Skip to content
 

De waarheid van het Openbaar Ministerie

Door Waarheidsvinder

Martin Witteveen was tot 2004 een gerespecteerd officier van justitie. Daarna werd hij onderzoeker bij het International Gerechtshof in Den Haag. Van 2004 tot 2008 werkte hij in Oeganda en had de verantwoording voor het onderzoek naar de massamoorden gepleegd door het Leger van de Heer. Van 2008 tot 2012 was hij rechter-commissaris Internationale Misdrijven verbonden aan de rechtbank in Den Haag en in die functie deed hij onder meer onderzoek naar de in Rwanda gepleegde genocide. Nu is hij Advocaat-Generaal bij het Gerechtshof in Amsterdam en daar houdt hij zich bezig met Internationale Criminaliteit en Mensenhandel. Een vooraanstaand lid van het Openbaar Ministerie zou je dus zeggen.

Dat was hij ook, maar Martin Witteveen heeft een fout gemaakt. In de periode dat hij in Rwanda werkte, schreef hij twee rapporten waarin hij onder meer stelde dat in Rwanda geen eerlijke processen mogelijk zijn omdat met name de verdediging van de verdachten niet goed is geregeld.Dat zou moeten worden verbeterd. In die mening stond en staat hij niet alleen, deskundigen steunen hem daarin. Martin Witteveen schreef gewoon de waarheid en dat had hij kennelijk niet moeten doen.

Op dit moment loopt er een rechtshulpverzoek van Rwanda waarin men de uitlevering vraagt van twee in Nederland wonende Rwandezen. Zij worden in hun vaderland verdacht van oorlogsmisdrijven. Beiden vechten hun uitlevering aan. Zij zeggen onschuldig te zijn, maar vrezen toch in Rwanda te worden veroordeeld omdat daar geen eerlijke processen mogelijk zouden zijn. Zij wijzen daarbij onder meer op de door Martin Witteveen geschreven rapporten.

Je zou verwachten dat het Openbaar Ministerie het standpunt van Witteveen zou overnemen. Maar niets is minder waar, het OM vindt dat de beide mannen zonder problemen kunnen worden uitgeleverd. Er is niets mis met de rechtspraak in Rwanda.

Gisterenavond was er een uitzending van Nieuwsuur waarin aan verantwoordelijk officier van justitie Thijs Berger werd gevraagd hoe dit nu kan. De reactie van Berger was opmerkelijk. Op de door Witteveen geschreven rapporten viel inhoudelijk misschien niets aan te merken maar zijn conclusies klopten volgens Berger niet. Toen de interviewer daarop stelde dat er dus onenigheid bestond binnen het Openbaar Ministerie kwam Berger in de problemen. Onmiddellijk bemoeide daarop iemand van de afdeling propaganda (voorlichter) zich met het gesprek. Hij schoof Berger bijna letterlijk aan de kant en probeerde de zaak alsnog recht te praten, maar dat lukte natuurlijk niet. Volgens hem verkeerde Witteveen destijds in een andere positie toen hij zijn rapporten schreef. Kennelijk zijn volgens deze woordvoerder voor het Openbaar Ministerie niet de feiten bepalend maar de positie van de rappoteur.

Het interview gaf een goed beeld van hoe het Openbaar Ministerie in Nederland opereert, de waarheid speelt geen enkele rol. Er zijn maar twee zaken die tellen; het imago van het OM en de wil van de minister. Wij hebben zelf een soortgelijke situatie meegemaakt. In 2005 maakte de korpsleiding van de politie Groningen in de persoon van korpschef Oscar Dros in de media bekend dat uw redacteuren uit het Cold case Team van Groningen waren gezet omdat er te weinig resultaat was geboekt. Een pertinente leugen.

Dat vond ook verantwoordelijk officier van justitie Gert Souër en hij liet dat publiekelijk weten. Hij was op dat moment de tweede man bij het OM in Groningen. Onmiddellijk greep echter hoofdofficier van justitie Jan Eland in. Gert Souër werd onmiddellijk uit zijn functie gezet en overgeplaatst naar Assen. Daar heeft Souër het nog een aantal jaren volgehouden, maar in 2014 was het over. Gert Souër is via de achterdeur bij het OM vertrokken en nu gedetacheerd bij zijn oude werkgever, de Koninklijke Marine.

Wij vrezen daarom dat het nu ook snel zal zijn afgelopen met de loopbaan van Martin Witteveen als hij geen afstand neemt van de destijds door hem getrokken conclusies. Mensen zoals hij vertrekken meestal niet geheel vrijwillig via de achterdeur. Op de waarheid zit immers niemand te wachten.

5 Comments

  1. admin says:

    U bent kennelijk al overtuigd, wij nog niet.

  2. Jos van Oijen says:

    Het volgende citaat is van Martin Witteveen en staat in de uitspraak van het gerechtshof van 5 juli:

    “In summary, I support extraditions to Rwanda and, based partly on my own experiences in Rwanda, dating back to 2008 as well as experiences of others, dismiss allegations that government authorities intervene in cases, unduly influence witnesses, genocide cases are political of nature and defendants security risks after being transferred. It is my observation that Rwanda has a functioning justice system for genocide transfer cases.”

    In zijn rapport van een jaar geleden schreef Witteveen ongeveer hetzelfde, maar nog iets uitgebreider. Ik heb Witteveen eerder dit jaar ontmoet en toen dacht hij er nog hetzelfde over.
    In zijn rapport deed hij wel een gemotiveerde aanbeveling aan uitleverende landen om te zorgen voor adequate rechtsbijstand. Dat is in de media nogal opgeblazen en verdraaid. Volgens het UNMICT, dat permanent genocidezaken in Rwanda monitort en daar maandelijks over rapporteert, zijn de problemen die Witteveen begin vorig jaar signaleerde in de maanden daarna al grotendeels gecorrigeerd. Uit de deskundigen-rapporten van de VN-waarnemers en een uitspraak van het UNMICT over een (afgewezen) klacht van een verdachte, blijkt dat de problemen deels veroorzaakt werden door de verdachten zelf, die weigerden met de aan hen toegewezen advocaten samen te werken.
    Overigens was volgens Witteveen de achterstand in de training van advocaten in Rwanda vooral te wijten aan de weigering van de Nederlandse Orde van Advocaten om mee te werken aan een trainingsprogramma dat was opgezet door de Nederlandse ambassade. Dat zou ten koste gaan van hun zaken (lees inkomsten) hier.
    Blijkbaar is het gerechtshof nu overtuigd door argumenten dat er op dit moment voldoende garanties zijn voor een adequate rechtsbijstand in Rwanda.

    Voor waarheidsvinding is iets meer nodig dan speculeren over een TV-uitzending.

  3. juzo says:

    Dat zijn schokkende zaken waar de Nederlandse bevolking met voorrang kennis van zou moeten nemen.
    Maar dat doet de Nederlandse bevolking niet.
    Vroeger ging dat nog een beetje.
    Dan kreeg je dat, met ‘n beetje kunst- en vliegwerk nog wel klaar.
    De tijden zijn veranderd.
    Goedwillende en zeer vakbekwame officieren van Justitie, die hun werk naar eer en geweten en gerespecteerd hebben gedaan, zijn weggepest. Met naam en toenaam bekend, ook en juist in de zaken die zij behandelden, en in publicaties lang en breed genoemd.

    De tijd is zodanig anders geworden, tendeert naar zodanige acuut toekomstig ernstig diepgaande veranderingen en ombuigingen, dat iedereen bij het O.M. van nu af aan ogenblikkelijk zijn mond dient te houden. Hoe dan ook en waar dan ook. Als hij of zij verstandig is. En niet bij voorbaat al zijn hoofd in de strop wil hangen. Dat geldt ook voor alle twitteraars en bloggers bij O.M. en Rechtspraak.
    Dat hebben zij niet te doen. Dat hoort niet bij opsporing en rechtspraak. Het maakt onbetrouwbaar.
    Weliswaar worden daardoor handig-doorzichtige camouflage- en afleidingstaktiekjes en traffiekjes opgehangen, maar de gemiddelde verstandige burger kijkt daar dwars doorheen.

    Betrokkenen en verder iedereen blijft de schrale troost: de rekening wordt, ééns, gepresenteerd. Dat verandert nooit.
    Overigens compliment, voor deze zeer uitstekende bijdrage van Waarheidsvinder.
    Dóórgaan, zo lang dat nog kan …

    Jules Zollner.

  4. Insider says:

    Weet er alles van. Probeer meerderen bij de politie eens aan te spreken op hun fouten ( gepleegde misdrijven). Lukt niet, sterker nog… jij wordt opeens het doelwit. Dan maar zwaarder geschut…. aangifte bij het VIK KLPD van de politie. Lukt niet, hoewel namen en 200% sluitend bewijs bij de aangifte gevoegd worden werden de politieambtenaren waartegen de aangifte is gericht niet eens gehoord. OM ziet ondanks dit keiharde en overweldigende bewijs’ geen strafbare feiten. Dan naar Gerechtshof, deze merkt zogenaamd niets eens op dat de potentiële verdachten niet zijn gehoord… lukt dus ook niet en nemen vervolgens blindelings het verdict van de rechtbank over. Later aangifte tegen het VIK KLPD omdat ze opzettelijk degenen waartegen mijn aangifte was gericht niet gehoord hebben en daarna ook nog eens heel het dossier( het bewijs van hun strafbaar handelen ) bijna 3 jaar te vroeg ( abusievelijk) vernietigd hebben. Het te vroeg of ‘per ongeluk’ vernietigen is zoals bekend een veel beproefde methode zoals bijv in de Teevendeal, de telefoontaps van Van Rey en de fotorolletjes van Srebrenica Lukt niet, OM laat eerst deze aangifte ruim twee jaar verstoffen om vervolgens te zeggen dat er een te lange tijd overheen is gegaan. Dan maar weer art. 12. Gehoord door Raadkamer Gerechtshof, snapten er werkelijk niets van. In hun conclusie en uitspraak gooide men alles door elkaar. Voorzitter Gerechtshof hier op aangesproken. Zijn antwoord; ‘U heeft gelijk en betreuren dit alleen u heeft geen mogelijkheid om in beroep te gaan tegen deze ( foute) beoordeling van de Raadkamer. Wel zullen we ‘feedback’ geven aan deze Raadsheren van het Hof. Knap staaltje om iemand zijn grondwettelijke rechten te ontnemen. Het lijkt dat ze bij OM en politietop in dit soort zaken amateuristisch te werk gaan maar integendeel… dit is kennelijk onderdeel van hun goed geplande strategie om ten koste van de Rechtstaat het imago van de politietop en het OM te beschermen. Een paar leugentjes gaat men hiervoor op dat niveau niet uit de weg.

  5. wim says:

    Inderdaad. u hebt gelijk. Het wordt plotseling even heel zichtbaar.
    Kind van de rekening zullen de Ruwandeze Nederlanders zijn; Nederland levert gemakkelijk ingezetenen uit. Vergelijk de situatie waarin Robert Hörchner maanden in een Poolse cel zat op grond van een drugsovertreding door huurders in een loods in Polen. De overlevering vanuit Nederland aan een ander Europees land stuitte niet op problemen van de Amsterdamse rechtbank.
    Fragment uit de presentatie op het Juristencongres:
    “In tegenstelling tot wat de Poolse justitie stelde in hun antwoord aan de Internationale Rechtskamer te Amsterdam, stond mijn naam niet op het huurcontract. Er stond wel een naam in blokletters op, die blijkbaar voor mijn naam moest doorgaan, namelijk Roberta Harschnera, in plaats van Robert Hörchner. Daaruit bleek onomstotelijk dat iemand mijn identiteit heeft willen misbruiken. Ook de schriftelijke machtiging van mij aan de hoofdverdachte, Janusz Urbanski, zoals de Poolse justitie de Amsterdamse rechtbank had voorgehouden, was er niet en is er ook nooit geweest. Dat de Poolse justitie desondanks om mijn overlevering vroeg, is in strijd met zowel het zorgvuldigheidsbeginsel als met het vertrouwensbeginsel, de basisbeginselen van een rechtsstaat.

    De Poolse rechter negeerde echter alle feiten en ook nadat deze feiten bekend waren bleef ik nog maanden in voorarrest, tot ik op 26 juli 2008 met veel pijn en moeite op een borgsom van 4.500 euro in voorlopige vrijheid werd gesteld. Het hele proces was een schertsvertoning, er was geen snipper bewijs, zelfs nog geen aanwijzing! Na een emotionele thuiskomst realiseerde ik me dat ik deze hel in dit door en door corrupte land had overleefd.”

Leave a Reply