Skip to content
 

Zwijgen van verdachte is in Groningen reden om zaak te seponeren

Door Waarheidsvinder

Het overlijden van de 8 jarige Shaleyne Remouchamps

Op 8 juni 2015 rond 01.20 uur hoort een bewoner van de flat De Arend in Hoogeveen buiten een harde klap. Hij denkt daarbij aan het neerkomen van een van bovenaf gegooide vuilniszak. Als hij gaat kijken ziet hij dat het niet om een vuilniszak gaat maar om een mens. Voor de flat ziet hij het lichaam van een jong meisje liggen. Het blijkt te gaan om de 8 jarige Sharleyne Remouchamps. Hij kent het meisje en weet dat ze samen met haar moeder op de 10e verdieping van de flat woont.

Hij rent naar beneden en ziet dan direct dat Sharleyne niet meer leeft. Hij belt daarop direct de politie.

Als hij omhoog kijkt ziet hij boven op de galerij de moeder van het meisje staan. Ze kijkt even naar beneden en het lijkt er op dat ze schrikt als ze de buurman naar boven ziet kijken. Even later ziet de buurman haar een woning op de 2e verdieping van de flat binnengaan. Daar blijft ze even binnen en komt dan weer naar buiten. Hij ziet haar daarna de flat uitkomen. Maar in plaats van dat ze naar haar dochter toekomt, loopt ze naar en auto op het parkeerterrein en begint daar in te rommelen. Op geen enkele manier toont ze belangstelling voor haar dochter.

Als de politie het verhaal van de buurman heeft gehoord, houden ze de moeder aan als verdachte van moord cq doodslag op haar dochter. Kennelijk denkt de politie dat de zaak daarmee is opgelost, want, hoewel normaliter voor dit soort zaken een Team Grootschalig Onderzoek (TGO) wordt opgeroepen, wordt in dit geval de zaak door het betreffende wijkteam afgehandeld.

Tijdens de sectie worden er op het lichaam van Sharleyne sporen van verwurging aangetroffen, maar de patholoog stelt uiteindelijk vast dat Sharleyne door de val is overleden. Daarna wordt er niet meer over de wurgsporen gesproken, alsof het normaal is dat 8-jarige kinderen gewurgd worden. Een van de redenen daarvoor is dat het strottenhoofd van het kind niet gebroken is. Het vreemde is echter dat de arts die dit heeft vastgesteld zelf concludeert dat dit niets zegt omdat het strottenhoofd van een dergelijk jong kind nog uit niet verhard kraakbeen bestaat.

Als snel blijkt dat de zaak minder eenvoudig is dan men aanvankelijk dacht. De moeder weigert iedere medewerking en beroept zich voortdurend op haar zwijgrecht. Omdat ook het Forensisch onderzoek onvolledig is, zit men na enkele dagen met de handen in het haar. De officier van justitie beslist dan dat de moeder moet worden vrijgelaten. Kort daarna wordt de zaak door hem geseponeerd.

Als de vader van het meisje zich beklaagt over de onvolledigheid van het politieonderzoek en de beslissing van de officier van justitie om de zaak te seponeren krijgt hij een opmerkelijke reactie. De reactie van Justitie is dat men de zaak heeft geseponeerd omdat de moeder niet wil meewerken en dat daardoor niet kan worden vastgesteld wat er is gebeurd. Men houdt alle opties open, men sluit zelfmoord en een ongeluk niet uit en daarmee is het onderzoek teneinde.

Justitie in Groningen wekt daarmee de indruk dat een verdachte er goed aan doet zich op zijn of haar zwijgrecht te beroepen, want dan wordt hij of zij niet vervolgd. Wie dit begrijpt mag het zeggen.

Wij hebben het dossier in deze zaak bestudeerd. Voor ons is de zaak duidelijk. Sharleyne is met geweld om het leven gebracht. Het onderzoek moet derhalve worden heropend, het zwijgen van een verdachte kan geen reden zijn een onderzoek te stoppen. De feiten moeten leidend zijn en de feiten zijn wat ons betreft duidelijk.

Misschien heeft het lakse optreden van justitie ook te maken met het feit dat al voor de dood van Sharleyne een aantal mensen zich al langere tijd zorgen maakten om haar welzijn. Haar vader heeft alles in het werk gesteld om zijn dochter bij de moeder weg te laten halen, maar kreeg daarbij geen enkele steun van de officiële instanties, waaronder de politie. Het televisieprogramma Zembla schonk daar op 17 februari 2016 uitgebreid aandacht aan. Daaruit blijkt dat veel meer mensen en instanties zich bij hulpverleningsinstanties gemeld hebben, omdat men zich zorgen maakte over welzijn van van het kind. Een geraadpleegde voormalig kinderrechter noemde in dit programma de gang van zaken verbijsterend.

Als zou blijken dat Sharleyne door haar moeder vermoord zou zijn, dat zou de betrokken instanties wel heel slecht uitkomen. Door de zaak te seponeren zal het falen van de betrokken instanties, waaronder de politie, niet aan het licht komen.

Twee lessen kunnen we hieruit leren. Ten eerste: Het OM adviseert verdachten om tijdens verhoren niets te zeggen, want dit vergroot hun kans om de zaak geseponeerd te krijgen. Ten tweede: Wederom lijkt het voor politie en justitie belangrijker te zijn de schone schijn op te houden (wij maken geen fouten) dan de waarheid te achterhalen.

Dat hierdoor een weerloos kind straffeloos vermoord heeft kunnen worden is kennelijk van ondergeschikt belang.

 

4 Comments

  1. A. Pothuizen says:

    Onvoorstelbaar. Niet meewerken leidt tot sepot, terwijl dit vaak gezien kan worden als verdacht. Naast de vele andere aanwijzingen: er wordt geen TGO ingezet, wel een onervaren wijkteam (deze doen juist de kleine criminaliteit en vooral geen moord). Daarnaast…..hoort een kind van 8 om 1.20 uur niet al lang te slapen……..!!!!!
    Terug naar de gemeentepolitie en het RBT!!!

  2. Insider says:

    Eigenlijk sluit dit item aan op het vorige item. Recherchewerk, waarschijnlijke en moord of doodslag wordt verricht door een wijkteam. Kan je op je klompen aanvoelen dat het fout gaat. Maar dan nog zou daar toch een persoon tussen moeten zitten die nattigheid voelt ( en ziet ). Me dunkt dat de getuigenverklaring en volgend afwijkend gedrag van de moeder , de bevindingen van de patholoog en uitgebreid nader onderzoek genoeg moet zijn voor een inbewaringstelling. Bv. een balustrade van een galerij moet wettelijk minstens 1 meter zijn ( meestal zijn ze hoger ). Een kind van 8 jaar zal op z’n hoogst misschien 1 meter of 1.10 groot zijn. D.w.z. dat het kind dus zelf in het bijzijn van haar moeder gesprongen moet zijn of in het bijzijn van haar moeder ‘uit speelsheid’ over de balustrade geklommen moet zijn daarbij niet tegengehouden door haar moeder en gevallen is. Tegenhouden is wat iedere ‘normale’ moeder zou doen. Daarna dus moeders gedrag, geen gegil, paniek of hysterie. Denken die ‘wannabee’ ‘rechercheurs’ van het wijkteam nou helemaal niet na of is deze ‘omdat de zaak te moeilijk werd en niet in een keer duidelijk was’ door het O.M. afgekapt. Zelf denk ik het laatste. Moeder wilde niet meewerken, ik heb zo vaak verdachten gehad die niet mee wilden werken. Dan bouw je de zaak verder op uit bewijsgaring, getuigenverklaringen, deskundigen etc. Dat heet rechercheren

  3. juzo says:

    Ongelooflijk. Het is bijna niet te bevatten, wat hier is gebeurd.
    Op meer dan uitstekende wijze verwoord door de onderzoekers, zoals het hierboven staat vermeld. Er zijn eigenlijk geen woorden voor. Zo schandalig is het, hoe het is gegaan. Je zou toch alle vertrouwen in politie en justitie verliezen, als je dat zo leest. Maar, gelukkig, al is de waarheid nog zo nel, de leugen achterhaalt haar altijd. En waar een knoeiboel niet naar behoren wordt opgelost, ontstaat altijd vanzelf en automatisch, een nog veel grotere knoeiboel. Vernaggelarij wreekt zich altijd. Dus gaan we rustig zitten afwachten. Koppen gaan rollen. Is het niet vroeg, dan is het laat. Het enige wat baat is geduld. En als de kans komt, onmiddellijk in de burger-actie toeslaan. (Veriezingen, benoemingen, controlerende commissies van de gemeenteraad).

Leave a Reply