Skip to content
 

Waarheid weer ondergeschikt aan imago

Door Waarheidsvinder

We hebben zelf ook ervaren, kritiek op het functioneren van het NFI wordt door de leiding van politie en justitie niet geaccepteerd. In het land der blinden is éénoog Koning en die koning is in Nederland het NFI. Ook al is de laatste jaren steeds vaker gebleken dat er nogal wat mankeert aan de kwaliteit van de door het NFI verrichte onderzoeken, toch houdt justitie het NFI voortdurend de hand boven het hoofd.

Een van de mensen die het waagde openlijk kritiek te leveren op het werk van de pathologen van het NFI is forensisch-patholoog Danny Spendlove. Hij heeft zijn opleiding in Duitsland en Zwitserland gehad omdat er in Nederland geen opleiding voor deze specifieke richting bestaat. De pathologen van het NFI zijn daarom allemaal van huis uit klinisch-partholoog.
De kop van Spendlove moet er dus af en daarbij zijn alle middelen geoorloofd. Het imago van het NFI is weer eens belangrijker dan de waarheid.

Vandaag staat onderstaan artikel over deze affaire in De Telegraaf.

Bron: De Telegraaf

Forensisch patholoog SPENDLOVE slaat terug met aangifte
’Ik ben geen KERMISDOKTER’

door JOLANDE VAN DER GRAAF

AMSTERDAM, zaterdag
Justitie schildert forensisch patholoog Danny Spendlove al geruime tijd af als een kermisdokter. Een charlatan die zich schuldig maakte aan valsheid in geschrifte. En die onbevoegd in ons land aan de snijtafels stond. Het was echter datzelfde openbaar ministerie dat Spendlove voor contraonderzoek bij diverse moorden en verdachte sterfgevallen betrok. Dit omdat het OM met eerdere onderzoeksresultaten van pathologen van het NFI niet uit de voeten kon.

De 34-jarige Nederlander die zich hier bekwaamde tot forensisch arts en later in zijn thuisland Zwitserland afstudeerde als ’Facharzt Rechtsmedizin’ (forensisch patholoog), nam de dossiers in die zaken grondig door. „Daar waar mogelijk deed ik opnieuw sectie op de lichamen. Verder hield ik eerdere sectierapporten van het NFI en foto’s van plaatsen delict tegen het licht”, vertelt hij. In de rechtszaken trad Spendlove op als getuigedeskundige, volgens waarnemers steevast met heldere uitleg en conclusies. Conclusies die justitie de ene keer wel, maar de andere keer niet uitkwamen.

Vaatafwijkingen
Zo nam Spendlove het overlijden onder de loep van een verkeersregelaar van Ikea die door een automobilist was aangereden. „Het bleek dat het NFI ziekelijke vaatafwijkingen bij het slachtoffer had geconstateerd maar die niet had betrokken bij zijn overlijden twee dagen na het ongeval. Met andere woorden: het is niet uit te sluiten dat hij een natuurlijke dood stierf. Dat zette het NFI niet in zijn rapport. Daarmee hield het NFI belangrijke informatie voor de rechtbank achter.”

Ook bij het NFI-onderzoek in de zaak-Niels Kooistra plaatste hij vraagtekens. De jonge Fries werd met een priem gestoken en liep daardoor volgens het NFI een dwarslaesie op. Volgens Spendlove was dat echter onvoldoende onderbouwd. Een rechtstreeks verband tussen het steken en de fatale verwondingen kon op grond van de NFI-rapportage in zijn ogen niet worden aangetoond.
Volgens advocaat Tjalling van der Goot liet de patholoog in die zaak „een zeer kundige indruk” achter. „Dat vonden ook de rechters, want op basis van Spendlove’s rapportage gelastte het hof allerlei andere onderzoeken”, aldus de advocaat. Het was, opnieuw, niet het resultaat waarop het OM in de strafvervolging van de verdachte had gehoopt.

Het liep ook anders. In de horrormoord op Katrina Khaniak zat het OM, dat haar echtgenoot verdenkt, aanvankelijk met de handen in het haar. Khaniaks lichaam was gevonden in een ton in haar huis in Baarle-Nassau. NFI-pathologen konden niet vaststellen hoe ze was overleden, laat staan dat het om een misdrijf ging. Spendlove oordeelde later dat een verwonding aan Khaniaks rechterbovenbeen – volgens het NFI post mortem ontstaan bij het ontbindingsproces – een snijwond is. Bij leven toegebracht waardoor de vrouw doodbloedde: moord met een hoofdletter M.

Ook in de verdachte dood van drie pasgeboren baby’s uit Geleen bracht zijn expertise uitkomst voor het OM. NFI-pathologen vonden geen doodsoorzaak. Spendlove rapporteerde na hersectie dat de kinderen vrijwel zeker door verstikking zijn gedood.
Spendlove: „Ik doe aan waarheidsvinding en rapporteer wat ik tegenkom, ongeacht of mijn opdrachtgever het OM dan wel de advocaat van een verdachte is. Maar ik heb gemerkt dat het OM en het aan justitie gelieerde NFI lang niet altijd op zoek zijn naar de waarheid en zich al te vaak laten leiden door de wens om iemand veroordeeld te krijgen. Ook als die persoon onschuldig is.”
Zelden is hij het eens met zijn collega’s van het NFI. Over de kwaliteit van hun werk velde hij in diverse zaken een spijkerhard oordeel. „De NFI-pathologen zien bij secties essentiële dingen over het hoofd. Ik vind hun niveau bedroevend. Niet beter dan in een derdewereldland.”

Bracht die zware kritiek hem in problemen? Spendlove en zijn advocaat Esther Vroegh zijn ervan overtuigd. „Vaker is gebleken dat het NFI koste wat kost door justitie overeind wordt gehouden. Ondanks de gruwelijke fouten die er soms worden gemaakt”, aldus advocaat Vroegh.

Knuppel in het hoenderhok lijkt de schokkende ontdekking door Spendlove in de Geleense babyzaak. In december deed de arts hersectie op een van de lichaampjes om te constateren dat alle interne organen ontbraken. Hoewel het NFI dat ontkent, staat voor Spendlove vast dat de NFI-patholoog tijdens de eerste sectie uit slordigheid de organen weggooide. „Ik was erbij toen de officier van justitie van het NFI te horen had gekregen dat de organen door een afvoerputje waren gespoeld. Nota bene in een mogelijke drievoudige kindermoord.”
Volgens Spendlove heeft het NFI daarmee bewijsmateriaal vernietigd. „Én een grondige contrasectie onmogelijk gemaakt. Over de hele wereld weten pathologen die hun vak serieus nemen dat organen altijd voor heronderzoek moeten worden teruggeplaatst. Het NFI pleegde ook valsheid in geschrifte. Het beweert de rug van de baby’s te hebben ingesneden om te kijken of er verwondingen waren. Ik heb gezien dat dit absoluut niet is gedaan.”

Gesjoemel
Uit interne justitiebrieven blijkt dat het medisch expertisecentrum van justitie in Rotterdam nog geen maand later een onderzoek tegen Spendlove opende. Dit ’op verdenking van valsheid in geschrifte’: vermeend gesjoemel met zijn cv’s. Spendlove werd aangemerkt als verdachte. Alsof het om een voortvluchtige gangster ging, kwam er zelfs een internationaal arrestatiebevel tegen hem. „Ik wist niet wat ik meemaakte. Ik had gewoon mijn werk gedaan en werd van het ene op het andere moment tot zware crimineel gebombardeerd.”
Ook ging er de 27e van die januarimaand een soort oekaze uit aan alle medische en forensische officieren. Hen werd door het OM op het hart gedrukt om de arts ’in het belang van de opsporing en vervolging niet te benoemen zolang er geen duidelijkheid over zijn deskundigheid is’. Spendlove: „Justitie hielp mijn naam en carrière in dit land zo in één klap voorgoed naar de bliksem.”

De Rotterdamse recherche verhoorde de patholoog in april. Op amateuristische wijze, zegt hij. „Er is zelfs niet één vakinhoudelijke vraag gesteld. Het was zó dom, dat ik die rechercheurs het verschil moest uitleggen tussen zelfstandig of in loondienst werken.”
Twee maanden later, pal voor een rechtszitting in de Geleense babyzaak, bracht de top van justitie naar buiten dat Spendlove niet in Nederland mag werken. „Mijn cliënt werd met naam en toenaam onderuit gehaald, terwijl justitie allang wist dat het Rotterdamse onderzoek geen enkel strafbaar feit had opgeleverd”, vervolgt advocaat Vroegh.
Waarom zweeg het College van procureurs-generaal (PG) daarover in de berichten aan de media? Al weken eerder schreef justitie Rotterdam het College volgens een brief dat ’geen aanwijzingen waren gevonden dat de door Spendlove genoemde opleidingen niet zijn gevolgd’. En op 7 juni berichtte het OM Maastricht aan de rechtbank daar: ’Samenvattend heeft het Rotterdamse onderzoek niet opgeleverd dat er sprake is van valsheden in de cv’s van Spendlove’.

Externe arts
Grote vraag is of justitie vervolgens een andere stok zocht om mee te slaan. Spendlove: „Het College kwam er daarna mee dat ik niet in Nederland mag werken omdat ik geen klinisch patholoog ben. De vijf pathologen die hier forensisch onderzoek doen – vier NFI’ers en een externe arts die eveneens van het NFI afkomstig is – zijn klinisch pathologen. Opgeleid om natuurlijke doodsoorzaken te herkennen en in een ziekenhuis te werken. Hun latere interne opleiding bij het NFI is niet eens vakinhoudelijk, maar zij noemen zich forensisch patholoog. Ik bén forensisch patholoog: gericht op het vaststellen van een niet-natuurlijk overlijden en toegespitst op verdachte sterfgevallen. Ik volgde mijn opleiding in Duitsland en Zwitserland omdat die studie in Nederland niet bestaat.”
Dat een buitenlands forensisch patholoog opeens niet meer hier mag werken, is opmerkelijk. Temeer omdat justitie Spendlove zelf bij onderzoeken haalde en zijn achtergrond kent. De Duitse en Zwitserse forensisch pathologen zijn bovendien in alle andere omringende landen wel welkom. In strafzaken duiken ook veel vaker experts op die iets studeerden dat hier niet bestaat. Zo kwam in de zaak-Kooistra nog een forensisch neuro-radioloog uit Zweden in actie.

Alle strafzaken waarin Spendlove onderzoek deed, moeten nu over, vindt justitie. Spendlove: „En dat door een klinisch patholoog die slechts wat zelfstudie deed en een jaartje meeliep als ’arts niet in opleiding’ aan een Duits instituut. Nota bene net zo’n instituut waar ik wél in opleiding was. Voor mij is maar één conclusie mogelijk. Justitie maakt mij willens en wetens kapot omdat ik te lastig ben.”
Het onderzoek strekt zich inmiddels uit naar Zwitserland. In een rechtshulpverzoek heeft het OM de Zwitserse opsporingsdiensten verzocht alle diploma’s van Spendlove te checken en zijn vroegere professoren te verhoren. Dat moet de komende weken gebeuren.

4 Comments

  1. juzo says:

    Mijn welgemeende complimenten voor de uitstekende informatieverstrekking over vaak moeilijke en belangrijke zaken en onderwerpen in de criminele verslaglegging. Hopelijk gaan jullie nog goed en lang zo door.
    Hartelijke groet, ook aan Jolande.
    http://wp.me/pfW4k-6qN

  2. […] Een erg goed en sprekend voorbeeld daarvan biedt vandaag de uitstekende site van de Waarheidsvinding, die bewonderenswaardig operationeel wordt gehouden door twee rechercheurs van het Nederlandse cold-case team, op https://www.waarheidsvinding.com/?p=3577 […]

  3. admin says:

    Inmiddels hebben we een tweede mailtje van dezelfde afzender gehad over het handelen van het NFI met betrekking tot de Deventer Moordzaak. Dat mailtje en eventuele volgende mailtjes over hetzelfde onderwerp plaatsen we niet omdat we de discussie over de Deventer Moordzaak niet gaan overdoen op deze site.

  4. demo says:

    Weer dat NFI, dat er bij de Deventer Moordzaak in slaagde drie rapporten uit te brengen met daar in drie keer een andere duiding van dezelfde DNA-monsters…
    En dat het verschil niet blijkt te kennen tussen hypothese en bewijs.
    Dat eerst sporen selecteert op mogelijk delictgerelateerd zijn en vervolgens concludeert, dat de gevonden sporen delictgerelateerd zijn, dus incriminerend…
    Dat weigert de sporen te onderzoeken, die de verdachte kunnen vrijpleiten.
    Dat de term ‘serumuitscheiding’ introduceerde, omdat het zo mooi staat, terwijl de term en het bijbehorende verschijnsel niet bestaan.
    Dat stelt, dat bepaalde monsters van een bepaalde samenstelling zijn, maar vervolgens weigert deze te onderzoeken, omdat niet duidelijk is, wat daarmee te bewijzen valt..

Leave a Reply