Skip to content
 

De dood van Michiel Gijzemijter

Door Waarheidsvinder

Als je onderstaand stuk leest kun je je afvragen of de politie In Leidschendam wel iets heeft geleerd van de missers in de zaak Ina Post.

Het verhaal begint op zondag 28 december 2008 rond kwart over drie ‘s nachts. De 20 jarige Michiel Gijzemijter stapt bij jeugdsoos Dormibella aan de Koningin Julianaweg in Leidschendam op zijn mountainbike om naar huis te gaan. Thuis is voor Michiel de woning van zijn ouders aan het Ir. Van der Sluisplantsoen in Den Haag. Michiel heeft die avond bier gedronken en geblowd maar volgens zijn zus, die hij in de soos heeft geholpen, was hij nog goed aanspreekbaar. Problemen zijn er die avond in de soos niet geweest.

De normale route naar huis loopt vanaf de soos via de Johan Sebastiaan Bachlaan, een stukje Burgemeester Banninglaan en dan links af door het winkelcentrum Leidsenhage. Later zal blijken dat Michiel die nacht het winkelcentrum echter vermoedelijk niet heeft gehaald.

Het vinden van Michiel Gijzemijter
Aan de Burgemeester Keijzerlaan in Leidschendam woont een vrouw die ‘s nachts slecht kan slapen. Rond drie uur die nacht hoort zij een ruzie aan de achterzijde van haar woning. Die achterzijde ligt aan de Burgemeester Sweenslaan.
Na enige tijd gaat ze naar het balkon en dan hoort ze lawaai uit een garagebox onder haar woning komen. Zij zegt ongeveer vijf slagen van ijzer op ijzer te hebben gehoord, waarschijnlijk op de verwarmingsbuis die ook door haar flat loopt. Het geluid kan volgens de vrouw wel 20 minuten hebben geduurd.
Op een gegeven moment ziet de vrouw dat er rook uit een garagebox komt. Zij waarschuwt daarop een buurman die voor haar de brandweer belt.

De brandmelding komt om tien voor half vijf bij de brandweer Leidschendam binnen.
Als de brandweer bij de garage komt, zien de brandweerlieden rook uit een garagebox komen en die rook is inmiddels ook het daarnaast gelegen trappenhuis van de flat binnengedrongen. Door de rook zijn later zes mensen door ambulancepersoneel behandeld en voor onderzoek overgebracht naar het ziekenhuis.
De kanteldeur van de betreffende garage blijkt op slot te zitten en de brandweer moet zich met geweld de toegang tot de ruimte verschaffen. In de garage staat een personenauto merk Opel Manta, met de neus naar de achtermuur en de achterzijde aan de straatzijde. De auto neemt veel ruimte in zodat er nauwelijks ruimte naast het voertuig is. Ook de ruimte tussen de voorzijde van de auto en de muur van de garage, alsmede de ruimte tussen de achterzijde van de auto en de garagedeur is minimaal.Tijdens het blussen ontdekken de brandweerlieden dat rechts naast de auto een grotendeels verbrande jongen ligt. Hij is inmiddels overleden.
Een van de brandweermensen verklaart over het aantreffen van de jongen:
Het slachtoffer lag op zijn rechterzij. De voeten richting garagedeur. Hij miste één schoen. Hij had een donkere spijkerbroek aan, die was in het geheel niet verbrand, maar kletsnat door bluswater. Zijn bovenlichaam was aan de rechterzijde helemaal verbrand. Dat terwijl het gezien zijn ligging veel logischer was geweest als zijn linkerzijde was verbrand. Hij lag op de rechterschouder, zijn rechterarm, onderarm en hand zeer zwaar verbrand, – zijn hand was eigenlijk het zwaarst verbrand. De rechterarm was als het ware gekruist voor zijn borst en stak omhoog. Zijn benen bevonden zich ter hoogte van de brandende rechterband. Maar zijn benen en broek waren niet verbrand. Dat klopte niet. In zijn rechter broek zat een aansteker.
De brandsporen en de houding waarin de jongen lag klopten niet met elkaar. Het vuur woedde op dat moment bij rechter achterwiel van de auto en daar lagen de onderbenen van de jongen, maar die waren niet verbrand.

Het blijkt dat om de 20 jarige Michiel Gijzemijter uit Den Haag. Zijn fiets is echter nergens te bekennen.

Uit de sectie blijkt later dat Michiel is overleden ten gevolge van rookvergiftiging. Maar ook blijkt dat hij een verwonding aan het hoofd heeft die kan zijn ontstaan door een klap of een val. Daarnaast zijn er nog omstandigheden die doen vermoeden dat hij is gewurgd. Deze wurging is echter niet dodelijk geweest, mogelijk is Michiel daardoor wel bewusteloos geraakt en daarna gestikt in de rook.

Onderzoek forensische recherche
Het eerste sporenonderzoek vindt plaats rond 06.00 uur. De rechercheur hebben van dat onderzoek aanvankelijk geen proces-verbaal opgemaakt. Omdat zij er kennelijk zelf niet uitkomen vragen zij assistentie aan enkele collega’s, met meer ervaring in brandonderzoeken.
Deze collega’s maken op 21 januari 2009, bijna een maand later dus, proces-verbaal van hun onderzoek. Daarin schrijven zij onder meer dat de brand vermoedelijk was ontstaan bij het achterwiel van de auto en dat deze kan zijn ontstaan door het al dan niet opzettelijk bijbrengen en/of achterlaten van vuur in enigerlei vorm. Deze branddeskundigen sluiten daarmee een misdrijf niet uit.

De bevindingen van de branddeskundigen roepen bij de familie vragen op:
Hoe kan er in een garagebox brand ontstaan ter hoogte van een achterwiel van een daar staande auto zonder dat er brandbaar materiaal aanwezig is en zonder dat er brandversnellende middelen zijn gebruikt?
Hoe kan er door het slachtoffer vuur binnengebracht of achtergelaten zijn in deze onverlichte afgesloten garage?
Er staat dat het vuur KAN zijn ontstaan door het ter plaatse brengen van vuur. Betekent dit dat er nog een andere oorzaak van de brand kan zijn, hoewel er geen technische of elektrische voorzieningen ter plaatse waren?

Briefwisseling met Officier van justitie
Omdat de politie al snel stopt met het onderzoek naar de dood van Michiel, schrijft de familie op 29 maart 2009 een brief aan een officier van justitie met het verzoek het onderzoek te heropenen.
Op 28 mei 2010 krijgen ze van officier Jolanda de Groot bericht dat zij nog steeds wacht op een proces-verbaal van de forensische recherche zodat ze nog geen beslissing kan nemen over een eventule heropening van het onderzoek.
Op 8 oktober 2010, bijna 2 jaar na de brand dus, krijgt de familie opnieuw een brief van dezelfde officier van justitie. Zij schrijft dan dat zij nog steeds het proces-verbaal van de forensische recherche niet heeft binnengekregen.
Als het proces-verbaal eindelijk bij justitie is gearriveerd blijkt volgens de ondertekening het PV al op 2 juni 2009 zou zijn afgesloten, bijna anderhalf jaar eerder dus. De vraag is dan waarom het zolang heeft geduurd voordat het proces-verbaal naar justitie werd gezonden? Of heeft het helemaal niet zo lang geduurd maar heeft men met de datum gerommeld?

Bij lezing van het proces-verbaal valt op dat de rechercheurs in het proces-verbaal niet zo nauw nemen met de waarheid. Ze beschrijven onder meer het slot van de garagedeur en de werking daarvan ten tijde van de brand. Die omschrijving slaat nergens op. Het door hen beschreven slot is niet het slot dat tijdens de brand in de deur aanwezig was, maar een slot dat weken nadien in de nieuwe garagedeur is gemonteerd.
Het slot dat tijdens de brand aanwezig was kon alleen met behulp van een sleutel worden geopend en als men de garagedeur dichttrok viel de deur automatisch in het slot. Je kon dus niet zonder sleutel in de garage komen en het slachtoffer was niet in het bezit van een dergelijke sleutel. In tegenstelling tot wat de rechercheurs schrijven kon de deur ook niet van binnenuit worden geopend.

Hoewel de rechercheurs geen idee hebben hoe de brand is ontstaan schrijven ze als conclusie van hun onderzoek in het proces-verbaal dat er geen aanwijzingen zijn gevonden dat er sprake is van een misdrijf.
Het is onbegrijpelijk op welke grond de rechercheurs tot deze conclusie komen, die in tegenspraak is met die van hun meer gespecialiseerde collega’s die een misdrijf niet uitsloten.

Maar er is meer.
Als de politie met de familie in contact komt vraagt de familie waar de mountainbike van Michiel is. De politie kan daar geen antwoord op geven want bij de garagebox is geen fiets gevonden. Men belooft op zoek te gaan naar de fiets. Die fiets wordt later inderdaad door de politie gevonden, maar niet helemaal duidelijk is waar dat nu precies was. In ieder geval was dat niet bij de garage waar Michiel is gevonden.
Als de familie de fiets ziet blijkt dat er aan de nagenoeg nieuwe fiets allerlei onverklaarbare beschadigingen zitten. Onder meer is de achterband op één plaats bijna tot aan het canvas afgesleten. Hoe die schade is ontstaan is niet duidelijk geworden, de politie heeft dat kennelijk nooit onderzocht.

Uiteindelijk heeft de politie het onderzoek gestaakt zonder dat enige duidelijkheid werd verkregen omtrent de dood van Michiel Gijzemijter. Daarop gaat de familie zelf op onderzoek uit maar het lukt hen niet te achterhalen wat er is gebeurd. Wel ontdekt men dat de politie veel zaken niet heeft onderzocht en dat de processen-verbaal van de technische recherche niet kloppen met de feiten.

Recent heeft de familie daarom contact gezocht met journaliste Jolande van der Graaf van De Telegraaf. Zij heeft alsnog een uitgebreid aanvullend onderzoek ingesteld. Aan de hand nu beschikbare gegevens komen wij tot de volgende conclusies:

Het onderzoek van de politie is onnauwkeurig en onvolledig geweest.
De conclusie van de politie dat er geen aanwijzingen zijn dat de dood van Michiel het gevolg is van een misdrijf wordt niet ondersteund door de onderzoeksgegevens
De processen-verbaal van de technische recherche zijn onvolledig en komen op meerdere punten niet overeen met de feiten
Het sectieverslag is onvolledig, de patholoog heeft essentiële zaken niet benoemd/onderzocht

Slot
Niets wijst er op dat Michiel zichzelf van het leven heeft beroofd of dat er sprake is van een ongeluk.

Er is wel veel steun voor de hypothese dat Michiel Gijzemijter met geweld om het leven is gebracht. Hij had letsel aan zijn hoofd, het lichaam vertoonde sporen van verstikking en hij beschikte niet over een sleutel van de garagebox. Er moet daarom nagenoeg zeker iemand bij dit misdrijf zijn betrokken die de beschikking had over een sleutel van de garagedeur.

De familie van Michiel heeft daarom de Haagse advocaat Job Knoester in de arm genomen om samen te proberen politie en justitie alsnog te bewegen het overlijden van Michiel op serieuze en professionele wijze te gaan onderzoeken.

6 Comments

  1. Andre says:

    ongelofelijk dat het wordt afgedaan als een ongeluk terwijl het toch aan alle kanten duidelijk is dat er iets anders aan de hand is en hier meer onderzoek naar gedaan moet worden . handelen van politie ivm bewijzen roept ook vraag tekens op .

  2. mama says:

    Aub een antwoord na 5 jaar

  3. admin says:

    Die eigenaar is bekend maar van enige betrokkenheid de dood van Michiel is niet gebleken.

  4. Paul says:

    Ik mis wat in dit verhaal. Van wie was die garagebox en/of eigenaar van de Opel Manta?

  5. x@x says:

    Onderzoek de mogelijkheid dat Michiel is aangeredem op de kruising van de Noordsingel en de JS Bachlaan. De bestuurders (misschien dronken) zijn waarschijnlijk schuldig aam doodslag danwel moord door het bewusteloze lichaam naar die garagebox te slepen, brand te stichten. die gymschoen en de sleutels, verloren door de sleep, ook in die garage de gooien. De slijtplek en de beschadiging van de fiets, en het hoofdletsel is hiermee verklaard. Ook het geschreeuw van waarschijnlijk de bestuurders over de misdadige aanpak. Het slaan van metaal op verwarmingbuizen
    is waarschijlijk van buren vanwege geluidsoverlast in de nacht. Waarschijnlijk is Michiel bewusteloos door verstikking om het leven gekomen. Zo hebben de daders elk spoor naar dit ongeluk uitgewist.

Leave a Reply