Skip to content
 

Onbegrijpelijk

Door Waarheidsvinder

U heeft enige tijd geen nieuwe zaken van ons op deze site gevonden. Vandaag komt daar verandering in en daar is alle aanleiding voor.

Een 42 jarige vrouw uit Ten Boer krijgt enkele maanden geleden bezoek van een drietal haar bekende mannen. De avond verloopt aanvankelijk plezierig totdat de vrouw op een bepaald moment in de gaten krijgt dat er iets met haar aan de hand is. Het lijkt er op alsof er iets in haar drankje is gedaan. Ze raakt half bewusteloos en is niet meer tot handelen in staat. In deze toestand hebben de drie mannen beurtelings tegen haar wil gemeenschap met haar. De vrouw kan zich daar niet tegen verzetten. Een van de mannen drukt tijdens de verkrachting haar keel dicht, waardoor de vrouw bewusteloos raakt.

De volgende dag wil de vrouw aanvankelijk doen alsof er niets is gebeurd, maar dat lukt haar niet. Ze durft niet naar de politie te gaan omdat ze bang is niet te zullen worden geloofd. Ze neemt daarom contact op met een vriendin. Op advies van die vriendin gaat ze ‘s middags wel naar het ziekenhuis. Daar wordt vastgesteld dat ze inwendige verwondingen heeft, sporen van geweld over het hele lichaam en een afdruk van een hand in de halsstreek. De arts schakelt daarop de zedenpolitie van Groningen in en die doet sporenonderzoek bij de vrouw.

De vrouw besluit daarop alsnog aangifte bij de politie te doen. Ze overhandigt tijdens het gesprek met de zedenrechercheurs de namen en de adressen van de drie mannen die haar hebben verkracht. Ze verwacht dat de politie direct haar aangifte zal opnemen en actie zal ondernemen. Een logische gedachte lijkt ons.

De zedenpolitie in Groningen denkt daar anders over. De vrouw wordt gezegd dat ze over twee weken terug kan komen omdat er voor dit soort zaken een wettelijk bepaalde bedenktijd is. De vrouw weet niet wat ze hoort, maar kan er niets aan veranderen.

Na het verlopen van de bedenktijd wil de vrouw alsnog aangifte doen, maar ook dan kan zij niet terecht. De ene rechercheur is ziek en de andere is vrij. Ze moet maar geduld hebben.

Uiteindelijk zoekt de vrouw eind juni contact met een advocaat. Als die contact opneemt met de politie kan de vrouw uiteindelijk op 19 juni alsnog aangifte doen. Ze denkt dat de door haar genoemde mannen daarna door de zedenpolitie opgepakt zullen worden. Dat gebeurt dus niet. Er wordt haar verteld dat men eerst onderzoek gaat doen en dat de mannen daarna schriftelijk uitgenodigd zullen worden voor een verhoor. De vrouw en haar advocate snappen er niets van.

Jose van Gijssel, de woordvoerster van de politie Groningen zegt dat ze om privacy redenen niet op de zaak zelf in kan gaan maar dat de politie de zaak wel serieus neemt en zich de impact op het slachtoffer wel kan voorstellen. Maar volgens haar kun je op basis van één verklaring niet zo maar een aanhouding doen en DNA-afnemen van verdachten. Hoezo kan dat niet?

Stel je voor dat het slachtoffer de wurging niet had overleefd. Zou er dan helemaal geen onderzoek zijn gekomen omdat er geen enkele verklaring tegen de verdachten zou zijn?

Volgens de woordvoerster is de bedenktijd van de politie bedoeld om te voorkomen dat mensen zo maar aangifte doen van een zedenmisdrijf. Het besluit tot aangifte moet volgens haar zorgvuldig worden genomen en daarom hanteert men in Groningen nog steeds de bedenktijd hoewel die bedenktijd niet verplicht is en er ook geen vaste tijd voor staat.

Af en toe vragen wij ons af hoe dom je moet zijn om bij de politie te mogen werken. De woordvoerster nemen wij niets kwalijk, zij is nu eenmaal aangesteld om mooie praatjes te houden. Zij weet niet beter. Maar ook in Groningen zouden er bij de politieleiding toch mensen moeten zijn die begrijpen dat deze manier van optreden van de afdeling zeden een schande is? Waarom houden de verantwoordelijken zich stil en laten zij een woordvoerster het vuile werk opknappen?

Leave a Reply