Skip to content

Rechters toch gewone mensen?

Door Waarheidsvinder

In Nederland worden we geacht geen kritiek op de dames en heren rechters te hebben. We worden geacht zelfs de meeste onbegrijpelijke vonnissen kritiekloos te slikken. Boeken als “De slapende rechter” en “Broddelwerk” worden achteloos terzijde geschoven, allemaal onzin, dat soort domme fouten maken rechters niet.

Vandaag lazen we het volgende stuk in De Telegraaf. Het gaat over een rechter die zijn tas in de trein heeft laten liggen en in die tas zat onder meer een dossier van een lopende strafzaak. Nou en ? zult u misschien zeggen, dingen vergeten is toch menselijk? Ja inderdaad dat is menselijk en daarmee is maar weer eens aangetoond dat ook rechters gewone mensen zijn die ook fouten maken, net als wij allemaal.

Het artikel:

Een rechter van de rechtbank in Haarlem heeft maandagavond een dossier over een lopende strafzaak in de trein laten liggen. Dat heeft de rechtbank dinsdag bekendgemaakt.

Het dossier zat samen met een beveiligde USB-stick in een koffer van de rechtbank. De rechter is de koffer vermoedelijk vergeten bij het uitstappen op het NS-station in Hillegom. De rechtbank heeft het Openbaar Ministerie (OM) en de advocaat in de strafzaak inmiddels op de hoogte gesteld van de vermissing.

Er is aangifte gedaan bij de politie en de rechtbank heeft de NS meermalen gevraagd of de koffer al is gevonden, maar dit heeft tot dusverre niets opgeleverd. De rechtbank zegt het kwijtraken van het dossier heel vervelend te vinden, omdat de burger ervan uit mag gaan dat rechters zorgvuldig omgaan met stukken die aan hen worden toevertrouwd.

Advocate Arjette van Luyck zegt in een reactie dat haar cliënt ‘diep geschokt’ is door het zoekraken van het dossier. „Al zijn privégegevens liggen ineens open en bloot op straat. Daarmee wordt zijn privacy geschonden. Wij vinden dat onze cliënt om deze reden niet meer kan worden vervolgd. Hij moet vrijuit gaan.”

De man staat komende donderdag terecht bij de rechtbank op Schiphol. Hij wordt beschuldigd van mensenhandel. Volgens advocate Van Luyck gaat haar kantoorgenoot Kim Schouten eisen dat de verdachte, die al ruim een jaar in voorarrest zit, onmiddellijk op vrije voeten komt.

Valt dit optreden van deze rechter nu onder de categorie  “Slapende rechter” of “Broddelwerk” ?

Waarheidsvinding en de vuurwerkramp

Door Waarheidsvinder

Misdaadverslaggever Simon Vuyk heeft een boek geschreven over de vuurwerkramp in Enschede. Dit boek zou door de Twentse korpschef Martin Sitalsing in ontvangst worden genomen, maar dat gaat nu niet door. Volgens de politie Twente zou de overhandiging van het eerste exemplaar aan Sitalsing in besloten kring plaatsvinden. Omdat Vuyk vandaag (26 april 2010) in de Volkskrant al ruchtbaarheid gaf aan deze bijeenkomst, laat de politie de afspraak nu vervallen.

Simon Vuyk schrijft in zijn boek dat er sterke aanwijzingen zijn dat ijsfonteintjes de oorzaak zijn van de fatale explosie van de vuurwerkramp in Enschede. Dit onschuldig lijkend vuurwerk, dat in de horeca wordt gebruikt om ijs en taart te versieren, bestaat voor 90 procent uit rookzwak buskruit (nitrocellulose). In combinatie met zwaarder vuurwerk gedraagt dit zich volgens Vuyk als de vernietigende springstof die op 13 mei 2000 om 15.35 uur de woonwijk Roombeek wegvaagde en 23 inwoners doodde. Volgens Vuyk zouden twee tot drie pallets ijsfonteintjes het ‘spooktransport’ zijn waarover in de rechtszaal veel te doen is geweest.

Getuigen zagen dat op donderdag 11 mei 2000 bij SE Fireworks een lading werd gelost. Vuyk achterhaalde de samenstelling van de ‘lucratieve bijvangst’ en vond in het politiedossier de fax waarmee de bestelling is gedaan bij het Deense Pyro Tec. Hij onthult de naam van de handelaar op een factuur niet, maar denkt dat de politie genoeg heeft om het onderzoek te heropenen.

Een politiewoordvoerder liet maandag weten dat het boek niet publiekelijk in ontvangst wordt genomen, omdat de ramp nogal gevoelig ligt bij de politie Twente. „De korpschef houdt rekening met het belang voor het hele korps”.

Kennelijk behoort waarheidsvinding niet tot het belang van een gedeelte van het Twentse korps en dat is een treurige constatering.

Derde onbevoegde hulpofficier in Noord-Brabant

Door Waarheidsvinder

Als buitenstaander kun je dit haast niet geloven. De mensen die verantwoordelijk zijn voor de controle op de regeltjes maken er zelf een potje van.

Voor de derde keer binnen korte tijd is bekend geworden dat een hogere politieambtenaar zijn certificaat voor hulpofficier van justitie niet tijdig heeft verlengd en daardoor onbevoegd die taak heeft uitgevoerd. Dit keer betreft het een hulpofficier van het politiekorps Brabant Zuid-Oost. Een woordvoerster van justitie in Den Bosch heeft dat woensdag meegedeeld.

Natuurlijk kan men zeggen dat het slechts om de overtreding van een regeltje gaat, maar dat geldt ook voor de mensen die door de politie worden bekeurd. Wanneer jezelf controleert op het naleven van regels, dan moet je je er zelf ook aan houden. De betreffende politiemensen blijken niet in staat te zijn hun eigen zaakjes goed te regelen. Het wordt tijd dat er een sluitend systeem komt om dit soort missers te voorkomen, want hoeveel gevallen zijn er nog die niet bekend worden?

We moeten afwachten wat de gevolgen zullen zijn voor de zaken waarbij de betreffende hulpofficieren van justitie betrokken waren. Het is mogelijk dat zaken waarbij een niet gecertificeerde hulpofficier van justitie betrokken is geweest alsnog niet ontvankelijk worden verklaard en dat daardoor misdadigers hun straf ontlopen. Dat zou triest zijn voor de slachtoffers en ook slecht voor het rechtsgevoel in Nederland.


Officier van justitie de weg kwijt?

Door Waarheidsvinder

Hoe zou het toch komen dat het vertrouwen in justitie af neemt? Is dat alleen de schuld van de media of heeft dat ook iets te maken met de kwaliteit van sommige officieren van justitie?

Jaren geleden liep het aantal inbraken en diefstallen zodanig op dat er grote maatschappelijke onrust over ontstond. Politie en justitie kwamen toen met een eenvoudige oplossing, je haalt de zaken weg bij de recherche, gaat ze anders noemen en brengt ze onder bij de surveillancedienst. Het begrip “Veel Voorkomende Criminaliteit” was geboren. Veelvoorkomend maakte duidelijk dat dit soort zaken gewoon bij het leven hoort en dat je daar niet teveel drukte over moet maken.

Jaren later waardeerde men dit soort delicten nog verder af,  ze heten vanaf dat moment  “Kleine Criminaliteit”, dus daarover hoeven we ons helemaal geen zorgen te maken.

Een dergelijke devaluatie lijkt nu ook te gaan plaatsvinden bij levensdelicten, althans levensdelicten die plaatsvinden in het westen van het land. Die conclusie kun je trekken na lezing van een artikel dat vanmorgen in De Telegraaf stond.

Volgens de krant is een 28 jarige politieman door de rechtbank in Rotterdam wegens doodslag veroordeeld tot 8 jaar gevangenisstraf, hij heeft zijn (ex)vriendin Sharifah Karsodjojo met 52 messteken om het leven gebracht.

Haar familie vindt echter dat er sprake was van moord en vindt ook dat de opgelegde straf veel te laag is. Er is grote kritiek op het optreden van de officier van justitie en op de wijze waarop de zaak door de rechtbank werd afgedaan.

Over de zaak zelf en het vonnis gaan wij hier niets zeggen, we kennen het dossier niet. Maar er is wel een ander aspect dat onze aandacht trok.

De familie heeft, zo blijkt uit het artikel, op hun verzoek een gesprek gehad met de behandelende officier van justitie. In dat gesprek deed deze officier een heel opmerkelijke uitspraak nadat de familie zich beklaagde over de lage strafeis en verwees naar de zaak tegen de moordenaar van Joanne Noordink uit Aalten. In die zaak werd 20 jaar geëist en kreeg de dader 15 jaar gevangenisstraf.

De officier zei hen dat zij niet moest kijken naar de moord in Aalten: “Dat is Aalten. Uw zaak is in het westen van het land, waar deze misdrijven eerder regel dan uitzondering zijn”.

Steekpartijen komen volgens deze officier van justitie in het westen veel vaker voor. Veel Voorkomende Criminaliteit dus kennelijk en we weten al uit het verleden dat je dat kennelijk niet zo zwaar hoeft te nemen. Kan wel door de surveillancedienst behandeld worden.

Nog even en het wordt Kleine Criminaliteit en dan hoef je er waarschijnlijk helemaal niets meer aan te doen. Je moet maar op het idee komen.



Moordenaar Joanne Noordink gaat in hoger beroep

Door Waarheidsvinder

De lijdensweg van de ouders van Joanne Noordink is nog niet voorbij. Advocaat P. Pel uit Hattem heeft laten weten dat zijn cliënt Ehsan B. in hoger beroep gaat tegen zijn veroordeling.

De rechtbank in Zutphen veroordeelde de moordenaar van Joanne enkele weken geleden tot 15 jaar gevangenisstraf nadat er door justitie 20 jaar gevangenisstraf geëist was. De rechtbank achtte verkrachting en moord niet bewezen en veroordeelde Ehsan daarom alleen voor doodslag.

Natuurlijk heeft iedere verdachte het recht in beroep te gaan, dat geldt dus ook voor Ehsan B.

Het Gerechtshof moet de zaak nu helemaal overdoen en wij hopen dat ze dan tot de conclusie zullen komen dat er wel degelijk sprake was van verkrachting en van moord. In dat geval kan men Ehsan B. een aanzienlijk hogere straf opleggen en daar heeft hij dan ook recht op.

Update 22 april 2010

Ook OM in beroep in zaak- Noordink

Ook het openbaar ministerie gaat in hoger beroep tegen het vonnis van de Zutphense rechtbank in de strafzaak tegen Aaltenaar Ehsan B., de moordenaar van Joanne Noordink .

Justitie vindt dat er minstens sprake is van “gekwalificeerde doodslag”, omdat het slachtoffer is gewurgd én “verkracht en mishandeld”. OM had tegen Eshan B. 20 jaar cel geëist.

De verdwijning van James Patrick Grealis

Door Waarheidsvinder

Wij blijven hameren op de soms onprofessionele aanpak van vermissingen. Door alleen te wijzen naar het grote aantal meldingen in Nederland los je echter het probleem niet op. Ook alleen het instellen van nieuwe regels verandert niets, alles staat of valt met de kwaliteit van de mensen die de aangifte van de vermissing moeten beoordelen. Steeds weer opnieuw de missers in het nieuws brengen leidt misschien uiteindelijk tot een betere en professionelere aanpak. Hier weer zo’n vermissing met grote vraagtekens.

De Telegraaf  schenkt vandaag op verzoek van de familie aandacht aan de verdwijning van de 23 jarige Ier James Patrick Grealis. Het is weer zo’n verdwijning waarbij ieder redelijk mens aan een mogelijk misdrijf denkt, maar waarbij de politie steeds wijst op het recht van een volwassene om spoorloos te mogen verdwijnen. Een makkelijke manier om niet veel onderzoek te hoeven doen.

In 2007 vertrok de toen 23 jarige Ier James Grealis, bijgenaamd JP, naar Nederland om te proberen daar de kost te verdienen. Hij kwam terecht in Brabant en werkte daar via diverse uitzendbureaus.

In augustus 2008 ontmoette hij een andere Ier genaamd James L. en samen met hem ging hij aan het werk bij een bedrijf in Someren.

In eerste instantie woonde JP drie weken in een hotel in Someren maar daarna verhuisde hij naar camping De Somerense Vennen in Lierop.

Op 17 oktober 2008 werd JP bij het bedrijf in Someren ontslagen en daarop vertrok hij samen met James L. richting Rotterdam om daar vervolgens zonder succes naar werk te zoeken

Op 20 oktober 2008 vertrok JP vanuit Rotterdam naar Breda en woonde hij op een kamer in een pension aan de Duivelsbruglaan.

De volgende dag , 21 oktober 2008, werkte JP een dag voor een bouwbedrijf in Terheijden, maar stopte daar al weer na een dag. De familie van JP weet niet waarom hij daar zo snel mee is gestopt.

Op 22 oktober 2008 probeerde JP meerdere malen tevergeefs telefonisch contact te krijgen met landgenoot James L.

Ook belde JP nog enkele malen met de eigenaar van het bouwbedrijf in Terheijden en diverse uitzendbureaus in Nederland en Engeland.

Dezelfde avond is JP nog gezien in het centrum van Breda en later in de nacht in de Bredase wijk Teteringen. Gezegd wordt dat men hem daar met een slok op het verkeer heeft zien staan regelen.

Het geld is daarna kennelijk op, want JP belde de volgende dag met zijn ouders en vroeg hen geld naar zijn bankrekening over te maken. Dat doen zij en die zelfde dag neemt JP dat geld op in een geldkantoor in het station van Breda.

Bekend is dat JP de dag daarna, op 24 oktober, zijn telefoon heeft opgeladen. Daarna wordt het letterlijk en figuurlijk stil rond hem.

Hoewel JP zeer regelmatig telefonisch contact met zijn familie had, hoort men niets meer van hem en ook zijn bankrekening wordt niet meer gebruikt. Heel begrijpelijk denkt de familie aan een misdrijf. JP zou volgens hen nooit zomaar verdwijnen. De politie Breda denkt daar anders over en beperkt zich, ondanks de smeekbeden van de familie, tot het raadplegen van de eigen systemen.

Enkele door JP vlak voor zijn verdwijning gebelde telefoonnummers zijn bij de familie bekend, maar de politie Breda wil niet uitzoeken van wie die nummers zijn. Net zo min als de politie wil uitzoeken waar de telefoon van JP het laatst in werking was, want er is geen aanwijzing voor een misdrijf blijft men daar volhouden.

Wij denken net als de familie van JP wel aan een misdrijf en ook verbazen wij ons opnieuw over de houding van de politie. Het is in Nederland kennelijk heel gemakkelijk om iemand te laten verdwijnen zonder dat er een behoorlijk onderzoek volgt.



Advocaat van de president

Auteur:  advocaat Geert-Jan Knoops

Het recht is niet voor iedereen gelijk en heeft zeker niet altijd met gerechtigheid te maken. Soms is het recht heel krom. Zeker als er politiek in het spel is geldt veelal het recht van de sterkste.

“Politici misbruiken internationaal recht”, is geen uitspraak van ons maar van advocaat Geert-Jan Knoops tijdens een interview aan de Telegraaf over zijn nieuwste boek. “Uiteindelijk is het niet het recht, niet de waarheid, maar de macht die de strijd wint” .

Het verhaal

In 2003 bekent een hoog al-Qaida lid aan de CIA dat Saddam Hoessein en al-Qaida samen beschikken over massavernietigingswapens. Onder grote politieke druk besluit de Amerikaanse president Jeremy Sawyer om Irak binnen te vallen. Wat Sawyer niet weet is dat er een ingenieuze politiek-militaire val voor hem is uitgezet. Als drie jaar later Benjamin Olivier tot president wordt gekozen, start er een uniek strafproces tegen de oud-president. Is Jeremy Sawyer werkelijk slachtoffer van een sinister complot?

Als de advocaat van Sawyer op mysterieuze wijze vermoord wordt aangetroffen in zijn kantoor, wordt de New Yorkse strafpleiter Matthew Baldwin door Sawyer gevraagd de verdediging over te nemen. Baldwin stuit in zijn verdediging op zaken die hij eerder niet voor mogelijk hield. Zal hij in staat zijn om de Amerikaanse jury ervan te overtuigen dat zijn cliënt zich niet schuldig heeft gemaakt aan het opzetten van een illegale oorlog?


Advocaat van de vijand

Als je wilt weten waarom Barack Obama Guantánamo Bay gaat sluiten, moet je dit boek lezen.

Auteur: de bekende strafpleiter  Geert-Jan Knoops

Luitenant-commandant-ter-zee Tom Emmerson heeft gebeld. Dringend. Mogelijk nieuwe militaire strafzaak. Terugbellen voor 18:00 uur op zijn mobiel

Dit bericht zal het leven van advocaat Matthew Baldwin voorgoed veranderen. Normaal gesproken doet hij geen militaire zaken. Hij heeft een eigen praktijk in New York en behandelt vooral moordzaken en diefstallen. Zijn vriend Tom Emmerson kan zijn assistentie echter goed gebruiken in een zeer bijzondere zaak.

In 2001 is de Jemeniet Abu Salid opgepakt in een dorpje in Afghanistan. De Amerikanen zien hem als een belangrijke terreurverdachte die betrokken was bij het plannen van aanslagen en sluiten hem op in Guantánamo Bay. Salid ontkent echter dat hij iets wist van de plannen van Al Qaida. Hij was slechts de chauffeur van Bin Laden.

Baldwin en Emmerson raken overtuigd van de oprechtheid van Salid. Omdat gevangenen in Guantánamo Bay niet onder het Amerikaanse rechtssysteem vallen, begint een lange strijd om het recht te laten zegevieren. Een strijd waarin de advocaten een speelbal dreigen te worden van internationale krachten en de grenzen tussen goed en kwaad vervagen.

Het is een zeer meeslepend boek over mensen die plotseling rechteloos worden en zij die daar verantwoordelijk voor zijn.


Lucia de Berk vrijgesproken

Door Waarheidsvinder

Lucia de Berk is vandaag vrijgesproken,  ze is daarmee seriemoordenares af. Aangezien er geen bewijs is dat er ooit een moord is gepleegd in het Juliaans kinderziekenhuis in Den Haag kan er ook geen sprake zijn van een moordenares. Dat is de conclusie die je kunt verbinden aan de uitspraak van het Gerechtshof in Arnhem in de zaak van Lucia de Berk.

Paul Smits, die in 2001 als directeur van het Juliana Kinderziekenhuis bij justitie aangifte deed tegen Lucia de Berk verklaarde gisteren nog voor de televisiecamera dat hij „nergens spijt van” heeft. Dat Lucia de Berk bijna 6,5 jaar onschuldig heeft vast gezeten was voor hem geen reden zijn beslissing van destijds te heroverwegen. Dat haar leven helemaal op de kop is gezet door deze zaak kwam niet aan de orde.

Smits zei dat hij destijds geen andere mogelijkheid zag dan naar politie en justitie te stappen. Hij vond dat meer gepast dan de Inspectie voor de Gezondheidszorg in te schakelen. Waarom hij dat vond, werd niet duidelijk.

Ook had hij geen spijt van het feit dat hij destijds zo snel de publiciteit over deze zaak had gezocht, wel gaf hij toe dat hij misschien zijn woorden iets zorgvuldiger had moeten kiezen. Maar spijt heeft hij nergens van.

Kennelijk behoort Smits tot die selecte groep mensen in Nederland die nooit fouten maken. Zelfs als achteraf blijkt dat ze er helemaal naast zaten, hebben zij altijd een excuus voorhanden. Zou Paul Smits soms ook rechten gestudeerd hebben? In dat geval kan hij zonder enig probleem toetreden tot de orde van de Slapende Rechters.

Nog bonter maakte persraadsheer Mia Roessingh het. Volgens haar toont de vrijspraak van Lucia de Berk aan dat het systeem werkt, want een veroordeelde kan een nieuwe rechtszaak krijgen wanneer er nieuwe informatie boven water komt die mogelijk tot een andere uitspraak leidt.

”We kunnen er iets aan doen. De waarheid van vandaag is dat mevrouw onschuldig is’‘, aldus Roessingh. De persraadsheer vindt het een monumentale dag, voor de rechtspraak, voor mevrouw zelf en voor alle mensen om haar heen. “Iedereen kan nu zien dat het systeem deugt.”

Dat er een kans op herziening is in geval van een novum is geen nieuwtje, dat is algemeen bekend. Maar wat te denken van al die mensen die onschuldig veroordeeld zijn doordat de rechters zaten te slapen. Zonder novum blijven zij veroordeeld, want het systeem deugt en rechters maken immers geen fouten. Blijf maar rustig doorslapen mevrouw Roessingh.

Voor Lucia is het natuurlijk een goede zaak dat het Gerechtshof haar heeft vrijgesproken en daar feliciteren wij haar van harte mee.

Tunnelvisie

Door Harrie Timmerman

Van een bevriende ex-collega bij de politie in Groningen kreeg ik onlangs een stuk toegezonden dat Erik van Zuidam, plaatsvervangend korpschef van de Regiopolitie Groningen, op zijn site over mij heeft geschreven.

Van Zuidam schrijft:

Ook de politie heeft moeite met de waarheid. De parkmoord in Schiedam maakt duidelijk dat er politiemensen zijn, die in een tunnel terecht kunnen komen met hun vooringenomen mening en hun beperkte blikveld.

De ex-criminoloog Harrie Timmerman deed er een schepje bovenop en poneert zijn waarheid dat het bij de gehele politie en OM in Nederland goed mis is en de Schiedammer parkmoord geen incident was. De politie in zijn algemeen doet volgens hem niet aan echte waarheidsvinding. Maar in zijn boek “tegendraads” staan beweringen over politie Groningen die in ieder geval niet stroken met hun waarheidsbeleving. Daar zullen we wel nooit uitkomen. Het is goed dat dit –overigens lezenswaardige- boek met waarheden, halve waarheden en onwaarheden gesloten wordt. Naast politiemensen hebben dus ook criminologen moeite met de waarheid. Het zijn net mensen.

Dit is niet de eerste maal dat iemand van de korpsleiding van de politie Groningen mij van leugens in mijn boek beschuldigt. Net als vorige keren worden daar echter ook nu geen voorbeelden van genoemd en ook heeft men nooit stappen tegen mij genomen. Kennelijk vallen die leugens wel mee.

Maar daar gaat het nu niet om. Veel droeviger is het dat deze tweede man van de politie Groningen de blunders in de Schiedammer parkmoord kennelijk afdoet als een zaak waarin enkele politiemensen in een tunnel zijn terechtgekomen. Daarmee wekt hij de indruk dat Schiedam een incident was en om incidenten hoef je je eigenlijk niet druk te maken.

Kennelijk heeft Van Zuidam nog nooit gehoord van de Puttense moordzaak, de zaak Ina Post, de zaak Lucia de B, de zaak Theo Tetteroo, de Twentse zedenzaak en de Zwartewaalse zedenzaak, en de Warnsveldse pompmoord.

Kennelijk heeft hij ook nooit iets vernomen over vervalste processen-verbaal, zoals bijvoorbeeld in zijn eigen korps waarbij in een zedenzaak ten onrechte in het proces-verbaal van verhoor werd gezet dat de verdachte had bekend of het valse proces-verbaal waardoor een grote drugszaak in Noordoost Gelderland kapot ging.

Misschien is het goed dat Van Zuidam eerst eens wat boeken gaat lezen voordat hij zijn mening over de waarheidsvinding in Nederland geeft. Ik beveel hem in ieder geval aan: Het ware verhaal over Ina Post, De Slapende rechter, Broddelwerk, Dubieuze Zaken, Vincent plast op de grond, Valse Zeden en Het O.M. in de fout.