Skip to content
 

De Arnhemse villamoord

Door Waarheidsvinder

Een nieuwe gerechtelijke dwaling lijkt in aantocht. In dit geval lijkt het zelfs te gaan om een mega-dwaling, want het gaat om de veroordeling van maar liefst 8 mannen. Zij kregen in hoger beroep gevangenisstraffen van 5 tot 12 jaar voor de moord op de 63 jarige G. van ‘t Leven-De Goede. De vrouw werd tijdens een overval op haar woning door middel van een schot in het hoofd om het leven gebracht.

Eigenlijk waren er nog 2 verdachten in de zaak maar die werden om verschillende redenen niet veroordeeld. Een van hen was een Duitser die volgens politie en justitie de schutter zou zijn geweest. Zijn zaak werd echter in Duitsland geseponeerd omdat men daar vond dat er te weinig bewijs was. Kennelijk had men daar een vooruitziende blik.

De 10e man die volgens politie en justitie bij het misdrijf zou zijn betrokken pleegde uit onmacht zelfmoord in de gevangenis voordat de zaak in hoger beroep voor kwam. Hij kon kennelijk niet meer leven met het feit dat niemand in zijn onschuld geloofde.

De vermoedelijke dwaling is aan het licht gekomen dankzij het project Gerede Twijfel van de universiteit van Maastricht. Studenten onderzochten de zaak onder leiding van universitair docent Han Israëls, de man die onder meer auteur was van het boek “ De bekentenissen van Ina Post”. Een boek dat er toe heeft geleid dat wij destijds onderzoek zijn gaan doen in die zaak. Uiteindelijk is Ina Post op 6 oktober 2010 alsnog vrijgesproken van de moord waarvoor zij in 1987 was veroordeeld.

Wat is er in 1998 in Arnhem volgens politie en justitie gebeurd?

Een 33 jarige vrouw ging rond kwart voor acht ‘s avonds op bezoek bij de 63 jarige bewoonster om daar volgens afspraak iets op te halen. Op haar aanbellen werd echter niet open gedaan en daarom liep de vrouw achter om. De keukendeur van de woning bleek niet op slot. De vrouw liep naar binnen en trof daar de bewoonster aan die werd bedreigd door een man met een vuurwapen. De man wilde geld hebben en de bezoekster keerde daarop haar portemonnee leeg. Ze had echter niet veel geld bij zich. De overvaller was daarover niet te tevreden en gaf beide vrouwen opdracht naar een slaapkamer te lopen en daar voorover op het bed te gaan liggen. Op het moment dat beide vrouwen op bed lagen schoot de overvaller volgens de bezoekster tweemaal op hen. De bewoonster werd dodelijk in het hoofd getroffen, de bezoekster overleefde met een schampschot aan het hoofd. Nadat het stil was geworden en de bezoekster dacht dat de overvaller weg was, heeft zij achtereenvolgens haar vriend, haar broer en de politie gebeld.

Tijdens het politie onderzoek werden er twee hulzen aangetroffen kaliber 7.65 mm. Verder werden er geen bruikbare sporen aangetroffen. Het gebruikte vuurwapen is nooit gevonden. Uit de woning bleken enkele pasjes en een armband van de bewoonster te zijn verdwenen.

Hoewel de vrouw die de overval overleefde slechts één man had gezien kwam de politie tijdens het onderzoek uiteindelijk tot 10 verdachten. Hoe men daar toe is gekomen kunt u lezen in het boek “ De Arnhemse Villamoord” dat recent is verschenen van de hand van Dr. Israëls.

Een van de verdachte legde volgens het dossier een uitgebreide bekentenis af die vol stond met daderkennis.

Gelukkig zijn destijds door de politie de meeste verhoren van de verdachten opgenomen. Volgens vele politici, deskundigen en politiemensen leidt het opnemen van verhoren tot een beter resultaat. In principe is dat ook zo, maar dan alleen als die opnames vervolgens door niet betrokkenen nauwgezet worden bestudeerd. Dat laatste is in deze zaak destijds niet gebeurd.

De studenten van de universiteit Maastricht hebben dat wel gedaan en de resultaten daarvan zijn schokkend te noemen. De studenten komen tot de conclusie dat de bekentenis helemaal niet gevolg was van daderkennis van de verdachte maar het gevolg was van het sturen van de verhoren, het laten gokken van de verdachte en soms door hem gewoon tijdens het verhoor voor te zeggen.

Bovendien is er inmiddels twijfel gerezen aan het ontstaan van de verwondingen van de bezoekster. De onderzoekers vragen zich af of er bij haar wel sprake was van een gelukkig toeval dat zij slechts een schampschot bekwam of dat haar verwondingen op een andere manier zijn ontstaan. Maar er zijn nog meer vragen die beantwoord moeten worden.

Deze zaak doet sterk denken aan de Puttense moordzaak in 1994. Ook daar was aanvankelijk sprake van slechts 1 dader maar toch werden er uiteindelijk 4 mannen veroordeeld. Omdat de gevonden DNA-sporen echter niet van deze 4 mannen afkomstig waren schreef de technische recherche destijds in hun journaal dat men dus op zoek zou gaan naar de 5e verdachte. Die 5e verdachte heeft men destijds niet gevonden. Nu weten we waarom, er was namelijk slechts sprake van één dader. Ook in die zaak was sprake van sturen tijdens de verhoren. Alleen konden later de banden niet meer worden bekeken omdat die inmiddels per ongeluk waren gewist.

Beide onderzoeken vonden trouwens plaats onder leiding van dezelfde man. Is hier sprake van toeval of was er gewoon iets mis met de manier van werken? Het antwoord lijkt ons duidelijk.

In ieder geval lijkt het er op dat de Arnhemse Villamoord binnen afzienbare tijd kan worden bijgeschreven op de steeds langer wordende lijst van gerechtelijke dwalingen in Nederland. Een dwaling die dan mogelijk heeft geleid tot de dood van een man. Minister Donner zat er dus behoorlijk naast toen hij na de dwalingen in de Schiedammer parkmoord sprak over slechts een incident.

Update 20-1-2014

Na alle kritiek ook een woord van lof. Het onderzoek van deze zaak kon alleen gebeuren doordat justitie bereid was de banden van de verhoren aan de onderzoekers van de Universiteit Maastricht ter beschikking te stellen. Hulde daarvoor. Veelal weigert men alle medewerking.

Update 29-1-2014

Het overlevende vrouwelijke slachtoffer in deze zaak maakt bezwaar tegen een gedeelte van de inhoud van het boek en om die reden is het boek tijdelijk uit de handel genomen.

 

 

 

5 Comments

  1. bernd ebbo visser says:

    Kijk. We vinden het volkomen terecht dat er vraagtekens worden gesteld bij het onderzoek, aangezien justitie destijds meer bezig is geweest met een ‘harde’ zaak maken i.p.v. waarheidsvinding. Dat de zaak mogelijk weer wordt open gebroken biedt een nieuwe kans om meer waarheid boven water te krijgen. Iets wat de nabestaanden/ en familie van het slachtoffer die het heeft overleefd alleen maar kunnen onderstrepen. wij willen geen onschuldige mensen schuld in de schoenen schuiven.

    Ons probleem is dat er getwijfeld wordt aan de verklaring van mijn zus, als zijnde de enige getuige. En we hebben een groot probleem met de werkwijze van het onderzoeksteam. Wij krijgen nu het boek van een journalist die wel een exemplaar heeft ontvangen, terwijl dat te gek voor woorden is, dat mijn zusa niet allang een exemplaar had moeten krijgen van het onderzoeksteam zelf.

    Dat ze überhaupt niet bij het onderzoek is betrokken.

    Dat steekt.

  2. Emiliano Heyns says:

    Daarmee was je je handen er mooi vanaf, maar je plaatst hier die suggestieve uitspraak voor mensen die het boek niet gelezen hebben en de zaak niet kennen, en dus niets in context zelf kunnen beoordelen. Daar kennen we er ook wel een paar van; de daders zijn bijvoorbeeld opgepakt voordat het onderzoek was afgerond omdat ze al een nieuwe aanslag aan het beramen waren. Het woord “onschuldig” dat ik hier en daar gebruikt zie worden is zeer zeker niet op zijn plaats – los van enige conclusie of ze op juridische gronden wel of niet veroordeeld hadden moeten worden.

  3. admin says:

    De vraagtekens over het schampschot zijn opgenomen in het boek over de zaak ( pag.244/245). Het is niet onze conclusie.

  4. Emiliano Heyns says:

    Precies. Deze mensen klagen dat de politie met gebrekkig bewijs veroordelen en plaatsen dan allemaal onzin zonder verdere onderbouwing. De criminelen die hierbij betrokken waren worden nu opeens “onschuldig” genoemd, volkomen misplaatst. Het is wellicht mogelijk dat de verkeerde persoon is beschuldigd van het overhalen van de trekker, maar niemand die gewapend op pad gaat met het doel iemand te beroven is onschuldig.

  5. bernd ebbo visser says:

    “De vraag is nu of er bij haar wel sprake was van een gelukkig toeval dat zij slechts een schampschot bekwam of dat haar verwondingen op een andere manier zijn ontstaan.”

    Pardon? Mijn zus heeft een mooi rond tunneltje in haar schedel, veroorzaakt doordat zij toen door het hoofd is geschoten. Jullie hebben geen contact met haar gezocht, maar durven nu wel twijfel te zaaien daar waar de politie en technisch onderzoek heeft uitgewezen dat de verklaring van mijn zus klopt.

    Walgelijke praktijken en ronduit lomp jegens de nabestaanden.

Leave a Reply