Skip to content
 

Schouwartsen schieten te kort

Door Waarheidsvinder

Op 29 juli meldde het CBS dat het aantal moorden in Nederland in 2015 het laagste was in 20 jaar. Recent werd bekend dat ook het aantal gerechtelijke secties enorm is gedaald. In 2005 waren er nog 617 secties en in 2015 waren het er nog maar 279.

Dit lijken mooie cijfers, maar is dat ook zo?

Het antwoord op die vraag is vandaag gekomen en dat antwoord verbaast ons niets. Er blijkt van alles mis te zijn met de kwaliteit van de lijkschouwers in Nederland. Iets wat wij ook al jaren beweren. Hierdoor blijven er nogal wat moorden onontdekt en daardoor worden er natuurlijk ook veel minder secties aangevraagd. Volgens het NFI zijn in 2015 mogelijk 20 tot 25 moorden meer gemist dan in 2005.

Er is in Nederland nauwelijks of geen controle op de kwaliteit van het lijkschouwen en er bestaan geen duidelijke richtlijnen. Het gevolg is dat veel lijkschouwers maar wat aanrommelen. En aangezien ook niet alle politiemensen voldoende kennis van zaken hebben, blijven er veel moorden onontdekt.

Als we naar onze eigen zaken kijken dan hoeven maar we maar te wijzen op het overlijden van Leon Groeneweg, Tariq Chatta en Jeanne van Dijk. Drie overlijdens die niet als misdrijf te boek staan, maar het hoogstwaarschijnlijk wel zijn.

Het lijkt er nu op dat zelfs minister Van der Steur van Veiligheid en Justitie eindelijke wakker is geworden. Hij gaat nu een “ Taskforce Lijkschouw en Gerechtelijke Sectie ” instellen. Nu maar afwachten of dat wat oplevert. Wij vrezen het ergste.

2 Comments

  1. Wim says:

    Schouwartsen kunnen gewoon plattelandshuisartsen zijn. Auto tegen boom, chauffeur dood, radio naast de zender, zou voor de schouwarts tot conclusies kunnen leiden als schade aan lichaam is gevolg van krachten bij botsing is doodsoorzaak of onwel geworden voorafgaand aan ongeluk. Niet buiten zijn werkterrein treden door schouwarts te laten concluderen: was zender aan het zoeken, afgeleid en dus ongeval en geen (zelf) moord.

  2. Forensisch Patholoog says:

    Uit eigen ervaring heb ik gemerkt dat er geen sectie aangevraagd wordt als er een “duidelijk verhaal” lijkt te zijn aan de hand van politiebevindingen aan slachtoffer en plaats delict/naaste omgeving, aan de hand van bevindingen van de schouwarts en aan de hand van radiologie vervaardigd vóór de sectie. Bij alledrie die factoren heb ik al geweten dat men te stellig en onterecht inzette op één verhaal, zonder andere scenario’s uit te (willen) sluiten.
    Ik hoop op verbetering in de hele keten die zich ontfermt over onderzoek aan een overledene, maar ik heb er, evenals u, een hard hoofd in..

Leave a Reply