Skip to content
 

Onderzoek Wim Quak gesloten

Door Waarheidsvinder

We hebben al eerder aandacht besteed aan de verdwijning van scheepskok Wim Quak. Hij verdween op 21 juni 1991 omstreeks 18.15 uur van het onder Nederlandse vlag varende ms Nedlloyd Neerlandia dat op dat moment in de Keltische Zee voer. Een verdwijning waaraan, door politie en justitie, nooit enige aandacht was besteed totdat wij ons in 2009 samen met journaliste Jolande van der Graaf over de zaak bogen. Onze conclusie was al snel duidelijk; Wim Quak is hoogstwaarschijnlijk om het leven gebracht. Wij hebben die conclusie uitgebreid onderbouwd in een analyse over de zaak.

Onder druk van de berichten in de media en de advocaat van zijn vrouw Anneke is de zaak door de hoofdofficier van justitie in Rotterdam uiteindelijk in onderzoek gegeven bij het Cold Case Team (CCT) van de politie Rotterdam-Rijnmond. Het resultaat van hun onderzoek hebben zij vastgelegd in een proces-verbaal dat op 18 mei 2010 is afgesloten. De conclusie van het onderzoek van het CCT was dat er geen aanknopingspunten waren om te kunnen vermoeden dat de Wim Quak door een misdrijf om het leven was gekomen. Die conclusie was naar onze mening niet gebaseerd op een gedegen onderzoek. Het lijkt er meer op dat de wens de vader van de gedachte was.

We geven hier één voorbeeld van de manier van werken van het CCT. Aan de hand van één verklaring van een officier die tijdens de verdwijning van Wim Quak aan boord van het schip was, werd in het proces-verbaal door het CCT de mogelijkheid geopperd dat Wim Quak depressief was en mogelijk zelfmoord had gepleegd. Een medepassagiere hield echter tijdens de betreffende reis een dagboek bij. In dat dagboek heeft zij destijds geschreven dat Wim Quak in een prima stemming was en dat hij uitzag naar zijn nieuwe leven aan de wal. Met haar is door de onderzoekers niet gesproken en het stuk uit haar dagboek wordt in het proces-verbaal van het CCT niet genoemd. Kennelijk paste deze getuige niet in de onderzoeksstrategie van het CCT.

Wij hebben ook onze kritiek op het onderzoek van het CCT uitgebreid op papier gezet, echter daar nooit een reactie op ontvangen. Met dit artikel willen wij onze lezing over de verdwijning van Wim Quak naar buiten brengen.

Wij denken dat er voldoende aanwijzingen dat Wim Quak aan boord van de Nedlloyd Neerlandia is vermoord en dat zijn lichaam daarna is weggemaakt. Het motief voor de moord was het feit dat Wim Quak tijdens zijn werkzaamheden had ontdekt dat er met het schip cocaïne werd gesmokkeld.

Aanvankelijk was die cocaïne hoogstwaarschijnlijk in de kombuis van het schip verstopt. Toen Wim Quak onverwachts als kok op het schip werd geplaatst had men een probleem en daarom moest de cocaïne worden verplaatst. Tijdens die verplaatsing zat de kombuis op slot waardoor Wim Quak de eerste dag na zijn aankomst in Amsterdam niet aan het werk kon.

Het gevolg van de verplaatsing van de cocaïne was bovendien dat de Engelse douane in Liverpool enkele dagen later niets vond toen zij na een tip de kombuis van het schip volledig op de kop zette. Bij die zoekactie werd bijvoorbeeld de halve keuken gedemonteerd.

Vermoedelijk is de cocaïne in Amsterdam verplaatst naar de bodywarmers die werden gebruikt voor werkzaamheden in de koelruimten van het schip. Op de dag van zijn verdwijning heeft Wim Quak in de koelruimten gewerkt en daarna wilde hij volgens zijn vrouw een gesprek met de kapitein hebben.

Dat ons vermoeden over die bodywarmers niet zomaar uit de lucht komt vallen is af te leiden uit een gebeurtenis die op 3 januari 1994 heeft plaatsgevonden. In Amsterdam betrapte de douane toen een bemanningslid van hetzelfde schip op het moment dat die 20 kilo cocaïne overhandigde aan een Amsterdamse crimineel. Er ontstond daarna een achtervolging waarbij een douanier werd doodgeschoten door een man die eerder bij de ontvoering van Heineken betrokken was geweest. Uit het onderzoek bleek dat de gesmokkelde cocaïne aan boord in de bodywarmers van de koelruimten in het schip verborgen was geweest.

Wij begrijpen natuurlijk best dat het hebben van vermoedens niet hetzelfde is als het leveren van bewijs. Zelfs een gedegen politieonderzoek door het CCT had mogelijk niet meer tot de aanhouding en vervolging van verdachten geleid. Maar het blijft treurig dat het CCT zelfs niet een poging heeft gedaan de waarheid te achterhalen. Ze hebben daarmee broddelwerk geleverd.

3 Comments

  1. admin says:

    Maar zelfs als je om goede redenen besluit een zaak niet verder te onderzoeken, moet je wel de feiten juist weergeven.
    Ook kun je gewoon publieke als politie en justitie je excuus aan de weduwe aanbieden en haar een vergoeding voor het haar aangedane leed toekennen.

  2. PA says:

    Gevalletje Jantje-van-Leiden lijkt mij. Oude zaak, de gewone man, moeilijk te bewijzen, andere prio’s, moet de recherche gedacht hebben. Laat echter onverlet ook voor zijn nabestaanden hun uiterste best te doen. Wie A zegt, moet ook B zeggen!

  3. Paul van Buitenen says:

    Het probleem is dat het OM als onderdeel van de rechterlijke macht wordt beschouwd, maar er niet naar handelt. Formeel dient het OM beide zijden van het onderzoek te verrichten, maar in de praktijk volgen zij, net zoals de recherche, vaak hun onderbuik, of wat het beste uitkomt. Een Tunnelvisie dus, waaraan ook het OM vaak lijdt. De rechter (de echte) gaat er echter van uit dat het OM primair aan waarheidsvinding doet en dat de bevindingen van het OM niet getoetst hoeven te worden. Dan noem ik nog niet de achterhaalde verhoormethode die in Nederland nog wordt toegepast en die tunnelvisie in de hand werkt.

Leave a Reply