Skip to content
 

Een dubbele dwaling?

Door Waarheidsvinder

Bijgaand artikel ontvingen wij van de Rotterdamse oud-hoofdcommissaris Jan Blaauw, de man die samen met advocaat Geert-Jan Knoops en misdaad journalist Peter R. de Vries verantwoordelijk was voor de uiteindelijke vrijspraak van Herman du Bois en Wilco Viets. Twee mannen uit Putten die onschuldig werden veroordeeld voor de moord op- en verkrachting van Christel Ambrosius in de woning van haar oma in Putten op 9 januari 1994.

DE PUTTENSE MOORDZAAK: EEN DUBBELE DWALING?
J. A. Blaauw

Dubbel gedwaald, Putten II en de Rijswijkse moordzaak’, aldus de titel van het zojuist verschenen boek van wetenschapsfilosoof prof. Ton Derksen. Reeds in de eerste vier regels van zijn 334 pagina’s tellend werk formuleert de schrijver ‘heel duidelijk’ zijn eigen zienswijze omtrent de voor beide moorden veroordeelde man: 1) Ron Pieper is mijn inziens onschuldig in de Puttense moordzaak en in de Rijswijkse moordzaak, en (2) mijn argumenten daarvoor tasten op geen enkele manier de terechte vrijspraak van Wilco Viets en Herman du Bois aan.’

Beknopt samengevat: Via uitvoerige tegen-argumenten gebaseerd op andere interpretaties van het tegen Ron P. gebezigd bewijsmateriaal voert Derksen mogelijkheden (on-)waarschijnlijkheden) aan waaruit de onschuld van P. in beide moorzaken zou moeten blijken.
Alvorens mijn reactie/conclusies op een en ander te geven, volgt hier voor alle duidelijkheid eerst mijn beknopte terugblik rond bovengenoemde drie gebeurtenissen.
Wilco Viets – Herman du Bois
In de namiddaguren van zondag 9 januari 1994 werd de 23-jarige Christel Ambrosius, in de woning van haar oma in Putten, op gruwelijke wijze gewurgd, verkracht, en vervolgens met messteken om het leven gebracht. Ongeveer een maand later werden Herman du Bois en Wilco, later bekend als de Twee van Putten, als verdachten voor dit misdrijf gearresteerd. Beiden hadden een blanco strafblad. De Twee werden in 1995 tot langdurige gevangenisstraffen veroordeeld. Belangrijk in dit verband was het volgende: Op het rechter bovenbeen van het slachtoffer was een spermadruppel aangetroffen, waarvan het DNA bij geen van De Twee bleek te horen. Vervolgens ontstond de z.g. sleeptheorie. Die kwam hier op neer, dat het bewuste sperma tijdens de verkrachting uit de vagina zou zijn gesleept.
Na zeven jaar (volstrekt onschuldig) achter de tralies te hebben gezeten, werd hun zaak in 2001 gerechtelijk heropend. Uiteindelijk werden beiden in 2002 vrijgesproken. Hun veroordeling bleek te berusten op een niet gering aantal, onder zware druk van de verhoorders afgelegde, valse bekentenissen. Daar hoorden ook nog eens de valse verklaringen van twee ‘getuigen’ bij. Alles bij elkaar genomen: tot nu toe de grootste gerechtelijke dwaling in Nederland.

Ron P en de Puttense moordzaak
Na ongeveer vijf jaar voortgezet onderzoek werd in 2008 een nieuwe verdachte aangehouden. Dat was Ron P. die ten tijde van de moord 18 jaar was en op dat moment nog bij zijn ouders in Putten woonde. Zijn aanhouding was een uitvloeisel van de in 2005 ingevoerde wetgeving, inhoudende de verplichting om na veroordeling wegens bepaalde misdrijven DNA af te staan. Veroordeling wegens mishandeling van zijn vriendin betekende zodoende dat ook Ron P. DNA moest afstaan, hetgeen niet zonder gevolgen bleef. Zijn DNA werd n.l. niet alleen aangetroffen op de op eerder genoemde spermadruppel, maar ook op een bloedvlekje op de spijkerbroek van Christel. In het verdere onderzoek werd bovendien nog een bloedspoor van Ron P. aangetroffen onder de nagels van het slachtoffer.
Ron P. heeft altijd ontkend ook maar iets met de moord op Christel Ambrosius te maken te hebben gehad. Hij had, zo beweerde hij, in die jaren wel een geheime relatie met Christel gehad. Zodoende had hij op de zaterdagavond vóór de moord nog seks met haar gehad. De daarop volgende zondag was hij de hele dag thuis gebleven, en had hij haar ook helemaal niet gezien. Dat Christel op diezelfde zondag was vermoord, had hij enkele weken later bij toeval in een oude krant gelezen, toen hij daarin zocht naar een advertentie over een tweedehands auto. Overigens had hij zich destijds, aldus zijn verklaring, wel bij de politie in Putten dan wel in Ermelo gemeld (hij wist niet meer precies waar) maar daar had men geen belangstelling voor zijn verhaal, ‘want ze hadden de dader al’. Voor het overige bleef hij uiterst zwijgzaam. Tijdens het rechercheonderzoek werd intussen vastgesteld dat de door Ron P. beweerde geheime relatie met Christel Ambrosius bij niemand bekend was. Overigens kon hij Christel ook slechts zeer vaag beschrijven.
De eerste rechtszitting tegen Ron P. vond plaats in 2009. Op advies van zijn raadsman maakte hij , behalve tijdens zijn laatste woord, voortdurend gebruik van zijn zwijgrecht, dan wel van ‘geen commentaar’ wanneer het om kritieke vragen ging. In zijn laatste woord gaf hij aan van zijn zwijgrecht gebruik te hebben gemaakt omdat hij dacht ‘geen eerlijk proces’ te krijgen.
Ook tijdens dit proces kwam eerder genoemde ‘sleeptheorie’ breed ter sprake. Nu was het de raadsman die betoogde dat de op het dijbeen van het slachtoffer aangetroffen spermadruppel er op die bewuste zondag door een derde moest zijn ‘uitgesleept’. Dezelfde ‘sleeptheorie’ die tijdens de rechtszaak tegen de Twee van Putten door Justitie was gehanteerd tegen De Twee, werd nu dus door de verdediging ingebracht om verdachte Ron P. vrij te pleiten. In haar requisitoir brak Officier van justitie, mw. mr. J.M.Fröberg het geheime-relatie verhaal van Ron P. overigens tot de grond toe af als ‘een kletsverhaal’.
Ook in het vonnis werd korte metten gemaakt met de geheime relatie die Ron P. met Christel Ambrosius zou hebben gehad: ‘De stelling van verdachte dat hij een reden had om de relatie geheim te houden, brengt immers nog niet mee, dat dit voor het slachtoffer ook zou gelden. Verdachte heeft juist op dat laatste punt nauwelijks enige, laat staan een afdoende overtuigende, verklaring kunnen geven’, aldus de rechtbank. Voorts: ‘De rechtbank houdt verdachte in strafrechtelijke zin volledig verantwoordelijk voor de gepleegde feiten. (…) Verdachte heeft Christel Ambrosius verkracht en vermoord. Vaststaat dat zij zich heeft verzet tegen het geweld dat verdachte tegen haar heeft gebruikt. Slechts bij benadering kan men zich een beeld vormen van de angst, pijn en machteloosheid die zij gevoeld moet hebben, vooral toen dat verzet door het uitgeoefende geweld werd gebroken. (…) De doodstrijd die het slachtoffer heeft gevoerd, is huiveringwekkend.’ (…)’ De uitspraak was conform de eis: 15 jaar gevangenisstraf. Nadat Ron P. tegen het vonnis in hoger beroep was gegaan, werd het proces tegen hem vanaf februari 2010 voor het gerechtshof in Arnhem voortgezet. Uiteindelijk werd hij in november 2011 andermaal schuldig bevonden. Het Hof verhoogde daarbij de door de rechtbank Zutphen opgelegde straf tot achttien jaar. In september 2013 bracht de Hoge Raad de gevangenisstraf terug tot vijftien jaar en zes maanden.
Ron P. en de moord in Rijswijk
In juli 2005 werd in de bosjes langs het Jaagpad in Rijswijk de toen reeds 11 dagen vermiste 22-jarige Anneke van der Stap dood aangetroffen . Zij bleek door misdrijf om het leven te zijn gebracht. Toen Ron P. na zijn veroordeling voor de Puttense moordzaak in de gevangenis verbleef, vertelde hij op zeker moment aan enkele medegedetineerden dat hij in Rijswijk een meisje had vermoord. Rechercheonderzoek bracht aan het licht dat P., enkele uren na de vermissing van Anneke, op haar pas geld had gepind. Bovendien bleek hij in het bezit van een aan Anneke toebehorende USB-stick en een harde schijf van haar laptop.

Ron P. stond uiteindelijk als verdachte in deze moordzaak in 2012 voor de Haagse rechtbank terecht. Na een eis van levenslang werd hij evenwel in eerste instantie, bij gebrek aan voldoende bewijs, vrijgesproken. In hoger beroep werd hij echter in 2014 door het Haagse gerechtshof schuldig bevonden en veroordeeld wegens doodslag van Anneke en ‘diefstal van goederen’.
Ron P. heeft ook deze moordzaak altijd hardnekkig ontkend. Zijn verklaringen tijdens de politieverhoren kwamen, ook in deze zaak kortweg samengevat, neer op: ‘geen commentaar’

Tot zover mijn terugblik.

DUBBEL GEDWAALD ?MIJN EINDCONCLUSIES:
Bij bestudering van de beide moordonderzoeken zijn ten aanzien van Ron P. vooral de vijf volgende elementen van groot belang: 1.sporen 2. relatie met het slachtoffer 3. het alibi 4.het verhoor 5. de herkomst van de ontvreemde goederen.
1) De op het slachtoffer aangetroffen sporen spreken t.a.v. Ron P. overduidelijke taal, met name de spermadruppel op haar bovenbeen. Aan zijn verhaal omtrent de ‘sleeptheorie’ hecht ik geen enkele waarde.
2) Van een zo’n tien maanden bestaan hebbende relatie tussen Ron P. en Christel Ambrosius blijkt, behoudens de verklaring van Ron P. zelf, is ergens uit gebleken.
3) Ook van een deugdelijk alibi van P. omtrent de tijdstippen van beide moorden is niets gebleken.
4) Wanneer het tijdens de verhoren op kardinale vragen aankwam, had P. ‘geen commentaar’. Dat is zijn goed recht, maar juist het waarom ‘geen commentaar’ op die specifieke vragen heb ik nergens kunnen ontdekken
5) Ron P.’s verklaring omtrent de usb stick en harde schijf van Anneke van der Stap klinkt alleen al daarom volstrekt onwaar, omdat P. klaarblijkelijk reeds binnen ruim twee uur gebruik heeft gemaakt van haar eveneens ontvreemde pinpas.

Tot slot nog dit: De door Derksen in zijn boek gehanteerde argumenten zijn goeddeels gebaseerd op hetgeen de Raadsman van Ron P. , mr. R. van Boom, tijdens de procesvoering in beide zaken heeft betoogd. Ook daar is uiteraard niets mis mee. Alleen, de rechter heeft op andere gronden uiteindelijk keihard anders geoordeeld.

Afrondende vraag: Is in de procesgang rond beide moordzaken Dubbel gedwaald? Naar mijn stellige overtuiging: Nee! In geen enkel opzicht.

Een mening die wij delen.

7 Comments

  1. Putteninside says:

    Ronnie boy was vaak alleen on de weekenden thuis( denk aan Maria van de Zanden) Ron spaarde zijn sperma in een appelmoespotje vanafjongs aan…Bij alle leeftijdsgenootjes gaan Alle alarmbellen af!! Niemand maakt mij wijs dat hij het niet gedaan heeft en misschien kwam hij zijn oude gabbertje tegen M van Z ( overigens toevallig een vaste klant als hangjongere bij de rotonde Bosrond…) er waren toch 2 jongens gezien vlak voor de moord…ik zeg niks meer Maar ga dan meer Dna verzamelen van leeftijdsgenootjes dan stopt dat gelul ook van die ton met zijn zaadcellen theorie

  2. demo says:

    Van het mtDNA werd destijds gesteld, dat het van meerdere personen afkomstig kon zijn, omdat het selectieve vermogen van mtDNA niet zo groot is. Dat argument vind ik echter onbruikbaar, indien geen van die potentiële donoren is opgespoord en de aanwezigheid op de PD van een deugdelijke verklaring is voorzien.
    Net zoals in het geval van Y-str DNA is mtDNA heel geschikt voor een verwantschapsonderzoek. Maar ja, dat is weer extra werk…

  3. Ton Derksen says:

    Een reactie op het artikel van Blaauw ‘Een dubbele dwaling? 21 December 2017, 8:08 pm op de website van Waarheidsvinder

    Ik heb groot respect voor het werk dat Blaauw in de Puttens moordzaak heeft verricht. Daarmee heeft hij, samen met anderen (Peter R.), twee onschuldigen uit de gevangenis gekregen. Hij is minder toeschietelijk, nu ik — samen met zijn advocaten — betoog dat ook Ron P. onschuldig is.

    Blaauw presenteert vele argumenten waarom Ron P. wel degelijk schuldig is. Daarbij geeft hij blijk mijn boek nog niet goed te hebben gelezen. Hij herhaalt slechts de oude posities. Hij beroept zich zelfs op het arrest van het Arnhemse hof dat Ron veroordeelde. Maar wanneer de discussie Rons schuld dan wel onschuld betreft, is dat arrest geen autoriteit. De vraag is dan juist óf dat arrest het bij het juiste eind heeft.

    Nu iets over Blaauws argumenten. Blaauw wijst erop (1) dat Rons DNA is aangetroffen in de zgn. spermadruppel op Christels bovenbeen, alsook (2) in een bloedvlekje op de spijkerbroek van Christel, (3) dat bloed van Ron P. onder de nagels van het slachtoffer is gevonden, (4) dat tijdens het rechercheonderzoek is vastgesteld dat de door Ron P. beweerde geheime relatie met Christel Ambrosius bij niemand bekend was, (5) dat Ron Christel ook slechts zeer vaag kon beschrijven, (6) dat Ron tijdens het hele proces gezwegen heeft en dat (7) dat de zgn. sleeptheorie niet klopt — de spermadruppel op het bovenbeen van Christel is niet tijdens de verkrachting uit de vagina gesleept, het is “vers” zaad, de spermadruppel is daarom een daderspoor, en Rons DNA zit in die spermadruppel. 
 
    Dat zijn inderdaad de belangrijkste argumenten op basis waarvan de Arnhemse raadsheren Ron veroordeeld hebben. Blaauw heeft daarin volledig gelijk. In mijn boek bespreek ik al deze argumenten en laat ik zien dat ze geen hout snijden. Sterker, de feiten tonen juist aan dat Rons DNA in de “spermadruppel” afkomstig moet zijn van zaterdagavondseks, en dat het niet van de zondagmiddagPD stamt. Ook laat ik zien dat Ron niet — zoals Blaauw stelt — voortdurend heeft gezwegen, maar juist op alle kardinale vragen heeft geantwoord, en dat Rons kennis van Christel  beter past bij het geheime relatie-scenario dan bij het Ron=moordenaar-scenario. Dit laatste geldt evenzeer voor het minuscule (1mm) bloedvlekje van Ron in de spijkerbroek van Christel en Rons DNA (niet persé bloed) in nagelvuil van Christel. Ik verwijs voor deze argumenten naar mijn boek. Hier beperk ik mij tot het argument dat de zgn. spermadruppel geen daderspoor is, maar juist aantoont dat Rons zaadcellen in die zgn. spermadruppel niet van de zondagmiddagPD stammen maar van een eerder moment.

    Belangrijk is te beseffen dat de zgn. “spermadruppel”, die meestal geacht wordt als vers zaad te zijn dat op de PD tijdens moord/verkrachting is gestort, noch een spermadruppel is noch “vers”. De vlek bestaat voor veruit het grootste deel uit vaginaslijm van Christel. Dat slijm is volgens prof. Van Seumeren, dr. Bartens en prof. Eskes waarschijnlijk tijdens de moord/verkrachting uit de vagina geperst. (Slepen sluiten ze niet uit, maar ze achten dat onwaarschijnlijk omdat er geen spoor loopt van de mond van de vagina naar de locatie van de “spermadruppel”, op het dijbeen van Christel.) In dat vaginaslijm is DNA van Ron gevonden. Dat DNA moet van zaad afkomstig zijn, omdat — argument volgt — er geen mtDNA van Ron is aangetroffen.

    Het argument hiervoor is technisch maar simpel. Alle mannelijke cellen, behalve de zaadcellen, bevatten veel meer mtDNA dan Y-chromosomaal DNA. Vind je een Y-chromosomaal profiel, dan zul je ook een mtDNA-profiel vinden, weer met uitzondering van de zaadcellen. Zaadcellen bevatten namelijk zo weinig mtDNA dat daarvan geen profiel verkregen kan worden. In de zgn “spermadruppel” vinden we een Y-chromosomaal profiel van Ron maar geen mtDNAprofiel van Ron. Rons DNA moet dus van zaadcellen afkomstig zijn. Die zaadcellen zijn samen met het vaginaslijm uit Christels vagina geperst. De vraag is nu of ze van de zondagPD stammen of van eerder.

    Voor beantwoording van deze vraag is de vaststelling belangrijk dat op de PD geen zaadvocht is gevonden. Daar is door de recherche wel naar gezocht. (Op de PD van zedenzaken wordt altijd naar zaadvocht gezocht. Alleen de zgn. “spermadruppel” is gesignaleerd.) Ook het NFI heeft in de vele monsters van de PD geen zaadvocht aangetroffen. De conclusie is dus dat we alle reden hebben om te denken dat er op de PD geen zaadlozing heeft plaatsgevonden. Maar als er geen zaadlozing op de PD is geweest, kunnen Rons zaadcellen in het vaginaslijm niet van de zondagPD stammen. Die zaadcellen moeten dus eerder in Christels vagina zijn terecht gekomen.

    De advocaten hebben dit al gezien. We mogen aannemen dat de rechters hun point niet hebben begrepen. Anders hadden ze Ron niet veroordeeld. Mijn boek beoogt met argumenten te laten zien dat de advocaten gelijk hadden.

    Christels agenda van vrijdag en zaterdag geeft als het enige ‘vrije moment’ van Christel dat voor de sekspartij in aanmerking komt , en wel de periode tussen 20.30 en 22.30 uur. Deze ‘vrije periode” was voorafgaand aan de arrestatie van Ron nooit publiek gemaakt, maar die periode is wel precies de tijd die Ron op de dag van zijn arrestatie heeft aangegeven, zonder het dossier te hebben ingezien en zonder zijn advocaat gesproken te hebben.

    Op het eerste gezicht lijkt de geheime sekspartij op zaterdagavond een enorme smoes. Wie gelooft dat nou? Maar Rons zaadcellen in Christels vagina, die van zaterdag moeten stammen, tonen aan dat het geen smoes was, geen “kletsverhaal” zoals de officier zei, maar simpelweg de waarheid, hoe ongeloofwaardig die er ook op het eerste gezicht uitziet.

    Die zaterdag-zaadcellen tonen tevens aan dat er een geheime relatie was, ook al wist niemand daarvan. Ik leg in mijn boek uit waarom het niet vreemd is dat niemand iets van de seksrelatie afwist.

    Voor de volledigheid: in die zgn. “spermadruppel” is, naast vaginaslijm van Christel en zaadcellen van Ron, ook nog mtDNA van nog weer iemand anders gevonden. (Van die persoon is op nog drie andere plaatsen op PD DNA gevonden, inclusief een haar op Christels hals.)

    Het idee heeft postgevat dat Ron de moordenaar moet zijn omdat de “spermadruppel” (het “verse” zaad) op de PD van hem is. Die idee is op alle fronten onjuist:

    FOUT I: de druppel was geen vers zaad — het zaad (d.w.z. de zaadcellen) in de “druppel” is van de zaterdag

    FOUT II: de druppel was geen zaad — de druppel bestond (i) voornamelijk uit vaginaslijm, verder uit (2) zaadcellen van Ron (geen zaadvocht) en (iii) mtDNA van een derde persoon wiens DNA op nog drie andere locaties op de PD is gevonden.

    Als — ja, als — er vers zaad van Ron op de PD was gevonden, dan was Ron guilty as hell, zoals prof. Peter van Koppen dat formuleerde. Maar er was geen vers zaad op de PD, er was dus geen vers zaad van Ron op de PD, en de vermeende spermadruppel is geen spermadruppel. (De zgn. spermadruppel was 18 uur na de moord, tijdens de sectie, nog steeds vloeibaar. Volgens Uroloog dr. Bartens is zaad na 20 minuten opgedroogd).

    Voor een verdere uitwerking van de argumentatie en voor andere argumenten verwijs ik naar mijn boek Dubbel gedwaald

  4. Hendrik says:

    Het boek is inmiddels uit, ik vind het een gedegen werk ook heb ik wel bij sommige dingen wat vraagtekens.Maar wie kan als deskundige inhoudelijk de feiten weerleggen? Het valt mij op dat er door sommigen niet inhoudelijk feiten weerlegt worden en men meer op de man dan op de bal speelt.

  5. admin says:

    Wij moeten geen oordeel geven maar in dit geval doen wij het wel.

  6. Wim says:

    klein foutje in de zin:
    Van een zo’n tien maanden ……. relatie tussen Ron P. en Christel Ambrosius blijkt, …………, nergens uit.
    kan worden
    Van een tien maanden durende relatie tussen Ron P. en Christel Ambrosius blijkt, behoudens de verklaring van Ron P. zelf, is niets gebleken.
    En nu op de inhoud:
    De definitie van een geheime relatie is, dat niet veel mensen er van weten. Duh.
    En het feit, dat Ron Christel moeilijk kon beschreven, daar hecht ik weinig waarde aan als men zo bevooroordeeld en vooringenomen te werk lijkt te gaan. Mogelijk heeft hij ‘geen commentaar’ geroepen en wordt dat door de slimpies van de recherche als ‘hij weet het niet’ genoteerd.
    Misschien oordeelt u te snel. Moet u – als waarheidsvinder – überhaupt een oordeel geven ?

  7. AP says:

    Ik deel die mening ook. Ik ben wel heel erg benieuwd naar het boek van Derksen. Derksen verrichte juist degelijk onderzoek naar de onschuld van Ernst Louwes in de Deventer moordzaak (moord op weduwe Wittenberg).

Leave a Reply