Skip to content
 

Relatie seriemoordenaar en ondeugdelijk politieonderzoek?

Door Waarheidsvinder

Gisterenavond schonk het televisieprogramma Brandpunt aandacht aan seriemoordenaar Patrick S. uit Spijkenisse. Hij is de afgelopen zomer tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld, onder meer wegens de moord op Nanda Kerklaan en Farida Zargar in 2010 en een poging tot doodslag op een Poolse man in 2011.

In de uitzending bleek dat Patrick S. nu ook in verband wordt gebracht met de moord op Joke Lorsé gepleegd in 2009 en de verdwijning van Adrie Knops in 2001. Patrick S. lijkt daarom een echte seriemoordenaar te zijn. Om die reden werd in de uitzending, in de persoon van de Engelse forensisch psycholoog David Canter, een deskundige op het gebied van de seriemoordenaars geïnterviewd. Naast een zeer duidelijke uitleg over het fenomeen seriemoordenaar deed de deskundige een opmerkelijke uitspraak. Mensen kunnen vooral uitgroeien tot een seriemoordenaar dankzij ondeugdelijk politieonderzoek.

Die laatste kwalificatie is zeker van toepassing op de politie in Spijkenisse. De verdwijning van Adrie Knops werd door de politie afgedaan als een vrijwillige verdwijning. Zelden zagen we een slechter onderzoek. De dood van Joke Lorsé werd eerst toegeschreven aan haar echtgenoot en deze werd hiervoor ook veroordeeld. Hij is nu, lopende het nieuwe onderzoek, voorlopig op vrij voeten gesteld. De dood van Nanda Kerklaan werd afgedaan als een verkeersongeval en de verdwijning van Farida Zargar werd toegeschreven aan een ontvoering door haar Afghaanse vader. De poging tot doodslag op de Poolse man werd wel onderzocht, maar bleef onopgelost

Een vraag die zich ook voordoet, is waarom men in de uitzending een Engelse deskundige heeft geraadpleegd. Zijn er dan in Nederland geen deskundigen op dit gebied? Die zijn er echter wel, maar die zijn veelal in dienst van de politie en zij worden alleen geraadpleegd als de onderzoekers van een zaak dat nodig vinden. Ongewenste inmenging wordt niet op prijs gesteld.

En als men wel als deskundige wordt geraadpleegd, dan doet de politie meestal met het advies alleen iets als het past binnen de eigen denkwereld. Op het moment dat de deskundige iets zegt dat de onderzoekers niet past, denk aan de Twentse zedenzaak of de zaak van Marielle de Geus, dan worden de deskundigen onmiddellijk terzijde geschoven met het argument dat die mensen ook niet alles weten.

Het is daarom in Nederland bijna onmogelijk dat een deskundige dezelfde uitspraken als David Canter doet over de kwaliteit van politieonderzoeken. Het zou immers het einde van zijn carrière kunnen betekenen. We rommelen liever gewoon maar wat door. Tegenspraak, zoals die werd ingevoerd na de gerechtelijke dwaling in Schiedam, functioneert kennelijk nog steeds niet naar behoren.

Misschien is het goed eens te wijzen op enkele oud Nederlands spreekwoorden: Zachte heelmeesters maken stinkende wonden en Twee weten meer dan één.

 

 

 

2 Comments

  1. admin says:

    U heeft gelijk. Helaas is deze zaak niet uniek, de overtuiging ( van de politie) wint het te vaak van de feiten.

  2. wim says:

    Een ex-man die aanwezig is bij de moord op zijn vrouw heeft een moeilijke positie. Geen alibi en men veronderstelt animositeit tussen echtelieden als de liefde voorbij is. Dat de verdachte zelf gewond was deed de politie af als slimheid om de verdenking van zich vandaan te houden. Niet gewond is verdacht, wel gewond is verdacht; er wordt naar daderschap toe geredeneerd. Zonder bewijs zoekt de politie zijn toevlucht tot beeldvorming (bewoner van woonwagenkamp, ex-man, mishandelde ander familielid recent) en onzindelijke redenaties (hij is verdacht, verwondingen zijn zelf aangebracht, hij heeft het gedaan).

Leave a Reply