Skip to content
 

Veroordeling Martien Hunnik vernietigd door Hoge Raad

Door Waarheidsvinder

Vandaag deed de Hoge Raad uitspraak naar aanleiding van het namens Martien Hunnik ingediende herzieningsverzoek. De veroordeling van Martien Hunnik voor de moord op platenproducer Bart van de Laar in 1981 is vernietigd. Voor Martien Hunnik is dat natuurlijk prachtig en ook voor ons is het mooi. Het is de derde gerechtelijke dwaling waar we bij betrokken zijn. Maar omtrent de motivatie van de Hoge Raad valt wel het één en ander te zeggen.

Na de zitting werd het volgende persbericht uitgebracht:

De Hoge Raad heeft vandaag geoordeeld dat de zogenoemde showbizzmoordzaak opnieuw moet worden behandeld door het hof Den Haag. In deze zaak was Martien Hunnik definitief veroordeeld voor het doodschieten in 1981 van platenproducer Bart van de Laar. Hij had dit bij de politie bekend. Hij kreeg daarvoor 2 jaar gevangenisstraf en tbr. Hunnik bracht bijna acht jaar in detentie en behandeling door. Hij diende bij de Hoge Raad een herzieningsverzoek in. Advocaat-generaal Aben vorderde herziening bij de Hoge Raad vanwege een ernstig vermoeden dat de bekentenissen vals waren.

De Hoge Raad komt tot zijn oordeel op basis van gedragsonderzoek naar de persoon van Hunnik. Een drietal door de Hoge Raad aangezochte onderzoekers heeft bij Hunnik een persoonlijkheidsstoornis vastgesteld waaraan hij in die jaren leed. Hunnik was volgens het onderzoeksrapport ten tijde van het opsporingsonderzoek zeer vatbaar voor suggesties en hij had een neiging tot het verdraaien van de waarheid en het verzinnen van verhalen. Volgens de deskundigen bestaat er een verband tussen de vastgestelde psychische stoornis en de door hem afgelegde bekentenissen.
De Hoge Raad oordeelt dat daarmee een ernstige twijfel is ontstaan aan de geloofwaardigheid van de bekentenissen van Hunnik en dat het hof, als het daarmee bekend was geweest, Hunnik mogelijk zou hebben vrijgesproken.

Als je het bericht goed leest dan staat er eigenlijk dat Martien Hunnik destijds door zijn eigen domheid is veroordeeld. De werkelijkheid is echter anders. In 1981 was na onderzoek de conclusie van de politie dat de moord op Bart van der Laar ‘s morgens voor negen uur was gepleegd. Martien Hunnik had een alibi voor dat tijdstip. Hij was tot tien uur aan het werk geweest in een verpleeghuis in Laren.

Tussen tien uur en half twaalf was hij weggeweest omdat hij naar de bedrijfsarts moest vanwege een knieoperatie die hij had ondergaan. Zijn vader hem met de auto gehaald en gebracht. In 1983 lieten de verhoorders Martien Hunnik bekennen dat hij Bart van der Laar rond elf uur had vermoord. Dat klopte dus niet met de onderzoeksresultaten maar dat liet men gemakshalve weg uit het dossier.

Ook liet men uit het dossier weg dat zijn vader in 1981 had verklaard hem met de auto gehaald en gebracht te hebben. Men liet Martien in 1983 bekennen dat hij ‘s morgens om tien over half tien door een taxi was opgehaald. Dat tijdstip kon niet kloppen want zijn werkgeefster had in 1981 verklaard dat Martien pas om tien uur was weggegaan. Het bezoek aan de bedrijfsarts werd eveneens weggelaten.

De bekentenis van Martien kon ook niet kloppen omdat hij voor het verhaal dat hij vertelde ongeveer drie uur had nodig gehad terwijl hij maar anderhalf uur van zijn werk weg was geweest. Ook de details die hij noemde klopten van geen kanten, Martien had werkelijk geen idee wat er was gebeurd.

Martien Hunnik is dus in 1983 veroordeeld omdat de politie er een zooitje van heeft gemaakt. De verhoorders wisten dat hij psychisch niet in orde was en dat zijn bekentenis niet kon kloppen. Toch liet men hem veroordelen. Nogmaals, het is prachtig dat de veroordeling van Martien ongedaan is gemaakt. Jammer is dat politie, justitie en rechters wederom buiten schot blijven, net als bij eerdere gerechtelijke dwalingen.

One Comment

  1. Insider says:

    De klassieke tunnelvisie. Echter vaak vergeten wordt dat dit soort tunnelvisie niet een of andere tijdelijke verstandsverbijstering van de rechercheurs is maar dat er vaak weloverwogen ‘ontlastende’ zaken aan de rechter ( en het dossier) worden onthouden. De rechercheurs en vaak ook de OvJ hebben het scenario van wat er zich bij de zaak afgespeeld heeft vaak in het hoofd al rond en dan ‘doemen’ er zaken op die niet in hun scenario passen. Opeens staat de ‘oplossing’ van de zaak weer op losse schroeven en ‘dan willen er nog wel eens zaken die zg. niet belangrijk geacht worden’niet op papier gezet of niet in het dossier opgenomen worden. Dit is dus vaak opzet en zoals Waarheidsvinder wederom terecht opmerkt, weer blijven ‘de daders’ buiten schot. Zelf heb ik ook al vaker gezegd dat je bij een bekentenis niet gelijk op moeten springen en hosanna moet gaan roepen maar ook eens kritisch kijken of ‘de bekentenis’ wel klopt. Echter als je jezelf goed voorbereid hebt voor een dergelijk verhoor weet je vaak zelf al dat er bij dit soort bekentenissen ‘dingen niet kloppen’, ‘de dader’ wel erg vaag blijft en nadere details niet kan geven of dat ‘de dader’ zich voedt met zaken die je als rechercheur hem/haar zelf in eerdere verhoren hebt aangereikt. Tevens is het een feit dat dit soort bekentenissen vaak uit niet meer bestaan als; ; ‘ik weet het niet meer’ ‘dat stukje is kennelijk uit mijn geheugen verdwenen’ of ‘als u dat zegt zal dat wel zo zijn’ door een verdachte die murw gepraat is door de rechercheur.
    De volgende zaak (gerechtelijke dwaling) staat al weer in de steigers, die van de zg. Playstationmoorden in Dordrecht in 2001. Nog zie ik dat sommige van de rechercheurs op een bijeenkomst ‘alle veren in de r**t gestoken kregen’ voor een zoals men zei ‘ongelooflijk stukje vakwerk’. Sinds een poosje is bekend dat het met dit vakwerk wel meeviel want een van de veroordeelden onterecht tot levenslang werd veroordeeld omdat de rechter niet kon bepalen wie daar de schutter was geweest terwijl uit ‘een tapgesprek’ dit wel bleek. De man was zelfs niet eens meer in de woning. Let wel, de man was wel degelijk medeplichtig en is terecht veroordeeld alleen doordat er zaken niet op papier kwamen als eventueel schutter aangemerkt. Dit tapgesprek ‘zou door de rechercheurs gemist zijn’. Bij een dergelijke zaak, een 3-voudige moord ‘mis’ je dit soort zaken niet.

Leave a Reply