Skip to content
 

Nieuwe aanwijzingen in moordzaak Reggie Koenders

Door Waarheidsvinder

Op zaterdag van 1 april 2000, werd de uit Suriname afkomstige Reggie Koenders op de achterbank van een stilstaande auto op de dr. Cuyperslaan in Eindhoven doodgeschoten. Een professionele liquidatie op klaarlichte dag. De dader was volgens getuigen een jonge man op een bromfiets.

Voor de moord werd enkele weken later de toen 16-jarige Danny van den Hoogen aangehouden en ook veroordeeld. We schreven daar al vaker over. Technisch bewijs was er niet en hoewel hij ontkende werd Danny veroordeeld op grond van allerlei twijfelachtige verklaringen van getuigen. Zijn motief zou zijn geweest dat het slachtoffer zijn moeder een keer had mishandeld. De rechters moesten het echter destijds alleen doen met hetgeen er in het proces-verbaal stond en inmiddels is gebleken dat daarin veel relevante informatie ontbrak.

Na zijn veroordeling zocht Danny contact met advocaat Job Knoester en die kreeg al gauw twijfels over de juistheid van de veroordeling van Danny. Hij wilde daarom meer te weten komen over de zaak om te zien of er gronden voor een herzieningsverzoek waren.

Iedereen met enige kennis van zaken weet dat hetgeen de politie in een proces-verbaal vermeldt slechts een gedeelte is van de kennis die men heeft vergaard. Dat geldt natuurlijk ook voor advocaat Knoester. Wil je meer te weten komen over het politieonderzoek dan moet je inzage krijgen in het politiejournaal. Een soort logboek dat bij iedere groot onderzoek wordt bijgehouden en waarin alle stappen in het onderzoek worden vermeld. Maar dat weten politie en justitie natuurlijk ook en om die reden verzetten zij zich met hand en tand tegen het afgeven van een dergelijk journaal aan de raadsman van een verdachte. Dat gebeurde hier ook.

Pas na jarenlange strijd kreeg advocaat Knoester uiteindelijk de beschikking over het politiejournaal. Weliswaar had men alle persoonsgegevens verwijderd, maar met een goede dossierkennis bleek het toch mogelijk een behoorlijk reconstructie van het politie onderzoek te maken. Al snel werd duidelijk dat de politie in deze zaak, net als bij andere ons bekende dwalingen, veel informatie voor de rechters heeft achtergehouden.

Het ging daarbij voornamelijk over informatie die er op wees dat de moord op Reggie Koenders mogelijk een vergelding was voor een moord die een week eerder had plaatsgevonden in café De Schelft aan de Kloosterdreef in Eindhoven. Bij een ruzie tussen een groep Antillianen en enkele woonwagenbewoners was kamper Ad Pruijmboom doodgeschoten en een vrouwelijke bezoekster van het café gewoond geraakt.Uit het journaal blijkt dat er kort na de moord op Reggie Koenders al een politieman was die wees op een mogelijk relatie tussen beide zaken. Hij was betrokken geweest bij het onderzoek naar de schietpartij in café de Schelft en had daar gesproken met ene Twan, kennelijk een vriend van slachtoffer Ad Pruijmboom. Deze Twan had bedreigingen geuit in de richting van de moordenaar van Pruijmboom. Volgens de politieman had deze Twan het uiterlijk van een jonge jongen terwijl hij ver in de twintig was. Zijn lengte is ongeveer 175 cm., hij heeft een slank tot mager postuur en donkerblond kort sluik haar. Hij had bovendien een bromfiets of een scooter.”

Hoewel dat nergens in het proces-verbaal is vermeld, blijkt uit het journaal dat slachtoffer Reggie Koenders een bezoeker was van café De Schelft, maar zelfs de naam van het café wordt in het proces-verbaal niet genoemd.Op de middag van de moord is Reggie samen met een zus en haar vriend naar de markt geweest. De auto waarmee zij waren was door de vriend geparkeerd op de Kloosterdreef nabij de kerk op loopafstand van het café. Op weg naar de markt waren de drie langs café De Schelft gekomen dat die middag voor het eerst weer open was na de schietpartij. Voor het café hebben Reggie en de vriend van zijn zus een tijdje staan praten. Bezoekers van het café hebben dat kunnen zien.

Ook op de terugweg van de markt waren ze langs café De Schelft gelopen op weg naar de parkeerplaats bij de kerk waar de auto stond. Kort na het wegrijden van de auto is door getuigen gezien dat de auto waarin Reggie Koenders zat werd gevolgd door iemand op een scooter. Enkele minuten later werd Reggie doorgeschoten door de bestuurder van een scooter.

Uit het journaal blijkt bovendien dat er in de periode rond de beide moorden door een naburig korps telefoons werden afgeluisterd. Tijdens enkele afgeluisterde gesprekken werd ook over de moord op Reggie Koenders gesproken. In die gesprekken werd gesproken over beide moorden. Over de moord op Reggie Koenders werd gezegd; “ ze hadden een Antilliaan moeten hebben, maar ze hebben de verkeerde doodgeschoten.” Uiteraard staat ook hier niets over in het proces-verbaal en dus konden de rechters dat ook niet weten toen ze Danny van den Hoogen veroordeelden.

Uit het journaal blijkt ook dat zich destijds een getuige bij de politie heeft gemeld die Reggie die middag op de markt had gezien, kort voordat hij werd vermoord. De getuige woonde tegenover café De Schelft en zou informatie hebben over het café en de bromfiets die mogelijk bij de moord was gebruikt. In het proces-verbaal is deze getuige nooit genoemd en ook uit het journaal blijkt niet of ze door de politie is verhoord en wat zij dan zou hebben verklaard. Politie en justitie willen niet vertellen wie de getuige was en of zij daadwerkelijk is gehoord.

Advocaat Job Knoester is het nu zat. Hij wil dat de feiten op tafel komen en daarom heeft hij ingevolge de nieuwe wetgeving een verzoek om een nader onderzoek neergelegd bij de Hoge Raad. Hopelijk is men bij de Hoge Raad wel geïnteresseerd in de waarheid. Politie en justitie in Brabant zijn dat kennelijk niet.

 

 

 

2 Comments

  1. Insider says:

    Af en toe begrijp ik er geen bal meer van. Wat is ‘de winst’ om iemand te laten veroordelen voor iets wat hij niet gedaan heeft of waarvan niet vast staat dat hij het gedaan heeft. Er zijn alleen maar verliezers, degene die onschuldig vast komt te zitten en de nabestaanden omdat de echte dader niet vast zit, de burgers omdat er nog steeds een gevaarlijk persoon rond loopt. Af en toe denk ik wel eens na hoe de rechercheurs iemand nog recht in de ogen kunnen kijken of rustig kunnen slapen wetende dat de verkeerde vast zit en zij daar (opzettelijk) mede debet aan zijn. Hoe kan je naar eer en geweten je vak uitoefenen, waar is je beroepseer maar ook waar is je ambtseed of ambtsbelofte. Wetende dat er nog meer getuigen zijn of zaken die niet rijmen met de eventuele schuld van de aangehoudene… als een beetje zich zelf respecterend rechercheur pluis je dat toch uit? Zelf heb ik in tientallen dit soort zaken geparticipeerd en een paar werden niet opgelost. Van een of twee weet ik zeker dat we ‘de dader binnen hebben gehad’ alleen net het laatste puzzelstukje ontbrak dan dus moesten we hem laten gaan…. vooral niet leuk voor de nabestaanden en niet leuk voor ons als rechercheur maar het was niet anders. Geen haar op onze hoofden die er aan dacht om dan maar heel erg ‘creatief’ in het proces-verbaal ( laten we het zo maar noemen) te worden. Al eerder schreef ik dat ook verklaringen van getuigen, hoe onbelangrijk ze ook lijken gewoon in het dossier moeten. Zodra je in een onderzoek een getuigenverklaring hebt opgenomen of een onderzoek(je) hebt verricht heb je een ambtshandeling verricht die je moet verantwoorden bij proces-verbaal en hoe wel je denkt dat deze onbelangrijk is dient deze in het dossier gevoegd te worden. In strafvordering staat ook overduidelijk dat van een ambtshandeling ten spoedigste proces-verbaal opgemaakt dient te worden. Boven een proces-verbaal staat Pro-Justitia of te wel ‘Ten behoeve van Justitie’ en niet ‘voor in de prullenbak’ of ‘onderin een bureaulade’. Laat de rechter het belang maar af wegen. Recherche betekent; na zoeken of na vinden en niet veroordelen. Er staat nergens in strafvordering dat een rechercheur verplicht is een zaak kant & klaar bij een Officier van Justitie aan te leveren. De rechercheur onderzoekt en maakt proces-verbaal op, de OvJ beslist aan de hand van dit proces-verbaal of hij/zij vervolging instelt en de rechter beslist ter zitting wat wettig en overtuigend bewijs is en veroordeelt.
    Eigenlijk zouden rechercheurs die zich hieraan schuldig maken ontslagen moeten worden… de reden staat in het Besluit Algemene Rechtspositie Politie (BARP) in artikel 94 onder G; onbekwaamheid of ongeschiktheid voor het door hem beklede ambt, anders dan op grond van ziels- of lichaamsgebreken.

  2. Jacqueline says:

    Ook in deze ben ik het nooit eens geweest met de veroordeling van Danny.

    http://www.louishagemann.nl/2009/06/13/is-danny-wel-de-koele-killer/

    Maar ja, wie ben ik?

    Iemand die doorgaat waar anderen stoppen of waar “waarheidsvinding” er niet toe doet.

    Toch maar even een herziening ingediend naar aanleiding van de zoveelste ontlastende verklaring
    http://www.louishagemann.nl

    Goed werk heren Gosewehr en Timmerman .. alhoewel een kind de was kon doen.

Leave a Reply