Skip to content
 

Alleen een procedure fout?

Door Waarheidsvinder

Nederland is opnieuw in de ban van een grote zedenzaak. Een 48-jarige inwoner van Cuijk zou jarenlang via het internet jonge meisjes hebben bewogen tot het verrichten van seksuele handelingen en daarnaast zou hij met een aantal meisje seksueel contact hebben gehad.Het zou om ongeveer 300 meisjes gaan.

De man werd in mei van dit jaar aangehouden in het gezelschap van een 12-jarig meisje uit Bedum. Ook haar had hij via het internet ontmoet. Uit het onderzoek bleek niet alleen dat hij het meisje had onttrokken aan het ouderlijk gezag, maar dat hij ook seksuele handelingen met haar had verricht.

Nu is gebleken dat deze zaak te voorkomen was geweest indien de politie de man al eerder had aangehouden. Dat zegt ook commissaris Max Daniel van de politie Noord-Nederland, waar Drenthe onder valt.

Driekwart jaar geleden zijn de ouders van een 16-jarig meisje uit Drenthe naar de politie gestapt omdat dit meisje een relatie met de man uit Cuijk zou hebben. Er vond toen een zogenaamd intakegesprek plaats, waarna beide partijen besloten dat het beter was geen aangifte te doen. Volgens Daniel had de politie dat niet zelf mogen beslissen, maar had men contact moeten opnemen met het Openbaar Ministerie. Daniel spreekt van een procedurefout.

Wij denken dat het niet alleen om een procedurefout gaat. De beslissing van de betreffende zedenrechercheurs was te begrijpen geweest indien de man en het meisje elkaar ergens waren tegengekomen en daar een relatie uit was ontstaan. Liefde laat zich nu eenmaal niet dwingen, ook al zijn sommige verhoudingen minder gewenst. Een relatie tussen een 48-jarige man een meisje van 16 valt in die categorie. Toch valt in zo’n geval te begrijpen dat een dergelijke relatie niet tot een aangifte leidt, want wie zou daarbij zijn gebaat?

In dit geval ligt het echter anders. Het meisje was de man niet toevallig tegengekomen, maar was via internet met hem in contact gekomen. Niet omdat ze op zoek was naar een veel oudere man, maar omdat de man zich voordeed als een knappe jongeman. Bij iedere politieman/vrouw met enige kennis van zaken moet dan onmiddellijk een alarmbel gaan rinkelen. Je moet dan direct begrijpen dat de kans levensgroot is dat je te maken hebt met iemand die dit soort praktijken vaker doet en je hoort ook te weten dat dit strafbaar is. Men had derhalve (in overleg met het OM) een onderzoek moeten starten naar de betrokken man om te kijken of hij op deze wijze ook al eerder contact had gelegd met minderjarige meisjes.

Dat is niet gebeurd en daar ligt het probleem. Geen kwestie van procedures, maar van kennis van zaken. Het gevolg is dat de man kon doorgaan met zijn praktijken en pas na het seksueel misbruik van het 12 jarige meisje in Groningen kon worden gepakt.

Deze zaak heeft geen consequenties voor de betrokken politiemensen, omdat ze zorgvuldig hebben gehandeld, zei Daniel woensdag. Het moge duidelijk zijn dat wij deze conclusie niet delen.

5 Comments

  1. P.S.M. Welbergen says:

    Insider
    Uw P.V. een bevestiging van mijn opmerkingen. Waarom denkt U, dat ik de onvolprezen B. Welten, bij naame noem. Lid der PVDA en symbool voor een cultuur van verrotting, letterlijk en figuurlijk, op kosten van de gewoone diender. Die ook kennis neemt van de hoogte, van zijn, dat is (B.W.’s) bezoldiging. In Uw termen: killing!

  2. Insider says:

    @ Tiptel: Eind jaren tachtig moesten we als districtsrechercheur opeens assimileren met de geüniformeerde dienst. Die moesten op hun beurt brede basis politiezorg verlenen of te wel ze moesten overal een beetje van af weten en kunnen doen, ook rechercheonderzoekjes. In andere regio’s deden de Gebiedsgebonden politiefunctionarissen (GPF-ers) hun intrede omwille dezelfde reden. In Rotterdam had men b.v. een afdeling auto- en rijwieldiefstallen. Mannen en vrouwen die hun pappenheimers kenden. Toen men ook deze afdeling om zeep had geholpen en dit ook op het bordje kwam van de districtsrecherche in 12 verschillende districten in het Rijnmond gebied kon de georganiseerde auto diefstal hun gang gaan door de versnippering tussen diverse districten. Men was het overzicht kwijt en verbanden tussen diefstallen in de diverse districten werden niet meer gelegd. Mensen met weinig ervaring en kennis in bepaalde zaken moesten nu opeens die zaken gaan behappen. Dit gold voor kleinere drugszaken (een pond harddrugs noemde men in mijn tijd een klein zaakje), series inbraken etc. etc. Vaak werd er ook geen vervolgonderzoek op dat soort zaken gepleegd door gebrek aan tijd of andere prioriteiten. Soms waren districten met dezelfde zaak bezig zonder dat ze dit elkaar wisten. Gelukkig werd er wel een overkoepelende overvallencentrale opgezet die tenminste wel het overzicht hadden. Recherchewerk verschilt ook ontzettend en daar heeft men dus echt specialisten in nodig op het gebied van fraude, zeden, verdovende middelen, vrouwenhandel, vermogensdelicten maar ook levensdelicten. Voor die tijd had je rechercheurs in die vakgebieden die je echt niets wijs hoefde te maken. Dit is geen hap snap werk dat iedere algemeen rechercheur er even bij doet. Aan de andere kant zijn ook de geüniformeerde vrouwen en mannen op straat specialisten. Zij kennen de straat, de probleemgevallen en de probleemplekken. Daar het invoeren van de brede basiszorg en het versnipperen van de districten is heel veel kennis en erger nog motivatie verloren gegaan.
    We zien de laatste jaren wel dat langzamerhand ‘de klok’ hier in teruggedraaid wordt.

  3. tiptel says:

    Laatst hoorde ik dat er tekort is aan tijd en zedenrechercheurs. Een angstige gedachte dat zaken die voor ouders en slachtoffers cruciaal zijn zomaar op de boekenplank blijven liggen. Helaas heb ik ook de ervaring dat er bij zeden kundigheid ontbreekt.Zaken worden geseponeerd die te moeilijk lijken en vergeet men ook nog eens met de therapeuten van slachtoffertjes in contact te treden. In Groningen is het zelfs zo geweest dat men grootouders te kennen gaf dat zij geen aangifte konden doen van een zedendelict, dat kon alleen de moeder. Pas toen men de rechercheurs aangaf dat een ieder aangifte kan doen werd er een verklaring opgenomen (i.p.v. aangifte). Wellicht dat de bezem eens uit de kast moet worden gehaald in Groningen en op zoek gaat naar objectieve en kundige zedenrechercheurs.

  4. Insider says:

    @ P.S.M. Welbergen; U als kennelijk full time ‘reageerder’ hetgeen ik opmaak uit de honderden reacties onder uw naam op allerlei site’s en blogs waar u aangeeft overal verstand van te hebben een correctie van iemand met ruimschootse politie-ervaring;
    De werkvloer bij de politie; Niet hardop nadenken, niet gedekt worden door de leiding, angstcultuur ondervinden, bij nacht en ontij vele uren maken, met de poten in de modder staan. aan allerlei gevaren blootgesteld worden, soms smerig werk doen waar veel mensen hun neus voor ophalen en ‘last but not least’ de kans hebben dat men blijvend beschadigd wordt door traumatische gebeurtenissen.
    De politieleiding; 8 uur ‘s morgen beginnen, klokslag half 5 ‘s middag huiswaarts, vooral niet buiten kantooruren of in de weekenden werken. Zeker de politiek niet tegen de haren instrijken, vooral flexibel zijn m.b.t. je eigen mening t.o.v. van nog hogeren in rang, de werkvloer ‘onder de duim houden’ door creëren angstcultuur, niet luisteren naar adviezen of klachten van de werkvloer, gemaakte fouten ontkennen, bagatelliseren of nog beter minderen in rang de schuld geven, heel veel vergaderen en koffie drinken. Met keurig gestreken schoon uniform en uiteraard naamplaatje op door de bureaus paraderen. Beslissingen nemen die niet zo zeer goed behoeven te zijn voor de organisatie maar wel voor je carrière.

  5. P.S.M. Welbergen says:

    Nadenken, ten strengste verboden, bij de politie. Vergaderen, koffie drinken, ict problemen, stoelgang en ga zoo maar door.
    Waakzaam & Dienstbaar (Bernard Welten) vooral voor de eigen beurs en niet voor die zeurende Burgers.

Leave a Reply