Skip to content
 

Man krijgt 18 jaar cel voor moord zonder lijk

Door Waarheidsvinder

Het Gerechtshof in Arnhem heeft de 42 jarige Arnhemmer Frans J. gisteren tot 18 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor de moord op fotograaf Henk Peters uit Doorwerth.
De amateurfotograaf verdween spoorloos op de avond voor Koninginnedag 2009, nadat hij een optreden van de popgroep Kane op de Markt in het Arnhems stadscentrum had bezocht. Van de Doorwerthenaar ontbreekt tot op de dag van vandaag ieder levensteken. Zijn lichaam is nooit gevonden.

Geen lichaam en toch een veroordeling voor moord. Meestal is de reactie van politie en justitie in geval van een vermissing dat er geen aanwijzingen zijn voor een misdrijf. Dat gebrek aan aanwijzingen is veelal het logische gevolg van het feit dat men nauwelijks serieus onderzoek naar de betreffende verdwijning heeft gedaan.

Als voorbeelden kunnen gelden de verdwijning van Mieke Guliën uit Weesp, van scheepskok Wim Quak uit Oostvoorne, van de 15 jarige Willeke Dost uit het Drentse Koekange, de verdwijning van Adrie Knops uit Spijkenisse, de verdwijning van Herman Ploegstra uit het Zeeuwse IJzendijke en de verdwijning van de Ier James Patrick Grealis uit Breda. Geen aanwijzingen voor een misdrijf roept men voortdurend en daarmee is de kous af.

Ook bij de verdwijning van Joanne Noordink uit Aalten kwam men pas echt in actie na een groot artikel in De Telegraaf, in het geval van de verdwijning van Milly Boele uit Dordrecht pas na de bekentenis van de verdachte, in geval van de verdwijning van Farida Zargar uit Spijkenisse pas na het vinden van haar spullen bij een aangehouden crimineel en in het geval van de verdwijning van Jennefer van Oostende pas nadat er via de telefoon over het doden van Jennefer werd gesproken.
De politie in Arnhem nam de verdwijning van Henk Peters echter wel serieus. Men stelde direct een uitgebreid onderzoek in en dat leidde er toe dat er steeds meer aanwijzingen werden gevonden dat Henk Peters was vermoord.

In eerste instantie werd de verdachte vanwege de afwezigheid van een lichaam door de rechtbank vrijgesproken. Maar ook de Arnhemse justitie liet het er niet bij zitten en dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat de verdachte toch is veroordeeld. En terecht, gezien de hoeveelheid en aard van de bewijsstukken.

Het kan dus wel, willen is kunnen. Misschien dat politie en justitie elders daarvan kunnen leren.

Leave a Reply