Skip to content
 

Zo hoort het

Door Waarheidsvinder

Gerechtelijke dwalingen komen helaas in alle landen voor, maar de manier waarop politie en justitie daarmee omgaan is niet overal hetzelfde.

Op 7 mei 2001 verdween de 9 jarige Peggy Knobloch uit een dorpje in de buurt van de Duitse stad Bayreuth. Ondanks veel publiciteit, de inzet van veel politiemensen, militairen, honden en helikopters werd het meisje niet gevonden.

Enkele jaren later kwam er echter een verdachte in beeld. Een zwakzinnige man die zijn geslachtsdeel aan kinderen zou hebben getoond en mogelijk ook kinderen zou hebben misbruikt. De man werd aangehouden en hij bekende Peggy seksueel te hebben misbruikt, haar te hebben vermoord en haar lichaam te hebben verborgen. Tot driemaal toe wees hij ook een plaats aan waar het lichaam van Peggy zou liggen, maar driemaal werd het lichaam van Peggy niet gevonden.

Zijn bekentenis trok de man al snel weer in, maar dat hielp hem niet omdat er volgens politie en justitie veel daderkennis in zijn bekentenis zat. Wij vragen ons af waaruit die “daderkennis” bestond, het slachtoffer is immers nooit gevonden en dus konden politie en justitie alleen maar raden wat er met Peggy was gebeurd. Vermoedelijk heeft de man destijds bevestigd wat de verhoorders dachten dat er was gebeurd, en dan kan er geen sprake zijn van daderkennis. Dat de man niet de plaats wist waar het lichaam van Peggy lag, is logisch want die plaats wisten de verhoorders ook niet.

Maar naast de “bekentenis” van de man was er ook nog de verklaring van een mede-gedetineerde die bij de politie verklaarde dat de man ook tegenover hem had bekend Peggy te hebben vermoord. De man werd daarop veroordeeld en daarmee leek de kous af.

De mede-gedetineerde die destijds tegen de man verklaarde werd echter ongeneeslijk ziek en kreeg kennelijk last van zijn geweten. Hij gaf nu aan dat hij destijds op verzoek van de de politie zijn verklaring tegen de vermeende kindermoordenaar had afgelegd. Als beloning voor zijn verklaring zou hem een soepeler regime in de gevangenis zijn beloofd.

Gelukkig namen politie en justitie de nieuwe verklaring van de man wel serieus en het onderzoek naar de moord op Peggy werd heropend. Uit dat onderzoek bleek dat de veroordeelde man destijds inderdaad helemaal niet over daderkennis beschikte maar, net als wij al vermoedden, gewoon had verklaard wat de verhoorders hem hadden voorgehouden. Hetzelfde zagen wij ook bij de zaak Ina Post en andere zaken in Nederland waarbij sprake was van valse bekentenissen. Ook die bekentenissen waren door de verhoorders voorgekauwd.

Na jaren onterecht te hebben vastgezeten is de ten onrechte veroordeelde man weliswaar inmiddels vrijgesproken, maar niet vrijgelaten. Op grond van zijn het seksueel afwijkende gedrag van de man heeft een deskundige destijds verklaard dat de kans groot is dat deze man in herhaling zal vallen en mede daarom was de man opgenomen in een psychiatrische inrichting. Er zal nu een nieuw onderzoek bij hem plaats vinden om te kijken of dit gevaar nog steeds bestaat. Wij zijn natuurlijk niet tegen nieuw onderzoek maar het is toch wel vreemd dat de verklaring van de deskundige van destijds kennelijk nog steeds serieus wordt genomen, hoewel de man de moord op Peggy niet heeft gepleegd.

Maar naast het bewijs van de onschuld van de eerder veroordeelde man leverde het nieuwe onderzoek ook een nieuwe verdachte op. Een man die al vastzat voor seksueel misbruik van zijn dochter. Daarnaast heeft de man toegegeven een nichtje seksueel te hebben misbruikt en dat nichtje woonde destijds in hetzelfde huis als Peggy. Het misbruik van het nichtje vond plaats vlak voordat Peggy verdween. In de cel van de man vond de politie bovendien een foto van Peggy aan. Hopelijk wordt de moord op Peggy nu echt opgelost en wordt haar lichaam nu wel gevonden.

Ook in Duitsland komen dus gerechtelijke dwalingen voor. Het verschil met Nederland in deze zaak is het feit dat men, toen duidelijk werd dat er mogelijk een vergissing in het spel was, niet heeft geprobeerd deze zaak in de doofpot te stoppen, zoals men bijvoorbeeld in Schiedam deed, maar direct een nieuw onderzoek is begonnen. En dat is een goede zaak. Fouten maken doet iedereen, fouten herstellen is slechts weinigen gegeven.

Noot:

Op zaterdag 2 juli 2016 zijn er in een bos in de omgeving van de woonplaats van Peggy menselijke resten gevonden. Mogelijk gaat het hier om het stoffelijk overschot van Peggy.

 

 

4 Comments

  1. Nadine says:

    De lijk van Peggy werd gisteren gevonden. Hopelijk wordt de zaak nu eindelijk opgelost.

  2. Shiman says:

    Het probleem is dat de beoordeling van onderzoeksresultaten beoordeeld moeten worden op hun betrouwbaarheid en dat zal door deskundigen moeten gebeuren. Het onderzoek naar de handel en wandel van de ambtenaren gedaan naar vermeende malversaties had door de rijksrecherche moeten gebeuren in overleg met het OM. Kennelijk is dat hier niet gebeurd met alle akelige gevolgen. Ik hoorde bij RTV Drenthe op de radio dat er in de Provinciale Staten vragen over gesteld zullen worden. Men had gewoon nauwkeuriger moeten zijn toen men tot onderzoek besloot. Had een hoop ellende bespaart kunnen worden. Positief is dat gelijk het functioneren van mevrouw Elzinga bij de politie en haar particulier recherchebureau aan de kaak gesteld kan worden.Ben nieuwsgierig hoe de Provincie zich hieruit draait.Vooral de toegepaste opsporingsmethodes zijn buiten proportioneel met dwaze conclusies in plaats van betrouwbare feiten.Verdacht is hierdoor tot een zware crimineel gekwalificeerd. Als oud rechercheur kan ik mij volledig vinden in de mening van oud collega Dick Gosrwehr. We blijven deze klucht volgen.

  3. Shiman says:

    Als insider weet ik hoe moeilijk het is om recherche onderzoeken tot een goed eind te brengen wanneer je moet werken in een sfeer van afgunst jaloezie en onderlinge naijver.Ik ben mij er altijd van bewust geweest dat je met mensen te maken hebt die verschillend handelen en denken. Ik was mij er altijd van bewust wat voor impact mijn doen en laten kon hebben op zowel slachtoffer als verdachte.Ik heb mij bij verschillende zaken w.o.Andrea Luten en Willeke Dost mateloos geergerd aan de inbreng van een particulier recherchebureau en de waarde die er door de politie aan werd gehecht. Bij veel recherchebureaus zijn mensen aktief zonder enige politie achtergrond en ervaring. Voor mij ondenkbaar omdat een burger heel anders handelt en denkt dan een politieambtenaar.Het gevolg een hele scala van verdachten in deze zaken die achteraf onschuldig bleken te zijn.Een familielid van een van die verdachten overleed van frustratie terwijl en ander in ernstige psychische problemen geraakte. Gevolgen van onrechtmatige aanhoudingen zijn zeer ernstig en daar dien je je als politieambtenaar bewust van te zijn.Scoringsdrift is een van de oorzaken. Het toegeven van je ongelijk geeft meer gezag dan halsstarrig je gelijk willen halen.

  4. wim says:

    Gisteravond zag ik Dick op tv; Brandpunt over het te klakkeloos aannemen van resultaten van privé-detective door provincie Drenthe.
    ‘Wie betaalt bepaald’ belemmerde het zicht op de waarheid.
    Opsporingsmiddelen drongen diep in het privéleven door voor vermeende diefstal van een berg klinkers.
    Een korte samenvatting zou op deze site niet misstaan.
    Complimenten.

Leave a Reply