Skip to content
 

Onderzoekster Drentse fraudezaak zelf niet integer

Door Waarheidsvinder

Betrokkene heeft zich schuldig gemaakt aan ernstig plichtsverzuim, welk gedrag ernstig verwijtbaar is.”

Deze woorden werden niet uitgesproken door een rechter, maar door particulier onderzoekster Greet Elsinga die als vertegenwoordigster van recherchebureau Marple in opdracht van de provincie Drenthe onderzoek heeft gedaan naar vermeende integriteitsovertredingen van enkele provincieambtenaren. Greet Elsinga vond kennelijk dat ze niet alleen feitenonderzoekster was, maar ook rechter en beul tegelijk en dat past niet in een rechtstaat.

Maar er valt nog meer te zeggen over het optreden van deze onderzoekster. Naast haar werk als particulier onderzoekster is zij werkzaam bij de nationale politie. Ze geeft daar onder meer trainingen integriteit, ze weet daar kennelijk veel van.

Wat verstaan we nu onder integriteit? Wikepedia zegt daarover:

Integriteit is de persoonlijke eigenschap, karaktereigenschap, van een individu die inhoudt dat de betrokkene eerlijk en oprecht is en niet omkoopbaar. De persoon beschikt over een intrinsieke betrouwbaarheid, zegt wat hij doet, en doet wat hij zegt, heeft geen verborgen agenda en veinst geen emoties. Een persoon met deze eigenschappen wordt integer genoemd. Een integer persoon zal zijn doen niet laten beïnvloeden door oneigenlijke zaken.

Als je bij de politie werkt en je wilt bepaalde nevenwerkzaamheden uitvoeren, dan heb je daar toestemming voor nodig. Veelal krijg je die toestemming wel, maar er zijn nevenwerkzaamheden die je absoluut niet mag doen en waarvoor je nooit toestemming zult krijgen. Een van die werkzaamheden is het zijn van particulier onderzoeker. Uit de beantwoording van Kamervragen door minister Opstelten blijkt dat Greet Elsinga nooit toestemming heeft gevraagd voor haar onderzoekswerkzaamheden bij recherchebureau Marple en dat lijkt logisch want die toestemming zou ze nooit hebben gekregen. Als specialist op het gebied van integriteit wist Greet Elsinga dat natuurlijk ook wel. Toch deed ze onderzoeken voor bureau Marple

Greet Elsinga kon dus anderen precies vertellen hoe ze integer moesten zijn, maar zelf had ze daar kennelijk geen boodschap aan. Wel keihard een oordeel uitspreken over het gedrag van anderen, zoals zij deed in haar rapporten over de Drentse provincieambtenaren, maar zelf absoluut niet integer zijn.

Volgens minister Opstelten loopt er bij de Nationale Politie nu een disciplinair onderzoek tegen Greet Elsinga en dat lijkt ons terecht. Wij kunnen ons niets anders bedenken dan dat de uitslag van dat onderzoek zal zijn: “Betrokken heeft zich schuldig gemaakt aan ernstig plichtsverzuim, welk gedrag ernstig verwijtbaar is.”

En daar staat slechts één straf op.

9 Comments

  1. admin says:

    Ja dat mag, maar dan heb je het niet goed gelezen.

  2. Demo says:

    Mag ik zo vilein zijn op te merken, dat de slotalinea’s verraden, dat de schrijver ook graag op de stoel van de rechter wil zitten?

  3. Insider says:

    Dat mevr. Elsinga in haar hoedanigheid als particulier onderzoeker haar politiepet niet af kon zetten blijkt wel uit de openingszin van Waarheidsvinder ‘dat betrokkene zich schuldig heeft gemaakt aan een ernstige vorm van plichtsverzuim’. Particulier onderzoekers spreken nl.( als het goed is ) helemaal niet over plichtsverzuim, dat is geen terminologie voor particulier onderzoekers. Plichtsverzuim is een ambtelijke term. Particulier onderzoekers dienen aan feitenverzameling te doen en het oordeel dus inderdaad aan de verantwoordelijke ambtelijke instelling over te laten. Dat die politiepet niet afgezet is geworden blijkt ook uit de ‘over the top’ onbevoegde inzet van diverse opsporingsmethoden. Men ziet dit vaak ook bv. bij onderzoeken van Bureau’s Interne Zaken (BIZ) bij de politie. Een ‘gewoon’ disciplinair niet strafrechtelijk onderzoek wordt vaak opgepakt als een misdrijf met navenante opsporingsbevoegdheden meestal zonder enige wettelijke onderbouwing en/of toestemming/medeweten van het O.M. Wederom verwijs ik naar de rapporten over de ontslagen brigadier in Gorinchem door Dr. Michel van Hulten op http://www.corruptie.org. Ook daar gingen de BIZ onderzoekers in een niet strafrechtelijk ‘akkefietje’ zich illegaal te buiten aan de inzet van alleen in het strafrecht onder restricties geoorloofde opsporingsbevoegdheden. Niemand binnen de politietop die hen een strobreed in de weg lag kennelijk omdat de politietop er ook belang bij had….. de brigadier moest namelijk weg en daar werd geen middel bij geschroomd. Inzet van opsporingsbevoegdheden is uitvoerig vastgelegd in het wetboek van strafvordering en de zware met name in Bijzondere Opsporingsbevoegdheden. Stelselmatig volgen, het plaatsen van track- en volgapparatuur, opvragen van privacy informatie etc. etc. dienen allemaal getoetst te worden door het O.M. Kennelijk gold dit niet voor mevr. Elsinga want het O.M. zou dit igv gebruik door een particulier onderzoeksbureau zeker niet toegestaan hebben. Echter mevr. Elsinga ‘heeft de mazzel dat zij een groter goed diende’ dus dat haar de hand boven het hoofd wordt gehouden. Had haar bureau onderzoek gedaan naar een bv ‘een notoire gehuwde vreemdganger’ dan had het fout kunnen gaan.
    Zo ook bij de brigadier in Gorinchem, de BIZ onderzoekers dienden een groter doel en genoten bescherming van de politietop die zelf ook wat te verliezen hadden want e.e.a. was gebeurd onder hun verantwoording en toestemming. Inmiddels heeft daarin de politietop geconfronteerd met de bewijzen wel schuchter toegegeven dat men in dat ontslagonderzoek ‘niet zo zorgvuldig geweest is’. Hoewel dit gegeven blijkt de stap naar rehabilitatie van de brigadier en een welgemeend excuus nog steeds ‘een brug te ver’.
    Ook in de zaak van mevr. Elsinga is nog een lange weg te gaan, de Provinciale- en Politietop zal er echter alles aan doen hiervan een doodlopende weg te maken.

  4. juzo says:

    @ Insider

    heeft daar helemaal gelijk in.
    De wanstaltige verhoudingen tussen politie en misdaad wreken zich het ergst in de zuidelijke provincies.

    De minister probeert zoveel mogelijk de bezuinigingsgrenzen op te zoeken en er overheen te gaan.

    In diverse buurten en wijken van de steden in de zuidelijke provincies zijn niet alleen samenscholingsverboden en avondklokken afgekondigd,

    er zijn burgerwachten ontstaan en knokploegen opgericht.
    Overal hangen camers’s, niet alleen van de politie, ook juist van bewakers en particulieren.

    Je voelt je als burger niet meer veilig op straat. Je kan zó neergestoken worden en dat gebeurt ook.

    Officieren van Justitie zijn van hun zaak af gehaald, omdat ze klaagden dat ze de hoeveelheid niet meer aan konden (zaak Jos van Rey en OvJ Zwinkels).

    De fraude en de keiharde criminaliteit zijn niet meer te bestrijden on het zuiden zegt de baas van het Landelijk Parket.

    Let op, wat er gaat gebeuren.
    We kunnen nog wat meemaken.

    Het zou nog niet zo erg zijn,
    als het allemaal al niet tot in den treure was voorspeld
    en de aanwijzingen “uit het veld” opzettelijk volledig in de wind geslagen worden.

    De eenvoudige politieman die z’n werk goed en integer doet,
    — want die heb je ook nog –. vergeet dat niet,
    is de dupe en krijgt als eerste de zak.

    In dat soort (vooroorlogse) toestanden leven wij.
    Dat wreekt zich.

    Dan moet de bom maar barsten.

    -.-

    Jules Zollner.

  5. Insider says:

    Op dit ogenblik staan er volgens de min of meer geheime berekeningen, lees bezuinigingsoperaties binnen de politie want reorganisaties binnen de politie zijn dat gewoon bijna 3500 politieambtenaren teveel op ‘de politieloonlijst’. Er gaan dus links & rechts flinke klappen vallen. Er lopen nu al, en dat is de keiharde realiteit honderden politieambtenaren rond die niet eens een echte functie binnen de politie meer hebben. Zoals als altijd zullen de klappen waarschijnlijk gaan vallen ‘in het lagere segment’. Hogerop is men al druk bezig zijn of haar positie veilig te stellen. Op de werkvloer heeft men daar geen tijd voor en ook weinig zicht op de plannen van de hogere dames en heren.
    Resultaat is dat het basis politiewerk nog verder ‘uitgekleed’ zal worden. In sommige, voor onze begrippen grote vooral plattelandsregio’s is ‘s nachts geen politieauto meer te zien en zijn de aanrijtijden van soms een half uur al heel normaal geworden of wordt er op sommige meldingen al geen inzet meer gepleegd.
    Mijn oplossing is simpel, iedereen die zich niet integer gedraagt zonder aanziens des persoons er linea recta uit. Dat zal heel veel geld besparen en zal vooral de oververtegenwoordigde politietop danig uitdunnen waardoor een weer meer werkbare situatie ontstaat. Mevr. Elsinga zou daar een van moeten zijn.

  6. juzo says:

    @ Insider.

    Ik moet u helemaal gelijk geven. Het is volkomen juist dat er ontoelaatbare uitwassen bestaan. En dat ze ook getolereerd blijven worden binnen en buiten het korps.

    Daar is zo op het eerste gezicht, niet veel aan te doen. Getuige de structuur, en het kwaliteitsgehalte van het geheel. De plaats in de samenleving.

    Toch is het zo, dat ieder die iets doet, of nalaat, op een manier die niet helemaal, of helemaal niet, in de haak is, daarvan de rekening krijgt gepresenteerd.

    Laten we ‘n voorbeeld nemen.
    Soms zegt de DC “ik moet iemand hebben, op de vooruitgeschoven post met bijbehorende hogere beloning, die volkomen schoon is. Onverkreukeld, en onbeschadigbaar. Bijvoorbeeld, als uitgezondene in commando bij de leiding van Donetsk, Oekraïene. Wie zouden we daar het beste voor kunnen nemen?”
    Om zomaar een voorbeeld te noemen.
    Maar in feite komt iedere speciale klus, die in de openbaarheid valt, daarvoor in aanmerking.

    Degene die daarvoor in aanmerking komt zal goed en vaak promotie maken.

    Hij of zij wordt helemaal gevolgd uitgekleed en uitgebeend door de daarvoor goed geinformeerde journalisten.

    Dezelfde teneur is waar te nemen bij de invulling van lagere functies en posten, die niettemin bloot staan aan scherpe observaties en contacten van de maatschappij en haar vertegenwoordigers. (Pers, media, andere ambtelijk/bestuurlijke disciplines: gemeenteraad, statenvergadering etc.).

    Als in een later stadium aan het licht komt, in de openbaarheid, dat betrokkene niet integer handelt, handelde of zal handelen, dan is hij door de volkswil en vertegenwoordiging meteen afgebrand. “Die willen we niet (meer)”, luidt dan het parool.

    “In het kader van het ambtelijk overleg”, zo luidt het codewoord voor de onderlinge telefoontjes. Dan weet je wat er aan de hand id, en waar het naartoe gaat. Hoe en al dan niet beinvloed kan worden.

    Alleen, zoals inderdaad door u opgemerkt, er glipt, tijdelijk, vaak en veel intern door de mazen van een al of niet bestaand vang- en reinigingsnet.

    Toch blijft in het algemeen gelden: ieder, krijgt hoe dan ook, vroeg of laat, de rekening gepresenteerd.
    Van wat hij doet of laat.

    Het zal niet lukken dat daar ook maar iemand omheen kan.

    En dan hangt er “een zware molensteen” om zijn of haar nek. Figuurlijk gesproken.

    Het gaat een hele tijd goed, maar op een gegeven moment gaat het zomaar ineens, totaal fout. En dan ook wel “voor eeuwig”, als het ware.

    Hoe moeilijk het vaak ook is, het is doodgewoon, het wachten daarop.
    Al duurt het lang.

    Het gebeurt. Daar kan je vergif op innemen.
    Ik heb het al heel vaak meegemaakt.
    De ambtelijke sector staat erom bekend.

    Allemaal zijn ze “gegaan”, laat ik het maar netjes zeggen, die zich voor bepaalde doeleinden lieten gebruiken. Er is niets meer van over. Maar het duurde ‘n lange tijd. Ik heb ze allemaal zien “duikelen”.

    Ze gaan onherroepelijk voor de bijl.

    Door hun eigen verdwazing, verblinding, en ook norm-vervaging, gewetenloosheid, egoïsme, laagstaande motivering en feitelijke ongeschiktheid voor het beroep.

    “Je moet alleen het geduld hebben, te waxhten tot je kans komt. Op het vinkentouw te blijven zitten en keihard toeslaan. De kans komt altijd. Onherroepelijk”, zei burgemeester Hendrix, destijds te Montfoort, voordien Herten.

    Hij had gelijk.

  7. Insider says:

    @ Juzo;

    U vergist zich danig dat politieambtenaren die een misdrijf hebben gepleegd niet meer bij de politie blijven werken. Ik heb collega’s gekend die diefstal, valsheid in geschrifte,drugsdelicten, mishandeling en in privé situaties bedreigingen met (dienst)vuurwapens hebben gepleegd en veroordeeld zijn. Een zat er zelfs ruim 3 weken in voorarrest. Geen van hen is ontslagen. Officieel zouden ze ontslagen moeten zijn, de praktijk toont aan van niet. Zolang men niet tot een onherroepelijke gevangenisstraf is veroordeeld kan het korps een eigen invulling geven aan de strafmaat. Verkijk u tevens niet op een disciplinair onderzoek, de uitslag die er komt is meestal de door de leiding gewenste uitslag en een Bureau Interne Zaken is zeker in de meeste gevallen niet onafhankelijk. Een Bureau Interne Zaken start een onderzoek met een opdracht maar ook vaak de door de korpsleiding gewenste uitslag en het is aan Interne Zaken dit schriftelijk ‘in elkaar te zetten’.
    In veel gevallen valt ontslag binnen de politie je eerder ten deel als je dwars, eigenzinnig of een andere mening hebt dan als je ‘echt over de schreef gegaan bent’. Waarheidsvinder kan daar ook over meepraten.

    Integriteit wordt binnen de politie als een soort ‘stopwoord’ gebruikt terwijl men meestal de in het artikel juist verwoorde betekenis niet eens weet. Binnen de hogere politierangen betekent integriteit ‘onvoorwaardelijke onderwerping en per se dezelfde denk/handelswijze als de leiding’. ( koste dat het kost alle neuzen dezelfde kant op)
    Voor de leiding geldt integriteit meestal niet. Boven een bepaalde rang ben je daar in hun optiek van vrijgesteld. Vandaar het op de werkvloer gebruikte adagium ‘integriteit geldt maar tot salarisklasse (schaal) 9’. Kijk alleen maar naar het onevenredige aantal ‘gewone’ dienders die onderzocht worden op integriteit terwijl dit bij leidinggevenden bijna nooit gebeurd. Kijk ook maar eens naar het verschil in welke disciplinaire straffen/maatregelen er uitgesproken worden. Komt een leidinggevende als hij/zij per ongeluk wel onderzocht wordt er meestal met een op z’n hoogst berisping vanaf, de werkvloer wordt niet gespaard. Leidinggevende noemen het dan meestal voor zichzelf een leermomentje of inschattingsfout terwijl ze het bij de gewone diender omschrijven als ‘een ernstige vorm van plichtsverzuim noemen waarbij de integriteit van het politiekorps ernstig in diskrediet is gebracht’.
    Dat men bij de leiding integer handelen hanteert zoals het hen uitkomt blijkt wel uit het onafhankelijk academisch onderzoek van Dr. Michel van Hulten ( http://www.corruptie.org onderzoek ‘Y en de politie’ ) naar het ontslag van een brigadier uit Gorinchem. Was de brigadier hooguit een beetje eigenzinnig en verkondigde hij een eigen mening, politiecommissaris Germaine Willink en het Bureau Interne Zaken gingen hun boekje ver te buiten en schroomden niet om valsheid in geschrifte, machtsmisbruik, misbruik van bevoegdheden en belangenverstrengeling te hanteren om de brigadier te ontslaan.
    Integer zou zijn dat de huidige politietop die uitgebreid op de hoogte is van deze nog steeds actuele zaak en zelfs onlangs nog heeft gezegd dat ze er meerdere malen op gewezen zijn en er dus kennis van dragen dat het ontslag van de brigadier eigenlijk niet klopte actie te ondernemen. De bewijzen zijn ruimschoots voorhanden en overduidelijk. Niet dus en dat sluit dus haarfijn aan op mijn eerdere betoog.
    Zo zal het dus ook aflopen met mevr. Elsinga, haar rang en netwerk bieden haar afdoende bescherming. Tikje op de vingers voor de buitenwereld zal haar ten deel vallen maar voor de rest hoeft zij zich totaal geen zorgen te maken.

  8. juzo says:

    Het eind van het liedje zal wel zijn,
    dat ze over enige tijd, uiterlijk een half jaar,
    uit eigen beweging, en geheel geruisloos, weggaat
    bij de politie.

    Er kan dan niet zo veel nadeligs meer gebeuren
    voor de betrokken gelaedeerde provincie-ambtenaar.

    Hij blijft gewoon in functie en doet z’n werk.
    Tot in lengte van jaren.

    Ondertussen kijken we goed uit en letten we goed op,
    wat er met en door en voor betrokken (dan oud-) politie-ambtenaar gebeurt en kan gebeuren.

    Aanhoudend vragen over lange tijd is nuttig voor de “algemene informatie-uitwisseling” en voorlichting in pers en media.

    Een politie-ambtenaar met een disciplinair onderzoek van de Nationale Politie onder toezicht van de minister aan de broek,

    zit “carrière-technisch” niet meer zo goed in haar vel.

    Zo werken nu eenmaal, die dingen.

  9. juzo says:

    Tsja, het zit daar helemaal niet goed daar in Drenthe en het heeft allemaal veel te lang en veel te wijdvertakt kunnen voortwoekeren.

    De vraag is dan meestal na een hele tijd: hoe krijgen we het weer goed..? Er zal toch IETS moeten gebeuren…

    Het lijkt voor de hand te liggen dat er in veel soortgelijke, overeenkomstige gevallen de mogelijkheden en het middel van overplaatsing, ontslag of functieverandering wordt aangeboden.

    In dit geval zou, bijvoorbeeld, noodzakelijkerwijze enige versnelling kunnen worden gebracht doordat “gelaedeerden” een aanklacht indienen tegen betrokken schendster van de integriteit, en dan met name wegens belediging, smaad en smaadschrift.

    Ik denk dat het ook wel zover zal komen.
    Reorganisatoren ter provincie, en die komen onherroepelijk, worden dan een handje geholpen, en krijgen een rechterlijk duwtje in de rug.

    Daardoor kunnen ze betrokken integriteits-schendster ontslaan.

    Dat is de beste methode om uit de wantoestanden daar, te komen.

    Iemand met een veroordeling wegens misdrijf aan de broek, kan niet bij de politie blijven. Dat is uitgesloten.

    En daar moet ‘t dan ook naartoe.

    -.-

    Jules Zollner.

Leave a Reply