Skip to content
 

Zijn alle Nederlanders wel gelijk?

Door Waarheidsvinder

Andy Melaan was 27 jaar oud en vader van 2 kleine kinderen toen hij onschuldig werd veroordeeld voor een dubbele moord gepleegd op 16 juli 2005 op het eiland Bonaire. Andy kreeg 24 jaar gevangenisstraf, waarvan hij er 8 heeft uitgezeten. De eerste 40 dagen van zijn detentie bracht hij in afzondering door in een soort Middeleeuwse kerker zonder enige voorziening in het plaatsje Rincon. Men sloot hem daar op, omdat hij weigerde te bekennen. De psychische gevolgen daarvan draagt hij nog steeds met zich mee, hij lijdt aan PTSS.

Nozai Thomas was 20 jaar oud en woonde nog bij zijn ouders toen hij als medeplichtige aan deze dubbele moord werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 jaar. Daarvan heeft hij 4 jaar daadwerkelijk uitgezeten. Daarna heeft hij nog een jaar onder voorwaarden met een elektronische enkelband gelopen. Nozai werd de eerste dag van zijn aanhouding door de politie zodanig onder druk gezet dat hij een valse bekentenis aflegde. De psychische gevolgen daarvan draagt hij nog steeds met zich mee, ook Nozai lijdt aan PTSS.

Na een nieuw uitgebreid onderzoek bleken de beide mannen onschuldig te zijn en zij werden op 4 december 2013, ruim 8 jaar na de moorden, alsnog vrijgesproken door het Gemeenschappelijk Hof van Justitie op de Antillen.

Andy Melaan kon uit veiligheidsoverwegingen niet meer op Bonaire blijven wonen en moest uitwijken naar Nederland. Daar verblijft hij nu zonder enig inkomen en zonder een ziektekostenverzekering bij familie. Nozai, die inmiddels vader is geworden, probeert samen met zijn vriendin en ouders het leven weer een beetje op te pakken.

Beide mannen zijn dus het slachtoffer van een gerechtelijke dwaling. Helaas zijn zij daarin niet uniek. We wijzen hierbij op de zaak Ina Post, de Puttense moordzaak, de Schiedammer parkmoord en de zaak Lucia de Berk. Ook deze mensen werden onschuldig veroordeeld, maar nadat hun veroordeling uiteindelijk ongedaan was gemaakt kregen zij al snel van de Nederlandse overheid een ruimhartige schadevergoeding. Niet dat een dergelijke vergoeding het aangerichte leed ongedaan kan maken, maar het is wel een stuk erkenning en biedt de mogelijk een start te maken met een nieuw leven. Bonaire is een bijzondere Nederlandse gemeente en Andy Melaan en Nozai Thomas hebben de Nederlandse nationaliteit. Je zou dus mogen verwachten dat ook zij een ruimhartige schadevergoeding zouden krijgen, zeker gezien het feit dat detentie op de Antillen iets heel anders is dan in Nederland.

Maar in deze zaak gaat het echter anders. De Nederlandse overheid is helemaal niet van plan hen een schadevergoeding te betalen. Hun raadsman Geert-Jan Knoops heeft te horen gekregen dat hij naar de autoriteiten op Bonaire moet gaan om te proberen daar een schadevergoeding te krijgen.

Dat is een geheel andere benadering dan bij de andere gerechtelijke dwalingen. Waarom dat verschil? De officier van justitie in deze zaak was een Nederlander evenals de Advocaat-generaal die de zaak in Hoger Beroep heeft voorgebracht. De veroordeling van de beide mannen is destijds door de Hoge Raad in Nederland bekrachtigd. Het nieuwe onderzoek is gedaan door Nederlandse rechercheurs onder leiding van een Nederlandse officier van justitie. Heeft Nederland nu ineens niets meer met de zaak te maken?

Wij denken dat de mensen op Bonaire net zoveel rechten hebben als iedere andere Nederlander. Het zou de overheid daarom sieren zo snel mogelijk te zorgen voor een fatsoenlijke schadevergoeding voor de beide mannen. Zij hebben daar recht op, net als de mensen die in Nederland het slachtoffer werden van een gerechtelijke dwaling. Of zouden er toch twee soorten Nederlanders zijn?

2 Comments

  1. juzo says:

    Rechtsgelijkheid wordt wel met de mond beleden, maar is er natuurlijk nooit dat weet iedereen. Klassejustitie zal er altijd zijn en blijven. Rechtsgelijkheid en gelijkheid voor de wet hoe dan ook, zullen er nooit en te nimmer voor iedereen zijn of komen en ook dat weet iedereen. Wil je niet in het onrecht, het ongelijk en in het strafrecht geraken dan moet je je hele leven met alle kracht die in je is proberen er verre van te blijven en ben je het wel, dan moet je onmiddellijk de handen uit de mouwen steken, keihard gaan werken in welke vorm hoedanigheid bezigheid dan ook, om tenminste nog een heel klein beetje geld te verdienen en als het niet anders kan, emigreren naar daar waar het wel kan. Dat weet iedereen die met beide benen keihard op de keiharde grond staat ook al doet dat niet iedereen.
    De keiharde onveranderlijke werkelijkheid geneest iedereen wel heel erg verschrikkelaijk gauw, van al te gekke sprookjes. Daar is momenteel de tijd niet naar, om te geloven in al te gekke sprookjes. Die tijd zal nooit meer komen ook.

  2. Shiman says:

    De grootste vijand van de burger is de overheid is mijn stellige overtuiging. Dat de overheid er is voor de burger en niet andersom is een fabel. Er zijn inderdaad meerdere soorten Nederlanders !

Leave a Reply