Skip to content
 

Twijfelachtige bekentenissen

Door Waarheidsvinder

Onderstaand artikel staat vandaag in De Telegraaf. Een man genaamd Sture Bergwall zit in Zweden al meer dan 20 jaar vast in een TBS-kliniek nadat hij is veroordeeld voor meer dan 30 moorden. Een echte seriemoordenaar zou je zeggen, maar dat is nu maar net de vraag. Het hier gaat om een psychiatrisch patiënt die destijds kennelijk uitsluitend is veroordeeld op zijn eigen verklaringen. Het lijkt er sterk op dat Bergwall destijds valse bekentenissen heeft afgelegd en dat alle rechtszaken nu moeten worden overgedaan.

Iemand uitsluitend veroordelen op zijn eigen verklaring zou niet mogelijk moeten zijn, maar het gebeurt toch te vaak. Ook in Nederland kennen we dat soort zaken.
Op 26 augustus 2005 stapte er een man het politiebureau Rademarkt in Groningen binnen en bekende 10 tot 15 jaar eerder een moord te hebben gepleegd. De politie kwam toen tot de conclusie dat het daarbij om de moord op vluchtelingenwerkster Maja van Vloten moest gaan, een vrouw die in de nacht van 13 op 14 september 1994 in haar eigen woning door messteken om het leven was gebracht.

Tijdens de verhoren bleek dat de verdachte eigenlijk weinig of niets van de moord afwist, hij had kennelijk geen daderkennis. In plaats van tot de conclusie te komen dat de man de moord niet had gepleegd, besloot de politie daarop een verhoordeskundige te raadplegen. Men zocht kennelijk naar een methode om de bekentenissen van de man meer in overeenstemming te brengen met de feiten. Het eindresultaat was dat de man werd veroordeeld, terwijl er geen enkele bewijs tegen hem was behalve dan zijn eigen niet met de feiten kloppende verklaring.

Ook in Amerika kennen we gevallen waarin mensen op grond van hun eigen verklaringen meer moorden werd toebedacht dan ze in werkelijkheid hebben gepleegd. Henry Lee Lucas is daarvan het beste voorbeeld, hij bekende uiteindelijk meer dan 600 moorden en werd daarmee wereldberoemd. Uiteindelijk werd van een groot aantal door hem bekende moorden vastgesteld dat hij ze helemaal niet gepleegd kon hebben, maar toen was het kwaad al geschied.

Kennelijk is de wens om zaken op te lossen voor sommige politiemensen zo verleidelijk dat ze genoegen nemen met een twijfelachtige bekentenis. In Zweden zal vermoedelijk nooit duidelijk worden wie de moorden daadwerkelijk heeft of hebben gepleegd want alle zaken zijn inmiddels verjaard.

Bron: De Telgraaf
door ROLIEN CRÉTON

SÄTER, woensdag
Veel Zweden kunnen het zich nog goed herinneren: de extreem brute moord op het Nederlandse echtpaar Martin en Jannie Stegehuis uit Almelo. Tijdens een kampeervakantie in het noorden van Zweden werden ze ’s nachts in hun tentje doodgestoken. De vermeende dader bekende op eigen initiatief tientallen moorden en stond lange tijd bekend als grootste seriemoordenaar van Zweden. Maar nu is er grote twijfel ontstaan of deze Zweed ooit een moord heeft gepleegd. En dus worden alle rechtszaken overgedaan.

Het Zweedse gerechtshof heeft inmiddels de meeste veroordelingen ongeldig verklaard. Vandaag overlegt het OM voor het laatst over de zaak Stegehuis.
„Het is alsof de wereld opnieuw is geschapen”, vertelde Martin Stegehuis die zomer van 1984 enthousiast over de prachtige natuur in Finland en Zweden. Op de terugreis zetten Martin en zijn vrouw Jannie hun tentje op bij een idyllisch meertje in Appojaure. Daar werden hun verminkte lichamen gevonden. De Zweedse politie zette een landelijke klopjacht in, maar de moordenaar werd niet gevonden.

Totdat tien jaar later iets vreemds gebeurde. De Zweedse Sture Bergwall bekende in een tbs-kliniek, zonder ergens van verdacht te zijn, ruim dertig moorden tijdens hypnosetherapie. Sture Bergwall zit al ruim twintig jaar vast in een zwaarbeveiligde tbs-kliniek in het dorpje Säter, een paar uur rijden van Stockholm. Daar gelden strenge regels: geen contact met medegevangenen en één keer per dag luchten. Bezoek ontvangt hij onder toeziend oog van twee bewakers, beiden uitgerust met alarm, in een spierwit kamertje met één klein raampje.

Vrijgelaten
Bergwall, grijs baardje, dikke sokken in open sandalen, een legerbroek en een donkerblauwe sweater, hoopt vurig dat hij uiteindelijk zal worden vrijgelaten. Maar wie gelooft hem nadat hij zelf al die bekentenissen heeft gedaan? „Daar ben ik me goed van bewust”, antwoordt hij. „Maar in de tijd van de bekentenissen was ik zwaar verslaafd aan de medicijnen die ik als beloning van de therapeuten kreeg. Daarna is het gelukt om af te kicken.”
De bekentenissen van Bergwall in de jaren 90 leidden tot euforie bij de openbare aanklager en het onderzoeksteam van de politie. Maar er was één groot probleem: Bergwall had dan wel ruim dertig moorden bekend, er was nooit bewijsmateriaal gevonden.

Rechercheur Jan Olsson was de eerste die grote vraagtekens zette bij het toenmalige politieonderzoek. Volgens hem stelden de aanklager en de leidinggevende inspecteur alles in het werk om het gebrek aan bewijs te compenseren. Olsson was er ook bij toen de reconstructie van de moord op Martin en Jannie Stegehuis werd uitgevoerd en gefilmd.
Olsson: „Normaal gesproken moet de verdachte zelf met details rondom de moord komen. Maar in dit geval moesten we alles van tevoren op de goede plek zetten.”
Rechercheur Olsson denkt dat Bergwall al ruim twintig jaar lang onschuldig vastzit. Olsson: „Bergwall is een ziekelijke fantast en extreem manipulatief, maar hij is geen moordenaar. Daar ben ik van overtuigd.” Wie dan wel? Olsson: „Dat zullen we waarschijnlijk nooit weten. De zaken zijn inmiddels verjaard.”

One Comment

  1. juzo says:

    We moeten hierbij niet vergeten, dat het rechtssysteem in andere landen
    nogal heel sterk verschilt van dat van het onze.

    Daar is nou eenmaal niet zo heel erg veel aan te doen.

    ‘\°_°/’

    Je zal er maar geboren zijn, en moeten leven.
    Anderzijds is de (onaantastbare)
    autonomie van staten en werelddelen
    ook iets heel moois (Syrië).

Leave a Reply