Skip to content
 

DNA-verwantschapsonderzoek

Door Waarheidsvinder

Wij hebben op deze site een aantal keren onze verbazing uitgesproken over het feit dat politie en justitie het DNA-onderzoek in de zaak Marianne Vaatstra zo hardnekkig een verwantschapsonderzoek noemde, terwijl het in feite niets anders is dan een grootschalig DNA-onderzoek. Vandaag werd ons duidelijk waarom.

In Dörpen (Duitsland) heeft men toevallig als eerste succes gehad in een grootschalig DNA-onderzoek, doordat twee deelnemers een DNA hadden dat opvallend veel leek op het DNA dat na een zeer gewelddadige verkrachting op het slachtoffer was aangetroffen. Deze beide personen bleken bovendien broers te zijn. Het resultaat was toevallig doordat één van de analisten van het forensisch instituut dat het onderzoek deed dit was opgevallen. Van tevoren had men geen opdracht gegeven om hier naar te zoeken.
Dankzij dit toeval werden de overige mannelijke familieleden onderzocht en bleek het DNA volledig te matchen met een 16-jarige zoon van één van hen. Hij was buiten de steekproef gevallen omdat men alleen mannen van 18 tot 45 jaar had opgeroepen om vrijwillig mee te doen. Deze persoon is vorig jaar tot vijf jaren gevangenisstraf veroordeeld, hetgeen later in een hoger beroepszaak werd bevestigd.

Vandaag wordt in Karlsruhe deze zaak opnieuw behandeld in een revisieprocedure die de advocaat van de jongen heeft aangespannen. Het gaat er in dit proces niet om dat de advocaat de schuldvraag wil aanvechten, maar dat er oneigenlijke methoden zijn gebruikt om zijn cliënt te kunnen beschuldigen. Hij vindt namelijk dat het grootschalig onderzoek niet gebruikt had mogen worden om familieleden op te sporen, dit was immers van te voren ook niet aangegeven en dat had een reden kunnen zijn voor de vader en oom van deze jongen om niet aan het onderzoek mee te doen.

De juristen in Duitsland twijfelen over welke kant het in dit revisieonderzoek zal opgaan. De advocaat heeft wel een punt, maar wordt dit door de rechters ook gezien als voldoende reden om het vonnis nietig te verklaren?

Ons is nu wel duidelijk waarom politie en justitie in de zaak van Marianne Vaatstra over een verwantschapsonderzoek hebben gesproken. Men wilde kennelijk voorkomen dat, indien het onderzoek succes had, de dader via deze juridische vondst aan zijn terechte straf zou kunnen ontkomen.

Update 21-12-12: Gisteren besloot de rechtbank dat het gebruik van deze methode onrechtmatig is. Maar, aangezien de speurders niet konden weten dat het grootschalig onderzoek dit resultaat zou hebben, heeft deze uitspraak geen consequenties voor deze zaak. Anders gezegd: OM en politie hebben niet met valse bedoelingen van deze mogelijkheid gebruikt (men kon immers niet weten dat dit het resultaat zou zijn) en daarom is het bewijsmiddel in deze zaak wel geldig en blijft de straf gehandhaafd. In de toekomst mag men deze methode echter niet meer gebruiken. Dat betekent o.i. werk aan de winkel voor de wetgever in Duitsland, er moet een nieuwe wet komen die dit wel mogelijk maakt. Nu maar hopen dat het in Nederland wel goed geregeld is.

Leave a Reply