Skip to content
 

Theo Tetteroo

Bron: Telegraaf

Door Ron Couwenhoven

De Rotterdamse vrachtwagen chauffeur Theo Tetteroo zit volgens zijn raadsman mr. Wim van Zundert al zeven jaar onschuldig gevangen wegens incest. Hij zou zijn dochter Jessica, samen met zijn vader en zoon, meer dan 1600 keer seksueel misbruikt hebben. Desondanks was zij nog steeds maagd, toen zij aangifte van deze zeer zware delicten deed.

Onlangs dook het journaal op dat de politie bijhield over de voortgang van het onderzoek.

De Groningse rechercheur Dick Gosewehr onderwierp het op verzoek van de raadsman van Tetteroo aan een minutieus onderzoek. Zijn oordeel over het Rotterdamdse recherche-onderzoek is vernietigend.

“Een beginnersfout, die door een zedenspecialist niet gemaakt mag worden.”

Met die simpele zin veegt politie-rechercheur Dick Gosewehr de vloer aan met de start van het onderzoek in de schokkende zedenzaak – Tetteroo. Woensdag 23 juni 1999 meldde Jessica Tetteroo zich bij de Rotterdamse zedenpolitie, waar zij vertelde dat zij jarenlang seksueel misbruikt werd door haar vader en broer.

“Opvallend is direct al dat Jessica zelf geen enkel detail noemt, maar dat de zedenrechercheur een aantal gesloten vragen stelt, die door Jessica bevestigend worden beantwoord. Hiermee is direct de toon voor het verdere onderzoek gezet. Jessica wil eigenlijk niets vertellen, dus de politie vult de ontbrekende gegevens zelf maar in,” schrijft Gosewehr in een vernietigend rapport over de start van het onderzoek tegen de Rotterdamse vrachtwagenchauffeur Theo Tetteroo.

Gosewehr is een Groningse rechercheur, die al 38 jaar bij de politie werkt en zeer veel ervaring heeft in de zware criminaliteit en zedenzaken. Samen met de criminoloog dr. Harrie Timmerman bracht hij aan het licht dat in de geruchtmakende Schiedamse parkmoord een verkeerde dader was veroordeeld. Onlangs publiceerden zij ook een boek over Ina Post, die 21 jaar geleden wegens moord op een bejaarde werd veroordeeld, waarin zij aantoonden dat ook in haar geval hoogstwaarschijnlijk van een ernstige gerechtelijke dwaling sprake is.

Theo Tetteroo werd in 2001 veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf en tbs. Zijn veroordeling kwam vooral tot stand doordat hij aanvankelijk onder zware druk van de recherche een bekentenis aflegde. Hij trok die verklaring kort daarop weer in en ontkent sindsdien hardnekkig zijn dochter ook maar met een vinger te hebben aangeraakt. Op grond daarvan vinden de behandelende psychiaters dat zijn tbs niet kan worden opgeheven, omdat hij een ‘ontkennende dader’ is en daardoor de kans op herhaling groot zou zijn.

Met Dick Gosewehr is nu al de derde deskundige opgestaan, die zegt dat er iets grondig mis is met de veroordeling van Tetteroo. Eerder oordeelde professor dr. Willem Wagenaar, hoogleraar in de psychologische functieleer en een vooraanstaand gerechtelijk deskundige, dat er iets grondig mis was met de verklaringen van de dochter en de criminoloog dr. Harrie Timmerman concludeerde dat het hele recherche-onderzoek nergens op leek en dat men was begonnen met een valse aangifte.

Dick Gosewehr schaart zich aan de zijde van dit prominente duo. Hij onderzocht het journaal dat de Rotterdamse zedenrechercheur, die de aangifte van Jessica onderzocht, zelf  bijhield over de voortgang van haar onderzoek. Dit journaal dook pas onlangs op in een dossier dat Johan Tetteroo ter beschikking kreeg van justitie. Hij is een broer van Jessica, die op haar beschuldigingen eveneens werd veroordeeld wegens seksueel misbruik. Johan probeert net als zijn vader revisie te krijgen van die veroordeling.

Dick Gosewehr, die momenteel voor de recherche in Winschoten werkt, zet zich in om gerechtelijke dwalingen aan het licht te brengen. “Dat wordt mij in politie-kringen niet altijd in dank afgenomen,” zegt hij. “maar ik doe het in mijn vrije tijd. Ik heb het gemeld aan de korpsleiding en het is mij niet verboden.”

Uit het journaal van de Rotterdamse zedenrechercheur blijkt volgens Gosewehr dat er onmiddellijk grote twijfels hadden moeten zijn over de juistheid van de aangifte van Jessica, die volgens haar een dag eerder nog werd misbruikt door haar broer. Gosewehr schrijft in zijn rapport: “Het lot lijkt de politie goed gezind, want Jessica verklaart kennelijk dat haar broer tijdens de gemeenschap met haar gebruik heeft gemaakt van een condoom, die hij na gebruik heeft weg gegooid. De rechercheur doet wat je van een goede rechercheur mag verwachten. Ze gaat met Jessica naar huis om te proberen één of meer gebruikte condooms veilig te stellen ten behoeve van DNA-onderzoek. Jammer genoeg blijkt de vuilcontainer al geleegd te zijn. Kennelijk werd het vuil op woensdag opgehaald. Opvallend is dat noch in het later opgemaakte rapport noch in het proces-verbaal melding wordt gemaakt van dit onderzoek in de vuilcontainer en het resultaat daarvan.”

Vijf dagen later heeft Jessica weer een gesprek met de rechercheur. Volgens het journaal ‘was er tussen het eerste en tweede gesprek weer gemeenschap geweest, wat zij niet wilde.’

Gosewehr schrijft: “Er staat niet bij met wie zij gemeenschap heeft gehad. Pas op 15 april 2000 blijkt uit de derde verklaring van Jessida dat dit met haar vader is geweest. Volkomen onduidelijk is waarom er bijna een jaar gewacht wordt met het vermelden van deze informatie. We weten inmiddels dat het vuil op woensdag wordt opgehaald. Dus je zou verwachten dat de politie onmiddellijk naar de woning van Jessica gaat om het gebruikte condoom veilig te stellen. In het journaal, het rapport van de zedenrechercheur, noch in het proces-verbaal lezen we daar iets over en dat is raar. Waarom zou men op 23 juni wel onderzoek doen in de container (maar vermeldt dat nergens) en niet op 28 juni?”

Dat de politie op 28 juni wel in de woning was, waar Jessica volgens haar zeggen verkracht werd door haar vader, staat vast. Theo Tetteroo vond er namelijk een mobiele telefoon, die de rechercheur er achterliet! Volgens Gosewehr is de enige reden dat er niets in het dossier – Tetteroo is terug te vinden over dit politie-onderzoek het feit dat er niets gevonden werd.

Hij stelt in zijn rapport keihard: “De politie verzwijgt de negatieve onderzoeksresultaten en gaat gewoon verder met de zaak. Dit heeft niets met waarheidsvinding te maken.”

Tijdens het gesprek van Jessica op 28 juni met de zedenrechercheur vertelt het meisje dat ze eigenlijk naar de gyneacoloog wil, omdat ze problemen met de menstruatie heeft. De rechercheur stelt voor een afspraak te maken, zodat er dan gelijk forensisch onderzoek kan plaatsvinden. Zij belt vervolgens met justitie om te vragen of die akkoord gaat met het onderzoek. De politie-arts blijkt er wat problemen mee te het hebben, omdat er nog steeds geen aangifte is.

Gosewehr stelt in zijn rapport:  “Ik deel die zorgen, want waarom neemt de rechercheur geen aangifte op van Jessica, terwijl ze het feit zo ernstig vindt dat ze wel een gynaecologisch onderzoek wil?”

Dat onderzoek wordt op 30 juni door de gynaecologe M. Groenewout gehouden. Volgens Jessica is zij drie dagen eerder nog misbruikt door haar vader, maar uit het onderzoek blijkt dat zij nog maagd is.

“Dit had toch zeker voor de rechercheur een nieuwe aanwijzing moeten zijn dat de verhalen van Jessica niet klopten met de feiten,” schrijft Gosewehr. “Vermoedelijk heeft de rechercheur het probleem onderkend en daarom besloten maar niets over het nog intact zijn van het maagdenvlies te vermelden in het journaal, haar rapport en het proces-verbaal. Op deze manier hield zij essentiële informatie achter. Met waarheidsvinding heeft ook dit niets te maken.”

In het journaal wordt het beeld bevestigd van een meisje dat zegt jarenlang seksueel misbruikt te zijn, maar weigert details te noemen en voortdurend afspraken probeert uit te stellen. Volgens Gosewehr komen de verklaringen van Jessica er op neer dat zij veel meer dan 1600 keer is verkracht tussen haar vijfde en vijftiende jaar. Op 19 november 1999 liet officier van justitie De Beer aan de recherche weten ‘zoals de aangifte er nu ligt is deze niet voldoende om er een zaak van te maken’.

Men zag toen dus nog niets in de verklaringen van Jessica, maar op 21 december slaagt de rechercheur er eindelijk in een aanvullend aangiftegesprek met Jessica te voeren. Het journaal vermeldt dat er ‘vanaf dit moment wordt getracht steunverklaringen te bemachtigen.’ Maar volgens Gosewehr werd er geen haast gemaakt, want pas op 30 maart 2000 werd een begin gemaakt met het vervolgonderzoek en dat duidt er volgens hem niet op dat de zaak een hoge prioriteit had, terwijl er toch van zeer ernstige beschuldigingen sprake was.

Pas op 25 augustus 2000 verklaarde Jessica bij een intake-gesprek met justitie, dat ‘opa de ergste van het stel was. Ook op seksueel gebied.’

Zij beschuldigde toen voor het eerst haar grootvader, bij wie zij in huis woonde, van seksuele misdrijven, maar deze kon als gevolg van een operatie al 25 jaar geen seksueel contact meer hebben. De aangifte tegen hem werd daarop geseponeerd.

“De beschuldigingen tegen opa bleken onwaar,”stelt Gosewehr. “Jessica bleek ondanks haar verhalen over seksueel misbruik nog steeds maagd te zijn. Je zou dus mogen verwachten dat ook de zaak tegen vader en broer geseponeerd werden. Dat gebeurde dus niet. De politie maakte gewoon proces-verbaal op.”

Het gevolg was een veroordeling van Theo Tetteroo en zijn zoon Johan. De vader zit nu al sinds 1 september 2000 vast. In januari wordt beslist over een nieuwe termijn van twee jaar tbs. Mr. Wim van Zundert, de raadsman van Tetteroo, zegt: “Het bewijs van de valse aangifte van Jessica en de onschuld van Theo Tetteroo was al hard, maar is nu bikkelhard.”Het is onbegrijpelijk dat Theo na zeven jaar nog steeds vast zit.”

Het verzoek om revisie van het proces tegen de vrachtwagenchauffeur ligt al vele maanden bij de Hoge Raad, maar daar wacht men nog steeds tot justitie het dossier – Tetteroo afgeeft.

Leave a Reply