Skip to content
 

Advocaat familie Willeke Dost wil vervolging pleegmoeder en pleegbroer

Door Waarheidsvinder

Esther Vroegh, de advocate van de tante van Willeke Dost, is na bestudering van het politiedossier, bij het gerechtshof te Leeuwarden een zogenaamd artikel 12 procedure gestart. Zij wil dat justitie in Assen wordt gedwongen zowel de pleegmoeder als de pleegbroer van Willeke te vervolgen voor hun aandeel in de verdwijning van Willeke Dost. Justitie in Assen heeft volgens de advocate en de familie van Willeke recent onterecht besloten beide personen niet te vervolgen.
Het hof in Leeuwarden zal de zaak op woensdag 21 november behandelen.

Een van uw redacteuren heeft op verzoek van de advocate het zeer uitgebreide politiedossier bestudeerd. Daarbij werd in ieder geval één ding duidelijk, er is, net zoals wij al vaker hebben geschreven, weinig twijfel over dat Willeke Dost het slachtoffer van een misdrijf is geworden.
Ten aanzien van de omstandigheden waaronder Willeke is verdwenen is er sinds 1992 niet veel aan de feiten veranderd. Ook toen had de enig mogelijke conclusie moeten luiden dat er geen sprake was van een vrijwillig verdwijning. Het is en blijft onbegrijpelijk dat men de zaak destijds wel zo heeft afgedaan. Waar had een meisje van 15 jaar zonder geld, zonder papieren en zonder kleding dan midden in de nacht naar toe gemoeten zonder dat iemand daar iets van wist?

Het is natuurlijk mooi dat de politie Drenthe na bijna 20 jaar alsnog een serieus onderzoek heeft gedaan, maar dat neemt niet weg dat men in het verleden gewoon tekort is geschoten.
Al in 2004 hebben wij, na bestudering van een toen nog zeer dunne dossier, aangegeven dat er nagenoeg zeker sprake was van een misdrijf, maar toen werd daar niets mee gedaan. Uit het nieuwe onderzoek is gebleken hoe onterecht dat was.

Heeft het nieuwe onderzoek dan niets bijzonders opgeleverd? Ja, dat heeft het zeker wel. Aan de hand van de verklaring van tientallen getuigen is duidelijk geworden dat het pleeggezin in Koekange niet die veilige plaats was, waaraan kinderen die in een pleeggezin worden geplaatst behoefte hebben. Duidelijk is dat Willeke destijds regelmatig signalen heeft afgegeven dat zij seksueel werd lastig gevallen. Mogelijk was zij zelfs zwanger toen zij verdween.

Uit het onderzoek is gebleken dat Willeke niet alleen stond met haar klachten. Ook andere ex-pleegkinderen hebben verklaard over seksueel lastig vallen en zelfs over mishandeling. Kennelijk was het geen uitzondering dat af en toe hardhandig werd geprobeerd de pleegkinderen in het door de pleegouders gewenste spoor te houden en het douchen was niet iets waar de meisjes reikhalzend naar uit keken.

Wij zijn zeer benieuwd naar de beslissing van het Hof in Leeuwarden. Wij hopen dat justitie in Assen de opdracht krijgt de pleegmoeder en de pleegbroer alsnog te vervolgens. Wij denken dat de familie van Willeke er recht op heeft dat de zaak in het openbaar wordt behandeld. Iedereen mag weten wat er zich destijds allemaal in de boerderij in Koekange heeft afgespeeld. Het is het minste dat we nog voor Willeke kunnen doen.

Update 20 december
Het Hof in Leeuwarden heeft beslist dat het besluit van justitie in Assen om de pleegmoeder en de pleegbroer van Willeke Dost niet te vervolgen terecht was. Ook het hof vindt er onvoldoende bewijs tegen beiden is. Daarmee lijkt de zaak gesloten. Heropening kan alleen plaatsvinden als er nieuwe feiten op tafel komen.

3 Comments

  1. Shiman says:

    Met enige ervaring in levensdelicten is voor mij belangrijk hoe het leven van Willeke Dost er ten tijde van haar aanwezigheid in Koekange heeft uitgezien.Dit is de vraag na de oplossing van de moordzaken Andrea Luten en Marianne Vaatstra !Ik bedoel haar dagelijkse leventje ! De gang naar school. De contacten met haar medescholieren. De contacten in haar woonplaats Koekange. Wat deed ze buitenshuis ? Was ze sportliefhebster. Hield ze van paarden ? Bezocht ze een op fietsafstand gelegen manege en kende ze personen op het op fietsafstand gelegen bugnalowpark ? Is er een buurtonderzoek geweest ! Het gaat om januari 1992. Ik stel deze vragen omdat 13 jaar na dato er in de zaak Andrea Luten een passant tevoorschijn kwam waar niemand rekening mee had gehouden. Eigenlijk herhaalde dit zich nogmaals in de zaak Marianne Vaatstra. Men dacht aan velen behalve aan de man op 2 km afstand van de plaats delict. Niet vreemd in mijn beleving want er waren in voorgaande zaken al zoveel suggesties van zgn. deskundigen geweest (profielschetsers) dat men aan de meest simpele oplossing van een toevallige passant niet meer toekwam. Met wie had Willeke als meisje van 15 jaar jong in die nacht van haar verdwijning een afspraak en ontmoeting ? Had ze als jonge meid zoals jonge mensen hebben, haar geheimpje op fietsafstand ? Wanneer haar stiefvader en stiefbroer bij haar verdwijning betrokken waren zoals gesuggereerd wordt, wat moet je dan met een fiets of zat er in de omgeving van Koekange in die tijd toch die GROTE ONBEKENDE (bekende)!

  2. shiman says:

    Volgens mij heeft het Gerechtshof te Leeuwarden de enige juiste beslissing genomen door de pleegmoeder en pleegbroer van Willeke Dost buiten vervolging te stellen omdat men het wettig en overtuigend bewijs tegen beiden kennelijk te gering vond. Wanneer er 156 getuigen in deze zaak zijn gehoord dan weet ik uit ervaring dat er veel is verklaard maar niet datgene wat de rechters er van heeft overtuigd dat zij met de eventuele dader(s) van doen hadden. Wat ik mij ook afvraag is wat er feitelijk is overgebleven van de verklaringen van andere pleegkinderen uit dit gezin waarin gesproken zou zijn over ongewenste seksuele handelingen en mogelijke mishandelingen tegen hen gericht. Kennelijk waren deze verklaringen eveneens onvoldoende om tot een sluitend bewijs te komen. Natuurlijk zit justitie met het probleem van het verdwenen slachtoffer al of niet met fiets. Dat maakt de zaak er niet eenvoudiger op. Maar het gebruikmaken van het “medium “Zesde Zintuig ” maakt je als speurder nou ook niet bepaald vrolijk. Is dat nou het vasthouden aan de laatste strohalm of de overtuiging dat dit soort onzin je verder kan helpen om de dader(s)te vinden. Stel je voor dat men het resultaat van dergelijke nonsens mee zou nemen in een onderzoek. Ik moet er niet aan denken.

    Uit ervaring weet ik hoe snel iemand in discrediet gebracht kan worden. Moeder zet haar recalcitrant dochtertje van 8 met wat lawaai buiten de deur. Een passant ziet het gebeurde en meld “Kindermishandeling anoniem”. Gevolg enkele maanden later, het voorval al lang vergeten zijnde, een brief bij de moeder dat er een onderzoek tegen haar loopt wegens vermeende kindermishandeling.Een praktijkvoorbeeldje.

  3. shiman says:

    Ik vind de vervolging van de pleegmoeder en de pleegbroer pas gerechtvaardigd wanneer politie en justitie hun huiswerk zo goed hebben gedaan dat er wettig en overtuigend bewijs uit het opgemaakt dossier, tegen beiden , geleverd kan worden. Is dat niet het geval ben ik tegen vervolging als deskundige. De kans op een gerechtelijke dwaling is dan gewoon te groot. Kijk naar de zaak Andrea Luten waar een vijftal mensen als verdachten werd aangedragen en waar vrijwel een ieder er van overtuigd waren dat Richard K de absolute dader was.Waar het toe heeft geleid is algemeen bekend. Gokken maakt brokken. Hiermee heeft politie en justitie deze mensen ten onrechte van een etiket voorzien waar ze hun hele leven mee opgezadeld zitten.Kennelijk gaat bij dit soort beslissingen de naijver en scoringsdriften weer een belangrijke rol spelen. Voor mij ondenkbaar!

Leave a Reply