Skip to content
 

Een nieuwe gerechtelijke dwaling?

Door Waarheidsvinder

Op 12 juli 2003 werden Jo en Ine Zwakhalen in hun woning te Sittard doodgeschoten. Hun toen 9 jarige kleindochter was bij de schietpartij aanwezig en werd door de dader door het hoofd geschoten. Zij raakte ernstig gewond aan het hoofd, maar overleefde het wel. Later werd zij de kroongetuige tegen Olaf H., de man die voor de dubbele moord tot levenslang is veroordeeld hoewel er geen technisch bewijs was en hij altijd heeft ontkend. Deskundigen zetten toen al hun vraagtekens bij de manier waarop kleindochter Audrey door de politie was verhoord. Ook toen al was duidelijk dat er een aantal zaken in haar verklaring niet klopten met de feiten.

Inmiddels is er een nieuwe getuige opgedoken die zegt zeker te weten dat de moorden niet door Olaf H. zijn gepleegd, maar door zijn eigen neef Henk Ponsing. Volgens de getuige was Henk direct na de schietpartij herkend toen hij wegvluchtte uit de woning van Zwakhalen. De vrouw die hem had herkend zou samen met hem op school hebben gezeten en zeker weten dat het om Henk Ponsing ging. Haar verklaring zou echter destijds door de politie niet serieus zijn genomen omdat men al zeker wist dat Olaf H. de dader van de dubbele moord was.

Ook de nieuwe getuige, een oom van Henk Ponsing, zegt er van overtuigd te zijn dat zijn neef destijds de dader was. Volgens hem zou zijn neef een jaar na de dubbele moord zelfmoord hebben gepleegd omdat hij niet met zijn daad kon leven en bang was opnieuw de gevangenis in te gaan.

Wij kunnen de waarde van de nieuwe verklaring vanzelfsprekend niet inschatten. Maar het opzij leggen van verklaringen, die niet passen bij het het scenario dat de politie voor ogen heeft, is natuurlijk niet nieuw. We kwamen dat al eerder tegen, bijvoorbeeld in de Schiedammer parkmoord. Ook toen was er kort na de moord al iemand, een politieagente, die aan de hand van het opgegeven signalement meende te weten wie de dader was. Iemand die al vaker voor gewelddadige zedendelicten was veroordeeld en vlak bij het park woonde waar de moord was gepleegd. Ook die verklaring werd buiten het dossier gehouden.

De vraag is nu of de verklaring van de oud-klasgenote van Henk P. wel in het dossier zit. Mocht dat niet het geval zijn, dan is dit een ernstige zaak die naar onze mening niet zonder gevolgen kan blijven.

Advocaat John Peters heeft een herzieningsverzoek ingediend. De zaak ligt nu bij de Hoge Raad en het wachten is op hun beslissing.

Update 19 juni

Bij De Telegraaf heeft zich een nieuwe getuige gemeld die eveneens verklaart dat Henk Ponsing de moorden zou hebben gepleegd. Iemand zou hem zelfs met een vuurwapen in de hand hebben zien weglopen vanaf de woning van Zwakhalen.

5 Comments

  1. Danny h says:

    Ik heb met Olaf gezeten in dordrecht,ik weet wel heel zeker dat die jongen onschuldig is !! Olaf heeft een goed en zacht karakter en je kan het gewoon zien dat hij het niet heeft gedaan dat voel je als je met zo.n man praat !!

  2. Paul says:

    De Hoge Raad heeft besloten dat het toen 9 jarig meisje neurologisch onderzocht moet worden om te kijken of haar herinneringen wel juist zijn. Dit meldt 1Limburg vandaag.
    http://www.1limburg.nl/onderzoek-naar-dubbele-moord-sittard-heropend?context=section-1

  3. juzo says:

    @ wim heeft in principe gelijk maar er zijn in dit geval nog enkele bijzonderheden die niet in de openbaarheid zijn verschenen en dat ook niet zullen doen.

  4. wim says:

    @Juzo
    Een rechtbankverslaggever staat langs de lijn.
    Een oud-rechtbankverslaggever die een oordeel uitspreekt over schuldig of onschuldig is aanmatigend.
    Kijk s.v.p. naar het dossier en vindt daar misschien iets van: Is het materiaal toereikend of is het mager.? Wegvluchten is net als liegen een zeker teken van schuld – in de middeleeuwen.

    In deze eeuw moet het gaan om hard bewijs als schotresten, telefoondata, DNA, vingerafdrukken, voetstappen. Ter ondersteuning en voor de interpretatie zijn getuigeverklaringen belangrijk.

    A.A. Derksen (o.a. van de slapende rechter) heeft een nieuw boek uit:
    Verkeerde tijd, verkeerde plaats.

  5. juzo says:

    Dit geval lijkt een moeilijk geval en dat is het ook beslist.
    Toch heb ik persoonlijk een beetje de indruk, en dat zegt natuurlijk ook niet zo heel veel, dat de Hoge Raad niet op het herzieningsverzoek zal ingaan.

    Hoezeer dat ook door gerechtspsycholoog Van Koppen en anderen, onder andere de advocaat van Olaf H., wordt bepleit.

    De rechters,

    -en ook de Hoge raad zal dat mogelijk, waarschijnlijk, zijdelings doen-,

    hebben zich destijds bij hun veroordeling en vonnis mede laten leiden door het gedrag van Olaf H.

    Hij zegt, ook in een televisiereportage, waarbij zijn normale stem te beluisteren is,

    in de consternatie onmiddellijk weggevlucht te zijn.

    Er is destijds een gerechtelijke karakter- en gedragsstudie van Olaf H. gemaakt. Dit “écheppé”-gedrag lijkt daarmee niet bijzonder sterk in overeenstemming te zijn.

    De verklaring, en het onderzoek, van kleindochter Audrey, spelen geen enkele rol.

    Met nadruk: geen enkele rol of betekenis. In de hele zaak.

    Er hoeft dus, ook niets, van de verklaring, en van het onderzoek, van Audrey, in de dossierstukken te worden opgenomen.

    Er lijkt, in het algemeen, en los beschouwd van deze zaak,

    een beetje een mode-artikel te worden gemaakt van het verschijnsel, dat meer en meer herziening bij de Hoge Raad wegens “novum”, al dan niet erkend, wordt aangevraagd.

    Welke oogmerken men daarbij heeft is dan voorlopig nog wel eingszins van ondergeschikt belang.

    Ik ben, in het algemeen, van mening dat het vragen en toekennen van herziening een groot goed, een uitermate goed middel, een goed instrument is om goed recht te kunnen doen.

    Zou het echter een mode-artikel worden,

    -wat mogelijk vermoedelijk zelfs misschien hier in dit specifieke geval, niet, zo zou hoeven te zijn-,

    dan ben ik van mening dat de Hoge Raad, uit principe, niet daartoe behoort te worden uitgedaagd.

    Persoonlijk ben ik van mening dat Olaf H. schuldig is.
    Hij moet gevangen blijven zitten.

    Jules Zollner.
    Oud-rechtbankverslaggever
    Limburgs Dagblad Roermond.

Leave a Reply