Skip to content
 

De andere kant van de medaille

Door Waarheidsvinder

Politiemensen klagen in de media steen en been over de manier waarop zij soms door burgers worden bejegend. Men wil meer steun van de politiek en zwaardere straffen voor de daders. Uiteraard krijgen zij daarbij de volledige steun van de politiebonden, want je wil immers graag je leden tot vriend houden.

Wij ontkennen de problemen die politiemensen tijdens hun werk ondervinden zeker niet en het is goed dat er over nagedacht wordt hoe deze problemen aan te pakken. Maar iedere medaille heeft twee kanten en één van die kanten blijft meestal onderbelicht. Dat is de kant van de burger die onheus wordt bejegend door politiemensen. Gewone burgers die een probleem hebben en daarvoor terechte steun zoeken bij de politie, maar vervolgens met een kluitje in het riet worden gestuurd. Je kunt je daarover als burger natuurlijk beklagen, maar een feit van algemene bekendheid is dat dergelijke klachten zelden of nooit serieus worden genomen.

Vandaag staat er een artikel in de Volkskrant waarin een burger zich onder meer beklaagt over de manier waarop hij door politie en ook justitie is bejegend. Het gaat hier niet om één of andere zeurpiet die altijd wat te klagen heeft, maar om Wim Looman, een gepensioneerde politieman uit Kampen.

In augustus van dit jaar werd zijn hondje op straat onverhoeds aangevallen door een loslopende pitbull. Zonder enige aanleiding of waarschuwing viel deze zijn hond aan en beet hem waar hij hem kon raken. Ingrijpen van de dierenarts mocht niet meer baten, zijn hondje overleed de volgende dag aan de bijtwonden van de pitbull. Wim Looman deed wat de meeste burgers in zo’n geval doen, hij stapte naar de politie. Maar net als veel burgers ontdekte hij al snel dat die helemaal niet in zijn zaak geïnteresseerd waren. Looman zegt in het artikel dat hij vooral verbijsterd is over het feit dat de politie kennelijk zo slecht op de hoogte is van hun bevoegdheden in dit soort zaken.

Bovendien kreeg hij, net als veel anderen, te maken met een woordvoerster van de politie die kennelijk net zoveel verstand had van politiewerk als een olifant van sneeuwballen gooien. Looman kan nog giftig worden over deze politiewoordvoerster die in de media vertelde dat er niets tegen de verantwoordelijk pitbull kon worden gedaan omdat het pas de eerste keer was dat hij een andere hond had aangevallen.

Looman weet als voormalig politieman dat dit onzin is en noemt het daarom amateurwerk. Maar desondanks vindt ook hij nergens gehoor. Ook niet bij justitie waar drie verschillende officieren van justitie met drie verschillende verhalen komen.

Zoals wij schreven heeft iedere medaille twee kanten. Die tweede kant van de medaille is dat de politie vaak te kort schiet in de manier waarop zij terechte klachten van burgers af doen. En altijd weer verschijnt er dan een mooiprater, in de vorm van een politiewoordvoerder of woordvoerster, die recht probeert te praten wat duidelijk krom is.

Als je wilt dat je als politieman of vrouw op straat anders wordt bejegend, dan is het goed om ook eens naar je zelf te kijken. Respect van de burger kun je niet afdwingen door strenger straffen alleen, respect moet je verdienen door je werk naar behoren te doen.

Niet klagen over het gebrek aan bevoegdheden dat je als politieman of vrouw zou hebben, terwijl je die bevoegdheden al hebt maar kennelijk niet kent.

Kletsverhalen van bondsbestuurders en politievoorlichters helpen daar niet bij.

4 Comments

  1. Arjan says:

    Opnieuw verzakelijking van politiewerk. Er is mi sprake van vernieling first offender of niet. Dat laatste is voor de OvJ….PUNT.

  2. Frans says:

    Als dat de clou van het verhaal is, dan heb ik die gemist en kan ik het met jullie eens zijn. Als een politieman zich onbeschoft gedraagt moet iedereen daar een weerwoord op kunnen geven en moet dat gedrag niet worden verdedigd door een persvoorlichter. Erkennen van een fout brengt meer waardering dan slap recht praten wat krom is. Daar verlies je geloofwaardigheid mee.

  3. admin says:

    Zoals wij al schreven zijn wij het eens met de roep om maatregelen tegen mensen die hulpverleners en agenten tijdens hun werk agressief bejegenen. Waarop wij in het artikel wilden wijzen is dat het agressieve gedrag van omstanders gedeeltelijk kan worden verklaard doordat te veel politiemensen zich tijdens hun werk zo onbeschoft gedragen dat te veel mensen ervan overtuigd zijn dat, indien zij bepaalde problemen hebben, zij er niet op hoeven te rekenen dat de politie hun zal helpen. Dat is geen roep om in die gevallen meer steun en bevoegdheden aan politiemensen te geven doch een roep opdat de politie zich ernstig zorgen gaat maken over de kwaliteit van hun werk en over de reputatie die zij in de laatste jaren heeft opgebouwd.

  4. Frans says:

    Respect verdien je inderdaad door je werk goed te doen. Maar bent U in dit stukje niet appels met peren aan het vergelijken? Volgens mij gaat het politiemensen erom dat ze meer steun krijgen als ze, net als de brandweer en ambulancedienst, zonder reden worden gehinderd, bekogeld, bespuugd en geslagen enz enz als ze in situaties staan waarin ze juist hun werk willen doen. U koppelt dat aan een incident waarbij er kennelijk door de politie niet goed is opgetreden en waarbij de oud-politieman niet over de afhandeling daarvan tevreden is. Het lijkt me sterk dat de politie in dergelijk gevallen voor zichzelf meer steun en bevoegdheden wil hebben.

Leave a Reply