Skip to content
 

Dwalende rechters

Door Waarheidsvinder

Wij doen al vele jaren onderzoek naar gerechtelijke dwalingen. Steeds opnieuw worden we verbijsterd door hetgeen wij in de dossiers tegenkomen. De onzorgvuldigheid waarmee vaak onderzoeken is gedaan, de kwaliteit van de verhoren van zowel de getuigen als de verdachten en het regelmatig nemen van een loopje met de waarheid door politiemensen. De laatste opmerking klinkt niet zo zwaar, maar uiteindelijk betekent dit gewoon dat wij regelmatig ontdekken dat er door politiemensen is gelogen om er vooral maar voor te zorgen dat de in hun ogen schuldigen werden veroordeeld. Pure valsheid in geschrifte die zelden of nooit gevolgen heeft voor de verantwoordelijke personen. Ook niet nadat de onschuldig veroordeelden alsnog na een herzieningsprocedure door de Hoge Raad zijn vrijgesproken.

In bijna alle gevallen was voor ons één keer lezen van het dossier al voldoende om te kunnen zien dat we met een gerechtelijke dwaling te maken hadden. Verder onderzoek bevestigde elke keer de eerste indruk.

Maar wij waren natuurlijk nooit de eersten die het dossier onder ogen kregen. Velen waren ons reeds voorgegaan; de onderzoeksleiders van de politie, de verantwoordelijk officieren van justitie, de rechters bij de rechtbanken, de advocaten-generaal bij het Gerechtshof bij het hoger beroep en de rechter van de Hoge Raad. In sommige zaken, zoals de zaak van Ina Post, ging het daarbij om tientallen personen aangezien die zaak meerdere malen voor herziening bij de Hoge Raad is geweest.

Wij vragen ons daarom al jaren af hoe het toch komt dat wij meestal direct in de gaten hebben of er sprake is van een gerechtelijke dwaling en die anderen niet. Van de politiemensen, de officieren van justitie en de advocaten-generaal begrijpen we het. Zij zijn vaak meer geïnteresseerd in een veroordeling dan in de waarheid. Er moet worden gescoord. Zelf ontkennen de betrokkenen dit natuurlijk, maar de feiten liggen er.

De vraag die ons al jaren het meeste bezig houdt, is waarom de verantwoordelijke rechters niet hebben gezien wat wij wel zagen. Om in de trant van Louis van Gaal te spreken: “Zijn wij nu zo slim of zijn zij zo dom?”

Een tweede vraag die wij ons steeds hebben gesteld is: Als rechters zo makkelijk in staat zijn onschuldigen te veroordelen, spreken zij dan ook om dezelfde redenen ten onrechte schuldigen vrij?

Het antwoord op die laatste vraag lijken we nu te hebben gekregen. Oud-raadsheer bij het Gerechtshof in Amsterdam, Mr. Jaap de Groot heeft recent een boek uitgebracht onder de titel “DNA in het Strafrecht “ (ISBN 978-94-6251-187-3). In dit boek heeft hij aan de hand van 15 zaken laten zien dat rechters vaak niet in staat zijn de bewijsmiddelen in een zaak op waarde te schatten. Het is soms tenenkrommend de motivering van de vrijsprekende rechters te lezen.

Onze vraag, of wij nu zo slim zijn of zij zo dom, is wat ons betreft nu beantwoord: Zij zijn inderdaad (soms) zo dom.

En dat is een weinig geruststellende conclusie.

5 Comments

  1. demo says:

    De reden hiervan is mij – oud docent VWO – heel duidelijk. De rechtenstudie is toegankelijk met een VWO-gamma diploma (voorheen HBS-A), waarvoor in de praktijk alleen leerlingen kwalificeren, die de B-afdeling niet aankunnen. Zo werkte het altijd met de studiekeuze in klas 3 (ik was jarenlang mentor in dat leerjaar).
    De pool, waaruit de rechters en advocaten gerekruteerd worden zit vol met kandidaten die zwak zijn in wiskunde en natuurwetenschappen. Kunnen ze natuurlijk niet helpen, maar maak ze dat eens duidelijk (Dunning–Kruger effect).

  2. juzo says:

    Wij dienen en er rekening mee te houden dat rechters, aanklagers, advocaten en politie heel binnenkort weer de straat op gaan, en, zoals aangekondigd, volledig gaan staken.

    Zij willen meer geld voor minder prestaties, en hebben in de tussentijd allerlei extra volomen nieuwe diensten en instituties opgericht en ingesteld, om extra nieuw burocratisch personeel een goede plek en inkomen te laten verzorgen.

    Op kosten van de staat, en van de steeds meer en meer belasting betalende en niets en niemand controlerende burger.

    Daar dienen wij acuut en actueel, heel ernstig rekening (belastingverhoging) mee te houden.

  3. juzo says:

    1.
    Zolang de rechtspraak bestaat zijn er rechters geweest die ernstige fouten hebben gemaakt in tal van opzichten.
    De kranten hebben er vol van gestaan.
    Dat houdt niet zomaar ineens vanzelf op.

    2.
    In veel gevallen is er sprake van dat rechters “hun oren laten hangen” naar het Openbaar Ministerie.
    Dat kan bijvoorbeeld voorkomen uit persoonlijke vriendschappen of genegenheden, toegeneigdheid.
    De kwaliteit van de rechtspraak in Nederland is daardoor zwak.

    3.
    Er is geen enkele controle op het doen en laten van ambtsuitoefenaren in de rechtspraak door de volksvertegenwoordiging, (leden Tweede Kamer) noch door de openbaarheid: rechtbankverslaggeving in de media.

    Wat niet gecontroleerd wordt gaat altijd fout.

    Daar zullen we mee moeten leren leven.

    De kans dat het goed gaat bij politie-onderzoek en behandeling in de rechtspraak is in Nederland uitermate klein.

    Men dient, als burger, zo ver mogelijk weg te blijven van politie en van de rechterlijke macht, om grote ernstige langdurige schade aan zichzelf te voorkomen.

    Het is nog niet zo ver dat politie en justitie volksvijand nummer een zijn.
    Het begint er aanzienlijk op te lijken.

    Men is als burger volkomen vogelvrij in de vangnetten van politie en justitie.

    Politie en justitie zijn volkomen almachtig in alle opzichten in ons land. Ze beschikken over de inwoners en burgers van ons land volkomen naar willekeur.

    De regering heeft niets te zeggen.
    Evenmin heeft dat de openbaarheid.

    Dat is al heel lang zo, en dat zal nooit veranderen.
    Zo leert, de ervaring.

    Het is goed dat de site “Waarheidsving” er is.

    Jules Zollner.

  4. Insider says:

    Rechters krijgen dagelijks een paar zaken op hun bordje. Het is onmogelijk deze dossiers dan goed te kennen. Een of andere commies op het parket duwt er een paar gele stickertjes voor de attentiepunten tussen en vervolgens “God zegene de greep”. Heb zelf meegemaakt dat NB het Gerechtshof niet zag (of interesseerde ) dat de 4 verdachten waartegen met naam en toenaam ( en rang ) en met een overvloed aan bewijzen gericht aangifte was gedaan tz diverse ambtsmisdrijven niet eens in het strafrechtelijk onderzoek verhoord waren maar ook dat in het vervolgtraject de raadkamer van het Hof gewoon alle namen, data en feiten door elkaar gooide. Na een opmerking mijnerzijds aan de voorzitter van het Hof wist hij alleen maar te zeggen ‘dat hij mijn klacht zou evalueren met de betrokken rechters”. Ik concludeerde hieruit dat hij mijn klacht dus terecht vond. Wel fijntjes voegde de voorzitter er aan toe dat ik juridisch geen mogelijkheden meer had. Ik wilde eerst nog een brief schrijven dat deze mogelijkheid mij ontnomen was door de onkunde van zijn rechters… heb het maar niet gedaan. Maar idd , de boel belazeren, onkunde of wellicht ongeïnteresseerdheid maar ook onkunde van rechters, politie of OvJ … het kan allemaal….

  5. PA says:

    Daar heeft dus de zogenaamde kwaliteitsslag, HBO-geschoolde (zij-)instromers niets aan verholpen. Dacht ik al…

Leave a Reply