Skip to content
 

Politieambtenaar verkoopt uniform

Door Waarheidsvinder

Vorige maand werden twee politiemedewerkers wegens corruptie aangehouden. Het ging om een agente die bij de basiseenheid Heerlen werkte en een agent van de eenheid Sittard. Volgens dagblad De Limburger zou één van hen politie-uniformen en een portofoon aan criminelen hebben doorverkocht.

De portofoon was aangesloten op communicatiesysteem C2000 en maakte het voor criminelen mogelijk om stiekem mee te luisteren met agenten, de recherche en de meldkamer. Op die manier waren criminelen onder meer op de hoogte van aanstaande politieacties. Kennelijk had men die portofoon niet gemist, want anders had men hem wel uit geschakeld.

Ook politie-uniformen zijn een gewild object in het criminele milieu. De kleding wordt gebruikt om ongehinderd een misdrijf te plegen en om makkelijk te kunnen vluchten. Dat weet men bij de politie natuurlijk ook. De vraag is daarom waarom er niet beter op de spullen wordt gelet.

Een van uw redacteuren heeft tientallen jaren bij de politie gewerkt, waarvan de meeste jaren bij de recherche. Toen hij uiteindelijk bij de politie vertrok zat hij thuis nog met een voorraad politiekleding. Geen oude spullen maar kleding die op dat moment nog door de politie werd gedragen.

Niemand heeft hem ooit gevraagd die kleding in te leveren, kennelijk vond men dat niet belangrijk. Zelfs naar zijn legitimatiebewijs werd niet gevraagd. Uiteindelijk heeft hij daarom zelf maar op een dag alle kleding in vuilniszakken gestopt en die samen met zijn legitimatiebewijs mee naar het bureau genomen. Toen hij de zakken daar aan een leidinggevende overhandigde was, was diens enige vraag: “Wat moet ik daar mee?”

Na zo’n antwoord kun je alleen het hoofdschudden.

4 Comments

  1. A. Pothuizen says:

    Er lopen voldoende HBO’ers rond bij de facilitaire afdeling te zorgen voor inlevering van alle van dienstwege verstrekte kleding bij uittreding. Hoe moeilijk kan dit zijn?? Dat facilitaiir management ooit een HBO-studie is verworden, heb ik nooit begrepen. Het pretpakket onder HBO-studies!!!

  2. insider says:

    In tegenstelling wat dhr. Juzo hieronder beweert zijn de naam, rang en wapen bij de politie niet verdwenen. De rang wordt keurig middels rangonderscheidingstekens weergegeven op de schouders van het uniform, de naam staat op de ‘van dienstwege verstrekte naamplaatjes’ die overigens op vrijwillige basis gedragen worden en ‘het wapen’ (dienstonderdeel) wordt nagenoeg nimmer op het politie-uniform weergegeven hoogstens als extra toevoeging en indien conform de kledingvoorschriften toegestaan b.v. bij hondenbrigade of piloten. Een politieman moet zich ten alle tijde kunnen ( en zelfs moeten) legitimeren. Een politieman/vrouw in burger ongevraagd en uit eigen initiatief en geüniformeerde diender indien daar naar gevraagd. ( artikel 2 Ambtsinstructie).

  3. wim says:

    Uit de reactie van de heer Zolner licht ik één zin:
    Vertrouwen en medewerking verdwijnen nu razendsnel als sneeuw voor de zon.
    In de uitzending van Brandpunt over etnisch profileren werd dit afbrokkelen van draagvlak in de buurten door Ruud Bik als een probleem gezien. Hij beseft, dat het een lange adem vergt om etnisch profileren uit te faseren.

  4. juzo says:

    De politie is daarbij niet de enige.
    Het leger kan er ook wat van.
    Bij mijn afzwaaien in 1968 werd het onderdeel opgeheven.
    De compagniescommandant zei in zijn toespraak:
    “jullie kunnen nergens bij. Ook niet bij de BB, niet bij de mobiele brigade, nergens. De mobiliserings-X-lastgeving geldt voor jullie niet. Inlevering van de spullen kan ook niet, wij willen ze niet meer hebben.”
    Iedereen ging vreugdeloos naar huis met al zijn spullen. Bij de reünies werd er hartelijk om gelachen.
    Zo circuleerden er in tal van carnavalsoptochten personen in complete uniformen van het officieren- en OO-kader. Hoewel dat ten strengste verboden was.
    Het is dan ook merkwaardig dat bij de geuniformeerde dienst van de politie de naam- rang- en “wapen”(dienstonderdeel) onderscheidingstekens zijn verdwenen. Ook op televisie weet niemand meer met wie of wat hij te maken heeft. De politie verschuilt zich noodgedwongen tot absolute anonimiteit.
    Dat is geen goed teken.
    Er gebeuren dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. De politie voer noodsprongen uit.
    Als je het spel niet open en eerlijk kunt spelen, hou er dan maar helemaal mee op.
    Als je op straat als burger aan een politieman zijn identiteitspapier, pasje of identificatie vraagt, hoeft hij die niet te geven en zal hij die ook niet geven.
    Dat is uitgeprobeerd.
    Ook daar weet je niet als burger, met wat voor soort fancy-kerel of rariteit je te maken hebt.
    Je hoeft hem dus in feite niet te gehoorzamen.
    Het kan wel een weggelopen marionet uit een toneelvoorstelling zijn.
    Of iemand die …..”verward”….. is geraakt ……..
    Dat zijn er nogal veel de laatste tijd.
    Het gaat allemaal niet de goeie kant op, met de politie.
    Vertrouwen en medewerking verdwijnen nu razendsnel als sneeuw voor de zon.
    Ze moeten het zelf maar weten.

    Jules Zollner.

Leave a Reply