Skip to content
 

Geloof wint het van de feiten

Door Waarheidsvinder

Gisteren is bij het Gerechtshof in Den Haag een begin gemaakt met de herzieningszaak van “De Zes van Breda”, een zaak die handelt over de moord op de 56 jarige oma Mok, moeder van de eigenaar van Chinees restaurant Peacock in Breda. We schreven er al eerder over. Drie, toen jonge, mannen werden in 1995 voor deze moord veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf en drie jonge vrouwen kregen straffen tot twee jaar voor medeplichtigheid.

De zes werden veroordeeld hoewel er destijds geen enkele technisch bewijs tegen hen was. De basis van de veroordeling waren de bekentenissen van elkaar tegensprekende en niet met de feiten kloppende bekentenissen van de drie meisjes. Bovendien verklaringen die onder grote druk werden afgelegd. Een van de drie trok na korte tijd haar “bekentenis” in, maar daar trok niemand zich iets van aan. Voor politie en justitie geldt nu eenmaal: wanneer je bekent, spreek je de waarheid en wanneer je ontkent, dan lieg je. We zagen dat al bij de Schiedammer parkmoord, De Puttense moordzaak en de zaak Ina Post. Zaken die inmiddels als gerechtelijke dwaling te boek staan.

Het feit dat de Bredase zaak opnieuw wordt gedaan is gelegen in een uitspraak van de Hoge Raad, gedaan nadat onder leiding van advocaat-generaal Diederik Aben een nieuw onderzoek naar de zaak was gedaan. Dat onderzoek leverde voldoende materiaal op waardoor er aan de juistheid van de veroordelingen kon worden getwijfeld. Naast het feit dat werd vastgesteld dat de destijds afgelegde bekentenissen van de drie meisje niet klopten met de feiten en niet met elkaar, bleek tijdens het nieuwe onderzoek dat een voor de verdachten ontlastende verklaring van twee getuigen uit het dossier was gelaten. Daarnaast bleek bij nieuw DNA-onderzoek dat op de Plaats Delict aangetroffen bloedsporen niet van de verdachten afkomstig waren, maar van iemand van Aziatische oorsprong.

Ruim voldoende reden om de zaak te heropenen en een normaal denkend mens mag er vanuit gaan dat de verdachten deze keer worden vrijgesproken.

Dat geldt echter niet voor advocaat-generaal Winfried Koster, die de zaak nu voorbrengt. Hij vindt de twijfel over de juistheid van de veroordeling prematuur. Volgens hem vormt het dossier wellicht een te dunne basis, maar kunnen er nog steeds vraagtekens worden geplaatst bij de rol van enkelen van het zestal.

De houding van Winfried Koster komt ons bekend voor. Bij alle zaken, waarbij het in het verleden is misgegaan en die wij hebben onderzocht, ontdekten wij steeds dezelfde grondhouding: de overtuiging van politie en justitie is belangrijker dan de feiten. Af en toe lijkt het wel een godsdienstige sekte, het geloof is bepalend.

Zolang politiemensen en medewerkers van het openbaar ministerie dit soort “geloof” blijven aanhangen, is er weinig hoop dat gerechtelijke dwalingen tot het verleden zullen gaan behoren.

2 Comments

  1. tiptel says:

    motto van de politie: gelijk geven in hun ongelijk!

  2. P.S.M. Welbergen says:

    Een mens kan zoo verrekte slecht zijn ongelijk bekennen!

Leave a Reply