Skip to content
 

Het eigen gelijk belangrijker dan de waarheid

Door Waarheidsvinder

Morgen zal de Hoge Raad uitspraak doen in de zaak van “ de zes van Breda”. Drie jongemannen en vrouwen die op 11 juli 1995 door het Hof in Den Bosch werden veroordeeld voor de moord op de 56 jarige mevrouw Mok-Cheung uit Breda. Haar lichaam werd op 4 juli 1993 rond 11.00 uur gevonden in de keuken van het Chinese restaurant. In het restaurant werden enkele druppels bloed aangetroffen die vermoedelijk afkomstig waren van de dader.
De verdachten werden veroordeeld nadat de drie vrouwelijke verdachten een bekentenis hadden afgelegd. Dat de bekentenissen niet met elkaar overeenkwamen en ook niet pasten bij de feiten was kennelijk geen probleem. Ook het feit dat het gevonden bloed van geen der verdachten afkomstig was bleek voor politie, justitie en de rechters geen probleem.
Bovendien waren er destijds twee getuigen die de bekentenissen van de vrouwen tegenspraken maar dat werd door politie en justitie verzwegen voor de rechters.

Hoewel we de uitspraak van de Hoge Raad nog niet kennen zien we in deze zaak wel een patroon dat we al vaker tegenkwamen bij andere zaken. Afgedwongen valse bekentenissen, het achterhouden van ontlastende verklaringen en het negeren van gevonden DNA-sporen.
Met name over dat laatste fenomeen valt wel het één en ander te zeggen.

Er wordt altijd beweerd dat sporen niet liegen maar volgens sommigen bij politie en justitie is dat kennelijk soms wel het geval.
Als er DNA op een Plaats Delict wordt gevonden dan vindt men dat over het algemeen een zeer belangrijk gegeven, zeker als dat DNA past binnen de denkwijze van politie en justitie. Maar als het gevonden DNA niet past binnen het scenario van politie en justitie, dus niet is van de verdachte die men op het oog heeft, dan is het ineens niet meer belangrijk voor de zaak en worden er allerlei theorieën bedacht. Dat gebeurde ondermeer bij de Schiedammer parkmoord, de Puttense moordzaak, de moord op Mariëlle de Geus in Gouda, de moord op Andrea Luten in Ruinen. Bij deze zaken paste het DNA niet bij de aangehouden verdachten en dus werd het terzijde geschoven. Later bleek dat het in al deze gevallen wel degelijk om DNA van de moordenaar ging.
Ook in de zaak van de moord op Maja van Vloten zien we hetzelfde. Op het bed van het slachtoffer is in het bloed DNA van een onbekende man gevonden, niet van de verdachte en dus werd ook hier het gevonden DNA genegeerd en werd Karel van Orden onterecht veroordeeld. Van wie het gevonden DNA is, is kennelijk niet belangrijk.

Maar deze manier van denken is niet uniek voor politie en justitie. In dit land hebben we steeds meer zelf benoemde speurders, mensen die vaak heel veel kritiek hebben op de werkwijze van politie en justitie. Het vreemde is echter dat zij vaak dezelfde fout maken.

In de Deventer moordzaak is op het slachtoffer DNA gevonden van Ernst Louwes. Deze was al verdachte in de zaak en de vondst van het DNA paste prima bij het scenario van politie en justitie. In deze zaak zijn het echter de amateurspeurders die weigeren het gevonden DNA serieus te nemen. Juist zij zijn nu degenen die met alternatieve theorieën komen, want zij beweren al jarenlang dat de moord is gepleegd door de klusjesman en dan moet je het gevonden DNA dus wegredeneren om je eigen gelijk te kunnen halen.

Hetzelfde zien we in de zaak van de moord op Marianne Vaatstra. Jarenlang hebben allerlei amateurspeurders onder leiding van opperspeurder Wim Dankbaar luidkeels geroepen dat de moordenaar van Marianne een asielzoeker was.
Recent is er een groot DNA onderzoek geweest en het op het lichaam van Marianne gevonden DNA bleek afkomstig van ene Jasper S. uit Oudwoude te zijn. Hij heeft de moord inmiddels ook bekend. Maar dat valt slecht bij de amateurspeurders, want Jasper S. is geen asielzoeker, maar een blanke boer uit de buurt. Opperspeurder Wim Dankbaar schreeuwt nu opnieuw moord en brand. Hij zegt dat er sprake is van groot onrecht want hij weet zeker dat de moordenaar een asielzoeker is en daarom redeneert hij het op Marianne gevonden DNA gemakshalve maar weg. Zal wel door politie en justitie zijn verzonnen.
Amateurspeurders zoals Wim Dankbaar maken dus dezelfde fout als politie en justitie soms maken. Ze stellen het eigen gelijk boven de waarheid.

Update 18 december
De Hoge raad heeft vandaag uitspraak gedaan in de zaak van de ” zes van Breda.” De zaak moet worden overgedaan door het Gerechtshof in de Den Haag.

8 Comments

  1. admin says:

    U doet dus precies wat politie en justitie ook regelmatig doen, namelijk het DNA wegredeneren. Een uiteraard noemt men die uitleg dan net als u plausibel.

  2. Jetty says:

    “In de Deventer moordzaak is op het slachtoffer DNA gevonden van Ernst Louwes. Deze was al verdachte in de zaak en de vondst van het DNA paste prima bij het scenario van politie en justitie.”

    Beetje kort door de bocht heren. Het scenario van politie en justitie was dat Louwes een mes dat later helemaal het moordwapen niet bleek te zijn had gebruikt. Leve de speurhond die de geur van Louwes op het mes vond dat Louwes nooit had aangeraakt.
    Bovendien gaat de vergelijking mank. Voor de aanwezigheid van het DNA van Louwes is een plausibele verklaring. Hij was namelijk die ochtend bij het latere slachtoffer op bezoek geweest.

    Niet alle mensen die vraagtekens zetten bij het daderschap van Louwes zijn er trouwens van overtuigd dat “de klusjesman” de dader is.

  3. admin says:

    Dank voor uw vriendelijke woorden en u heeft helemaal gelijk. De behandeling vindt plaats in Den Haag en niet in Den Bosch.

  4. wim says:

    Van jullie website geniet ik enorm. Het is zo hard nodig, dat deze machtige organisaties kritisch gevolgd worden.
    De herzieningsbehandeling zal bij het Hof in Den Haag plaats vinden.

  5. Divers says:

    Tja, kregen die instanties hun plek maar weer eens door in het geheel. Onderschat ook de scoringsdrang niet binnen de organisaties. Je kunt er misschien wel mee bevorderd worden. Maar gelukkig hebben we tegenwoordig ook kwaliteitsfunctionarissen die alles nog eens goed bekijken…….of toch niet…
    Triest dat dit weer kon gebeuren in Nederland. Het zal helaas wel niet de laatste zaak zijn…

  6. Insider says:

    @ Hendrik; zie het zo; Meneer A zegt dat Pietje een inbraak heeft gepleegd maar meneer B. zegt dat Pietje de inbraak niet heeft gepleegd omdat Pietje naast hem op de bank voetbal zat te kijken. Misschien dat meneer B. liegt om Pietje een alibi te verschaffen maar dat zal je dan wel aan moeten tonen. Voorlopig ligt dat bewijs ( getuigenverklaring ) er en je kan dan als rechercheur niet zonder de alibi door meneer B. onderzocht te hebben zeggen van ‘die getuigenverklaring van meneer B. komt ons niet uit want ‘onze dader’ is Pietje dus gooien we die getuigenverklaring gewoon in de prullenbak. Het DNA in de zaak Breda ligt er, is niet van de veroordeelden dus ‘het moet wat betekenen’. ( ik ben trouwens benieuwd welke betekenis men daar aan gegeven heeft ) Net als verklaringen die de politie niet helemaal uitkomen soms het dossier niet halen. Hartstikke verkeerd, niet de politie of OvJ oordeelt, zij verzamelen en bereiden een zaak voor maar de rechter die zich moet buigen over alle bewijs of het hen nu goed uitkomt of niet

  7. admin says:

    U behoort dus kennelijk tot de mensen voor wie wij het stukje hebben geschreven. Jammer dat u het kennelijk niet heeft begrepen. Het feit dat politie en/of justitie niet altijd de waarheid spreken zegt iets over hen, maar niets over de schuld of onschuld van een verdachte.

  8. Hendrik says:

    Nu vallen jullie in je eigen zwaar lees nu eens het boek van Ton Derksen “Leugens over Louwes”

Leave a Reply