam. Heel bijzonder.

  4. maria says:

    Ik mis overigens ook haar route op de dag van haar verdwijning.. Getuigen hebben haar op drie verschillende plaatsen in Spijkenisse gezien. Van Sterrenkwartier tot aan Centrum, terwijl ze gewoonlijk direct naar huis toe fietste.
    Getuigen hebben niet gezien dat ze werd gevolgd maar ze scheen wel aardig door te fietsen. Iets wat omschreven werd als ietwat gehaast.

    Is ze door iemand meegenomen?
    en waar is de berichtgeving omtrent haar vader in dit verhaal? Is papa niet belangrijk in deze? We weten allemaal dat ‘dingen’ nu eenmaal ‘anders’ gaan in andere culturen.. en papa is rus noch nederlander.

  5. maria says:

    “een vermomde man in de brievenbus van het Spijkenisser politiebureau werd gegooid.” Man was niet vermomd, hij had een pet op en een sjaaltje om, het was dan ook koud, die nacht.

    Ik lees hier buiten een paar feitjes VEEL rare conclusies.. Farida was niet gelukkig in haar relatie en kon gemakkelijk zelf de sleutel van haar vriend hebben verwijderd..
    Dat haar vriend ging wandelen in het mallebos in een koude nacht in januari is best begrijpelijk; als je iemand kwijt bent geraakt wil je die persoon vinden en dan ga je soms op de meest rare momenten op rare plaatsen zoeken. (Daar waar hij heeft gelopen is ook gezocht, met hond).

    En hoe vaak bellen/mailen we wel niet naar iemand met de woorden: “zooooo, leef jij nog???”
    Dit is gewoon gedrag, vooral als je iemand een paar dagen niet hebt gezien, terwijl je die persoon normaltiter regelmatig tegenkomt.

    Als je wilt observeren zul je dat geheel en al ZONDER je persoonlijke meningen moeten doen.

Leave a Reply